Na koniec roku 2025

 Na koniec roku 2025

Przekaz poniżej poziomu przyzwoitości

sen przynosi z festiwalu niedorzeczności 

a podprogowy powróz wspomnień złych zdarzeń

jak jakiś pas poniżej ciosu

że ustrzec się nie sposób 

przejaskrawionych , przerysowanych z nadwrażeń

do tańca przytulańca niestety nie prosi,

zaciska na mojej szyi pętlę czasu i unosi

z nadprogramowym niepotrzebnym bagażem

nierozpoznanym wcześniej szlakiem

w alternatywnej rzeczywistości

która się tuż obok wygodnie mości 

zaprasza sobie znanych gości

którzy przez w czasoprzestrzeni wytartą dziurę

podglądają mój bieg przez przeszkody,

żeby to chociaż był bieg... te średnio trzy kroki na minutę

jak ostatnie podrygi ostrygi

jeden do przodu dwa w tył 

bo nie wiem czy najważniejszy moment życia dopiero będzie 

a może już był

 i warto wrócić by odszukać

nim się oznak niezwykłości pozbędzie 

znów koniec roku podsumowania i refleksje

prowokuje, wymusza

wspomnienia wyświetla jak w multipleksie

i ogromnie sam się tym wzrusza

nad przemijaniem zamyślony

nad rozrachunkami pochylony

z kart przeszłości niewiele wynika

bo się zmieniła oceny zdarzeń optyka

cisza samotności tych buchalterskich zmagań

w krzesaniu nadziei na przyszłość nie pomaga.

Umilknie petard huk i świst,

pogasną zimne ognie i fajerwerki 

ulecą z szampana bąbelki

pozostanie wciąż niedokończony list

świat rozłoży swych pozorów kram

niby nowy a jednak jak zawsze taki sam.

życie jak kasyno gry zaprosi w swoje progi

by obstawić czerwone lub czarne 

parzyste albo nie nim się szanse podwoi

na szczęścia ślepy fart, złudzenie że się zgarnie 

łatwo i szybko wiele niewiele 

a w sam raz choć apetyt rośnie 

i uwiera nieznośnie

dosłowność i przenośnię 

czy się idzie na spontan czy działa sposobem

gdy każde szaleńswto ma swoją metodę.

Zapatrzony w rzeki zdarzeń nieprzejrzyste wody 

rzucam w jej toń swój kamyk zielony

z myślą, żeby u nas nie było wojny.

[15~31.12.2025 ]

Nasza MU

 Nasza MU

Nad wyspą Umer

zawsze tonącą w zieleni

przelatują ptaki pożegnalnym kluczem,

żeby tam gdzie czeka Jeremi

i gdzie może mieszka

albo, zawsze w podróży od wszędzie do nikąd

aby na chwil kilka przyjaciołom z oczu zniknąć chwilowo przebywa Agnieszka

otworzyć w niebie drzwi jednym ruchem

nie mącąc ciszy skrzydeł szumem.

Rzeka Umer przelała swe wody

czyste jak oczy i  myśli tamtej małej,

żeby przed ostatnią drogą obmyć stopy

zanim popłynie gdzieś dalej

wśród zielonej łąki 

ożywiać pachnące groszki.

Prześliczne miasteczko Umer

przypina czarna wstążkę na białą chmurę

zamyka usta milczenia murem

gdzieś tam żal i brak słów się snuje

Smutek co spadł nagle prezentując popisowy numer

wygasza światła gwiazd  nad światem 

nawet księżyc się schował za mgły gęstą watę

nad uliczką Umer, w miasteczku Umer.

I jest prawie tak że tu nic nie ma

ani słońca , ptaków,  ani drzewa

jakby wszystko zeszło do podziemia

by tam Eurydyce dawać barwne przedstawienia.

by raz jeszcze posłuchać jak pięknie śpiewa.

[ 13.12.2025 ]

Gdzieś

 Gdzieś 

gdzieś wśród rozlicznych wspomnień 

się moje myśli o tobie

rozbiegły jak kroczki guwernantki

z mniej lub bardziej upojnej randki

wracającej , gdy pogasły już neony kolorowe

a blady świt przemywał w Wiśle oczy zmęczone 

lub wśród nadbałtyckich buków

gdzie się zatrzymały słowa nie do druku

czułe intymne z tylko naszych słowników 

niczym nitki spoźnionego babiego lata

zaplątane w milczenie białych kruków

co na czystą kpinę okoliczności losu zakrawa

czy wśród krakowskiego rynku pełnego mgieł 

gdzie się Stańczyk przechadzał okpiwajac swój cień 

gdzie jak różaniec rozsypał się biały wiersz

którego niektóre słowa pochwyciły gołebie

i zabrały gdzieś w siódme niebo do siebie

szukam portretu twojego wdzięcznego

rysunku 

by go mieć na pociechę w chwili frasunku

zapomniawszy że go mam pośród kilku zdjęć 

wystarczy zajrzeć do starego albumu 

więc są na wspomnień horyzoncie

zakotwiczone jak ratunkowe łodzie 

[ 07-10. 12.2025 ]

***

 ***

Napisz mi proszę usprawiedliwienie

na każdą chwilę bez uśmiechu dla Ciebie 

za brak myśli o Tobie daj rozgrzeszenie

tak bardzo chcę kochać Ciebie lepiej.

[ 06.12.2025 ]

Będąc w pracy

 Będąc w pracy 

Nie kuś mnie proszę słów podniety żarliwym szelestem 

(przecież wiesz, że o tej porze w pracy jestem)

nie wódź na pokuszenie myśli nagości zmysłowym wdziękiem

(właśnie muszę zająć się klientem)

nie zdradzaj mi obrazem teraz co winno być sekretem

(kiedy bezsilnie ręce łamię nad zawieszonym serwerem,

a w serwisie telefonu o pomoc nikt odebrać nie chce)

nim się w ramiona weźmiemy wzajemnych uniesień

mocą, pragnieniem i przepadniemy z kretesem

( gdy po pracy w końcu jestem )

i staniemy się ty moim światlem ja twoim cieniem

w tren sukni jesieni zaplątani 

by się okazało że dla mnie tylko ty a dla ciebie ja jestem

to wtedy do nieprzyzwoitości granic

kuś mnie szeptosłowem, obrazem, gestem

prowadź na bezwstydu szaniec

otul dotykiem czułości i pieszczoty jak szalem

[ 21-29.11.2025 ]

Jesienna arabeska

 Jesienna arabeska 

A może czas nie zatacza kół

jak się powszechnie uważa

tylko snuje się esami floresami

nie kładąc swoich kart na stół

nie dbając o to, że się nie znamy...

mija ciebie, mija mnie w sobie zakochany

tęsknot naszych i szans nie zauważa

srebrzy nam skronie, marzenia postarza...

[ 14.11.2025 ]

Autoportret

 Autoportret 

Patrząc na siebie w lustrze

widzę spojrzenie jeszcze ufne

choć niepewny zarysowany uśmiech

czy złego da się jakoś ustrzec.

Trzeba się ubrać w nieprzesadnie dobrą myśl

i ją brać jak parasol na jesienny deszcz,

przekonać do niej duszy niepokoje i być 

bezpieczny, spokojny jak nadziei głosu szept.

[ 17.11.2025 ]

Wyjątkowy mały człowiek

 Wyjątkowy mały człowiek 

Bywa wstydliwy i nieśmiały

ma skłonności do refleksji 

choć mu skronie dawno posiwiały 

żyje od euforii do depresji...

Jeszcze nie wszystkie marzenia się rozwiały 

nie zcedował na rzecz śmierci życia koncesji

świat wydaje mu się to za duży to zbyt mały

czasem umie kogoś rozweselić, pocieszyć

sam na serio bierze prawie wszystkie żarty

innych stara się ze wszystkiego rozgrzeszyć

niepotrzebnie czuje się nic nie warty

i tonie ciągle w poczuciu wszelkiej winy

dawno przestał wierzyć co mówią karty

i obchodzić kolejne urodziny.

Do systemu w którym ma rolę małej sprężyny

admiralnie jest w głębokiej opozycji 

ale to też często wznosi go na wyżyny

tak chętnie przez niego piętnowanej hipokryzji 

od dawna zachwyca go urok pierwszych liczb 

a powracający uparcie niepokój mroczny

kładzie mu zmęczone cienie pod oczy

i przytłacza jak wewnętrzny nieokreślony wstyd,

zna wszystkie reguły rządzące jego światem 

ciągle ma wrażenie że te same błędy popełnia 

czego cykliczność bywa osobistym dramatem

ale próbuje jak silny dąb piąć się do zwycięstwa

i zachwycić kogoś kiedyś nie będąc diamentem

 [ 09-11.11.2025 ]

Wzajemność milczenia

 Wzajemność milczenia 

Milczysz do mnie ty a do ciebie ja

tak nagle słów najprostszych nam brak

każda myśl układa się wspak 

i nie splata z wdzięcznie jak z chabrem mak 

tylko wpada w wiatrem kręconą karuzelę liści

albo w pajęczą sieć i tam drżąc chwilę powisi

i w cieniu latarni w kałuży odbitym przycupnie

by się przekonać czy śpiew ptaków dobrze rozumie,

a tym czasem listopad

w kalendarzu się rozsiadł,

ziemska oś zmieniła nachylenia kąt,

słońce obniżyło i skróciło lot

więc krótsze są dni

i bardziej niecierpliwe sny

do których nie zaglądasz ty

i do swoich zamykasz mi drzwi.

A tym czasem zbliża się księżyc do ziemi

i będzie najbliżej jak tylko możliwe

i przemówi do niej słowami czułymi 

tak w niej zakochany kosmicznie.

[ 30.10. 05/07.11.2025 ]

Zainteresowań krzywa

 Zainteresowań krzywa

Chociaż spodobały ci się moje słowa,

które spontanicznie chciałem tobie podarować 

ale nie zamierzasz choć trochę zaryzykować,

aby bliżej , osobiście poznać autora.

I zainteresowań wzajemnych opada krzywa

tak często po dobrym początku po prostu bywa 

coś się w całość logiczną nie koniecznie spina

nikt nie wie dlaczego , nikt nie docieka czyja wina. 

[ 30.10. 01.11.2025 ]

Nie w porę

 Nie w porę 

Czasem słowa przychodzą nie w porę

i chociaż mają swoją niebanalną urodę

przedźwięczną melodię, bogate stroje

a nie są moje zmysły na nie gotowe

to nic z nimi nie zrobię 

więc odchodzą jak kochanki niespełnione.

Na wiatr się rzucają, inne wpadają w ogień 

jedne ruszają piechotą w dalszą drogę

z przeznaczeń swoich zmęczonym tobołkiem

życzliwie machają do tych co fruną obłokiem 

może gdzieś na jarmarki trafią w dni targowe

i twórczo komuś zaprzątną wreszcie głowę 

a gdy się amator nie znajdzie , jak kamień w wodę 

przepadną , zginą być może nie bezpowrotnie.

Drugie staną się nieoczywistym ciałem, 

gdzieś między Bydgoszczą a Poznaniem,

albo drzewami co samotnie pośród pól 

po wieków wieki obrastając w kolejny słój 

czy lata skwar czy zimowa zamieć

jak znak na jawie by nie przebrzmiała pamięć 

pośród bełkotu niedorzecznych zaklęć

i tak między niebem i ziemią trwać będą 

aż się staną kolebką prawdy a może legendą

póki nie wypłowieją , nie zbledną.

