Punkt skupu róż

 Punkt skupu róż 

Punkt skupu róż 

może to absurd, lecz cóż

taki szyld uwagę mą przykuł 

jak antykwariat przy ulicy zbiegu 

gdzie zdobyłem poszukiwany tytuł,

na wielką radość w małym człowieku

w niewielkim bez nazwy miasteczku.

Punkt skupu róż 

teraz akurat bez róż,

nie wiem : jeszcze, czy już?

a bez róż nie ma wróżb

i w kocha szanuje ani rusz 

i do gwiazd żadna droga nie wiedzie

bo jest uparta i musi przez kolce i ciernie.

A on, wielki bohater książek 

wśród bibelotów i wstążek

rozstawia wazony, karafki, stągwie 

nalewa doń wodę,

pachnącą studni chłodem 

na którą spada cień wieczorem

i echo przysiada z zamyślonym czołem.

I  jak zwykły przypadkowy przechodzień

tak go wlaśnie  zastaję gdy wchodzę

z nadzieją, że ciekawą historię

i jakiegoś dalszego ciągu się dowiem

gdy Mały Książę zabawnie poważnie opowie

a choć już dawno motywy wszystkie ograł

może wyniknie z tej opowieści ciekawy morał.

Róż skupu punkt

ani skansen ani klub

raczej ekskluzywny butik

ktoś coś sprzeda albo kupi

i może trochę komis

gdzie coś unikalnego można zdobyć 

czasem, by swej próżności ego przystroić,

Punkt skupu róż

zagląda tam czasem anioł stróż

by zgubić niepewność swych dusz 

A Mały Książę 

zadumany może troszkę 

jakby rozumiał moją troskę

że o co w tym chodzi dośnić nie zdążę.

[ 08-14.04.2025 ]