Połączenia nieodebrane

 Połączenia nieodebrane

Wydłuża się wirtualna lista

połączeń realnie nieodebranych

bo dzwonisz a mnie brakuje rąk

by odebrać akurat właśnie w tej chwili

i nie mogę potwierdzić, że nadal jesteś mi bliska

wśród wszystkich zapomnianych

w codzienności jak dawnej róży pąk,

dzwonisz ale o czym będziemy gawędzili?

O tym czego nie będzie bo nie było?

Przecież nas nie łączyła miłość ,

wiedzieć chcesz nagle jak jest?

Dziękuję, zainteresowanie miła rzecz

ale to wszystko szum i szelest, przecież wiesz,

nie bierzmy tych chwil pod lupę, na widelec.

Owszem, mógłbym oddzwonić

gdy skończę przez ulicę przechodzić

po jej  nierównym bruku,

która w dodatku prowadzi po łuku,

zza którego prostej nie widać,

albo gdy wysiądę z autobusu

wyciśnięty jak sok z cytrusów

z myśli wszelkich jak herbata z fusów

gdy ją trafiło kolejne parzenie

ale nie wiem co ci powiedzieć

a nie jest mi to obojętne.

A może wystarczy wysłuchać cierpliwie

jak się toczy twoje życie osobliwie,

które sprawy masz dopięte

ostatecznie, definitywnie

a które są dopiero co rozpoczęte

jak paczka papierosów, które palisz namiętnie,

a może rzuciłaś palenie

bo tak postanowiłaś w ostatnie Boże Narodzenie?

Nie dzwonisz,

przez kosmos się nie łączysz

aby ze mną myśli, słowa trwonić

a mnie niezręcznie prosić

o słowa twego w słuchawce choć pół,

które  jak okruch opadnie na stół.

Nie dzwonię

by nie zakłócać tobie

porządku, bo może

porozmawiać na stronie

w tym czasie akurat nie możesz,

ale wiadomość napiszę

by burzyć między nami ciszę,

serdecznych słów bukiecik wyślę,

dam znać, że o tobie myślę,

za chwil wspólnych z tobą

barwnym freskiem

po prostu tęsknię

jak w bury dzień, za ładną pogodą.

[25-31.12.2022]

Afrodyzjak

 Afrodyzjak

Tak nagle spadł znowu śnieg

i srebrny szron ściął ostatnie liście z drzew,

otulił świat biały puch

zwolnił krok epoki zmęczonej duch.

Na szybie mróz odcisnął kadr

jak portret twój sprzed bardzo wielu lat

i wrócił obraz tych chwil

gdy szczęście do drzwi

pukało jak w snach.

Znów tak by chciało się żyć

z półcienia w blask wyjść

swą drogą w nieznane iść

bo wciąż gdzieś tam czekasz ty

jeszcze raz w pełni być

słońcem nadziei swych dni.

Co zrobić mam?

Chcę byś zapragnął mnie tak

jak słońca wiatr

gdy włosy mu zmoczy deszcz

lecz znów zapadasz jak świat

w zimowy sen

w zbyt krótki o tej porze dzień.

Chcę byś zaprosił mnie znów

w czułości krąg

do ciepła rąk

muśnięcia ust.

Znów tak by chciało się żyć

z półcienia w blask wyjść

swą drogą w nieznane iść

bo gdzieś tam czekasz ty

a ja chcę abyś był 

słońcem nadziei mych dni.

Co zrobić mam?

 

Znów słońce skąpy swój blask rozdaje nam

lecz nie ogrzewa nas,

chcę byś był jeszcze raz

słońcem, nadzieją mych dni.

co zrobić mam ?

Co robię nie tak?

[ 06, 18.12.2022 ]

Siła marzeń w skali Zabrze

Siła marzeń w skali Zabrze

Chociaż twój oddech na szybie zamarzał

jak obraz który w twej duszy przymiarkę brał

i wyszedł ze swych ram i nietrwały zostawił ślad

niepowtarzalny w żadnym innym wydaniu kadr

patrząc na obcy krajobraz cały w mroźnej bieli

jakby się zmęczony położył do snu w chłód pościeli

nim się ludzie do kościołów wybiorą przy niedzieli,

kształt nowego marzenia , przygody kół rytmem zadrżał

za jego, jej głosem i nie sam przyjechałeś do Zabrza

bo się tak złożyło że los zechciał to czego chciałeś sam

i mogłeś na chwil kilka szczęśliwych zostawić kram

w który czas życia ci zapakował smak trosk i strach

choć z zapałem notujesz słońca i tęcze pośród kart

codzienności wiernej jak wierny jest twój własny świat.

W pierwszym dniu drugiej dekady grudnia

jakieś sto pięćdziesiąt kroków do południa

nim z mariackiej wieży popłynął krakowski hejnał

zauważyłeś zjazd gwiazd jak znak, że się będzie spełniał

do joty jak z katalogu jeden z piękniejszych snów

że aby to potem opisać po prostu zabraknie słów.

Gdy zostawiałeś palto w szatni nie byłeś pierwszy ani ostatni,

foyer było gwarne, jasne skąpane świateł kaskadami,

widzisz ludzi, którzy przybywają do kultowej zacnej sali

pojedynczo, grupami, parami, poważni to zaś roześmiani

a wszyscy niezmiernie ogarnięci emocjami

i oczekiwaniem na to co się ma za chwil kilka wydarzyć.

Ze swojego wysokiego miejsca patrzysz

jakbyś kogoś szukał w tym tłumie obcych twarzy,

albo spodziewał się spotkać dawnych znajomych ze Śląska

a tym czasem jedyną znajomą jest twoja własna siostra.

Nim pogasną światła i zapadnie teatralna cisza

oko nęci raz po raz słabo oświetlona kulisa

pełna podskórnego przedspektaklowego życia.

Ktoś w niej przemyka, kostiumem błyska.

Jeszcze spóźniony widz  się na swoje miejsce przeciska

a już rytm nabija perkusista, ton podaje gitarzysta

i śpiew płynie czysty harmoniczny wielogłosowy

Accantus Studio Live 4

musicalowe, filmowe i inne numery 

a po każdym programu punkcie owacje, aplauz zawrót głowy.

I jeszcze bis

bo tego domaga się widz

a potem drugi, artyści są na to przygotowani

publiczność wyprosiła to feerycznymi brawami.

A potem koniec bajki, szturm szatni,

Obserwujesz nerwowo bieg wydarzeń

chociaż wszystko przebiega sprawnie

odliczasz czas spoglądając na zegarek 

i już wiesz że nie zdążysz dotrzeć na przystanek,

to nic, znajdzie się inne rozwiązanie.

Będzie dobrze prawem serii szczęść, możesz liczyć na nie,

bo cię tu przywiodła siła marzeń

dziś mierzona w skali Zabrze.

[ 11,17-18.12.2022 ]

Bez pretensji

Bez pretensji

Czasem kotku masz ten niewątpliwy gest,

i przyznajesz mi  jakąś małą nieistotną rację

w taki sposób, że już wiem, to kończy flirt, adorację,

jednym ruchem ręki wykreślasz ze sztambucha wiersz,

niegdyś zgrabnie wymyśloną dedykację,

dni szarych jaskrawo barwną dekorację

i zanosi się na mym dworze na detronizację.

Bo czy to Łowicz,  Ustroń czy Pacanów

taki gest ma niekiedy każdy z panów.

I już nie ma wspólnych planów,

nocy naszych, naszych ranków

witań czułych potem rozstań na przystanku

w oczy spojrzeń zaszeptanych

z aromatem w tle czarnej kawy,

tylko się rysuje coraz bardziej oczywista

pewność, że się więcej nie spotkamy,

ta świadomość łzy wyciska,

zwłaszcza, że nie będę tak ci bliska

jak ta nowa flama z uzdrowiska,

twoja nowa cicha przystań.

Stanę się obca, przejrzysta.

No to żegnaj, no to pa

idę sobie stąd, na samotników bal,

a ty leć, taki niecierpliwy jak uczeń

do tych nowiuteńkich wzruszeń, złudzeń

nie wygniecionych, nie wymiętych

w podtrzymywania ognia próbach codziennych,

leć a nie spłoń zbyt nagle jak ćma,

w  światło nowej podniety,

no, leć już, ja tę potrzebę też dobrze znam,

i że to przeminie, straci blask doskonale wiem

choć zaproszenia zamówisz nowe i karnety

i w kalendarzu  świętem ogłosisz każdy dzień.

W delikatną nie otulaj, proszę, bawełnę  

słów ostrej prawdy 

piosenki, kolędy

że za chwilę już nie będę, nie będę,

nie chcę abyś słodził

powolutku dozowaną gorycz

że się w twym pejzażu zwiewnie rozwieję,

że zaplączą się zimowych drzew cienie z moim cieniem

gdy wśród nich będę chodzić bez ciebie

szukać końca i początku świata

gdzie historia wątki splata i rozplata,

upraszcza jedne a inne zaś gmatwa

a przecież to wszystko jest życie, nie matma.