 

[ 30.10.2025 ]

Pada deszcz

Pada deszcz 

Pada deszcz

 i mniej chce się chcieć

a jednak jakiś życia dreszcz

i jego niezmienny codzienny zew

 spina żagiel co będzie mnie nieść

w nową przygodę w nowy dzień. 

A ty umów się ze mną na chwilę przed deszczem bym Cię serdecznie powitał gdzieś na mieście, 

potem jeżeli musi to niech pada , 

pójdziemy gdzieś gdzie ogrzeje nas herbata.

[ 29.10.2025 ]

Słowa

 Słowa 

Słowo nie przychodzi łatwo

Łaska słów pstre konie dosiada de facto

Owiane tajemnicy mgiełką 

Widywane przez poety szkiełko 

Algorytmów podążając ścieżką

Wędrując przez bezdroża 

Odnajduję co już gdzieś było 

Ładne ale pachnie naftaliną

Szukam ich dalej ciągle od nowa.

[ 29.10.2025 ]

Jesień tegoroczna

 Jesień tegoroczna

Tegoroczna przyszła jesień

godzić z październikiem wrzesień

nie myśląc za dużo na razie

o grudniu i listopadzie 

przyniosła brązy, złoto i czerwień 

w odcieniach bogatych że sama nie wie

jak się nazywają niektóre desenie 

przy mimozach cichuteńko gdzieś przycupnie

aby wiatrom skrzydła pocerowac cudnie,

deszczom łzy obetrze jak się patrzy

zanim pójdzie z kolorami między astry 

a po zmianie czasu wczoraj

teraz będzie jej łatwiej się uporać 

z porządkami swoimi

nim usłyszymy pierwsze kroki zimy.

[ 27.10.2025 ]

Jeszcze jestem

 Jeszcze jestem

Ja tak bardzo przecież jestem 

jak powietrze wypełniające przestrzeń 

lecz tobie nic do tego jeszcze

bo mnie nie spotkałeś nigdzie wszędzie,

jestem - imię nazwisko z adresem

uwzględnione w urzędowym rejestrze

i na kościelnym papierze

i w mediach mam profil ze zdjęciem

a tak odległe od tego jest twoje o mnie pojęcie.

Przecież istnieję teraz i tu bezsprzecznie 

i na swój sposób ostatecznie

jak poprzednich wcieleń streszczenie

i przyszłych nieśmiałe obwieszczenie

z cierpliwości gestem i bezpiecznie

składam sobie i tobie przyrzeczenie

że chociaż nie wiesz o tym jeszcze

jestem wyłącznie dla ciebie

w życia moim codzienności niebie.

Jeszcze jestem, słowa rzucam na wiatr,

by je niósł do ciebie przez szeroki świat 

przelotnych ptaków przecinam szlak

byś w natłoku innych ważnych spraw

dostrzegł cieniem lotu rysowany znak

mojej gotowości na ciebie , że jestem na ,,tak".

Może mnie znajdziesz w swoich snach

albo moje myśli, które krążą wokół gwiazd

i wpadniesz do mnie w porze parzenia kaw

by dopełnić sobą mój mały wielki świat 

i zobaczysz w mych oczach radości blask 

i starych smutków niezatarty do końca ślad.

[ 22.10.2025 ]

Kartki z kalendarzy

 Kartki z kalendarzy

Spadło z kalendarza wiele kartek, tyle dni

przeżytych na godzeniu pragnień mieć i być 

papierowy szelest przemijających chwil

z których prócz wspomnień nie zostanie nic

tylko pewności że był tu ktoś od nocy po świt

kto już nie chce snów ze mną śnic a potem iść

w miasto, przez park gdzie drzewo, gdzie liść

na próżno mi tłumaczą, że przemijanie to mit

a zdarzeń bieg w jakiś bliski dalszy ciąg już dziś

to ciągnie mnie to pcha i o życia mego nić

każe dbać i na głupstwa nie tracić cennych sił.

Z kalendarza wiele kartek pospadało już 

unieważnionych zdarzeń i  planów i dat

a codziennie wybieram się w nową podróż

codziennie w ten sam a jednak nowy świat 

z bagażem doświadczeń, porażek i skuch 

bo ciągle jeszcze kusi kolor, zapach i smak

bo zielone światło na semaforach i mój ruch

trzeba wiarę z nadzieją pod rękę więc brać 

znaleźć w końcu także erotyczną miłość po grób

i przestać się ciągle wszystkiego po drodze bać.

[24.10.2025]

Droga do ciebie

 Droga do ciebie 

W niebie nieznajoma gwiazda lśni

może gdzieś daleko patrzysz na nią ty

może myślisz sobie tak jak ja,

że w tej samej chwili zwodzi mnie jej blask.

Rozdzieleni życia rzeką ty i ja,

że zbyt trudno nam się spotkać nawet w snach

rozdzieleni życiem i bagażem spraw

jak pustynią ziarnka piasku dwa.

A jednak nadzieja nam gra

choć tak daleko

 do siebie nam

w tej pieśni jest rzeka i most 

i droga do ciebie na wprost.

Kiedy patrzysz w gwiazdy tak jak ja

chętnie wierzysz, że to dobry znak

szukasz jego potwierdzenia w blasku dnia,

pogrążony w nurcie swoich spraw.

To wtedy nadzieja wciąż gra

choć tak daleko do siebie nam

w tej pieśni jest rzeka i most 

i droga do ciebie na wprost.

Zatem, cierpliwości trzeba nam

wiary i nadziei zamiast skarg

trzeba nam do siebie od teraz iść 

choć los niełaskawy dla nas dziś .

Bo wtedy nadzieja nam gra

choć tak daleko do siebie nam

w tej pieśni jest rzeka i most 

i droga do ciebie na wprost.

[ 12-18.10 i 01.11.  i 28.11.2025 ] 

Nowy dzień

 Nowy dzień

Srebrno złoty sierp księźyca bardzo dziś wąski 

swym blaskiem spada na śpiących traw wstążki 

i gdyby choć łagodne wiatry się tutaj teraz spotkały

one by ten blask troskliwie tuliły, kołysały .

Ale cichy spokój odchodzącej z wolna nocy

na wilgotnym po deszczu trotuarze stawia kroki

i idzie własnymi ścieżkami noc z dniem złączyć 

wygasza gwiazdy,planety a się coraz jaśniej do okoła robi.

[ 16.18.10. 2025 ]

Gdy gasły nocne światła

 Gdy gasły nocne światła 

Przyznać to mogę chociaż nie muszę,

że przejazd do pracy porannym autobusem

nie jest pretekstem do żadnych wzruszeń

gdy świat się odbija w tle rozmazanych złudzeń 

z moją twarzą w tle w szybie tak jak w lustrze,

ale gdy dzień mnie wita uniesionym kapeluszem

nawet kiedy niebo spowijają chmur pióropusze

farbowane obficie szaro-burym tuszem ,

myślę że może jakiś Amor trafia w mą duszę

teraz i gdy się po drodze jakiś poeta przysiada

i w skupionym natchnieniu w myślach układa

swoje piękne i mądre frazy więc nie zagadam

to w serce cicha tajemna nadzieja się wkrada

jak łaska która zawsze tylko pstre konie dosiada

że jednak po coś te nasze dwa skrawki świata 

się na chwilę spotkały gdy gasły nocne światła.

[ 10.10.2025 ]

Przeciwieństwo podobieństwa

 Przeciwieństwo podobieństwa 

Gdybym spotkał na swojej drodze

drugiego człowieka takiego jak ja

zwiewałbym jak na jednej nodze

najprędzej i najdalej jak tylko się da.

I może w końcu przestanie mnie to dziwić,

że spotkawszy mnie takiego jakim jestem

uciekają jak jeden mąż wszyscy inni

obdarzając przy tym nieprzyzwoitym gestem.

Rzecz jednak w tym, że żaden z nich

nie jest jak ja a rozwiewają się jak sny.

[ 08.10.2025 ]

BadzzeMna

 BadzzeMna

Bez dzień dobry do mnie przyszedł 

bez choćby zwykłego cześć , witaj

bądź ze mną na sztandarze wyszyte

i informacja: spotkanie dzisiaj

jakby rozesłał alarmowe wici

roztrąbiajac sygnałowe fanfary 

do wszystkich z całej okolicy

bijąc w doboszowy bęben nie dla zabawy.

Taka wiadomość przy niedzieli

rozkaz? ultimatum? zaproszenie ?

jak wyczekiwany promyk nadziei

a znikoma szansa po staremu nic nie wiem.

Są sytuacje w których nie wiedzieć jest lepiej

a ja trwonię czas na relację z nie-czlowiekiem

szukając niby wiem czego jakby gubię siebie

życia przecież na lepszy model nie wymienię

tylko bym chciał raz jeszcze rozpalić płomienie 

zanim tu sam zapadnę w zobojętnienie.

[ 05.10.2025 ]

My - jak wyspy dwie

 My - jak wyspy dwie

Wyspy pośród fal

tak jak ty i ja

wciąż bez żadnych szans

by los złączyl nas,

ale jeśli chcesz

oddam ci mój sen

gdy już w nim będziesz nad ranem 

to z sobą mnie weźmiesz kochanie

złego nic się nie stanie

gdy już ze mną zostaniesz

jak wiersz nauczony na pamięć 

jak cień po fotografii na ścianie.

Jednak mimo to

dnia wspólnego krok

biegiem swoich spraw

znów rozdzieli nas,

wciąż będziemy trwać

jak te wyspy dwie 

tęskniąc za odpływami wśród życia fal

z pasją ciułając szcześcia swe.

[ 03/04.10.2025 ]

Stały związek

 Stały związek 

Ty uśmiech masz jak drań

rozpalasz nim światła gwiazd

kradniesz serca panów i pań

raz żałobny raz weselny marsz grasz.

Tak łatwo jednych do nieba zabierasz

innych do piekła niebytu strącasz nie raz 

i tak za nic kompletnie sam masz

to co ktoś jak serce na dłoni chciałby ci dać.

Ty uśmiech masz jak łotr 

taki słodki a skłonny do psot 

mnie jeszcze nie znasz 

no bo skąd

jednak najmniejszych szans 

nie chcesz nam dać 

na usta jednak nie pcha się 

siarczyste q _ _ a mać

że tak anonimowo tylko na blokadę cię stać

nie odwzajemniam się przez rozsądek,

niech ci się uda nominalny ,,stały związek"

kiedy taki uśmiech na profilowym masz.

[ 28.09.2025 ]

Człowieka szukam

 Człowieka szukam 

Skrupulatny sporządziłem spis

Znakomitych zalet i banalnych win

Uszczupliłem go szybko bo dziś

Kilometrów drogi słów nie czyta nikt

Awatar wybrałem z prawdziwych zdjęć

Motto dodałem bo warto je mieć 

Człowiekiem jestem i chcę człowieka 

Zamiast księcia z bajki, legendy, mitu

Łatwo nie jest, wiem, cierpliwie czekam

Ogladajac zdjęcia dodane do opisu profilu

Wysyłajac zaproszenia na spacer, spotkanie, 

Ignorujac tych co pragną w ciągu minut pięciu

Egoistyczne zaspokoić pożądanie 

Kiedy tylko takie mają wyobrażenie o szczęściu

Aż znajdzie się tu ktoś, kto szuka mnie.

