Okruch jesieni w wypchanej latem kieszeni

Okruch jesieni w wypchanej latem kieszeni.

Za ignoratna zaiste ktoś mnie weźmie niewątpliwie,

bo ja nigdy nie słyszałem, nie wiedziałem o takim filmie,

a jedynie przed laty urzekła urocza poniekąd pieśń

o nieznanej mi drodze do jakiegoś obcego Mandalej.

A ty się mój drogi z tego serdecznie śmiało śmiej,

bo już w kolczastych łupinach pęcznieją kasztany,

bo już dojrzałe gromadą lub pojedynczo spadają

ledwo przedtchnieniem powiewu muśnięte żołędzie

a to znak, że rychło zamaszystym gestem jesień zdobędzie

przechodnie berło, koronę i świata niezbyt wygodny tron

wyruszą ptaki do swoich odległych bezpieczniejszych stron

a niektóre przybędą jak na skinienie i znajdą tu swój dom.

[ 25-27.08.2022 ]

Smak przygody

Smak przygody

Ty już czujesz smak przeznaczenia jak przygody

bierzesz ją  jak łyk orzeźwiającej wody,

zrozumiałeś od razu jej zew

ciebie we władanie swe

wziął już tej emocji przedziwny dreszcz

zgrał się rytm waszych serc

ty już prawie wszystko o niej wiesz

rzucasz wszystko by do niej biec

bo ona do ciebie niezmiennie woła : "młody"

więc wyruszasz a nie sprawdzasz prognoz pogody.

Choć zabiera ci każde ze zdobytych już miejsc,

daje nowe lecz sam jeszcze nie możesz wiedzieć

czy właśnie tam być chcesz

taka mała śmieszna rzecz,

zawsze coś w zanadrzu chowa

i nie powie ostatniego słowa

aby ciagle było coś do zrobienia,

a choćby coś do powiedzenia,

bo choć złotem jest cisza

wolisz jeszcze nie dzisiaj.

Nie oczekuj rachunku ani rozliczenia

na koniec zabraknie tego co teraz jest bez znaczenia

a kiedy ostatnie wyłączy tobie światło

zwrócisz swoją  cart blanche i ujrzysz życiowe manko.

Ale póki co przygoda wiedzie w przyszłość wspaniałą

i budzi w tobie niespotykaną do tej pory śmiałość

byś się nie zawahał pójść z nią na tak zwaną całość,

byś nie powiedział, że masz już jej całkiem dość

nawet gdybyś dostał od niej porządnie w kość.

[ 27.08.2022 ] 

Zmienia się świat a ciągle jest ten sam?

Zmienia się świat a ciągle jest ten sam?

Świat  ciągle  się  zmienia

nieustannie,  a  jakby  od  niechcenia,

od  zdumienia  do  zachwycenia

że  też  bez  wątpienia  

nie  poznaje  sam  siebie  w  nim,

do lustra robiąc swój firmowy zestaw min,

czy  w  światłocieniach czy w słońca  blaskach ,

przy nigdy nie milknących w wyobraźni oklaskach,

tylko pozornie jest wciąż ten sam,

jak codzienności bagaż i kram,

ćwicząc  wymowę  swego  imienia,

trenując  płomienne  przemówienia,

chłodne  przemowy, suche sprawozdania,

odezwy żarliwe i temu podobne zadania.

Niezmiennie szuka początku końca,

wszędzie tam, gdzie spodziewać by się tego było można

i ciągle bez zdania racji, a pełen niemądrych aspiracji,

pragnący akceptacji, oczekując adoracji,

w przeświadczeniu niezmąconym tkwi

że to co najlepsze to właśnie on

reszta zaś absolutnie to nie jego błąd.

I tak mu płyną upojne noce, kolorowe dni

na upowszechnianiu poltki, że ten świat to my.

[ 25.08.2022 ]

Sto przebieralni

 Sto przebieralni

Sto przebieralni to wszystko

świat twarze zmienia zbyt szybko.

Idź tam, gdzie prowadzi cię marzenia ślad

a pieśń bez słów układa ci wiatr.

Idź tam, gdzie marzenia kształt

nabiera sam niecodziennych barw.

Pewności żadnych na żaden plan,

Bóg z twych planów pobłażliwie się śmiał.

Od teraz żyj tak jakby każdy dzień

miałby być twym ostatnim dniem.

Wybieraj z Pandory puszki mniejsze zło

i tak w tym wszystkim nie o to szło.

Pi razy oko kręci się twój  świat

i niech nie zasmuca ciebie to

W swych snach może znajdziesz bezpieczny schron

lecz jeśli nie - kup sobie kwiat.

Chwila przeminie i znów nową los da

z kim ktoś, gdzieś coś raz, a może dwa.

[ 22-25.08.2022  coś mi się wydaje

że tu inspirację każdy łatwo zgadnie :-)]

Mówiłeś zdradliwe: możliwe

Mówiłeś zdradliwe: możliwe

Mówiłeś, że chcesz cały świat

na srebrnej tacy dać

zapytasz tylko gwiazd

czy sens to ma.