Coś daje mi złudzenie, potem los odbiera okrutnie,

zatem wyruszam w długą podróż na południe,

po odrobinę ciepła, które po prostu lubię

i ocalić wiarę w siebie, nim całkiem ją zgubię.

Nonszalancko ukryję żal i rozczarowanie

choć to tak niedorzecznie brzmi i banalnie.

Gdy cię kiedyś zobaczę na ulicy przypadkowo

może cię nie poznam, nie obejrzę się za tobą

pomyślę sobie, że to chyba nie ty tak odruchowo,

na karb złudzenia podobieństwo złożę 

włączę na  przejściu zielone i dalej pójdę w swoją stronę.

[ 09-14.12.2022 ]

Joe O'connor

 Joe O'connor

Jest subtelnie filigranowy,

oczy mają odcień miodowy,

erotyczny usta budzą zawrót głowy

ogarniają mnie szałem zmysłowym,

coś w duszy buzuje,  iskrzy,

odblaskiem oczarowanie błyszczy,

nadaremnie go chcę,

nieosiągalny, tak wiem,

odrodzony Fenix z popiołów,

romantyczność w tle zielonego stołu.

[ 04.12.2022 ]

W płochym sercu

W płochym sercu

W skołatanym, płochym sercu ciągle noszę

twej czułości dla mnie ślad

ale wiem, że od dawna ja nie goszczę

pośród marzeń twoich gwiazd.

Świat otula śnieżna biel puchowa

a mnie boli siwa rozczochrana głowa

pełna zwątpień, rozczarowań

cienia szans na kawałek szczęścia spragniona

pośród spadających wciąż notowań

podarunkowych kart z akcjami miłości

i zaproszeń do łask nicości.

Świat się bielą śnieżną łagodnie okrywa

i  potoczną ciszą makiem zasianą  odzywa,

jakiś obcy przechodzień ślady zostawia

na drodze od powitania do rozstania,

wiatr go nieczuły pogania, przegania

gdzie tyle do zdobycia, do wygrania

bez spadających gwiazd wypatrywania.

[ 03-04.12.2022 ]

Pora na pielęgnowanie złudzeń

Pora na pielęgnowanie złudzeń 

Ostatnie liście z drzew cicho zrzuca

jesień złoto-ruda mgłami osnuta,

odchodząca za szemrzący czasu ruczaj

rozwichrzona w tych drzew czubach,

zawiedziona po andrzejkowych wróżbach,

nie poznaje swego odbicia w mijanych kałużach.

Za chwil kilka znów będzie już grudzień

zima zakończy u nas swe zagraniczne podróże,

rozłoży swoje białe bagaże, wachlarze, pióropusze

znajdzie swój cichy kąt, gdzieś tam, na wysokiej chmurze

da nam szronem kandyzowane czerwone róże,

głogi, czarne bzy, koralowe jarzębiny

by osłodzić cierpką zapowiedź, że zostanie tu dłużej, 

i myśli, że ją za to choć trochę polubimy.

Na wyjście bez szalika i czapki już się nie skuszę,

niespełnionymi starymi nadziejami trochę nakruszę 

do nowych szans most spotkań przerzucę,

złe przeczucia pozamykam na wszystkie klucze

ale biegu wody w rzece niczym nie zawrócę,

chociaż może mróz ją lodem zetnie

jak marzenia kadr zmatowiony skrzętnie 

bo nadchodzi pora na pielęgnowanie złudzeń.

Zbliży  się rychło czas ckliwych radości i wzruszeń,

może nie zaprosi już jemioła by się pod nią całować,

ale nie zabraknie mocnych wrażeń i pokuszeń 

podawanych przez codzienność, więc trzeba smakować

je z codzienności kielicha z wszystkimi pospołu

by ze spokojem w sercu zasiąść do stołu

do opłatka i kolędy pod pierwszą gwiazdką

gdy się ustali remis między sukcesem i porażką.

[ 28-29.11.2022 ]

Fetysze

 Fetysze

Brak zdjęcia nie zachęca 

nie imponuje, nie podnieca,

erotycznych gadżetów kolekcja,

ani gwałtu oczekująca erekcja

nawet jeśli w gratisie dyskrecja 

i transport i lokum i kawałek miejsca,

i higiena i zdrowie

zapewnione, potwierdzone,

zmysłowy zarost doceniam

ale on też na nic jeśli cię nie znam,

albo dajmy na to depilacje,

fingowane deprawacje,

udawane orgazmy, adoracje,

ani bujne informacje

że lubisz masaż i wzajemne masturbacje,

obfitości w kusej bieliźnie

ujęcia boczne, przednie, tylne

ani świecenie pełnią pośladków dwóch,

nagi tors czy też od pasa w dół,

jako wstępne kuszenie

chociaż lubię pępka do pępka tulenie.

Ale kupi mnie uśmiech twój,

ciekawych kilka słów,

uwierzę chętnie na nowo

w pogodę ducha kolorową,

ciepło spojrzenia

nie do przecenienia

i gdy spotkamy się kiedyś

spis pominiemy przeszłych przeżyć,

a brak pomysłu to też będzie słuszna droga

by codziennie mówić sobie cię kocham

nigdy żegnaj a zawsze do zobaczenia ,

ty właśnie cały będziesz  jak doskonały fetysz,

i bez znaczenia będzie różnica lat

nie będziemy się w sobie doszukiwać wad

od stóp po czubek głowy, będzie tak kiedyś

jak doskonale wyśnił nam

nasz niedoskonały świat.

[ 27.11.2022 ]

Adagio

Adagio 

Świat się uśmiecha do mnie,

drży w duszy nadziei płomień,

sen spełnia się przekornie

bo nie ma mnie przy tobie.

We włosy wplótł się słońca promień,

wiatr ci owiewa skronie,

w kieszenie chowasz zmarznięte dłonie

bo nie ma mnie przy tobie.

Brzmi pieśń w powietrzu czystym

o kimś kto był ci bardzo bliskim,

zaglądasz do lustra wspomnień

i nie możesz przypomnieć sobie

co ja w tym wszystkim robię

dlaczego tu cięgle jestem,

zawłaszczam twoją przestrzeń

z zastygłym powitania gestem.

[ 26.11.2022 ]

Serenada

Serenada

Wpadł księżyc w rzeki fioletowy nurt

by przywędrować do mnie mógł,

na chwilę tu na drugi brzeg 

w gitary mej zasłuchać się brzęk,

w jej śpiew.

Popłyńmy razem aż po brzask

z gwiazdami w perskie oko grać 

i w głos do utraty tchu się śmiać

nim świt rozdzieli nas 

jak czas.

[ 26.11.2022 ]

Okna wychodzą na las

Okna wychodzą na las

Mówisz, że  nie trzeba się wstydzić ani bać,

gdy się będziemy przytulać w skąpym świetle dnia,

gdy masz ochotę i fantazję by śmiało brać

mnie w ramiona gdy stoję już w drzwiach

i jakbyś na drogę, na zapas czułość chciał dać,

to kto podglądać by miał

intymną rozmowę-przygodę zmysłów i ciał?

Nikt nie zobaczy nas

może wiewiórka, może ptak

bo okna wychodzą na las.

[ 25.11.2022 ]

Pomiędzy

Pomiędzy

Pomiędzy tym, który był a już wyszedł,

i tym, który ma być lecz jeszcze nie przyszedł

jest miejsce na małą chwilkę ciszy,

gdy się lepiej własne myśli słyszy

i nic prócz tego wymiernie się nie liczy,

chociaż za plecami czas zadyszką dyszy,

bezgłosem okropnie jak kapral krzyczy 

i odstawia nieme kino 

i pogania tę moją bezbronną chwilę,

nim swe skrzydła kolorowe rozwinie

za jej przemijanie obarcza mnie winą.

[ 25.11.2022 ]

 

Radość

Radość

Krótki dzień

dziś snuje swoje drogi pośród mgieł,

w oku łza

wiruje jak znak srogi, chandrę ma.

Liść znów spadł

poranna szadź ścięła świat

ucichł wiatr

bo nie ma sensu aby sam tak wiał.

Joy of life 

to radość życia - hasło dnia

ją w sobie znajdź

i iskrę szczęścia i niechaj trwa

jak twój największy skarb bez wad.

Uśmiech wskrześ 

i zawsze wszędzie z sobą bierz

niech moc talizmanu blask oczu ma.

[ 24.11.2022 ]

Dylemat

Dylemat

Gnębi cię rozterka słuszna:

od połowy szklanka pusta

wypić, czy zamoczyć usta?

Jeśli wypić to samemu czy do lustra?

Ale ty nie wierzysz w takie gusła.

Dręczy niepewność celna:

do połowy szklanka pełna

smaku zwartości nie pamiętasz.