[ 28. 09. 2025 ]

Uwaga

 Uwaga

Raz zachwyciłeś się ulotną frazą

i podaleś ją dalej wierną cytatą 

bo niosła ze sobą ciekawe przesłanie

i była jak podpis pod codzienności obrazem

chociaż dla mnie tylko zwykłym zdaniem

komentującym sytuację, albo sprawę.

A mówię ci o tym bo to jest urocze

gdy pragnę twą uwagę zdobyć czymś więcej niż słowem.

[ 15 - 26.09.2035 ]

Introwertycznie

 Introwertycznie

Introwertycznie

bywam cyklicznie

lecz nie chronicznie

i nie cynicznie

dołujący dla siebie i innych

trzeba być wtedy ze mną 

bardziej, mocniej, bliżej

i są tacy co tak potrafią 

i chwała im za to

nie mam żalu ani pretensji 

do tych którzy uciekają do Persji

od tej mojej depresji.

Świat na ogół metodycznie

czasem nawet dyplomatycznie

wycofuje się taktycznie

nikt nikomu krzywdy nie czyni praktycznie.

[ 09.09-26.09.2025 ]

Siła przebaczenia

 Siła przebaczenia 

Pokazała jak zwyciężyć się w życiu da

nie wytaczając przeciwko złu arsenału zła

gdy w ogrodzie życia on zabił jej bezcenny kwiat

i w ten sposób rozsypał zawalił się jej cały świat.

Przekazywała jej babcia , a potem mama

niezawodnych wartości kanon

i to pomogło obronną ręką pokonać ten dramat

gdy ją z tym życie pozostawiło pod ściana samą.

Ponad to Wiara, Nadzieja i Miłość

przebaczenia stały się największa siłą

by jej serce jak Feniks z popiołów odżyło

tylko czas nie leczy duszy zranionej wtedy, zimą.

[ 20-24.09.2025 ]

Pozowanie do zdjęcia

 Pozowanie do zdjęcia 

Dla światła szukasz najlepszego kontrastu,

by twoja sztuka miała największą siłę wyrazu,

ustawiasz więc mnie do zdjęcia

kunsztowi swojemu pchajac w objęcia,

pozujesz tak by to było nie do odgadnięcia

taki już z ciebie esteta i artysta.

Ujęcie będzie perfekcyjne

jak mój smutek w obiektywie,

bo patrzę na ciebie jak wierny pies

w tobie zakochany bezgranicznie 

tylko, że bez żadnych szans na wzajemność 

Zbyt trudno teraz brać tej prawdy tekst,

że tak musi być jeżeli tak właśnie jest,

choć podrywam cię introwertycznie 

ty mnie zbywasz cokolwiek lakonicznie

nie piszesz się ze mną na wspólną codzienność.

A że inny jestem niż wszyscy, których znasz

i mej niezwykłości świadomość masz,

już zdejmując z wieszaka mój płaszcz 

zamiast zdawkowych słów na do widzenia,

zatrzymujesz mnie i bieg tej chwili i czas

choć przecież już nic do powiedzenia.

Ale oczu oderwać nie możesz

od uwiecznionego w kadrze spojrzenia, 

więc jeszcze skroń moją na twojej położę,

lecz to między nami niczego nie zmienia,

całuję Twój pachnący, gładki policzek,

chętnie pozwalasz na to, a na więcej nie liczę.

A ty nagle tak spontanicznie

do ust mi wkładasz języczek,

pospiesznie zdzierasz z nas szaty,

rozrzucasz niedbale po podłodze

pakując mnie w swe niewielkie łoże,

zasłaniasz okna

by nagości nagłych naszych

choćby ptaka w przelocie wzrok nie spotkał.

[ 23.09.2025 ]

Ze zdjęciem czy bez

 Ze zdjęciem czy bez 

Gdy profil jest ze zdjęciem bez twarzy

lub nie posiada fotografii żadnej 

wtedy tak trudno się odważyć 

aby spontanicznie pomarzyć

o znajomości chociażby zdalnej

czy o spotkaniu na spacer kawę

gdyby nie miało to potoczyć się dalej

Ale bywa że na zdjęciu jest twarz

a jest jak złudzenie optyczne

chociaż śliczne 

lecz pod nim wszystko cyniczne 

fałszywy promyk w gąszczu migocze

czasem bezczelnie prosi o forsę

i zawsze wiedzie wprost na prawdziwe manowce,

gdzie licho szyderczo chichocze.

[ 14.09.2025 ]

I nie tym razem

 I nie tym razem

Ostatni zakręt drogi do ciebie 

autobusowy przystanek pod drzewem

i miało być marzeń spełnienie 

na ich wysokim, łagodnym szczycie 

ale swej prozy trzy grosze wtrąciło  życie

niwecząc zaplanowany bieg zdarzeń 

jak najlepszy od niespełnień ekspert

który ironicznie woła że będzie lepiej

następnym razem niekoniecznie jutro

więc upije się na wesoło nie na smutno.

Jeszcze przytrafiła się nam niepogoda

i rozbolała ciebie niemiłosiernie głowa 

nie w porę odczytana krótka wiadomość tekstowa

nieodwołalna na dziś twoja odmowa.

A tak chciałem osobiście powiedzieć ci cześć

trochę swego słońca w twe życie wnieść

uścisnąć twoja dłoń w powitania geście 

spotkać się na kawę gdzieś na mieście.

I tak się oto bez huku zamknęły drzwi

przez które podglądały moje sny

ciekawe jak w ich spełnieniu wyglądasz ty

i czy mamy szansę spędzić razem resztę dni.

[ 13.09.2025 ]

Tylko założę buty

 Tylko założę buty 

O pogodę nie zapytam wiatru ani ptaków,

nie wywróżę szans mojego powodzenia

z fusów kawy ani klęski znaków

no bo co mam do stracenia ? Co do stracenia?

A i tak zawsze ostatnia umiera nadzieja.

Tylko założę buty i wezmę plecak

w drzwiach zamek kluczem przekręcam, 

i można ogólnie uznać , że to już

jestem w drodze na spotkanie z tobą

chociaż nie pachnie różami uliczny kurz

wszystkie dziś obrane drogi do ciebie wiodą.

Pamiętam dobrze ustalone miejsce i czas,

coraz mniej mnie zastanawia, że ty sam

tak bardzo nie po drodze tam masz, 

wyjątkowo mało mnie stresuje ten fakt,

że się wydarzy nieodwracalny pierwszy raz,

że skonfrontować przyjdzie swoją twarz...

Czy długą nić sympatii los zechce nam dać

czy między nami nie będzie drugich szans

tak bym nie chciał przed tobą udawać, grać.

będzie co ma być przełamuje tych myśli trans.

Czy staniemy się sednem swoich spraw

czy zaledwie tłem do towarzyskich anegdotek

a może wspominania nie wartym epizodem

czy się obdzielimy światłem kilku swoich prawd

czy otoczymy półcieniami nieważnych plotek

to wszystko okaże się zaś potem. 

A tym czasem z serca w piersi łopotem

na odwagę głęboki oddech biorę

bo już ostatni zakręt tam za tym obłokiem

i już ciebie widzę po ulicy drugiej stronie.

[ 06-08.09.2025 ]

Miłe chwile

 Miłe chwile

Na przystanku

jak o kochanku

w autobusie

ten twój uśmiech

a wysiadamy każdy gdzieś indziej 

tak wiele ludzi nas minie

nic między nami nie będzie takie życie

ale to były miłe chwile

na chwilę,

a zaraz kolejny autobus

do kochania do życia do domu...

[31.08.2025]

Przez okno w suficie

 Przez okno w suficie 

Przez niewielkie okno w suficie

podglądam nieba sekretne życie, 

ale zaś co to za sekret że słońce świeci?

że ptak właśnie po tym skrawku przeleci?

że wiatr zgrabne pląsy wdzięcznie zakręci?

Dopiero na tajemnicy jakiejś ślad 

trafiam gdy w ten okna mały kadr

wpadnie zagadkowy obłoku kształt

czy coś wróży ? czy coś przypomina ?

żeby to pojąć zbyt krótko trwa darowana chwila.

Albo nocą gdy sekret skrzy się gwiazdy cyrkonią

gdy się szepty morskich fal

 z szelestem traw splotą

na dalekim brzegu latarnie się zapalają

by otuchy dodawać tym co się mroku boją.

Lecz jak długo bym się w gwiazdy nie patrzył

albo w te obłoki co kształt szybko zmieniają

o rozwiązanie żadnej z tych tajemnic bym nie zahaczył 

najszerszym wachlarzem zielonych pojęć wszelkich

i za tę oczywistość chętnie wznoszę wina kielich.

[ 16.08.2025 ]1

Zawieszenia stan

 Zawieszenia stan

Znów moje proste zwykłe słowa

i nic się pod ich spodem nie chowa

obracasz okrutnie do góry dnem 

i stawiasz jako argument przeciwko mnie.

Zadowolony z tego jesteś i taki dumny

bo tak łatwo ze mnie uczyniłeś do trumny

mojej gwoździe i nie wahasz się ich użyć 

jak wyuczonego chwytu banalnej obłudy.

Najgorsze, że sam w myśli kolejne słowa

z podejrzliwością zaczynam oglądać

bo w tym świetle rozmowy twarzą w twarz

powstał złowrogi cień i co ty tam jeszcze masz

nie myślę bo nie wiem w co ze mną grasz.

A przecież ty mnie tak dobrze niby znasz

 od bardzo wielu lat , więc może to taki żart

głupi jak kiepskie sztuki znaczonych kart

tylko po co aż tak? Tylko po co aż tak...

Bo wszystko to wraca koszmarem w snach,

a żeby to jednak obrócić w żart

i unieważnić oparcia punktu brak,

a ile można tak w zawieszeniu trwać,

niezbędny do życia oddech ukradkiem brać

nim się okaże w czym prawda w czym fałsz ?

Czy sztandarem zwycięstwa zatrzepocze wiatr

czy w ciszy porażki pochód białych flag?

Pokaże czas.

[ 10.08.2025 ]

Duże wrażenie

 Duże wrażenie 

Duże wrażenie po sobie zostawię

gdy jeszcze tylko poprawię 

 te wszystkie trzy włosy na krzyż

i zaraz we mnie zobaczysz

słodkiego drania i łobuza 

zamiast przylizanego gogusia 

Jestem tylko twarzą swojej twarzy

a nie tym o którym marzysz

nie tym którego ciągle jeszcze szukasz

tak sobie myślę kiedy zerkam do lustra

A do lustra sennej wody zatoki

zagląda w swej pomarańczowej pełni

przepiękny księżyc sam łasy na takie widoki

tak się sobie przygląda i urzeczony siebie wielbi

i poszedłby za sobą w te spokojne tonie

ale straciłby perspektywę z której tak podoba się sobie.

[ 07-09.08.2025 ]

Bym się ogrzał

 Bym się ogrzał

Bym się ogrzał ciepłem twego domu

zaprosiłeś mnie na chwilę do stołu

karmisz spragnioną duszę dobrym słowem

jak przepióreczkę przysmacznym prosem

ale nie proponujesz niczego więcej

i kto wie czy może jednak na szczęście

bo tak już mają przelotne rajskie ptaki,

że otrzepawszy przykurzone fraki

rozpatrzywszy kolejnych tras znaki

wyruszają dalej na wędrowne szlaki.

