Tydzień

 Tydzień

Niech nie gaśnie uśmiech twój

i to już będzie cud

ewentualnie cudu ćwierć 

dodam dotyk by cię bliżej mieć

zapachem twym otulę się 

i pocałunkiem skuszę cię

egejskich fal zanucę pieśń

letniej przygody przywołam czar

a będzie co los da.

Potem w powszedniości objęciach 

odnajdziemy to na czym nam nie zależało 

napiszemy podanie o nowe marzenia 

ignorancją obojętną opatrzymy zażalenia

empirycznie czego los daje za mało 

dowiedziemy przy codzienności stole 

zasiądziemy w swoim gronie

i wśród kaw i papierosów ustalimy nowy sens

aby na skroniach godnie laurowy wieniec nieść

ładu na składzie rzeczywistości może wystarczy

enigmatycznie czoło swe zmarszczy

ktoś kto nie wie czy i ile może dla kogoś znaczyć.

Wystarczy wszakże wiedzieć

tyle tylko trzeba 

odnajdziesz oczywiste odpowiedzi

reguła rozumienia rozbrzmiewa 

eureka, eureka eureka

ktoś kocha krzyk kamienia ?

Świat pozornie bywa prosty

rady ma na wszystko dla gromady

odcienie codzienności są jak mosty

do drogi ku szczęściu od pogardy

ad astra per aspera niech to jasna cholera!

Czyściec za raj

zmęczony anioł przez oliwny gaj

wędruje dokąd nie wie sam

ale anielską przecież cierpliwość ma

rozpytuje tu i tam 

tylko ludzką rzeczą jest błądzenie?

echo liche z siebie wydaje brzęczenie

ktoś swe odpowiedzi rzuca na wiatr.

Przez od klucza dziurkę

intrygującą prawdy cząstkę

ą , ę jak bułkę przez bibułkę

tylko dotyka ostatniej szarej komórki końcem 

erotycznej przygody początek 

kłosy miłości ,mak, chaber , rumianek na wianek.

Symbole

otulone

bawelną jak pąkiem tajemnicy

ogrody snów

tam pod drzewem w cieniu samotności ktoś znów

agapo odmienia przez przypadki,czasy ,osoby jak z nut.

[ 23-25.02.2025 ]

Się zdarza

 Się zdarza 

Zapomniałeś to się zdarza

gdy bez kalendarza 

w szare komórki pamięci

wrzucasz wszystko jak leci,

i to co ważne jest pośród śmieci,

a może to nie było ważne aż tak

by na serio to brać 

że dwa razy dwa

na jawie i w snach 

ten sam wynik da...?

Zapomniałeś to peszek 

dorzucam zakłopotany uśmieszek 

bo nieodparte mam wrażenie, 

że poczułeś zwątpienie ,

czy ma sens propozycja jak zaproszenie

które pojawiło się znienacka dość

jak niespodziewany gość,

bo się szybko wypaliło w tobie

to pragnienie jak słomiany ogień.

Zapomniałeś trudno więc się nie spotkamy

w połowie lutego,

nie zgubimy się na peronach Warszawy

podczas weekendu krótkiego,

nie weźmiemy się za ręce

w twojej Bialołęce.

A może 

to dobrze

nie ma przecież 

tego 

złego

co nie wyjdzie na lepsze,

I biorę za dobrą monetę

I przepraszać się tobie zabraniam

choć roztrwoniłeś podnietę 

na nadzieję na dusz naszych zbratanie 

i być może ciał

miłosny szał...

i tęsknoty

które pozostają po tym.

Zapomniałeś a może to znak

że miedzy nami nie ma szans

chociaż tylko my możemy je sobie dać

A może muszę być ci wdzięczny 

jak mlecznej drodze księżyc

bo mnie to też przerosło by 

się z tym mierzyc?

I tylko księżyc przegląda się

w pomarszczonej łuskami 

drobnych fal wodzie zatoki

rzuca w jej toń swój wąski sierp

zauroczony drzew sennymi westchnieniami

zamyślony któż to wie o kim?