Miałeś zapisane więc notatki czytasz.

Odnajdziesz czy nie - przemijasz.

[ 23.11.2022 ]

Nie do pary

Nie do pary

Z trygonu powietrza znaki dwa

Waga to ty, a Wodnik ja,

na skraju snów i jawy

raz spotkać się miały 

bo się sobie spodobały

i do siebie pasowały 

jak dwie krople kawy

której ty nie pijesz wcale.

Powitalne nie zagrzmiały salwy

bo to miał być nasz czas kameralny.

Zmrok już sobą nakarmił dzień

chodź i usiądź, przytul mnie

będzie pięknie przez chwilę lub dwie

nie, nie trzeba blasku świec.

Ta chwila

nasza jedyna

lecz niczyja

przemija

nas ze sobą nie spina

i coś nam to przypomina

kiepską scenę z kina

ale to niczyja wina.

Stosunek do mnie twój

ogromnym jest sekretem,

jak mgławic gwiezdnych rój

na listopadowym niebie.

Raz jeszcze

w mą przestrzeń

coś z marzeń

się wedrze.

Mówisz, że jesteś konkretem,

przez cały alfabet wszystkich możliwości

i malujesz siebie autoportretem

swojej mega super arcy męskości,

bez względu na okoliczności.

Coś cicho mówisz

nie wiem czy do mnie

na pokuszenie nie wodzisz, nie kusisz

jest skromnie, przytomnie

jak na balu, gdy jeszcze nie grają

i wszyscy pod ścianą czekają

niby na nic, a jakby na wszystko,

nowe rozczarowania zagłuszyć muzyką,

stare nadzieje przez parkiet potoczyć do nikąd,

potem jak Kopciuszek zniknąć nie gubiąc

buta nim zegary wybiją północ,

jak Trędowata uciec przez las przełajem 

nie wiedząc jak to jest a co się ledwo zdaje.

Zapytania mi zostawiłeś zbyt dużo znaków

jak głosy egzotycznych ptaków,

które przelatują pośród snów

bezszelestnym ruchem piór.

A tak mnie sobą rozmarzyłeś,

zanim ze mną chwil kilka spędziłeś

ty  też w te marzenia wierzyłeś.

Zamknąłeś się nagle w sobie

milczysz jak w grobie

jakby będąc już teraz u siebie tam

zapominasz, że mnie znasz?

lub ewentualnie odpowiadasz

trzysłowym zdaniem

na  co czwarte pytanie

jakbyś miał żal o śniadanie,

że nie zostałem na nie

a ty miałeś to w planie?

Myślałem, że opcjonalnie.

Może sprawy twoje nie pomyśli się potoczyły,

albo wyniki badań nagle zaskoczyły, zasmuciły,

czy też przemyślałeś na nowo sobie mnie

i przestałeś o mnie marzeń po prostu już chcieć?

W twoich oczach na sile wyrazu 

straciłem przy bliższym poznaniu

bo ja jestem zwyczajny nudziarz

choć kto wie czemu zainteresowania wzbudzam

ale między nami wszystko okazało się bardzo zbyt

daremne jak szukanie przyciągania sił,

nieosiągalne jak intymności pierwszej wstyd,

odległe jak pierwszy witany wspólnie świt.

Przepraszam zatem, że nie ja

lecz ktoś inny ci opowie żart

czymś do łez rozbawi

i z nim zobaczysz znowu świat

przez różowe okulary

Przepraszam więc , że jednak nie ja

po przebudzeniu słodkiego całusa ci dam

czym innym ktoś cały dzień ustawi ci na tak

i będziesz z nim żyć na jawie jak we snach

czy to będzie twarda droga czy zdradliwy piach.

Bo my jesteśmy nie do pary

jak z fan klubu Bogumiła i Barbary.

[ 14-17.11.2022 ]

Żenua

 Żenua 

Świat niezmiennie 

codziennie 

i od święta

w swoją stronę gna

ale dokąd nie pamięta.

Każdy nowy świt

prawo-lewy spin

to nowa choć ta sama gra,

słychać w tle

szmerek 

tasowanych kart

a reguł ciągle brak.

Z żadnej logiki

nie wynika

że są możliwe takie wybryki

a sens sprawy aż zatyka

jak smutny, podły żart 

co nie jest tynfa wart

i niecna kpina

co się brzydko wypina

z premedytacją

jest czystej postaci żenadą 

i kompromitacją

a nie wszyscy tak potrafią

więc się nie wstydzi

bierze

chytrze

co nieswoje

w lepkie dłonie

i nienawidzi

wszystkich do okoła 

spod ochronnego parasola.

Od instytucji konkretnej państwowej

dla ministra od przewałki finansowej 

medal w uznaniu

wymiernych zasług

na polu owocnej defraudacji bez cienia

choćby maleńkiego wyrzutu sumienia

i nikt nie czuje, że tak nie wypada

nawet gabinet cieni o tym nie gada.

I zanim wstanie 

kolejny świt

świat będzie dalej 

w swoją stronę iść

ktoś inny nową aferę zacznie szyć.

[ 11-12.11.2022 ]

Grafika

Grafika

Za namową serdeczną Agnieszki

aby w kilku zdaniach zgrabny skreślić

niekoniecznie jasny portret

jednej ze znanych mi kobiet

zarywam noc żeby bzdur nie śnić

i próbuję słowem

stworzyć dzieło epokowe.

Wśród wytycznych wielu

wymyślonych w pośpiechu

był warunek , że mam tak zrobić

by to nie był obraz Jandy lub Rodowicz,

a mówiła jak natchniona

o chwilo błogosławiona

jaka ma być ta moja Ona,

po czym pobiegła, zginęła jak mgła,

konsultacja skończona

i z tematem zostałem sam.

Przyszła znów za czas jakiś

w bardzo złym humorze

i nie ma zamiaru długo tu zabawić,

owszem, na me dzieło rzucić okiem może,

sprawdzić, coś ewentualnie doradzić

wykaz błędów i wypaczeń zostawić

zanim zniknie pośród Drogi Mlecznej mgławic.

Jej opinia, że za słabe , ogólnie nie o to chodzi,

Ona przecież lubi koty, a z treści to nie wynika,

coś trzeba z nietkniętej głębi materii wydobyć

tu rym jest zły, tam zmienić miejsce przecinka,

ale podoba się jej koloryt, klimat, 

bo jest w tym coś, liryka,  ciekawa linijka,

Lecz z pochwał, z aprobaty to wszystko

ogólnie jakoś w sumie kiepsko wyszło

pokornie się godzę z panią Agnieszką

widocznie nie jestem żadnym artystą.

Obiecuję zrobić poprawki

uwzględnić uwagi

tam ująć blagi tam dodać powagi

zabarwić ironii szczyptą

żeby całość nie prezentowała się tak sztywno,

tylko ją to już nie obchodzi

już lekko za półcienia kreskę w smugę odchodzi.

Eviva l'arte 

i marzenia uparte.

choć mrok się ledwo przeciera świtem,

i Ziemia krąży mozolnie po orbicie ze zgrzytem..

cień mojej postaci pochylonej nad zeszytem 

stanowi nieuchwytne dzieło znakomite 

i wcale przecież nie widać że to nie kobieta,

nie można mieć pretensji, że to nie na temat.

[ 09.11., 09.12.2022 ]

Fengari ( Księżyc )

Fengari ( Księżyc )

Dziś nowa

pełnia księżycowa

jakieś tajemnice 

w zakamarkach swoich chowa,

kocie źrenice

w ciągłym zachwycie,

więc nie odmawia astralnego różańca

a przygrywa gwiazdom do tańca

i w tym mroku

mimo kosmicznego tłoku

nikt nie gubi kroku,

czarnym atłasom nieba

trwanie uprzyjemnia,

nocy płochość ośmiela

do kochania się w wybrańcach,

na jej własnych szańcach

by mogła swobodnie

skrzydła rozpościerać

i dostojnie bezkresy przemierzać.

Dziś nowa

pełnia księżycowa

zawstydza słońce mocą blasku

i łapie słońce doła , 

nie pokaże się światu o brzasku.

[ 07-09.11.2022 ]

Telos ( Koniec)

 Telos ( Koniec )

Już wiem, że z moją miłością do ciebie nic się nie da zrobić,

niezależnie jak często cię widuję, kiedy czasem przychodzisz,

a raczej, że między niespełnione marzenia trzeba ją odłożyć,

bez żalu się do tej myśli uśmiecham, bo tak miło było się zauroczyć

słuchając twojego głosu i patrząc bez zuchwałości w twoje oczy.

Oczekiwać więcej 

to brawura, której jednak nie chcę

dawać pola do popisu

ani czasu do namysłu.

[ 06.11.2022 ]

Kokkino garifalo

Kokkino garifalo

W skrzynce pusta koperta a czekasz na list

a już dla kogoś kimś ważnym przestałeś być

zamilkły muszle do wczoraj pełne pieśni

i szklana kula przeczuć żadnych już nie śni.