[ 03-05.08.2025 ]

Od źródła

 Od źródła

Od źródla swego ja, 

które nie wiem gdzie początek ma

ciągle jestem w drodze na

 mój koniec świata nieznany

pośród dróg różnych i przeważnie bez mapy 

swój szlak znajduję tam prosty a tu kręty

i tak ma każdy nieświęty i święty 

w krąg życia chcący niechcący wciągnięty 

jak cud majątek nietrwały wpisany do księgi 

z sercem i duszą w kolorach tęczowej wstęgi 

uparcie prostuję co się głupio pogmatwa

bo łatwo komplikuję najprostsze sprawy życia

często zbyt lekko tracę co trudne do zdobycia

idę niesiony głupią dumą z wczorajszego zwycięstwa 

bez skrupółw nagle pozbawiony pewności jutra i bezpieczeństwa.

[ 18-30.07.2025 ]

Nisko fruwają jaskółki

 Nisko fruwają jaskółki 

Jaskółki fruwają nisko

znów się niesie na deszczysko

znad zatoki jak brudna ściera chmurzysko 

nadciąga nad miasto choć nieśpiesznie 

wróble już się schowały i są bezpieczne.

A około wieczoru

barwą malin z ogrodu

rysuje się kreska słonecznego zachodu

nad wierzchołkami drzew dalekiego boru

a wiatr powiewem przynosi tchnienie chłodu.

[ 19-21.07.2025 ]

Nie wszystko

 Nie wszystko

Nie wszystko co pierwsze to lepsze jest lepsze,

to się czuje, wie i porzuca w dobrej wierze

obrastając w nadziei liche pierze,

dla realnie lepszego robiąc przestrzeń 

nie mając co do sensu czynu tego zastrzeżeń,

zwłaszcza, że co nagle to po diable

i pośpiech zły doradca wchodzi w paradę,

zwłaszcza, że lepsze bywa wrogiem dobrego 

wiele razy zbierało się cierpkie owoce tego.

Ale drugie wcale szybko nie następuje

i wtedy traci się rezon i po cichu żałuje

rachunek urojonych strat myśli nurtuje

i już w nowe pierwsze lepsze się startuje

bo się bierze prawdę z drugiej strony karty

że najlepszą jest myśl pierwsza i w cenie

najwięcej jest warte pierwsze skojarzenie...

 

[ 18-19.07.2025 ]

Nowy świt

 Nowy świt

Nastał nowy świt

miasto jeszcze śpi 

w porcie snuje się mgła

a wiatr wśród drzew

ponad ptaków śpiew

swe melodie znów gra

rzewnie, od serca tak, 

jakby tęsknoty me znał,

A ja tak chcę by ktoś miłość mi dał

i czułością swoją otulił jak zimą szal

Może gdzieś jak ja

w labiryncie spraw

swoje ścieżki masz

swój zostawiasz ślad

słuchasz wiatru 

śpiewu ptaków 

szumu morskich fal

księgi czytasz pytasz gwiazd.

I także chcesz aby ktoś miłości ci dał

i czułością swoją otulił jak zimą szal

A kiedy słońce spoza mgieł

pokaże swój złocisty krąg

pod nogi położy drzewa cień

nieco marzeniom pod prąd

rozstrzygam taki wątek 

czy na nowy początek

jestem gotowy i na związek 

czy strach to czy rozsądek?

Czasami chcę by ktoś miłość mi dał

i czułością swoją otulił jak zimą szal.

[ 12-13.07.2025 ]

Koniec języka

 Koniec języka

Koniec języka

za przewodnika

nie wyłączając stolika

na którym nożyce 

a w który uderzyć ktoś chce.

Kto pyta nie błądzi

a łatwiej rozstrzyga i sądzi 

czasem wchodzi w nowy

 krąg wtajemniczenia 

bo już wie czego nie wiedział

i ma pretekst do rozmowy

gdy niezręczną się staje chwila milczenia.

Odpowiedź żadnym ratunkiem

częściej ślepym zaułkiem

gdy swoim pytaniem 

moją niepamięć

jej meandry i otchłanie 

ma zamiar ktoś dotknąć, drążyć

zgłębić, są szanse żeby zbłądzić.

A odpowiedź bez pytania

to informacja niekoniecznie pożądana,

i ma w sobie coś ze strzelania

i  jak kulą w płot trafiania

bez pytania to się raczej cicho siedzi

jak pod miotłą lub na miedzy

albo w domu gdy się nie ma miedzi

i w ogniu pytań gdy się nie zna odpowiedzi.

Zaś milczenie jest złotem

każdy wie o tym 

a tak się nieraz pięknie milczy

o wszystkim i o niczym

błahym i zasadniczym 

Lecz nie zapytać to może być strata

niepowetowana.

O ile, rzecz jasna pytany nie uzna tego za wścibstwo.

I to chyba raczej wszystko

[ 06-12.07.2025 ]

Może dziś?

 Może dziś?

Zaglądam za drzwi

do których nikt nie pukał

z nadzieją, że może dziś

znajdę ślad, że ktoś mnie szukał.

[ 08.07.2025 ]

Wojażer własnych wspomnień

 Wojażer własnych wspomnień

Nie zaglądam w kalendarze

pełne przeterminowanych zdarzeń

ale czasem lustra wspomnień

wydobywają chwil przeżytych kolaże 

zaledwie migawki, jakieś pasaże

dalszego ciągu znaleźć nie potrafię

i ginące w zapomnieniu twarze

więc czuję się jak chwil tych pasażer 

[ 08.07.2025 ]

Wyspa

 Wyspa

Mansardę wynajmij 

Amora strzałą zabij

Dzień zamieniaj w noc 

Epicentrum szczęścia bądź 

Rozdaj mi siebie jak opłatek i wino

A sam mi bądź karą, pokutą, nagrodą i winą

Antrakt ten i tak trwa zbyt krótko

Radością bądź gdy mi smutno

Elizejskim polem

Dopóki los daje dobrą wolę 

Atlasem gwiazd naszych na niebie

Mapami wszystkich dróg do ciebie 

[ 05.07.2025 ]

Lipcowy poranek

 Lipcowy poranek 

Lipcowy poranek

gorącem całuje 

jak przebudzony kochanek

i ciąg dalszy obiecuje

tych czułości co dał na zadatek

a potem odchodzi 

jakby przeczuł

że nadejść musi wieczór

tylko czeka aż zacznie słońce zachodzić

i w akacjach włosy plącze 

z wiatrem w namiętnym pląsie 

z obłokami w dal gdzieś popłynie

i przeminie, przeminie

jak wczorajsze tremolo na pianinie

nastrojowo zagrane na uczuć strunach

żeby świtem wrócić

w założonych nie do pary butach

by cię serdecznie znowu obudzić.

[ 02-04.07.2025 ]

Kolysanka

 Kołysanka 

Jeszcze za oknami dość jasno 

a już głowa do poduszki aby zasnąć ,

jeszcze nie wzeszła na niebo wieczorna gwiazda

i nie wrócił jeszcze ptak do gniazda

a już Morfeusz w ramiona bierze

siwy nów srebrzy powietrze

 a już sen powieki nuży

a już sen kolorowo wróży,

niech ci więc noc spokojem służy

 i bezsennością czasu nie dłuży.

[ 30.06.2025 ]

Nie wiem

 Nie wiem

Nie wiem czy marzenia podszyte nadzieją

mają większe szanse, że się w życiu spełnia,

ale z pewnością duszę i serce lepiej ogrzeją

gdy się barwne ciepłe sny bezdrożami rozejdą 

sensu swego szukając między niebem a ziemią.

Nie wiem czy linie losu przeważnie są kręte

bo są szaleństwem planet i gwiazd ogarnięte,

bo to co romantycznie pięknie rozpoczęte

niespełnienia piętnem tknięte , pęknięte,

czy że czas porywa nas w swoją pętlę.

Nie wiem dlaczego przewrotnie się spełnia

coś co ma zaledwie przedsmak marzenia

i dlaczego przestroga uważaj o czym marzysz        ma wymowę ostrzeżenia przez którego pryzmat blady cień przeznaczenia można zobaczyć 

[ 27-28.06.2025 ]

Czy to jest moje?

 Czy to jest moje?

Zwątpilem, że to co piszę jest moje.

Bo może gdzieś przez kogoś porzucone,

może zwyczajnie po ludzku przegapione

lub przypadkiem zgubione

i przeze mnie tylko znalezione i słowo po słowie 

przygarnięte, przytulone, przysposobione?

Tu coś posklejam tamto powiążę

spiesząc się czy aby wszystko zdążę 

zebrać co podpowie wiatr, czym zaszumi morze

nim się w mniej powabnym pokaże kolorze,

nim się to wszystko bezładnie w nicości zatrze

i przestanie być tak absorbująco ważne.

[ 24-25.06.2025 ]

Puste miejsce

 Puste miejsce

Puste miejsca z osamotnienia

niby wciąż masz coś do zrobienia

bo przecież życie pustki nie znosi

ciągle coś z sobą przynosi 

cień szuka cienia i odwzajemnienia

w końcu znajduje cień niespełnienia

i zwątpienia bez znieczulenia 

i wciąż żarliwe do nadziei prośby zanosi.

Puste miejsce nikt takich nie chce

wśród żalu słów zapalą się świece

i nie wie nikt właśnie od dziś

jak dalej i po co trzeba żyć 

I nie chce się wierzyć że sens w tym jakiś jest

bo runął świat i nigdy już nie będzie taki sam

a trzeba się znów nauczyć śmiać

aby dalszego ciągu biegu spraw mniej się bać.

Bo życie wciąż trwa z nami i w nas

tylko w tę grę nie chce grać czas

Przez ciernie do gwiazd biegnie przez świat

bo życie wciaż trwa zawsze zielone światła ma.

[ 22-23.06.2025 ]

Nowy profil

Nowy profil

W towarzyskich profilach

przebieram jak w uciekających chwilach

ty w swoim napisałeś w kilku słowach

że szukasz kogoś kto lubi się całować,

 i aby był super przytulaczem

by o życiu pomyślał poważnie i z czasem

zaprosił do wspólnego lóżka, stołu 

i żeby miał poczucie humoru

lecz gdyby nie miał, jakoś zaradzisz temu,

postanowiłem spostrzeżeń swoich nie chować

ta zgodność niesie coś z ważniejszych znaczeń

więc napisalem bez większego w sobie oporu,

z wiarą, że to będzie nowe otwarcie dla nas obu

Skwitowaleś me wyznanie słowami ,,to miłe"

dwa krótkie słowa nic więcej tylko tyle 

wystarczająco by nadzieje odleciały jak motyle

w naszej wspólnej przestrzeni miejskiej

nie daleś mi miejsca na więcej

nie będzie spotkań wyznań jesteś mi potrzebny

jak do życia tlen i ciągle za tobą tęsknię

zamykam te drzwi z napisem to znowu nie ty.

A może są to słowa zachęty skromne

i teraz to czekasz aż podejmę, rozwinę wątek?

Zatem jeszcze dopytam by pewność zyskać

niż się gubić w rozlicznych domysłach.

[ 21.06.2025 ]

Szary tom

 Szary tom

Coś mi się nagle przypomniało,

od kawy porannej gwałtownie poderwało,

do biblioteczki gorączkowo pognało,

ale nie znalazłem tego szarego tomu

pełnego gołych faktów i barwnych anegdot zbioru, 

śladów, mgieł wspomnień, korowodu 

jemu współczesnych postaci, obrazów

życia na tle epoki, efektownych porażek,           skromnych sukcesów, banalnych romansów 

i wierszy co były i są przebogatym kolażem.

