Mój dom

 Mój dom

Mój dom gdzie sosna i dąb

gdzie sny kłaniają się dniom

a dnie nie wierzą snom 

gdzie łzy i gdzie śmiech

wplatają się w czasu bieg

gdzie się gubi wśród mgieł

to co tak oczywiste jest 

co oczywiste jest.

Mój dom rozterki duszy, jej ład

tu się zaczyna i kończy świat

wszystkiego skutek, pretekst,

gdzie zawilec tuli wiatru szelest

i wyrasta stokrotka 

żeby biedronkę spotkać

która wśród trawy zieleni 

jest jak malutka broszka na ziemi.

Mój dom gdzie pośród życia dróg

zostawiać chcę dobra ślad w każdym dniu

gdzie czasem myślę że 

czekanie na ciebie straciło sens

choć znam adresy twoje dwa

nie wraca stamtąd od ciebie żaden znak

i wierzyć muszę i chcę

że szczęśliwe masz życie 

gdziekolwiek los wyznaczył na schron

twoje na ziemi miejsce , twój dom

To dom jedyny i mój

gdzie miłość jest jak tlen , gdzie znika ból

gdzie chcę brać ciebie w ramiona

by siebie i ciebie do nas przekonać 

chociaż jesteś jak płatek śniegu

nawet jeśli dogonię , złapię w biegu

nie zatrzymam przecież

srebrna żywą kroplą przelecisz

przez palce i zmącisz w kałuży toń

w której za tobą utoną spojrzenia

aż rozboli skroń

i nie będzie już nic do ocalenia

kalużę osuszy słońce i wiatr,

kościelnego dzwonu niezbyt dźwięczny ton

zbyt smętnie będzie brzmiał 

bo to też jest mój dom

gdzie piach na plaży 

latem bose stopy parzy,

i wiatr 

co gna

po grzbietach fal

i ptaków śpiew

rozpostarty wśród drzew

a zimą niekiedy tęgim mrozem

tafla wody skuta grubym lodem

i ludzie chodzący aż pod torpedownię 

narażając lekkomyślnie życie swe i zdrowie.

Mój dom gdzie cokolwiek zrobię 

jakie tego  potem owoce zbiorę

straconych szans nie odrobię

uciekającej młodości nie dogonie

starość wcale nie chyłkiem moje pokoje

przemierza szeleszcząc szarym welonem

ani jej ucieknę ani za nią nie nadążę

aby równym do kresu z nią podążyć krokiem.

[ 06-27.04.2025 ]

W Szmaragdowym Grodzie

 W Szmaragdowym Grodzie 

Walczy z dobrem zlo

I podstępów używa ze sto

Cienkie są granice

Które stanowią różnicę

Ekskluzywne białe rękawiczki

Dobro wie i już nie milczy

Epickich prawd zapala parę zniczy

Konieczność wyzwala potężną moc

Cześć i chwała i pierwszy krok

I nie będzie tylko tłem

W walce dobra ze złem

[ 15-16.04.2025 ]

Nocami widujemy się we snach

 Nocami widujemy się we snach

Nocami widujemy się we snach,

bo w nich dla siebie mamy czas,

nie potrzebujemy czasu kraść,

nie musimy kupować biletów do 

obcych w połowie drogi miast

i przemierzać kilometrów więcej niż sto

krainy niepewności 

by w hotelowym pokoju nasze nagości

poprzytulać ufając nadziei że to nie błąd

by trochę intymnych czułości 

jak biel opłata i łyk ambrozji 

dać sobie z nawiązką na resztę samotnych tygodni

nim nas doby hotelowej koniec bezdusznie wygoni

w miasto co tramwajami od świtu do nocy dzwoni 

w jeszcze ciepłą przestrzeń wiosennych woni

zanim ostatnie spojrzenie i uścisk dłoni 

 przed żalem rozstania niestety nie obroni

bo twój pociąg do odjazdu gotowy już stoi

 i w usta całujesz i się nie boisz.

I dziwne ale ja też się nie boję

całować usta twoje .

Chcę usłyszeć że kochasz i do zobaczenia

ale pociąg zaraz wyruszy

wszystko do okoła zagłuszy

i na nic  więcej czasu nie ma.

Ciąg dalszy być może w esemesach

Albo we snach

w których na wszystko mamy czas

[ 10.02.- 14.04.2025 ]

Punkt skupu róż

 Punkt skupu róż 

Punkt skupu róż 

może to absurd, lecz cóż

taki szyld uwagę mą przykuł 

jak antykwariat przy ulicy zbiegu 

gdzie zdobyłem poszukiwany tytuł,

na wielką radość w małym człowieku

w niewielkim bez nazwy miasteczku.

Punkt skupu róż 

teraz akurat bez róż,

nie wiem : jeszcze, czy już?

a bez róż nie ma wróżb

i w kocha szanuje ani rusz 

i do gwiazd żadna droga nie wiedzie

bo jest uparta i musi przez kolce i ciernie.

A on, wielki bohater książek 

wśród bibelotów i wstążek

rozstawia wazony, karafki, stągwie 

nalewa doń wodę,

pachnącą studni chłodem 

na którą spada cień wieczorem

i echo przysiada z zamyślonym czołem.

I  jak zwykły przypadkowy przechodzień

tak go wlaśnie  zastaję gdy wchodzę

z nadzieją, że ciekawą historię

i jakiegoś dalszego ciągu się dowiem

gdy Mały Książę zabawnie poważnie opowie

a choć już dawno motywy wszystkie ograł

może wyniknie z tej opowieści ciekawy morał.