Ubierasz swe myśli w nowy krój bzdur

co przypomina profil porannych chmur

przeklinasz zbyt wierną samotność swoją

zawiedziony przez los napisaną niedorzeczną rolą

pośród martwych liści spadających z drzew

kiedy świat otula pasmo chłodnych mgieł

jak jesienny zdetronizowany król kier

złamane skrzydła nadziei wleczesz za sobą 

strzępią się pióra na wilgotnym od łez bruku

z nie domkniętej walizki gubisz myśl złotą

bezużyteczną jak strzałę amora źle  wystrzeloną z łuku,

nieprzydatną jak  delikatny  czerwony goździk

kiedy niedzielna tablica przylotów tak cię już nic nie obchodzi,

tak odległą jak księżyc, który za  gwiazdami wzrokiem wodzi,

jak planeta, która gdzieś w czarną kosmiczną dziurę odchodzi,

w czwarty wymiar i tam innych sny rozwozi.

[ 05.11.2022 ]

Kali mera

Kali mera

Nie lubię ciągle

przeglądać w krzywych

lustrach złych wspomnień

które nie chcą odejść

i nie dają się rozbić  jak szyby.

Nie lubię w snach

przeżywać wojen

zaszczuty w las

pierścieniami nagonek,

truchleć ze strachu by nie być

dygotem jak  liść,

przygasłym swoim własnym cieniem

rozwiewanym wiatru powiewem

ani choćby myśli swoim szeptem

zagłuszanym kropel deszczem.

Moje sny nie bywają na ogół szczęśliwe

nie wiem jak ty do mnie w nich przyjdziesz,

jak przywołać dobre moce sprawcze wszystkie

by ci wręczyć nadzwyczajny do mnie bilet

na drogę ze snów do stacji życie,

na pociąg z odjazdem o godzinie zawsze pod semaforem

z przyjazdem do celu o godzinie nigdy nie w porę

A ja i tak na przywitanie ciebie się wybiorę.          

W miarę szczęśliwe natomiast są przebudzenia

i zaraz po nich z ulgą chwytane spostrzeżenia,

że to tylko sen, który zaraz się zatrze

niech no tylko za okno na świat popatrzę.

Może tam ciebie kiedyś zobaczę.

Dzień dobry ci powiem, zaproszę na kawę.

Ty przyjdziesz powiesz dzień dobry kochanie,

obejmiesz , przytulisz, zostaniesz.

[ 04.11.2022 ]

Thema petalouda ( Motyw motyla )

Thema petalouda ( Motywy motyla )

Motyl  listopadowy

król kier poziomkowy

uroczy uśmiech filmowy

najczulszy ma dotyk dłoni

i usta o smaku czekoladowym

stąpając twardo po ziemi

nie traci lekkości , finezji 

w sposobie bycia

w podejściu do życia

w którym z nim właśnie proza

to stosowany rodzaj poezji

by prosta  droga wiodła

gdzie stajemy się dla siebie lepsi

jak powiew wiosny i jesieni

jak ochłoda w lato, otucha w zimę

syci siebie, sobą napojeni 

i wiecznie siebie głodni, spragnieni.

Motyl listopadowy

wprost jak z żurnala mody

piękny en face i profil

rysunek ust i oczy

od spojrzeń ich głowę tracę,

mówi do mnie gęstym basem

że jestem z jego marzeń

i już na zawsze tylko my razem

będziemy cieszyć się światem

pośród codziennych zdarzeń

nie obarczeni przeszłości bagażem,

będzie nam cudnie banalnie

szczęśliwie literalnie

jak ze snów idealnie.

[ 03.11.2022 ]

Zaduma nad przemijaniem

Zaduma nad przemijaniem

W ten dzień na zadumę przeznaczony,

zarezerwowany, zaskoczeni odkrywamy

wplątani w scenariusz wymyślony

że tak sobie nieustannie przemijamy.

Ledwo się rodzimy

w cokolwiek uwierzymy

a tu już przybiega kostucha

kosą śmiga, łańcuchami brzęczy

i się perwersyjnie cieszy

z uśmiechem od ucha do ucha

bo nas już ma

wpisanych do kart

na wizytę kiedyś tam

jak służby zdrowia pracowniczka

w ramach nfz ostatniego kontaktu orędowniczka.

Czujemy to pewnie za każdym razem

nawet jeśli życie nam się pełnią blasku skrzy

kiedy przechadzamy się cmentarzem

klucząc ścieżek labiryntami 

między kwaterami z ostatnimi meldunkami

gdzie się  wiekuiste sny spokojnie śni.

Przemijam,

wygrywam albo przegrywam

z kalendarza daty zrywam

jak najprędzej zapominam

nowy dzień odkrywam, zdobywam.

Na przemijanie

nic nie poradzę

może się z nim zaprzyjaźnię

i tak sobie poprzemijamy ramię w ramię...

[ 01.11.2022 ]

Ygrek po iks

 Ygrek po iks

Mam dla ciebie słowo piękniejsze

niż wszystkie najczulsze wiersze

a w sumie dwa i razem

to najgorętsze wyznanie,

mam dla ciebie dwunaste przykazanie,

że się łatwo twoim na zawsze stanie

co było dotąd niedoczekaniem

ale ty go teraz wcale nie chcesz

albo nie wiesz, że chcesz

albo chcesz wyłącznie na swoich zasadach

i jeszcze w pas powinienem się kłaniać 

albo nie chcesz właśnie ode mnie

zatem wszystko daremnie.

Pomyśl zanim postanowisz 

czy zechcesz coś z tym zrobić

nawet jeśli stawia się na swoim

często stoi za tym jakiś kompromis.

[ 27- 31.10.2022 ]

Ximeroni

Ximeroni

 

Zajrzałeś  tu któryś raz parysko-błękitny Janie,

zaproponowałem więc twoje ze mną spotkanie,

i co ma być to niech się może wreszcie stanie

bo jeżeli nawet, jeśli między nami nie zaiskrzy

to pozostaniemy dosadnie bez żalu i bezpiecznie 

jak dotąd  wzajemnie sobie doskonale niebliscy 

żyjąc dalej każdy w sowim tempie koniecznie 

Ale się ucieszyłeś,  że napisałem,

lecz nie masz lokum na randki

ja w zasadzie też ale przecież na kawę

nie potrzebna od razu sypialnia ,w oknach firanki

i już wpadłeś w łez pełną wylewną rozpacz

bo oczekiwałeś  czegoś innego i więcej

czemu raczej tu  i  teraz nie sprostam, popatrz,

bo się trochę boję i nie wiem czy też chcę,

ale proszę, zostaw swoje łzy na potem,

bo na spotkanie odbierasz mi ochotę

jeszcze piszę, że przecież na pociechę

mogę  pocałować cię pod drzewem,

gdy się zatrzymamy urzeczeni ptaka śpiewem,

więc powoli ocierasz  z oczu rozczarowania łzy

podszywasz podtekstem ten akapit

i na moje podwórko piłeczkę odbijasz

że tej mojej propozycji w zasadzie sprzyjasz

bo pogoda wciąż łaskawa, czas nie taki na to zły

by w plenerze zajmować się ptaszkami,

ale dalej sprawę stawiasz nie tak słodko

chcesz zobaczyć mego ptaka przez swe okno

a wrażenie sprawiasz, że byś chciał  zaraz dotknąć

nie tylko wilgotnym wzrokiem nagą żołądź

a ja się boję o tego ptaka, że mógłby spłonąć,

albo wyfrunąć jak to ptak choć z jedwabnej klatki

przez to okno ku obłokom, żeby spotkać inne ptaki

tam gdzie się krzyżują ich przelotów jesienne szlaki.

Z tobą w roli głównej miałem na myśli zarys 

trochę nieco innej bajki, ot taki niewinny kaprys,

wschód słońca w zamglony świt

niczego nie widać, a wszystko musi być

na swoim miejscu , wystarczy z domu tylko wyjść

by przekonać się, że pozornie przez tę chwilę nie stało się nic.

Wrony dziwnie ciche,  zerkają i milczą

zobligowane sobie znaną tajemnica.

[ 28-29.10.2022 ]

Wyznanie

 Wyznanie

Witam Cię

jak nowy dzień

to miły widok, przychodzisz jakbyś spełniał sen.

Usiądź tu

w oczy spójrz,

nie bój się, że zapragniesz poznać smak mych ust.

Przecież wiesz

co ja wiem też

że się nie zdarzy teraz więcej niż to czego chcesz.

Jest jak jest

gdzie słońce jest tam cień

zakłopotanie zginie w chwilę a uśmiech i podanie ręki

to jest zawsze piękny gest

nie trzeba w to mieszać serca udręki-rozterki.

Bo trochę jest nam żal,

że każdy z nas jest sam.