Brak tego tomu obudził niepokój,

wiem że go znajdę, ba, sam w ręce mi wpadnie

kiedy w podobnym półszale czegoś znaleźć zapragnę.

[ 21.06.2025 ]

Pretekst

 Pretekst

Szybko mi odpisałeś co się rzadko zdarza,            bardzo chętnie jakiś spacer albo kawa

ale wyjeżdżasz do Warszawy prawie zaraz  

i to jest nieodwołalna w tym momencie sprawa.    więc na godzinę przed odjazdem na dworcu               lub innym razem bo często tu bywasz w końcu ponieważ nie chcę z tobą znajomości zaczynać

od rozstania przed odjazdem to cała przyczyna.   więc szczęśliwej podróży ci życzę i proszę o kontakt gdybyś tu przyjechał ponownie.

A potem już byłeś w Pruszkowie ,

z którym mam kilka odległych wspomnień.

Ale rozmowy ze mną jednak nie zaczynasz

gdy po krótkim czasie powitała cię Kościerzyna,

która zaś kogoś innego mi przypomina...

więc tak się nadarzyła okazja wspaniała

do naszego drugiego nie spotkania ..?

[ 19-21.06.2025 ]

Kwiat akacji

 Kwiat akacji 

Witaj każdy dzień dany ci

pokładaj w nim wszelkie nadzieje

chwytaj co ci los niesie dziś

gdy świt znów po nocy jaśnieje.

Cisza rozmów ma z tobą smak

a czułość w spojrzeniach się rodzi 

w myślach jawi się marzeń kształt

i miłość na kawę przychodzi.

Kwiat akacji znów roztacza swój słodki smak

bramą nieba leci szczęścia ptak

białe kwiaty strąca z drzewa nadmorski wiatr

nam ze sobą dobrze aż chce się śmiać .

Każdy ranek zakochany w Jutrzence jest

jak my w sobie po kresów kres

drogi wiodą nas do siebie by razem iść

razem być, razem żyć, razem śnić.

[ 18-19.06.2025 ]

Szamanowi

Szamanowi

Ciepły blask miodowych oczu w jednej chwili,

wzgarda, pogarda i odraza zaraz w drugiej,

potem stajesz się znowu miły i troskliwy

jakbyś miał połowę duszy natury ponurej.

Lubisz to że jestem a za chwilę nienawidzisz

jakimś niedookreślonym gestem dajesz znać

że sam się temu wszystkiemu co jest dziwisz,

bo to się w ogóle nie powinno było stać.

Jakbyś nagle zrozumiał, że nie jestem słońcem ,

ale mgłą snującą się nad murami cmentarza

i zaciągasz się głęboko kolejnym papierosem

a to co myślisz ciebie samego to przeraża.

Ale z uśmiechem dobrym powracasz

nie zawstydzony wcale, że dałeś się przyłapać

na zwątpieniu na które czasem sobie pozwalasz,

i spokojnie miłością kawę dosładzasz.

Kreślisz nam plany na najbliższe wspólne godziny,

dokładnie wiedząc dokąd pójdziemy, co zrobimy,

taki cudownie bezpieczny, na świecie jedyny,

i znowu ze mną szczenięco szczęśliwy.

Tylko już zawsze będę w tobie widział

bo się niestety odzobaczyć nie da

tak skrajne dwa twoje oblicza

i moja do ciebie miłość raz pęknięta 

nie wytrzyma tej próby na ostrych zakrętach

bo się strach zwyczajny przyczepił i po duszy się pęta

a czasem w oczy zagląda i klepie po plecach

i kiedy zapytasz czy jeszcze , ja odpowiem nie , dłużej tego ciągnąć się nie da.

I ciebie to wcale nie zdziwił jakbyś na to tylko czekał,

i między twoimi słowami dotykalna wręcz ulga 

że to ja historii tej rozdział zamykam,

i bez zbędnej histerii z życia twego znikam,

ty sam byś jeszcze z tym zwlekał,

a przecież sam wiesz, że serce nie sługa.

[ 16/17.06.2025 ]

Witkowi

 Witkowi

Jeszcze ciszą ogarnięty cały dom,

nawet nie zbudzone wiersze śpią

wskazówka zegara

niestrudzenie się stara

kroku dotrzymać czasowi

i wraz z nim nadążyć 

uciekającą chwilę dogonić,

przemijaniu przeszkodzić...

na freskach wspomnień pamięcią wodzić 

nieśmiało zaczynam 

tu nadziei światełko tam żalu pajęczyna 

tam się żagiel podmuchem wzdęty rozpina

tam zaś niepożegnana rozstania chwila

i niepewność : była czy nie była przyczyna

prawdziwa czy tylko zmyślona 

gdy pisałeś daj mi spokój nie pisz do Koszalina

i tak się skończyła miłość i romans

lecz czy słusznie? sprawa nie jest wyjaśniona.

Czy pozory złe nas zmyliły jak drogowskazy

pomylone, 

przestawione w odwrotną stronę?

Przecież ty we mnie ja w tobie widzieliśmy swoją połowę.

Gdzie zgubiliśmy i kiedy naszego szczęścia podkowę?

Dlaczego nie przyszło nam do głów

aby zacząć jeszcze raz

nowe szanse sobie dać

aby nie zaprzepaścić wspólnych snów?

Jeszcze w ciszy tonie cały dom,

za oknami mewy dzioby drą,

zagłuszając przekomarzanie wron

zegarowa wskazówka zatoczyła kolejny krąg.

[ 15.06.2025 ]

Sławkowi

 Sławkowi

Jeżeli kiedyś: jutro, za tydzień lub za rok,

chociaż nie ma tego planu w moich snach

staniesz jednak mimo to w moich drzwiach

wiedz, że przechowuję dla ciebie tamto ,,tak"

sprzed wielu, bardzo wielu bez ciebie lat,

którego nie chciałeś za dobrą monetę wziąć.

                              *   *.  *

Już między nami sprawa była obgadana,

spadająca gwiazda marzeń naszych złapana 

i w ogólnych zarysach uzgodniliśmy wszystko

i na horyzoncie nie czaiła się przeszkoda żadna

i nawet na to zgodziły się moja siostra i mama,

ale tak w dłonie uchwycone szczęście prysło

jak mydlana kolorowa bańka,

nie spełniła się nam nasza bajka,

został we mnie ślad miłości co ma serce zranionego ptaka,

nie miałem chęci, nie szukałem szans aby nagły brak wzajemności opłakać 

skrycie, należycie,

a nas w odrębne samotności pognało życie...

Ale listopadowe w Warszawie popołudnie

i wieczór wspominam z czułością bo było cudnie

nim pośrodku nocy powiedziałeś ,,nie" bo to dla ciebie za trudne

chociaż to w sumie raczej smutne

nie potrafię z całą stanowczością stwierdzić,

że okrótne...

rozstaliśmy się na dworcu przed południem,

pasaże nie były bezludne ,

megafony zapowiadały, pociągi odjeźdzaly, przyjeżdżały,

niewypowiedziane słowa drżały 

na strunach duszy,

żeby niezręczność chwili zagłuszyć

coś nieważnego mówiliśmy,

a czas tak wyliczyliśmy,

że na peron krótki zjazd,

potem no to cześć no to pa,

drzwi wagonu mimowolny trzask

i już, nie było nas.

Nie wiem czy dziś choć czasem o mnie pomyślisz?

czy jak ja za tobą, za mną zatęsknisz?

a może się ożeniłeś i masz śliczne jak ty dzieci?

Ciekawe, czy zachowałeś nasze listy

z których wynikało, że byliśmy sobie bliscy?

[ 10-14.06.2025 ]

Kazikowi

 Kazikowi 

spragniony mnie byłeś 

jak źródła na pustyni derwisz

nim posiadłeś nieomal czciłeś

a teraz zadumany świątek siedzisz

bo spędziliśmy noc średnio udaną

i chyba już gdy zbudziło nas wczesne rano

i otworzyłeś okno na świat który był Warszawą

której rozgwar wypełnił twe maleńkie mieszkanko

sam to wiedziałeś nim woda w czajniku

że nie chcesz choćby dotyku

ani przepadać w ramionach

przytulać do łona 

ust całować 

z rozkoszy nie móc wydobyć krzyku

tego nie chcesz ze mną 

ale bym kapcie podał, czy na stoliku

postawił szklankę z herbatą 

kiedyś na stare twoje lata

chęci wyrażasz z aprobatą

ale nie dałeś i tej roli 

pretendenta na brata

o co mnie jakoś serce nie boli

ani o to że nie jestem skarbem twoim

jeszcze zjemy u przyjaciół twoich

z Gdańska śniadanie świąteczne,

co z decyzjami co do nas nie będzie sprzeczne ,

na Grabówku spijemy herbatę nieśpiesznie,

spędzimy pół nocy w gejowskiej dyskotece,

powiesz mi tam właśnie dlaczego mnie nie chcesz,

spotkamy się ostatni raz na bulwarze

w Gdyni, przejdziesz na rowerze

a razu pewnego Sylwia wiadomość 

smutną przyniesie 

że już ciebie nie ma i nie będzie 

a ja nawet nie byłem na twoim pogrzebie.

[ 03-08/18.06.2025 ]

Życie to podróż

 Życie to podróż 

Mówisz życie to podróż

dla każdego bez wyjątku 

codziennie od początku 

od środy do wtorku

i da capo al fine 

nim ostatnia godzina wybije

czy się jedzie czy stoi w korku

czy w autobusowym tłoku 

czy tkwi się w rozkroku

jak słońce nim wyjdzie z mroku

pozornie,

przezornie

bierze się tę szansę

jak kota w worku

wyrusza w trasę

od świtu do zmroku

a w nocy zaś sen

zabiera gdzieś hen

do gwiazd, do planet, do słońc,

lub w odmęty koszmarów, jak bądź 

gdzie gubi się bliskich i znika dom.

Mówisz, że życie to podróż 

i każdy jest jak Odys albo Kolumb

a sensem jest drugi człowiek

więc bez mrugnięcia powiek

umawiasz się ze mną na dworcu 

bo znalazłeś mnie jak w korcu maku w końcu.

 [ 03-06.06.2025 ]

Taki poranek

 Taki poranek 

Nie przystroił się  poranek

ani złotą ani srebrna rosą,

obok jesteś ty, mój kochanek,

coś śnisz i chowasz stopę bosą

pod kołdrę, a wiatr gdzie oczy poniosą

krąży, kołuje i leci, a jaskółki roznoszą

pilnie zapowiedź deszczu nad wioską,

z poranną kawą wychodzę na ganek

mając na chwilę ten świata kawałek

na własność i nie spojrzę na zegarek,

nie przywołam myśli co będzie dalej 

póki twój sen spokojny, nadziei kaganek

jest jak wianek i komunii naszej opłatek,

gdy słońce ciepły promyk na parapet kładzie 

łatwo dają się schować w najniższej szufladzie

troski i zwątpienia niepotrzebne na razie 

wiem że zaraz przejdziesz w niedopiętej piżamie, 

pocałujesz czule,  dłoń na ramię położysz 

i tak razem przy kawie 

będziemy wspólną teraźniejszość tworzyć ,

patrząc jak się konik polny buja na wysokiej trawie.