Róż skupu punkt

ani skansen ani klub

raczej ekskluzywny butik

ktoś coś sprzeda albo kupi

i może trochę komis

gdzie coś unikalnego można zdobyć 

czasem, by swej próżności ego przystroić,

Punkt skupu róż

zagląda tam czasem anioł stróż

by zgubić niepewność swych dusz 

A Mały Książę 

zadumany może troszkę 

jakby rozumiał moją troskę

że o co w tym chodzi dośnić nie zdążę.

[ 08-14.04.2025 ]

Podoba mi się on

 Podoba mi się on

Tak mówią mi 

w imię życzliwej troski

bym przestał śnić

on wszakże nie jest boski.

Nie dla mnie on

spod znaku bied i troski

niestały ląd

mit bez przyszłości.

A ja tak lubię go lubię go lubię go

nikt inny dla mnie już nie liczy się 

bo ja tak lubię go lubię go lubię go

i tak ma odpowiedzi dla nich jest.

Jak mantrę złą

ciągle mi powtarzacie 

nie dla mnie on

ale wy się na tym wcale nie znacie

Ma w oczach blask 

i jasny piękny uśmiech

ust słodki smak

gdy pocałunkiem muśnie.

I przez to lubię go lubię go lubię go 

nikt inny dla mnie już nie liczy się 

bo ja tak lubię go lubię go lubię go 

i taka ma odpowiedź dla was jest .

Mówią mi wprost 

to zwykły gbur i prostak

bierz los swój w trok

posłuchaj nas i go pozostaw.

A ja go znam

z zupełnie innej strony

poznaję go co dzień na nowo

i jestem oczarowany i zachwycony.

Bo ja tak lubię go lubię go lubię go

nikt inny dla mnie już nie liczy się 

bo ja tak lubię go lubię go lubię go

i tak ma odpowiedzi dla was jest .

[ 12/28.04.2025 ]

Złe szczęście

 Złe szczęście 

Bywa czasem szczęście złe

które bierze cię pod skrzydła swe

głaszcząc z włosem i pod wlos

i potocznie jest to pech przewrotny los.

Czai się jak cień posród drzew

jest doskonale jak poranny ptaka śpiew

kiedy jak batutą dyrygenta słońce daje znać

czasem drży jak traconej struny dżwięk

pięknem kusi aby je tylko garściami brać.

A mieć pecha to nie grzech,

bo gdy dobry los się nieco wściekł 

on ci chętnie zrobi wbrew

gdy przy swoim uprzesz się ,

i nic nie poradzisz choćbyś pękł,

Mozesz lać strumienie bezsilnych łez ,

jemu z tego tylko śmiech.

Możesz sobie być ten dziarski chwat

i się nie przejmować nadmiarem strat

uzbrojony w bagaż dobrych rad

tak nieprzydatnych żeby oswoić świat 

gdy los się uprze

nosa ci utrze

nie dziś to pojutrze

choć uznasz że nie słusznie 

nawet Twój prywatny anioł stróż 

nie chcąc brudzić sobie piór

nie wtrąca trzech grosz w ten spór

nie prostuje krętych dróg,

żebys sam wybierać mógł

który wiatr w twe oczy ma sypać kurz.

[ 07-11.04.2025 ]

Słoneczny wstał dzionek

 Słoneczny wstał dzionek 

 Słoneczny wstał dzionek, 

ptaki wyśpiewuja radosna odę,

słońce wschodzi nad zatoką,

przez lekko na noc otwarte okno 

wpadł poranny rześki chłodek, 

kalendarz powiada, że mamy środę 

a lustro, że muszę ogolić brodę, 

a już pora na kawę wstawić wodę 

i zaraz trzeba będzie wyruszyć 

w codzienną życia przygodę,

w życie się zanurzyć.

[ 02.04.2025 ]

Dom bezsenności

 Dom bezsenności 

Kiedy zasnąć nie mogę 

nieczułym wzrokiem

stojąc za oknem

spowitym mrokiem

odprowadzam trwogę 

stawiającą za nogą nogę 

z nadzieją że wybiera się w daleką drogę

i na sen czekam

słuchając jak pies szczeka

na księżyc, na wiatr , na człowieka.

Kiedy zasnąć nie mogę 

czekanie na sen staje się żywiołem 

którego nie ogarniam żadnym sposobem 

chociaż konieczność snu

 wjeżdża w moją świadomość czołgiem

i ten wiatru za oknem szum

i liści po ulicy wleczonych szelest

i chmury rozmowy z drzewem

niesione księzyca tchnieniem

gdzieś poza horyzont

to jest mojej bezsenności dom.

[ 02.04.2025 ]

Wykreślenie

 Wykreślenie 

Cóż pozostanę w twoim notesie 

jeszcze jednym wykreśleniem

z adnotacją : zwykłe nieporozumienie

marzeń skrytych niespełnienie

nie po drodze mi już z tym człowiekiem.

A gdy już mnie znać nie chcesz

otwierasz mi nową przestrzeń,

o której jeszcze nic nie wiem 

i wobec której swych zastrzeżeń

pozbywam się jak najprędzej.

Już raczej tego nie zmienię,

że znowu odrzucasz zaproszenie,

że nie mnie masz na pokuszenie,

że dla ciebie straciło znaczenie

moje tu i teraz skromne istnienie.

Nie uronię choćby małej łzy 

jak nie uronisz przecież ty

nowych szans nie roztrzaskam o kocie łby

tylko trzeba przewietrzyć sny

by nowe nadzieje zakwitły w nich.

[ 01.04.2025 ]