[ 27-29.10.2022 ]

Uśmiech nad zło

 Uśmiech nad zło

Uśmiechnij się przecież to jest takie proste,

śmiało spełniaj czego pragniesz ogromnie,

miej szeroki dystans do śmiesznostek,

idź rozsądkowi czasem w poprzek,

egocentrycznie zmień swego świata porządek,

chwyć odważnie w dłonie tęczy koniec lub początek,

hakuna ma ta ta  wołaj spacerując mostem chwiejnym,

nadaj blasku kolorem nadziei dniom jesiennym,

anuluj miłościom straconym pamięć przeklętą,

daj sobie czas aby znowu być poetą,

znajdź bliską i bezpieczną przestrzeń,

łagodności krainę i życzliwe echo leśne,

odpowiadające głosem niosącym słowo szczęście.

[ 26.10.2022 ]

To nie takie proste

 To nie takie proste

Sprawa wcale nie jest prosta

by powrócić do życia swego głównego tematu

zwłaszcza kiedy natura dała światu

po stu latach nowe zaćmienie słońca.

Nie mogę znowu zasnąć

przepojony nasenną herbatą

i nie chce mnie w swych ramionach

ukołysać Charlie Luxton

jak tęsknota niespełniona

ani George Clarke

no bo nie mogę spać.

Wyobraźnia pobudzona

rozpalona, do wszystkiego gotowa

do mnie woła

chodźmy wreszcie się całować

ale to nie takie proste

chociaż ktoś też chętny jest bardzo blisko

może tam gdzie ulubiony dąb sobie rośnie

bo ta topograficzna bliskość to nie wszystko.

Z układu wszystkich znaków i wróżb

i z kart przez los rzuconych na stół

niezbicie wynika

dola solowa rozbitka

bo choćbym nie wiem jak tego unikał

i cokolwiek teraz zrobię

życia sobie nie osłodzę,

ciastem przy kawie na imieninach cioci

bo mnie niemiła wizyta czeka

jednej z porażek udających Greka

a jedyne co muszę zrobić

to wybrać, którą z nich będę gościć 

czyli mimo wszystko dzielnie znosić.

A to nie takie proste 

bez szwanku znieść igraszki z losem.

[ 26.10.2022 ]

 

Śpieszmy się kochać

 Śpieszmy się kochać

Wyrzuciłeś z naszych marzeń

wszystkie swoje fotografie

skasowałeś wyznania i komentarze

zmienił się diament z zwykły kamień

zmętniał promień słońca w przeźroczystą

wpadający szklaną, kanciastą karafkę,

umilkł skowronek  świt budzący o poranku trylem,

uciekł nad łąkę bezczelnie kwiecistą

mijając zielonego dzięcioła co miał czerwoną czapkę

i sam nie wiem czy jeszcze jestem, słabo pamiętam, że byłem...

co to znaczy zgadnąć nie potrafię

nie przysporzę

sensu ćwicząc kaligrafię

nie wymyślę nawet jako zwykły widz

bo to znaczyć może wszystko albo zupełnie nic,

może znowu masz życie w przebudowie

jakoś trzeba mi z tym dalej być

mimo, że nie widzisz mnie przy sobie

nie lękam się nowej pustki po tobie

co dalej mam robić nie mam recepty gotowej

ale nie mam też czasu w poduszki szlochać

szybko muszę znaleźć i spotkać kogoś

kto właśnie wyruszył i idzie do mnie swoją drogą

i będzie chciał i da się pokochać.

[ 25.10.2022 ]

Spojrzenia

Spojrzenia

Coraz bliżej słychać pomruki światowej burzy,

coraz częściej milkną przerażone muzy

a ja spędzam każdy wolny choćby moment

nad sprzed lat zawiłym horoskopem

i obracam każdym jego skrycie wyjawionym słowem

jak dziecinnym, z pozaczasu przemyconym kalejdoskopem

próbuję odczytać, zobaczyć co byłoby potem

gdybym postąpił zaś dokładnie całkiem odwrotnie

lecz  wiem dobrze, że tej wizji nie dogonię, nie odsłonię,

bo  co raz odrzucone, nie wybrane to stracone

udaje się jakby w sobie tylko znaną stronę,

potem nagle tonie jak bukiet w winie, gdzieś i znika

bo być może całkiem serio biorąc taka jest losów i szans logika.

Śledzę bacznie nadchodzące chwile

w nich marzenia mają barwne swoje profile

słowa kluczowe i bezpośrednie

proste lub wyrafinowane

przebić próbują milczenia tamę 

niektóre są przyjazne jak podanie ręki

koją zawsze i przeganiają lęki

inne zaś jak bez ostrzeżenia w plecy wbity sztylet

inne mkną do przodu zostawiając wszystko w tyle

na odpowiedź nie czekają

bo na wszystko swoje zdanie mają

tu propozycja spotkania bez naruszania porządku

byśmy pobyli przez chwilę ze sobą w granicach rozsądku,

tu na kolację ze śniadaniem zaproszenie 

na śladów po rosie radosne tropienie

tu ktoś pręży tors a tam ktoś nęci na skarpetki

ktoś dosadnie pragnie kogoś wyssać do ostatniej kropelki

ktoś żartuje ktoś jest serio

otula wdzięki tęczową bezpruderią,

ten zaś uprzedza że się przenigdy z nikim nie zwiąże

bo mu z niezależnością swoją jest całkiem dobrze.

tam się prąciem chwali , tam pośladki wypina

i gladiator  adorator i spod Koszalina chudzina,

ten ma ukochaną rodzinę i żonę

ale oczy do facetów rozmarzone

usta pocałunków męskich spragnione

i bierze je sobie jak nagrodę

będąc zakazanym tu owocem,

albo żesz jasna cholera

już ma od dawna boskiego partnera

ale coś go wewnętrznie poniewiera

jakieś ciche do głosu doszłe niespełnienia

bo jednak coś jest nie tak

jak było niedawno w snach,

jakaś zakochana w sobie para

innej szuka na niezobowiązujące spotkania

tak przebogaty jest apetytów i pragnień świat

chociaż coraz głośniej nad nim słychać burzę

i kto w ten czas chce być małym księciem

by  hodować najpiękniejszą różę,

tę doskonałość która jest szczęściem.

[ 24.10.2022 ]

Raczej ...

 Raczej ...

... nie wezmę ciebie od razu do łóżka

chociaż  jesteś jak chodząca pokusa

lecz wiem, że to kwestia słuszna

więc na próżno grymasem krzywisz usta.

Od kliknięcia 

w twój profil

i otrzymania klucza do zdjęcia

do bram przedsionków rozkoszy

droga bywa niekiedy, daleka

to cię zniechęca zaczynasz się droczyć

i coraz trudniej cię pojąć, zrozumieć

i giniesz w tym wirtualnym tłumie

zamiast spróbować 

nie kombinować

i byśmy docenili siebie jak człowiek człowieka.

A może trzeba od razu wszystkich do łóżka brać 

komu tylko przyjdzie na to ochota

wszak nie ucierpi przechodzona nieco cnota 

gdy ktoś pragnie rozkosze po prostu dać,

czas jeśli nie ucieka to i tak nie zaczeka

aż człowiek odkryje w drugim człowieka...

ale ta hurtowa metoda

nie nosi bezpieczeństwa znamiona.

... raczej

ale idąc tej myśli tropem szalonym

brać wszystkich co chcą, zabiegają, lgną

zapraszają, obiecują a odmowy szewsko klną

życie stałoby się spełnieniem pozornym

może warto zastosować tu jakiś algorytm,

wyznaczyć najważniejsze pierwiastki

zaznaczyć margines, porządku namiastki

a znowu wszystko będzie inaczej

tylko błędy będą  te same co zawsze.

[ 23/24.10.2022 ]

Przyzwyczajenie pomiędzy potrzebami

Przyzwyczajenie pomiędzy potrzebami

Wracasz znów w domowe strony

ze służbowej delegacji

bardzo zmęczony

i oznajmiasz czas separacji

-nie nie jestem rozżalony 

wyruszam więc do Bydgoszczy

na koncert do Pomorskiej Filharmonii

i to pewnie cię zaskoczy

ale nie bierz tego za przejaw ironii

jak jesienny motyl babie lato bierze na gałęzi paproci,

może ci kiedyś o tym opowiem

gdy okres rozłąki ze mną zakończysz 

gdy się ogarniesz ze znajomych rojem,

a tym czasem jak dymne sygnały wysyłasz

informacje jak  pospolitym gołębiem szarym

nie mam czasu dla ciebie, nie przyłaź

jestem zajęty projektem ważnym, starym

tak między wierszami mnie informujesz

zanim de facto coś zaproponuję.