I nazwę ciebie całym moim światem

z wiarą, że usłyszę od ciebie : nawzajem.

[ 04.06. 2025 ]

Apollinaire

 Apollinaire 

W objęciach akacji biała brzoza tkwi

nocą śni swoje bezpieczne sny 

w blasku słońca sielankowe wiedzie dni

i nie boi się deszczu burzy ani mgły 

a ja patrząc na ten ujmujący kadr

żałuję że nie potrafię jak Apollinaire 

tak dobierać kolorów, mieszać barw

ani przestrzeni tak rozkołysać 

a potem zgrabne to opisać,

tak się w słowach bezkarnie zatracić

potem się nimi jak wstążeczkami bawić,

to pożar duszy i serca wzniecać i gasić 

i tak się sobą w epoce swojej zaznaczyć.

[ 29.05-02.06.2025 ]

Dynamika czasu

 Dynamika czasu 

Zegar niektóre sekundy stawia miarowo

spokojnie, zwyczajnie, nie nerwowo,

powoli, stopniowo przechodząc w crescendo,

inne zaś twardo, jak donośnie fortissimo forte

z inspiracji dziarskim, marszowym krokiem

prawie brutalnie odbijając się od ścian i okien,

a inne jakby bieg i oddech wstrzymywał

tracąc napięcia puls i tętno

miedzy sprężyną i baterią,

piano pianissimo z partytury czasu odgrywał

jakby je przed kim? a dlaczego? ukrywał.

[ 02.06.2025 ]

Głos na los

 Głos na los

I za chwilę znowu

znacząco wpłynie 

na mój mały świat

nowe w tym roku 

polityczne rozdanie

znaczonych kart,

jak na ironię losu 

trzeba wybrać drogę 

a nie ma wyjścia z chaosu

a dzwon nie bije na trwogę 

tylko łąka odurza kwiatem

i bez który jest lilakiem 

tylko deszcz wzbierający nad światem

i nadzieje które muszą obejść się smakiem.

 [ 31.05.-01.06.2025 ]

Na martwego drzewa

 Na martwego drzewa

Na martwego drzewa najwyższej gałęzi 

owiewana wiatrem co w nieznane pędzi

stara wrona samotnie zadumana siedzi

kontemplując świat 

który wokół swoich spraw

od milionów lat

na swojej ziemskiej osi 

w swoim tempie się obraca

i tak cierpliwie wszystko znosi,

taka jego odwieczna praca,

wrona zaś ze zrozumieniem 

swoja głową to kiwa to kręci

coś chrapliwie zakracze i odleci

dokąd? po co? na co? Nie wiem.

I już jest pusty konar najwyższy

na tamtym martwym drzewie

i śpiew ptaków jakby jaśniejszy i czystszy.

[ 30.05.2025 ]

Wyspiański

 Wyspiański 

Wziąłem Wyspiańskiego strofy

w niemrawe rozumu mojego obroty,

żeby zobaczyć zatrzymany strzęp czasu

pośród rymanowskiego lasu

co ciemnozieloną ścianą na horyzoncie stoi

i staw zobaczyć co się kwitnąca rzęsą przystroił

i tę kaczkę, co pływając po nim

swoje odbicie na wodzie goni

albo zniecierpliwiona dziobem rozmąci

i prawdziwe koła rozbiegające się tworzy

i niejedno z nich tę czy inną rzęsę potrąci

aż mucha zbudzona oczy wytrzeszczy

i nim leniwie odleci jeszcze złośliwe zabrzęczy,

by wiatru posłuchać  co w drzewach zawodzi

myśli kołysać z nim gdy przez zboże przechodzi

i przez łąki pełne aromatycznych traw i ziół

polnych koników, trzmieli, ważek, motyli i pszczół,

by otworzyć okno na pełen śpiewu ptaków świt

i wpleść tej poezji choć ciut w prozę moich dni.

[ 26/27.05.2025 ]

Minuta ciszy

 Minuta ciszy 

Nie rozpieszcza cię swym nadmiarem czas,

koral niewykorzystanych szans utracił blask,

coś skończyło się szybciej niż byś chciał,

znów przewrotny los zobrał to co dał.

Kiedyś uznasz, że tak musiało być, 

żeby w nową drogę ruszyć,znów zwyczajnie żyć,

znowu kilka prawd, które dobrze znasz

odkryć i od nowa wierzyć w nie.

Hymn wschodzących słońc,

pieśń porannych ros,

kantyleny nocy rozgwieżdżonych aż brak tchu,

psalm rozstajnych dróg,

cisza pośród mgieł,

jakiś nie do rozpoznania sen,

roztrzaskane drzewo furią burz,

rykiem sztormowych fal

woła jakaś nieznajoma dal,

oratorium życia w którym śmierć 

ostatnie słowo musi mieć

i dokładnie je usłyszysz 

nim zabrzmi twoja minuta ciszy.

[ 21-24.05.2025 ]

Żyję jakby w dwóch czasach

 Żyję jakby w dwóch czasach 

To nie jest bujda na wysokich obcasach,

że żyję od końca marca w dwóch czasach

Wszystkie bowiem zegary elektroniczne

z zimowego na letni przestawiły się ślicznie automatycznie a nawet ekologicznie

lecz mój zegarek tradycyjny mechaniczny

i ja do zmian mamy stosunek alergiczny

nie koniecznie od razu kichając na to

z godziną do tyłu czekamy na lato

i na jesień w złocie, brązach i purpurach

aż kolejna zmiana godzin bieg czasu wyrówna.

A teraz patrzę na godziny których nie mam.

[ 20-21.05.2025 ]

Tylko wiatr, tylko deszcz

 Tylko wiatr, tylko deszcz

Sam dla siebie stałem się nagle obcym krajem

Zatem sam do siebie dziś się nie przyznaję

wszakże innego siebie od dawna raczej znam

niż tego który ze sobą rady sobie nie daje

w tej chwili którą teraz wlaśnie mam

wywleczony z siebie siłą poza skraje

świadomości w bezbrzeżną bezsilność 

gdy spada na mnie jak deszcz na zielony liść

bezduszna bezpodstawna przemoczona złość 

i nie wierzę że tak wlaśnie musi być

jeżeli tak po prostu jest...

przeczekać? zostać? iść?

a do okoła tylko wiatr tylko deszcz

Podnoszę do góry przemoknięty wzrok

i widzę nadchodzący nieunikniony zmrok

przez  gwiazdy po w  sercu moim  cierń

pewny  stawia  krok i żegna odchodzący dzień        na pocieszenie  niesie swą  natchniona pieśń

i rozsiada się wygodnie pośród drzew .

[ 16.05.2025 ]

Kładąc

 Kładąc

Kładąc głowę na poduszkę patrzę w twoje oczy

Uśmiecham się zanim pocałunkiem złączysz

Rytmy naszych czułych serc i gorących ciał

Sedno najbliższej bliskości jakbyś właśnie dał

Wspierasz mnie wspólnotą bratniej duszy

Afridyzjakiem mym jesteś i fetyszem pokusy

Lustrem światła najpiękniejszych lśnień

Ucieczką i powrotem 

Tęsknię za tobą zawsze okropnie.

[ 13-15.05.2025 ]

Kurs walut

 Kurs walut 

Kupno, sprzedaż

Ułomna gra pozorów

Rozpisana frazesami

Schemat jak sztafaż 

Wyścig szczurów 

Ani startu ani mety ze wstążkami 

Liściem figowym przykryty blamaż 

Uczepil się wersji że go tu nie ma

Tylko zostały rachunki do zaplacenia.

[ 13.05.2025 ]

Aleksander

Aleksander

Zielona ulica

spokojem zachwyca

chociaż w mym mieście 

jest chyba najdluższa

na pograniczu Oksywia i Obluża

auta poruszają się niespiesznie

czy świeci słońce czy we mgle tonie

dlaczego więc jedno krótkie życie

tak tragiczny znalazło tu koniec...

przypięty biały rower do słupa latarni 

na jego ramie przywieszony nekrolog 

zaznacza tego życia na ziemi ślad ostatni

i płomyki świec żywym ogniem płoną 

spokojnie ale łzy wciąż jeszcze bolą

[ 10.05.2025 ]

Wróbelek

 Wróbelek

Epitafium wyśpiewane przez nią ma treść 

Dzis niczego mi nie żal absolutnie na wskroś 

I gdybym mogła w mym życiu zmienić coś 

To nie zmieniłabym nic mimo porażek i trosk 

Hymn życia i milości wciaż brzmi jak dzwon

Ponad Paryża dachami zaplątany w katedr cień

I pali się w sercu jak róża znicz wspomnień

Agapo smakuje winem pachnie słońcem 

Feniks na koniec jest tylko popiołem.

[ 10.05.2025 ]

Przy okazji

 Przy okazji 

Przy każdej do korzyści okazji

sprawdzam dobrze ile można stracić

i dlatego mnie los niefartem karci

nie pozwala materialnie się wzbogacić

ale nie ma co rezonu tracić

a to zawsze się opłaci.

[ 10.05.2025 ]

Rozmowy

 Rozmowy

Są takie osoby

z którymi rozmowy 

wymagają ciszy nocy

aby wątek nowy

ze starym łączyć

bez znaczenia 

czy pointa je kończy

czy jak kamienia cień

nim wstanie dzień 

w studni nocy 

i przeznaczenia 

przepadają do czasu

aż ktoś je kiedyś wyłowi 

w czas swojej nocnej rozmowy.

Są osoby takie

że rozmowy słowa 

cierniowa korona

sypią makiem

wycofują się rakiem

zamierają z niesmakiem

i toksycznym wspomnieniem 

zatruwają spojrzenie

i poczucie że istnieje

słow dobrych dobre znaczenie

i słów tych kamienie 

wpadają w czasoprzestrzenie

niosąc fałszywe znaczenia

mylac się że nie potrzebują przebaczenia 

Są takie rozmowy

jakby to była prasówka

niezależnie od osoby

załapują półsłówka

pełne żaru i swobody

wzajemnie ze swych ust się spijają 

w sobie wzajemnie znikają

siebie sobą przenikają

ale przemijania nie zatrzymają

lecz wiedzą już wszystko 

i do siebie im tak blisko 

że bliżej to już kalkomania

że gdyby nie doszło do ich spotkania

to byłaby dopiero anomalia.

[ 06-09.05.2025 ]

Znajdź znak

 Znajdź znak

...W imieniu Boga którego wyznajesz

jakiś znak prawdy zawsze odnajdziesz.

Znajdź znak, zrozum co znaczy

i co wiesz dokąd ma zaprowadzić

lecz co ze znakami które są wieloznaczne

i każdy je będzie interpretować inaczej ?

Jak rozpoznać zatem

jaka wskazówka objawia się znakiem

na ile jest serio na ile żartem

na ile się prawdą okaże na ile fałszem?

I znów porywają w swe szpony

wszelkich pożądań demony

wiodą gdzie błyśnie znaku ślad nowy

czy zdążą z bezpiecznym skrzydłem anioły? 

Znajdziesz znak na nie lub na tak

i cokolwiek to może dać

parę zabobonów , zaklęć i prawd

z tym dociekaniem zawsze będziesz sam.

Dziewięć wrót, pieczęci siedem

znaki widoczne na styku ziemi z niebem

prawdy odkrywanie nadziei dotykiem

głoszący ją język ołtarzem i świecznikiem.