[ 18- 22.02.2025 ]

Prośba

 Prośba

Nie karm sobą złych emocji 

nie szukaj w mostach dziur

nie trać na to życia, czasu 

porzuć odwieczny ze sobą spór

spróbuj pożyć trochę prościej

uwierz że tak się da

[ 28.10.2024 ]

Dedykacja

 Dedykacja

Dobranockowe ucałowania

 niech spokój kołysze Cię do rana, 

 gdy się noc rozstanie ze świtem

 spójrz na świat z nowym zachwytem

[ 16.02.2025 ]

Wczoraj

 Wczoraj

Wczoraj światło półksiężyca 

odbijało się w Twoich źrenicach

blaskiem wszystkich gwiazd i słońc 

gdy miłość nasza po czarnych ulicach

cierpliwie szła do nas za krokiem krok

by spleść w uścisk serdeczny dłoń 

twoją i moją, by nas porwać w swój magiczny krąg.

[ 08.02.2025 ]

Gdy

 Gdy

Gdy życie ci w życiu znów zrobi na złość 

gdy patrząc na nie to wciąż masz go dość

chwyć za telefon pisz do mnie lub dzwoń 

a ja ci podam pomocną dłoń.

Gdy zamiast na tak wciąż jesteś na nie

i ciągle tak bardzo ci nie chce się chcieć 

chwyć za telefon dzwoń do mnie lub pisz

nie stracisz na tym nic.

Trochę dystansu i cierpliwości 

do siebie i do rzeczywistości

Okruchów wiary w co nie do wiary

wiesz przecież  sam, że coś w tym jest.

Trochę radości, trochę miłości 

gdy dnia codzienność nie chce ci słodzić 

trochę nadziei że ci się spełni

co tylko chcesz.

Moim snem i światłem dnia

bądź dopóki życie trwa.

gdzieś wśród gwiazd i pośród słońc 

serca ład więc ze mną bądź.

Więc zanim zakwitną ogrody twych snów

zanim w twej pustce rozdzwoni się śmiech

tę propozycję jak szansę weź znów

wciaż mamy siebie a to nie grzech.

Trochę dystansu i cierpliwości 

do siebie i do rzeczywistości

Okruchów wiary w co nie do wiary

wiesz przecież sam, że coś w tym jest.

Trochę radości, trochę miłości 

gdy dnia codzienność nie chce ci słodzić 

trochę nadziei że ci się spełni

co tylko chcesz.

Bądź mym dniem i nocą bądź

przytul mnie ucałuj skroń

gdzieś wśród gwiazd i pośród słońc 

serca ład więc ze mną bądź.

[ 01-05.02.2025 ]

Z czego biorą się wiersze?

 Z czego biorą się wiersze?

Z czego biorą się wiersze?

Z pół światła, z półcienia,

z przelotnego spojrzenia,

z szeptów przy nowiu,

z plusków w sitowiu,

z błądzenia do celu,

z kropki nadziei w tunelu,

z nadwyobraźni ,

z obserwacji,

z improwizacji,

ze wzruszeń,

poruszeń,

ze szczęścia 

poczęcia,

albo z rozpaczy

niech mi muza wybaczy

i ze wspomnień

zapomnień.

Jak się piszą wiersze?

Normalnie po literce

po duszy kropelce

od słowa do słowa

w których sens się chowa,

które księżyc szepcze

gdy zechce

gdy się odnajdzie w swoje fazie

by fraza po frazie

nabierała , nadawała znaczeń,

by z mlecznej drogi krętej ścieżki

zbierając myśli gdzie migdał niebieski,

tylko trzeba ich pilnować 

skrzętnie zanotować 

by tej kliszy nie prześwietlił słońca blask

choć on sam często wprasza się w strofy

i zostawia w analemmę wpisany swój ślad 

[27.01-02.02.2025]