A mnie tak brakuje w przeczuwaniu rutyny

A ty skrzętnie pomijasz głębsze przyczyny

i nie wskazujesz w czym tkwią moje winy

jakbyś już nie chciał mnie widzieć nigdy

a  woli strzępem, skrawkiem przyzwyczajenia

jeszcze się trzymasz cienia mojego istnienia 

wyrzucasz  mnie ze  swej pamięci

z żalem czy bez  za czwarty wymiar

wypychasz  ze swojej podświadomości

wygaszasz jak lampę co się zbędnie świeci

już ci zawadza jak przeprowadzkowa skrzynia

wspomnienie o słowach naszej miłości,

nie nadzieją lecz przekleństwem

twoim jestem, że jestem

nie kuszącym przeciwieństwem

lecz nudzącym do siebie podobieństwem.

[ 22-23.10.2022 ]

Odyseusz

Odyseusz

Budzić się przy kimś

nieobojętnym, nieprzypadkowym

może od jutra jeżeli  nie od dziś

patrzeć w jego oczy

utrwalając portret pamięciowy

miejsce swoje przy nim mieć

przy sobie jemu miejsce dać

zamieszkać z nim w dobrych snach

ot tak zwyczajnie z miłości

i już do nikąd nie błądzić

z powodu towarzystwa samotności

która zabiera mnie w krąg swój 

oferując tarczę trzech cnót.

Być po prostu i niezaprzeczalnie z kimś

może za tydzień jeżeli nie od dziś

nie wstydzić się wpadek i głupich min

i niezliczonych niezręczności będąc z nim

w jednym rytmie brać z nim oddech

iść na spacer trzymając się za dłonie

i pokazać że ja tu z nim złego nic nie robię

a wszystko co świat myśli, że mu się nie podoba

zostaje przecież intymnie w zacisznej alkowie

i chociaż świat to zna, od nas się nie dowie

i w zasadzie nic do tego nikomu, więc wynocha spod dwora.

Zasypiać z nim w końcu

jeżeli nie od dziś to może od nowego roku

spokojnie, bezpiecznie

kiedy w noc księżyc na jawie marzy o słońcu

nim się poranny łyk życia weźmie

nim się na krośnie nitkę szczęścia z osnową losu splecie.

[ 21-23.10.2022 ]

 

Nie musisz odchodzić, zostać nie chcesz

 Nie musisz odchodzić, zostać nie chcesz 

Seks na plaży ci się marzy

a mnie to krępuje 

propozycję przesypuję

jak ten piasek co słońcem praży

a ty tak namiętnie patrzysz

jeszcze się opieram, protestuję

że bo trawka w pupkę kłuje

a ty już delikatnie całujesz,

i już tchu w piersi brakuje,

czuprynę mieżwisz, krocze masujesz,

masz cudownie uparte kocie oczy

a twój dotyk taki miły

kiedy mi do majtek wsuwasz palec 

trudno nie oszaleć

pozwalam by twe dłonie błądziły

jak przypływy i odpływy 

kołyszących niebo fal

a  wdzięki okowy porzuciły, 

to zwalniasz to przyspieszasz

zaplatam ramiona

wstydowi już się nie oddam

i uda byś był najbliżej jak się da

i skrzętnie ukrywam cię w mych szeptach

ty tak lubisz mój szept sączony do ucha

przez wąski przesmyk wchodzisz do nieba bram

zabierasz mnie ze sobą tam gdzie prowadzę ciebie ja 

przytulasz brzuch do brzucha

i oczy z rozkoszy przymykasz

rzęs cienie kładąc na twarz

językiem szukasz języka

gdy się fala z bryzgami pian

o pomostu pale rozbija

milionem kropel spada na piach

szczęściem wypełniasz świątynię po dach

przytulasz mocniej wargami dotykasz warg

łapczywie biorę ich smak

nic nie jest ważne ponad tę oczywistość,

świat wstrzymuje na chwilę swój bieg

widząc tę doskonale najbliższą bliskość

wiatr unosi krzyk białych mew...

[ 20.10.2022 ]

 

Milton Keynes

 Milton Keynes

Miłość moja od trzeciego spojrzenia

ani żona ani dziecko tego nie zmienia

ranków wszak ni nocy z nim spędzać nie zamierzam

kochanie Platonowi powierzam

serce niech  nie trwoni sił w pacierzy pancerzach 

elementarne pojęcie przyzwoitości znam i mam

liberalnie w sentymencie sobie trwam

boska komedia, nie-boski dramat

ygrek jest zmienną w niezmienności zasad.

[ 17.10.2022 ]

Łuza

 Łuza

Rozbicie często bywa kluczowe,

Odstawna to zagranie jak koło ratunkowe,

Nad nim też trzeba pomyśleć przy stole,

Nim się przeciwnikowi odda rozgrywki pole

I taktycznie poczeka na swoje szanse nowe,

Emocje skrywając pod spojrzenie pokerowe,

Oczywiście cel- ograć efektownie rywala,

Są jednak sytuacje że gra nie idzie, coś nie pozwala

Uruchomić swej najlepszej strategii

Liczni nie raz nie dwa na tym polegli

Lecz często całą stawkę w pole wywiedli

I splendor i hołd, puchar, medal, wywiady, kasa

Viktoria też jak Fortuna się kołem obraca

Aplauz, vivat, gratulacje, potem światła gasną 

Na noc w hotelu proszek by łatwiej zasnąć.

[ 16-17.10.2022 ]

Luna

 Luna

Dziś już nie rozlewał pełni blasku

pośród czarnej nocy czarnego nieba atłasu,

blado złoty profil

wielkim wozem po asfaltowych przestworzach woził

toń wody zatoki sennej blaskiem jak nektarem poił,

sycił, by się światło rozgościło wśród Neptuna 

przestronnych komnat

bo się bóstwa dziecięca ferajna ciemności boi.

że nie ma potwora niech się dziatwa przekona.

Taką fantazję ma dzisiaj luna.

[ 14/15.10.2022 ] 

Kadr

 Kadr

Piotra S pokój z widokiem na kolejowy most

przypominał mi pokój bez specjalnego widoku Andrzeja,

którego już szmat czasu między nami nie ma,

i nie umiałem Piotrowi powiedzieć o tym wprost,

zwłaszcza, że skojarzenia mocno poszły dalej

jakby wyobraźnia zażyła blekot i szalej

aż po, tam u Jędrka, na podłodze krwawą po nim plamę

którą tam jak przedostatni jego ślad zastałem.

I kto wie czy nie dlatego

wszystko doczesne co by mogło zajść między nami

otulone wszakże innymi szeptami, innymi ścianami

dla mnie nagle stało się nieosiągalnie daleko.

Dopadł mie mimowolnie taki kadr,

który mi przyszłość z Piotrem skradł.

[ 14-15.10.2022 ]

Jaśniejąca

 Jaśniejąca

To była intrygująca dziewczyna

ta Leopoldyna.

Jednym tchnieniem

świata uwagę na sobie skupiła,

ledwo dostrzegalnym skinieniem

na kolana rzuciła,

coś tam przy tym nuciła

bo w muzykę ubrana była zawsze po uszy,

często znajduje się ktoś kogo to wzruszy,

poruszy,

a ten świat 

do stóp jej padł

choć myślał, że to on jej względy skradł,

gdy rankiem księżyc jeszcze był wysoko

i flirtował z budzącym się słońcem oko w oko.

Nie była oszałamiająco piękna,

choć zaiste to kwestia zawsze względna,

myślano o niej

raz wiotka idiotka, raz słodka trzpiotka

gdy śmiało brała jak swój ten świat w obie

małe dłonie.

Brylowała bawiąc się tym

w towarzystwie niedyskretnie wiodła prym

i każdy chętnie za nią szedł jak w dym

bo myślał , że tylko ona wie jak nie zginąć w nim,

łatwo zatem cele swoje osiągała

a nad porażkami nie rozpaczała,

jako przejściowy stan je uważała,

na każdym jak chciała zaginała parol

nie koniecznie trzymając na muszce pod ścianą.

Miała trudny do określenia ale niewątpliwy wdzięk

chociaż uśmiech skrywał tajemniczego piętna cień,

ale z życiowych wszystkich zdarzeń

tworzyła barwne witraże, kolaże 

a czasami przepiękną ikebanę

dzieła warte porównań z Picassem i Chagallem.

Pijała sake ze smakiem

lub czarną kawę z koniakiem

ale sushi za skarby nie ruszy

ani di mare frutti co powtarzała uparcie,

że nie goszczą w jej ulubionych dań karcie,

to już prędzej chińskie trawy, tajskie bambusy.

Ani nocą, ani rankiem

nie afiszowała się z kochankiem,

owszem miała kochanka, czasem kochankę

takie w życiu lubiła roszady

w myśl frywolnej może zasady,

żeby życie miało smaczek-

raz dziewczynka, raz chłopaczek,

taka doczesna, współczesna

jednocześnie w pełnym rozkwicie renesans.

Tyle danych o niej mam

tylko nie wiem, skąd ją znam.