W imieniu Boga którego kochasz

znak jakiejś prawdy czasami zobacz...

[ 04.05.2025 ]

Widok

 Widok

Widok morza aż zachwyca

i zapiera w piersi oddech

jakaż słodka jego tajemnica 

w fal poszumach starej pieśni

księżyc zawieszony pośród drzew

zasłuchany srebrnych blasków rzuca sieci

aby wiotka boska Eos 

odnalazła jasną drogę aby wschodzić

i swoja doskonałością sięgać niebios

i promieniem słońca je wyzłocić.

( 01-03.05.2025 )

Mój dom

 Mój dom

Mój dom gdzie sosna i dąb

gdzie sny kłaniają się dniom

a dnie nie wierzą snom 

gdzie łzy i gdzie śmiech

wplatają się w czasu bieg

gdzie się gubi wśród mgieł

to co tak oczywiste jest 

co oczywiste jest.

Mój dom rozterki duszy, jej ład

tu się zaczyna i kończy świat

wszystkiego skutek, pretekst,

gdzie zawilec tuli wiatru szelest

i wyrasta stokrotka 

żeby biedronkę spotkać

która wśród trawy zieleni 

jest jak malutka broszka na ziemi.

Mój dom gdzie pośród życia dróg

zostawiać chcę dobra ślad w każdym dniu

gdzie czasem myślę że 

czekanie na ciebie straciło sens

choć znam adresy twoje dwa

nie wraca stamtąd od ciebie żaden znak

i wierzyć muszę i chcę

że szczęśliwe masz życie 

gdziekolwiek los wyznaczył na schron

twoje na ziemi miejsce , twój dom

To dom jedyny i mój

gdzie miłość jest jak tlen , gdzie znika ból

gdzie chcę brać ciebie w ramiona

by siebie i ciebie do nas przekonać 

chociaż jesteś jak płatek śniegu

nawet jeśli dogonię , złapię w biegu

nie zatrzymam przecież

srebrna żywą kroplą przelecisz

przez palce i zmącisz w kałuży toń

w której za tobą utoną spojrzenia

aż rozboli skroń

i nie będzie już nic do ocalenia

kalużę osuszy słońce i wiatr,

kościelnego dzwonu niezbyt dźwięczny ton

zbyt smętnie będzie brzmiał 

bo to też jest mój dom

gdzie piach na plaży 

latem bose stopy parzy,

i wiatr 

co gna

po grzbietach fal

i ptaków śpiew

rozpostarty wśród drzew

a zimą niekiedy tęgim mrozem

tafla wody skuta grubym lodem

i ludzie chodzący aż pod torpedownię 

narażając lekkomyślnie życie swe i zdrowie.

Mój dom gdzie cokolwiek zrobię 

jakie tego  potem owoce zbiorę

straconych szans nie odrobię

uciekającej młodości nie dogonie

starość wcale nie chyłkiem moje pokoje

przemierza szeleszcząc szarym welonem

ani jej ucieknę ani za nią nie nadążę

aby równym do kresu z nią podążyć krokiem.

[ 06-27.04.2025 ]

W Szmaragdowym Grodzie

 W Szmaragdowym Grodzie 

Walczy z dobrem zlo

I podstępów używa ze sto

Cienkie są granice

Które stanowią różnicę

Ekskluzywne białe rękawiczki

Dobro wie i już nie milczy

Epickich prawd zapala parę zniczy

Konieczność wyzwala potężną moc

Cześć i chwała i pierwszy krok

I nie będzie tylko tłem

W walce dobra ze złem

[ 15-16.04.2025 ]

Nocami widujemy się we snach

 Nocami widujemy się we snach

Nocami widujemy się we snach,

bo w nich dla siebie mamy czas,

nie potrzebujemy czasu kraść,

nie musimy kupować biletów do 

obcych w połowie drogi miast

i przemierzać kilometrów więcej niż sto

krainy niepewności 

by w hotelowym pokoju nasze nagości

poprzytulać ufając nadziei że to nie błąd

by trochę intymnych czułości 

jak biel opłata i łyk ambrozji 

dać sobie z nawiązką na resztę samotnych tygodni

nim nas doby hotelowej koniec bezdusznie wygoni

w miasto co tramwajami od świtu do nocy dzwoni 

w jeszcze ciepłą przestrzeń wiosennych woni

zanim ostatnie spojrzenie i uścisk dłoni 

 przed żalem rozstania niestety nie obroni

bo twój pociąg do odjazdu gotowy już stoi

 i w usta całujesz i się nie boisz.

I dziwne ale ja też się nie boję

całować usta twoje .

Chcę usłyszeć że kochasz i do zobaczenia

ale pociąg zaraz wyruszy

wszystko do okoła zagłuszy

i na nic  więcej czasu nie ma.

Ciąg dalszy być może w esemesach

Albo we snach

w których na wszystko mamy czas

[ 10.02.- 14.04.2025 ]

Punkt skupu róż

 Punkt skupu róż 

Punkt skupu róż 

może to absurd, lecz cóż

taki szyld uwagę mą przykuł 

jak antykwariat przy ulicy zbiegu 

gdzie zdobyłem poszukiwany tytuł,

na wielką radość w małym człowieku

w niewielkim bez nazwy miasteczku.

Punkt skupu róż 

teraz akurat bez róż,

nie wiem : jeszcze, czy już?

a bez róż nie ma wróżb

i w kocha szanuje ani rusz 

i do gwiazd żadna droga nie wiedzie

bo jest uparta i musi przez kolce i ciernie.

A on, wielki bohater książek 

wśród bibelotów i wstążek

rozstawia wazony, karafki, stągwie 

nalewa doń wodę,

pachnącą studni chłodem 

na którą spada cień wieczorem

i echo przysiada z zamyślonym czołem.

I  jak zwykły przypadkowy przechodzień

tak go wlaśnie  zastaję gdy wchodzę

z nadzieją, że ciekawą historię

i jakiegoś dalszego ciągu się dowiem

gdy Mały Książę zabawnie poważnie opowie

a choć już dawno motywy wszystkie ograł

może wyniknie z tej opowieści ciekawy morał.

Róż skupu punkt

ani skansen ani klub

raczej ekskluzywny butik

ktoś coś sprzeda albo kupi

i może trochę komis

gdzie coś unikalnego można zdobyć 

czasem, by swej próżności ego przystroić,

Punkt skupu róż

zagląda tam czasem anioł stróż

by zgubić niepewność swych dusz 

A Mały Książę 

zadumany może troszkę 

jakby rozumiał moją troskę

że o co w tym chodzi dośnić nie zdążę.

[ 08-14.04.2025 ]

Podoba mi się on

 Podoba mi się on

Tak mówią mi 

w imię życzliwej troski

bym przestał śnić

on wszakże nie jest boski.

Nie dla mnie on

spod znaku bied i troski

niestały ląd

mit bez przyszłości.

A ja tak lubię go lubię go lubię go

nikt inny dla mnie już nie liczy się 

bo ja tak lubię go lubię go lubię go

i tak ma odpowiedzi dla nich jest.

Jak mantrę złą

ciągle mi powtarzacie 

nie dla mnie on

ale wy się na tym wcale nie znacie

Ma w oczach blask 

i jasny piękny uśmiech

ust słodki smak

gdy pocałunkiem muśnie.

I przez to lubię go lubię go lubię go 

nikt inny dla mnie już nie liczy się 

bo ja tak lubię go lubię go lubię go 

i taka ma odpowiedź dla was jest .

Mówią mi wprost 

to zwykły gbur i prostak

bierz los swój w trok

posłuchaj nas i go pozostaw.

A ja go znam

z zupełnie innej strony

poznaję go co dzień na nowo

i jestem oczarowany i zachwycony.

Bo ja tak lubię go lubię go lubię go

nikt inny dla mnie już nie liczy się 

bo ja tak lubię go lubię go lubię go

i tak ma odpowiedzi dla was jest .

[ 12/28.04.2025 ]

Złe szczęście

 Złe szczęście 

Bywa czasem szczęście złe

które bierze cię pod skrzydła swe

głaszcząc z włosem i pod wlos

i potocznie jest to pech przewrotny los.

Czai się jak cień posród drzew

jest doskonale jak poranny ptaka śpiew

kiedy jak batutą dyrygenta słońce daje znać

czasem drży jak traconej struny dżwięk

pięknem kusi aby je tylko garściami brać.

A mieć pecha to nie grzech,

bo gdy dobry los się nieco wściekł 

on ci chętnie zrobi wbrew

gdy przy swoim uprzesz się ,

i nic nie poradzisz choćbyś pękł,

Mozesz lać strumienie bezsilnych łez ,

jemu z tego tylko śmiech.

Możesz sobie być ten dziarski chwat

i się nie przejmować nadmiarem strat

uzbrojony w bagaż dobrych rad

tak nieprzydatnych żeby oswoić świat 

gdy los się uprze

nosa ci utrze

nie dziś to pojutrze

choć uznasz że nie słusznie 

nawet Twój prywatny anioł stróż 

nie chcąc brudzić sobie piór

nie wtrąca trzech grosz w ten spór

nie prostuje krętych dróg,

żebys sam wybierać mógł

który wiatr w twe oczy ma sypać kurz.

[ 07-11.04.2025 ]

Słoneczny wstał dzionek

 Słoneczny wstał dzionek 

 Słoneczny wstał dzionek, 

ptaki wyśpiewuja radosna odę,

słońce wschodzi nad zatoką,

przez lekko na noc otwarte okno 

wpadł poranny rześki chłodek, 

kalendarz powiada, że mamy środę 

a lustro, że muszę ogolić brodę, 

a już pora na kawę wstawić wodę 

i zaraz trzeba będzie wyruszyć 

w codzienną życia przygodę,

w życie się zanurzyć.

[ 02.04.2025 ]

Dom bezsenności

 Dom bezsenności 

Kiedy zasnąć nie mogę 

nieczułym wzrokiem

stojąc za oknem

spowitym mrokiem

odprowadzam trwogę 

stawiającą za nogą nogę 

z nadzieją że wybiera się w daleką drogę

i na sen czekam

słuchając jak pies szczeka

na księżyc, na wiatr , na człowieka.

Kiedy zasnąć nie mogę 

czekanie na sen staje się żywiołem 

którego nie ogarniam żadnym sposobem 

chociaż konieczność snu

 wjeżdża w moją świadomość czołgiem

i ten wiatru za oknem szum

i liści po ulicy wleczonych szelest

i chmury rozmowy z drzewem

niesione księzyca tchnieniem

gdzieś poza horyzont

to jest mojej bezsenności dom.

[ 02.04.2025 ]

Wykreślenie

 Wykreślenie 

Cóż pozostanę w twoim notesie 

jeszcze jednym wykreśleniem

z adnotacją : zwykłe nieporozumienie

marzeń skrytych niespełnienie

nie po drodze mi już z tym człowiekiem.

A gdy już mnie znać nie chcesz

otwierasz mi nową przestrzeń,

o której jeszcze nic nie wiem 

i wobec której swych zastrzeżeń

pozbywam się jak najprędzej.

Już raczej tego nie zmienię,

że znowu odrzucasz zaproszenie,

że nie mnie masz na pokuszenie,

że dla ciebie straciło znaczenie

moje tu i teraz skromne istnienie.

Nie uronię choćby małej łzy 

jak nie uronisz przecież ty

nowych szans nie roztrzaskam o kocie łby

tylko trzeba przewietrzyć sny

by nowe nadzieje zakwitły w nich.

