Tydzień

 Tydzień

Niech nie gaśnie uśmiech twój

i to już będzie cud

ewentualnie cudu ćwierć 

dodam dotyk by cię bliżej mieć

zapachem twym otulę się 

i pocałunkiem skuszę cię

egejskich fal zanucę pieśń

letniej przygody przywołam czar

a będzie co los da.

Potem w powszedniości objęciach 

odnajdziemy to na czym nam nie zależało 

napiszemy podanie o nowe marzenia 

ignorancją obojętną opatrzymy zażalenia

empirycznie czego los daje za mało 

dowiedziemy przy codzienności stole 

zasiądziemy w swoim gronie

i wśród kaw i papierosów ustalimy nowy sens

aby na skroniach godnie laurowy wieniec nieść

ładu na składzie rzeczywistości może wystarczy

enigmatycznie czoło swe zmarszczy

ktoś kto nie wie czy i ile może dla kogoś znaczyć.

Wystarczy wszakże wiedzieć

tyle tylko trzeba 

odnajdziesz oczywiste odpowiedzi

reguła rozumienia rozbrzmiewa 

eureka, eureka eureka

ktoś kocha krzyk kamienia ?

Świat pozornie bywa prosty

rady ma na wszystko dla gromady

odcienie codzienności są jak mosty

do drogi ku szczęściu od pogardy

ad astra per aspera niech to jasna cholera!

Czyściec za raj

zmęczony anioł przez oliwny gaj

wędruje dokąd nie wie sam

ale anielską przecież cierpliwość ma

rozpytuje tu i tam 

tylko ludzką rzeczą jest błądzenie?

echo liche z siebie wydaje brzęczenie

ktoś swe odpowiedzi rzuca na wiatr.

Przez od klucza dziurkę

intrygującą prawdy cząstkę

ą , ę jak bułkę przez bibułkę

tylko dotyka ostatniej szarej komórki końcem 

erotycznej przygody początek 

kłosy miłości ,mak, chaber , rumianek na wianek.

Symbole

otulone

bawelną jak pąkiem tajemnicy

ogrody snów

tam pod drzewem w cieniu samotności ktoś znów

agapo odmienia przez przypadki,czasy ,osoby jak z nut.

[ 23-25.02.2025 ]