[ 13-15.10.2022 ]

Idiom

Idiom

W swoim życiu starasz się

by rzeczywistość nie skrzeczała

i nawet w chmurny dzień

nie była taka szara.

A gdy nad światem deszcz,

największa zawierucha

jak najpiękniejsza z tęcz

kocham cię szepczesz do ucha.

Jesteś!

czy tego chcesz czy nie chcesz.

Jesteś!

Dziękuję ci, że jesteś! 

słowem , uczynkiem, gestem

powszednim dniem i świętem

jesteś i znów znalazłeś mnie

jak losu dobra wola

gdy wracam lecz bez tarczy 

tęsknię za cieniem twoich rzęs.

Kiedy w natłoku spraw

łapiesz zbyt duży dystans

nie pijam z tobą kaw

wciąż się nie mogę wyspać.

Gdy wracasz światła krąg

rozpraszasz niepokoje,

z tobą łatwiejszy każdy krok

złych snów się już nie boję.

Jesteś!

jak prosta za zakrętem,

Jesteś 

łzą szczęścia i uśmiechem

jesteś podaniem dłoni

strachem obłaskawionym

z tobą wszystko ma jakiś sens,

jak dar szczodrego losu 

na życie prosty sposób

gdy zawsze chce się chcieć.

Jesteś!

jak prosta za zakrętem,

Jesteś 

łzą szczęścia i uśmiechem

jesteś podaniem dłoni

strachem obłaskawionym

z tobą wszystko ma jakiś sens

Na miłowanie wielkie

złapany śpiew w muszelkę 

z tobą chcę iść po drogi kres.

[ 12.10.2022 ]

Harmonia

Harmonia

Sny oglądałeś przez przeźrocza 

dawnych wspomnień ułożonych w barwny kolaż,

encyklopedię wiedzy swojego życia

spisywałeś na wszystkich traktach świata

a w tawernach jego kolorowych portów

przebierałeś w okazjach jak w kolekcji pozorów

rozwijając prawd swych kruchych okazały sztandar,

tarzałeś się w niejednym ubóstwie

niejeden dobrobyt klepałeś po plecach

sprawdzałeś swój wizerunek w weneckim lustrze

tych którzy ciągle liczą na romanse przy świecach

i którym się zawsze mylą miłości z flirtami

jak egoistów odprawiłeś w ślad za altruistami,

miewałeś schadzki w klatkach rajskich ptaków 

patrząc im w oczy słuchałeś pieśni boskich kochanków,

byłeś wszędzie gdzie zwodziły cię manowce

ignorując istniejące drogi wprost wiodące,

elipsy ziemskiej śledzisz obroty

i jakie w przestworzach przemierza tory

kiedy nie masz nic innego do roboty

rysujesz wykresy działania kosmicznych sił

jakby w tym jakiś koncept na życie był.

[ 11.10.2022 ]

Genius loci

 Genius loci

Zachodziło rubinowo słońce za cmentarne wzgórze

kładąc gorące lico na purpurowo złotej chmurze,

słuchając wiatru w przed wieczornej ciszy

i z dalekiej dali

kołysania morskiej fali

co na świat wydaje księżyc w spłowiały lazur

piękny , dorodny ,okazały tak natychmiast, tak od razu,

stoi w stworzenia progach milczy i błyszczy

ogromny jak dynia

nad miastem Gdynia.

A gdy otuli się szalem perłowej mgły

z wysokich sfer zagląda w okna mi

plotąc coś po swojemu trzy po trzy

zabawia ćmy

zamawia sny

i odchodzi tam gdzie wczoraj już był

by zapukać do przez słońce zamkniętych drzwi

i podarować jesiennych impresji lirycznych cykl.

A nie lęka się , że spłonie

gdy zbliży się nieroztropnie

rozmarzony półprzytomnie,

ale nie wiadomo kto w tym związku na odległość nosi spodnie.

Świat się w gęste mroki lasu schował

w dali pohukuje rozbudzona sowa

aż się echo plackiem położyło w dzikie pola.

[ 09-10.10.2022 ]

Formidable

 Formidable

Jesienne  mijają  dni

znów pasjans nie wyszedł ci

i gra pozorów 

sypie się domek z kart

nic nie wiesz.

Rachunek  ostatnich  lat

zamykasz bezmiarem strat

przepadła gdzieś ciebie część,

twa catre blanche,

zdumienie.

Coś gna cię gdzieś 

nie bez powodu,

przygody zew, 

awizo  losu,

ulotne coś jak 

dym z papierosów

zapałki trzask,

tembr klangoru.

Ostatni autobus zwiał

nie zdążysz tam 

gdzie chcesz być

jak w błędnym transie

kręcisz się, szukasz wyjść,

poważnie.

W pogoni za 

nienazwanym

wyruszasz sam 

w świat nieznany

zamykasz już drzwi 

za sobą

nieważne sny 

zostawiasz obok. 

Już nie masz powodów

powrotnych nie szukasz dróg.

[ 07.10.2022  inspiracja: pieśń Eleni "Gdy serce śpi jestem inna "]

Eden przekwitający

 Eden przekwitający

Dobro - zszargane imię zła

o co zło pretensję ciągle ma

i patronuje kolekcji 

dobrych intencji

kreowanych na bruku

w przedsionku piekła

w nienagannym rysztunku

aż się nadzieja płocha lęka

choć piekło podobno nie istnieje

nieme licho się szyderczo z tego śmieje.

Życie - uboczny skutek śmierci?

Zęby na tym zjadła większa część inteligencji...

Epitafium na nagrobku warto mieć, tylko po co?

Zachętą ma być czy przestrogą srogą?

Bo po co żyć ze świadomością,

że się już jest na tamtym świecie jedną nogą

i nie zmnieni się tego idąc całkiem inną drogą.

Bezsens życia raz po raz

kłania mi się z dala niziuteńko w pas,

niesie migotliwy blask

dawno zgasłych gwiazd.

Gdzieś napisano zgrabne sentencje

że życie staje się prostsze, jaśniejsze

gdy się wierzy , że wszystko w życiu jest dobre

jakkolwiek by sie życie nie toczyło przewrotnie,

i że zawsze przecież, może być gorzej.

Zatem - gdy jest źle to jest dobrze?

[ 05.10.2022 ]

Do losu

 Do  losu

Czasem proszę ciebie 

o kwestii powtórzenie

bo coś mówiłeś 

a mnie dopadło zamyślenie

i nie wiem co

i już gotowe pół żartem, pół serio

nieporozumienie,

ale do losu wołam 

jak kot na pustyni daremnie

o rzucenie ratunkowego koła

by zatrzymał, powtórzył 

nawet jeślim nie zasłużył

tę uciekającą chwilę 

bo piękna, jedyna 

zdaje się, że bezpowrotnie mija

a ja się na brzydką zagapiłem

przez jesiennik- październik

czerniący spłowiałe ścierniska

snujący nad polami dymy z ogniska.

Los uprzejmie mi przynosi

chwile nowe,

kolorowe,

nawet by być moimi gotowe,

że tylko brać nim stracą na wartości

zanim czas je unieważni jak bilety jednorazowe.

Lecz pragnienie tamtej jeszcze nie przedawnione

staje się zarzewiem chandry i rozterki nowej

bo zrobiłem dla niej miejsce przy sobie i czekam

chociaż nie widać jej nawet z daleka 

więc co nowe choć kusi też tu jest przez moment i ucieka 

ode mnie wszystkiego pragnącego a na nic nie zdecydowanego człowieka.

[ 04-07.10.2022 ]

Co za księżyc ...

Co za księżyc ...

Jeszcze ciągle dręczą mnie obawy

o natury rzeczy podstawy 

rozpoznać kiedy dobro podaje dłoń,

a kiedy pod dobra złudą i pozorem 

przymila się zło najpiękniejszym porankiem

udając, że jest najczulej budzącym kochankiem

albo niespodziewanie nagle przytulnym wieczorem

podaje herbatę z konfiturą albo miodem

i porywa za sobą w otchłani toń

niekiedy nawet po samo dno

podawszy ofiarnie pomocną dłoń,

pocałunek przymierza kładąc na skroń.

Ale kiedy nocą ginie widnokrąg,

a księżyc pochyla ku obłokom

przybyłym tu z poranną nawałnicą

swoje pyzate złote półlico

jakby dzielił się zdobytą przypadkiem tajemnicą

albo próbując prześwietlić przyszłość tę najbliższą,

strzępy nadziei  w mej duszy wiszą

ku serca pokrzepieniu strofy piszą.

[ 03.10.2022 ]

Biała bila kolorowe zbija

Biała bila kolorowe zbija

Jak najprościej rzecz ujmując kolokwialnie z lekka

uprzątnąć w tej grze trzeba stół  z kolorowych kul

doprowadzając do możliwie maksymalnego brejka,

do gry staje zawsze zawodników dwóch

tylko czasem jest to popis jednego aktora

raczej nie ma znaczenia czy trafia zawodowiec na amatora

ustalono,  że biała bila zbija przy użyciu kija kolorową

mającą określoną wartość punktową,

po czym zdobywa się dużo kasy i sławę międzynarodową.