[ 01.04.2025 ]

Telepatia

 Telepatia

Tak łatwo w lot pojąć twych myśli nie umiem

Enigmą zawiłą nadajesz sygnały i znaki miłości 

Lejesz w te myśli blask słońca i rzeki strumień

Epickie słowo prostotą tu jednak nie gości 

Proste to niby a tyleż samo trudne

A wszystko od tego zależy że brakuje śmiałości 

Ta pozorów gra szansę daje mi złudne 

I do tego wszystkiego brakuje cierpliwości

A tam gdzie ma być radość zasiada smutek

[ 27-30.03.2025 ]

Coś się stało

 Coś się stało 

Coś się stało

Król Karo

z twarzą bladą

i bezradną

z konwaliami

ze wstążkami

winą całą

ciebie zabił.

Wczesne rano

nad Loarą

widzę panią 

zatroskaną 

chcąc zbyt bardzo 

nie być maczo

wbrew zasadom 

służę radą 

żeby kawą

plastrem, łatką 

z bożą łaską

troskę każdą 

przełknąć gładko 

potem w miasto

życia trasą 

ruszyć śmialo

pójść na całość 

by co rano 

teraz łatwo

mniej bolało.

[30.03.2025]

Niech lubi psy

 Niech lubi psy

Mnie podnieca w równym raczej stopniu 

u faceta owłosienie ciała jak i brak zarostu

szybko mą aprobatę zyskuje miły bycia sposób

inteligencja też potrzebna jest w związku

letnia miłość czy ognisty romans jak ze snu

uspokojenie po nieznośnie ciężkim dniu

blask oczu w czas poranka zórz

i wspólny krok na drodze przeczuć znów

ćmy w płomienie świec przed porą burz

przez cienie po blask wśród niełatwych dróg 

słoneczna strona i bezpieczny próg 

York- Ystad podróży plan na przyszły rok.

[ 24-03.2025 ]

W porannej mgle

 W porannej mgle

Świat znów przystroił się w mgłę,

zgubiły w niej swój pierwotny kształt 

wszystkie rzeczy, które dobrze znam

i to co znajome, bliskie stało się złe,

jak pełen koszmaru poranny sen.

Stał się na chwilę ogrodem mgieł świat,

płatek do płatka przytulił zmarznięty kwiat,

zginął mi gdzieś wydeptanej ścieżki ślad,

nie widać nawet gałęzi, na której śpiewa ptak,

nie słychać wiatru ani westchnienia fal.

W końcu pojawi się w krajobrazie słońca blask

i sam do siebie samego będę się śmiać 

że takie wielkie oczy miał wyobraźni strach

i tak nieracjonalnie zgodziłem się brać 

na serio świat co utonął w porannych mgłach.

[ 27.03.2025 ]

Feniks jeszcze ma szansę

 Feniks jeszcze ma szansę

Czy ptaki o wojnie wiedzą

gdy swe beztroskie życie klecą

tu momencik posiedzą

za chwilę gdzieś polecą.

Czy ptaki wiedzą o wojnie 

że gdzieś tam jest

codziennie śmiertelny chrzest

a one tu moszczą wygodnie

puchem swe gniazda na wiosnę.

Czy ptaki wiedzą o wojnie

że ktoś tam płacze nad grobem

albo roztrzaskanym domem

że zniszczenie i pożogę

że na rozkład dnia wpisano i trwogę 

którą rozdają zamiast chleba

których zapach bije gorzką łuną po skraj nieba

kiedy cicho suną bezdrożami 

białych trumien karawany.

i się niesie

po bezkresie 

płacz niewypłakany

bezsilności łzami

gdy się czyjś jedyny własny świat

rozpada raz po raz 

i Feniks z popiołów nie ma szans.

Przyroda ponoć zmierza ku uproszczeniom

ptaki zatem wierzą w wiosnę

i wiodą swe życie nie takie znowu proste

nie śpiewają pod wtór wojennym założeniom.

[ 22.03.2025 ]

Moja rzecz

 Moja rzecz 

Czasem budzę się rano

niezbyt pewny swych dróg

trudno wtedy ogarnąć 

co bym chciał a co bym mógł,

wszechobecną niepewność

jak krajobraz we mgle

z kawą mi serwuje codzienność

jak obrazek na szkle.

Zanim zbiorę się w sobie

tak jak chmura na deszcz

wszystko i tak przesadzone

i bez szans awaryjnych szczęść

często się zastanawiam 

czy to wszystko ma jakiś sens

może się o tym przekonam 

zanim wpadnę na życia kres .

I znów potocznych zdarzeń bieg

przez wątków ciąg prowadzi mnie

i widzę cię w dalekim tle

jak mój nieosiągalny cel

I chociaż wciąż tak bardzo staram się 

życie brać jak ono chce

cień satysfakcji żeby mieć 

że losów splot to moja rzecz.

[16-21.03.2025]

Dziki w mojej okolicy

 Dziki w mojej okolicy

Przez moje osiedle przebiega wędrowny szlak

dziczych ojców, dziczych pociech i ich mam 

i to wcale ani zabawne ani urocze nie jest,

zanim je widać

to niekiedy słychać 

niby ostrzeżenie i do ostrożności pretekst 

ich charakterystyczny szelest

pośród suchych liści co udają ostępy i knieje,

bo one tutaj poczynają sobie coraz śmielej,

coraz mniej płochliwy jest ten dziczy ród

kto posadził kwiatki w trawie ten ma plony szkód

zwłaszcza, że korzystają tutaj z żerowisk

jak z baru zaopatrzonego pod dziczy pysk

a przeróżnych dobrodziejstw im nie brak,

a człowiekowi są te wizyty bardzo nie w smak.

Często widzę jak ze zwinną gracją biorą każdy płot

no prawie tak wdzięcznie jak dachowy kot.

Już się na nie niejeden spacerowicz nadział

i czasem szedł prosto w zaparte a niech tam,

a czasem szukał innej drogi i zawracał

żeby zdrowia nie narazić na szwank.

[ 17.03.2025 ]

A był czas

 A był czas

Po co żyć 

jeśli życie bez ciebie 

nawet cieniem

też nie chce być ?

Jak mam żyć 

jeśli żadnym natchnieniem

ze zdumieniem

świat nie chce być ?

Jak mam żyć 

gdy kalendarze

do wspólnych zdarzeń

nie wiodą mnie?

Jak mam żyć 

dziś zwykły pasażer 

pośród swych marzeń

nie widzę cię?

A był czas

kiedy każdy z nas 

brał za dobry znak

każdy słońca blask 

A był czas

spadających gwiazd

i poranków wspólnych smak

i cały świat był nasz.

A był czas 

w którym oczu blask 

śmiał się mówiąc tak

nawet pośród pochmurnego dnia.

A był czas 

ciepła dłoni twych

kiedy deszcz i wiatr

wypełniał moje sny.

A był czas

kiedy ty i ja

szliśmy w każdą z dróg 

bez zwątpień i trwóg.

No i co,

co nam z tego zostało

garść wspomnień to mało 

aż się licho zaśmialo.

[14-15.03.2025 ]

Ona prawdy spragniona

 Ona prawdy spragniona 

Ona coś przeczuwa

drogi, mostu szuka

chce się dowiedzieć

czego o mnie nie wie.

Wprost nie pyta

taka etyka i taktyka

aluzjami nie zahacza

i nie jest dwuznaczna.

Mówi: chodź na piwo

niechby się wyjaśniło

albo na jakąś wódkę

nie trzymaj swej tajemnicy

w duszy piwnicy

zamkniętej na kłódkę.

Nie wiem co ja na to

kiepski dziś ze mnie amator

snucia opowieści

dziwnej treści

pod toastów dyktando.

Alkohol jednak wypacza

jako kłamstw wykrywacza

używać nie należy zwłaszcza,

że zwykle 

sam delikwent 

wynikom kłam zadaje

 i do tego też się nie nadaje,

żeby prawdę potwierdzać 

lub zaprzeczać

i złożyć z tego

wiążącej prawdy credo.

Alkohol perspektywę zawęża

i ramy prawdy pojęcia

nadwyręża

jak pracę płuc gdy brakuje powietrza.

Lecz ona uważa 

że alkohol zdradza

jakim człowiek na prawdę jest

i na mnie przeprowadzić chce ten test

jak na rekrucie poligonowy chrzest

a mnie nie stać na taki gest

by pokazać twarz 

w pijanym grymasie

na zwichniętym zawiasie,

by siebie tak dać

jak flagę na maszt

pod i na wiatr

pijanych ćwierć prawd.

Może więc porzuć tę zwiadowczą pańszczyznę,

zapraszam do bistro za rogiem na chińszczyznę.

[ 08-11.03.2025 ]

Od liryki do patosu

Od liryki do patosu

Przeglądam prześlicznych poezji liryki

tak czarują Przybosie, Leśmiany,  Asnyki,

zaczytuję się bez utraty czasu poczucia winy

gdy na pokuszenie wodzą Norwidy,Tetmajery i Tuwimy.

Od Barańczaka, przez Brylla do Leca

ach jakże kartek szelest szalenie podnieca

zwłaszcza, że między wierszami czytać trzeba

niekiedy także Pieczyńskiego i Sztaudyngera

a wtedy milczą usta a śpiewa dusza 

pieśniami Orfeusza

bo Prometeusz boskiego światła snop rzuca,

gdy z labiryntu nić Ariadny wyprowadza Tezeusza,

by utonąć jak Jasnorzewska w pocałunkach 

ale nic dwa razy ufnie powtarzam za Szymborską,

i przemijanie odmieniam za Poświatowską ,

będąc pewnym, że przesłanie to zapamiętam

że można pisać  lepiej , co przekazał światu Jan Brzechwa.

Liryki poezji prześlicznych przeglądam

gdy mnie fascynuje Białoszewski i Przybora,

Gałczyńskiego trochę szkoda,

gdy myślę , że nie nosił parasola

kiedy krople deszczu dookoła

szumnie grały mu tremola na bemolach

gdy się przechadzał po Mokotowskich Polach,

czekając aż nadjedzie zamówiona

prosto z Krakowa

Zaczarowana dorożka.

A czasem coś mnie gna do Żeleńskiego Boy'a 

do jego nadal życiem skarżącego słowa 

i do prawd które wcale nie bledną

i do konceptów którymi fechtował hrabia Fredro

Dość często wracają do mej uwagi łaski 

Adam Mickiewicz i Juliusz Słowacki 

Wielka improwizacja i liryk lozański

w pamięci odwiedzam step akermański

choć nikt tam pośród burzanów nie woła 

czy to pełnia czy sierp księżyca wąski

tylko w testamencie zawarta bolesna wola 

jak nieśmiertelnik wciąż wisi na szyi Polski.

A w barze ,,Pod zdechłym psem" 

szaro niebieski Broniewskiego cień 

zanim z podłogi podźwignie go nowy dzień

przegrywa ze swoim czartem małego szlema

a pamięć o tych których przestała już nosić ziemia

przechadza się wąskimi ścieżkami od imienia do imienia

i ocala od zapomnienia

tych którym z głowami na karabinach 

twarde sny przyszło śnić 

jak Baczyński Kamil Krzyś

albo czwórkami do nieba iść 

więc i my palimy tej ofierze wieczny znicz.

[ 28.02-01/02.03.2025 ]