[ 02. 10. 2022 ]

Amerykanin w Europie

Amerykanin w Europie

Pan Truman Capote

był raz zwiedzał Europę

do niedawna tłamszoną wojennym pogromem

w której chleb jeszcze smakował pożogi popiołem

chociaż czasem zdarzył się raut z szampanem i kawiorem.

Londyńskie przedwiośnie niezmiennie zamglone,

lato paryskie już beztrosko złote

starą gubiąc, nową znajdując tęsknotę

ale nie zagrzewał nigdzie dłużej miejsca

póki nie zauroczyła go zuchwale Wenecja

i dyskretne Sirmione nad jeziorem Garda położone

jak jeszcze nieodkryte marzenie spełnione.

Pisał do przyjaciół listy barwne , kolorowe

kładąc w nie prawdziwą albo zmyśloną przygodę.

Niezbyt interesowały go wiekopomne zabytki,

nie w głowie mu były skarby  w Tower

nie kusił blichtr Luwru , nie pragnął zachwycić się Wersalem

ani innymi świetnościami bo był trochę ignorantem,

poszukiwał miejsc intrygujących obficie serwujących zbytki

kulinarno towarzyskie, pociągały koterie, elitki,

kto co z kim, dlaczego i gdzie

w tym widział i czuł prawdziwy sens i cel,

a że wyprzedziło go sławy jego intensywne światło,

stary świat mimo wszystko w ramiona brał go

jak powiew świeżości, który tam niespodzianie wtargną,

dzień i noc hołubił i brał go do łóżka jak nową gwiazdę zaranną,

z wigorem , dziarsko,  jak w  płomienne tango,

obwieszczony kuluarów i salonów złotym aniołem

on w to szedł, jak kometa  roziskrzonym lotem, jak po swoje.

Brylował, celebrował, degustował, flirtował

naturalnym wdziękiem towarzystwa czarował,

wysłuchiwał śpiewów muz, zbierał koloryty

zapełniał notatkami roboczymi puste zeszyty,

pamiątki kupował dla przyjaciół na targach pchlich,

nim w powrotny ruszył rejs na pokładzie Mary Queen.

[ 29.09-01.10.2022 ]

Snookerzysta

 Snookerzysta

Być choć raz na British Open,

Empirycznie posmakować tę przygodę,

Napełnić przeżyciami duszę jak amforę!

Wyścielony zielonym suknem stół,

odpowiednio ustawiony komplet barwnych kul,

ogarnięty euforią publiczności tłum.

Lekko tylko musnąć białą bilę?

Lub z całej siły , z impetem uderzyć ją kijem,

a jakby przebijając dziewiczy wianek?

Są bowiem w tej grze posunięcia i takie

Trzęsienie Ziemi i zdobyty Olimp

odnalezienie i zgubienie drogi

namiętność i finezja, porażki smak albo viktorii.

[ 28.09.2022 ]

Ignorancja

 Ignorancja

Istnienie jest faktem,

godność zbrukana niesmakiem,

naiwność łamie skrzydła,

olśnienia dopadają jak straszydła,

ratunek przypomina zgubę,

algorytm wymusza nową próbę,

nadzieja coś szepce przez tubę,

czystość intencji ma defekt fabryczny,

jutro ma charakter efemeryczny,

a ignorancja to zabieg kosmetyczny.

[ 26.09.2022 ]

Przewrażliwienie

 Przewrażliwienie

Czekasz na z nieba znak, trzeci znak

żeby się przekonać, że życie sens ma

chociaż drogi i bezdroża cię w pozaczas

prowadzą mimo, że wybierasz co znasz

by przez w codzienność wędrowny szlak

obcości nie patrzyły nachalnie w twarz.

Na wierzchu siebie nosisz każdy nerw

aby przetrwać niewidzialny nakładasz płaszcz

dopięty po ostatni guzik by życie bolało mniej

w otwarte znaczonymi kartami dawno już nie grasz

racje rozumu rozstrzygasz rozterkami serca

alienację wybierasz kiedy jest konieczna

żart niekiedy opacznie traktujesz zbyt serio

luzem puszczasz niektóre spawy ważkie

i starasz się by być i mieć nie było loterią

wszędzie widzisz obrazy pęknięte jak witraże

odnaleźć chcesz pośród nich swoje miejsce

śpieszysz się kochać nim odejdą ci co w kolejce

ćwierć części do śmierci trzymają płonące świece.

[ 22-25.09.2022 ]

Wada

 Wada

Nie moim znakiem jest Waga

ale na mego losu (o)błędnych szalach

zbyt lekkomyślnie przysiada

i niemądre pragnienie i cierpka rozwaga

i równowaga się nie ustala,

jakby nie wymyślona jeszcze była skala

a prawda i zdrada patrzą sobie w okularach

w oczy w świadomości lustrzanych salach

to  całkiem z bliska to zaś z dala,

potem pod rękę prowadzają się po barach

gdzie im sedno spostrzeżeń znika w oparach.

Ale gdy staję się w swoim pokoju całkiem nieduży

jakby ktoś z góry patrząc oczy zmrużył

niekiedy potrafię usłyszeć głos muzy,

zadrży wówczas poruszona cząstka duszy

jak muśnięty skrzydłem motyla płatek róży,

tchnieniem wiatru świtu promień rudy.

Tak mnie coś gna do tego światła,

biegnę ku niemu a ono mnie zagarnia

ale nie będę nim nawet gdybym pokonał mrok

bo się w popiół obracam gdy stawiam krok.

Nie moim znakiem jest Waga

co się wdzięcznie rymuje z "wada".

[ 19-24.09.2022 ]

Miejsce

Miejsce 

Między tym czego nie chcę a czego pragnę

wszakże jest jeszcze miejsce na niespodziankę

przekonywał przymilnie pod głogu krzakiem

wróbel sikorkę wzrokiem wodząc za szpakiem.

W siódmym niebie gdzie nadzieja szczęścia  śpi

ufnie, ktoś cichutko zamyka okna i drzwi

choć może w oku łza przy tym spojrzenie szkli

lecz wierzę , że będzie dobrze jakkolwiek by miało być

jakiś lęk przeszywa spłoszone serce skrycie

aby zajrzeć za zasłonę która potęguje tajemnicę.

[ 18.09.2022 ]

Krzysztof z Mazur

 Krzysztof z Mazur

Nietrudno oka spojrzeniem gołym 

dostrzec przewotne fatum

w  przepisie niepowtarzalnej urody

na pospolite  piękno kwiatu.

Wszystkie ponad zmysłowe siły,

które cud ten wszemu światu uczyniły,

systematycznie naturalnym biegiem

uszyły jego ruinę wymyślnym ściegiem,

lecz ani się w życiu, po drodze obejrzysz

cud ten powróci, zachwyci, jeszcze piękniejszy.

[ 17.09.2022 ]

Życie

Życie

Gdy się rozwieje nad ranem snów gęsty welon 

życie przybiera kolor i kształt twych marzeń jak kameleon

i nagle się kończy nim znajdziesz w nim to

o czym myślisz, że właśnie akurat o to ci szło.

Życie trwa chwilkę wśród gwiazd

zostawia nieznaczny bardzo  ślad

jak uśmiech czy łza,

przez moment gdy gra

wiatr w stokrotkach pośród traw

zawsze zabiera więcej niż czasem da

gdy się toczy od nocy do dnia

od wierzchu do dna 

warząc gorzki albo słodki smak.

Tak nierozsądnie i źle,

znów zakochałaś się 

w obwoźnym sprzedawcy złudzeń

i łez w pereł sznurze,

wiatr nie rozwieje wątpliwości,

a słońce choć wydobędzie z ciemności

odpowiedź nic nie przeczytasz

blask oślepi gdy zajrzy w twą twarz

a potem zmatowieje obraz,

lecz się nie utrwali kadr

 i nie zatrzyma się czas.

[ 12-16.09.2022 ]

 

Nic

Nic

Pytasz, zagadując zamyślenie ,co mi jest,

nic, tylko znowu cały dzień pada deszcz.

Światło zmienia kontury znanych miejsc

nagle się zrobiła noc, przegapiłem zmierzch.

Szukam straconego czasu pośród mroku wież.

Umówiłeś się ze mną raz jeszcze

żeby nasze spotkanie było jak to pierwsze

jak oczarowanie

pośród pępka pękniętego świata,

czarne litery jasnych słów jak fotografię

spojrzeniem nocy spod rzęs oprawię

kiedy księżyc z gwiazdami gada.

Ale mówisz, że to jednak czasu strata

bo między nami jest jeszcze jakaś magia.

Pytasz, zagadując zamyślenie, co mi jest,

nic, tylko znowu dojrzał czarny bez.

[ 13.09.2022 ]