Każdy zawsze pragnie zdążyć

na swój ostatni nocny autobus

choć to przecież zaraz będzie świt,

świat się zbudzi, żeby żyć

będzie łatwiej cienie powiek skryć,

iść przed siebie jakby się nie stało nic.

Możliwe, że dziś ktoś

w następną księżycową noc 

jak rzeki cichy szmer

zaklęcia szeptem zwiedzie mnie.

Zdradliwe są pragnienia lecz

każdy musi mieć

oparcia mocny punkt 

by chciało mu się  chcieć

szukać swoich dróg.

[ 21-24.08.2022 ]

Między marzeniami i zwątpieniami

 Między marzeniami i zwątpieniami

Wiele chwil cię mami

złudnym blaskiem swym

syren śpiewem wabi

w niespełnione sny.

Ścigasz się ze sobą 

chciałbyś złapać cień,

a nie widzisz obok,

że ktoś ci uśmiech śle.

I to często zdarza się,

ty sam to dobrze wiesz,

szansa szansę roni

ty wciąż w tej grze  być chcesz.

Nie znasz reguł, nie wiesz nic

lecz ufasz blaskom świec

z niedomówień składasz pieśń

a nikt nie śpiewa jej.

Spalasz się niestety

wśród jałowych prób

szybko tracisz nerwy

i tak swój kopiesz grób.

Życie mija wartko

nie powstrzymasz go

czas jest wciąż zagadką

jak twój własny los.

Nim łabędziej pieśni ton

ostatni wybrzmi już

zanim smutny zabrzmi dzwon

spójrz w słońce, oczy zmróż.

Niech się w tobie zbudzi chęć,

ku nowym celom leć

wiatrom w skrzydłach szansę daj

i niech przygoda trwa.

[ 19 i 21.08. 2022

  inspiracja : pieśń Eleni " Stin tawerna "]

Deszcz nad Manhattanem

Deszcz nad Manhattanem

Nad Manhattanem leje dziś rzęsisty deszcz,

jakby to niebo płakało po serii trudnych przejść,

a ty właśnie masz na spacer ogromną chęć,

rozpiera cię potrzeba głównymi alejami się przejść

i w boczne uliczki przy okazji pozaglądać też,

wmawiasz mi, że nie bacząc na pogodę, ma to sens

i nie ważne czy w starych ramach ujrzeć pragniesz 

nową treść , czy w nowej ramie starą treść.

W domu na przeciwko jakaś zatroskana matka

kuchenną łaciną karczemnie wyżywa się na dzieciakach,

a być może , czymś z równowagi wyprowadzona

sztorcuje i obsobacza niesformego męża żona,

zniecierpliwiony energicznie zamykasz okno,

niech chociaż myśli kolorowe tobie nie zamokną

od potoku desczu słów które ranią ciebie głęboko

i męczą zapętloną natarczywą monotonią.

W radio ktoś natchniony - wtajemniczony

znanej melodii objaśnia proste harmonie i akordy,

szybko zmieniasz eteru falę, przełączasz stację,

bo pogadanka - wykład budzi w tobie frustrację,

zawłaszcza, gwałci przestrzeń na własną interpretację,

a choć sam wiesz, że to bez sensu, podejrzewasz prowokację

drugie dno , zakamuflowaną manipulację

gdy preferujesz najczystszej postaci abstrakcję.

Pokusy drzemią w tobie liczne, małe, wielkie,

niektóre sam wiesz , że niestety nadaremnie

jak przemyślenia absurdalne, a inne może i trafne,

ale które są którymi już sam nie odgadniesz

gdy tak dudni deszcz o okna nieprzejrzystą taflę.

A życie nie wrzuca kierunkowskazu

zwłaszcza gdy zamierza bieg wydarzeń zmieniać

i zapewne dlatego tak często wyrzuca cię na wirażu.

Wyruszmy zatem w tę wędrówkę po deszczowym Manhattanie,

po drodze w ulubionym bistro wypijemy kawkę i zjemy śniadanie,

z jakąś przygodą przeżyjemy spotkanie,

może mi w końcu powiesz co masz w sercu na dnie,

może wreszcie spadnie ci z duszy ten ciążący kamień

który przepadnie w kałuży z deszczu co tak pada

przewlekle, chronicznie i pada od samego rana.

Może jednak rozbłyśniesz uśmiechem, żartem

w ten dzień jak preluduim z komedii dell  arte.

[ 18.08.2022 ]

 

Czas marzeń i nadziei

Czas marzeń i nadziei

Zbyt łatwo mnie zgubiłeś

pośród słońc, pośród gwiazd, pośród burz.

Jak to się mogło zdarzyć,

że już przestałeś marzyć,

beze mnie swoją wolność witasz znów?

Dlaczego zapomniałeś

do wczoraj mnie kochałeś

dzieliłeś ze mną cały świat na pół?

Zabawki swe zabrałeś

i nic nie powiedziałeś

uciekłeś znowu z ostrym piskiem kół.

Świat się mimo to

toczy bądź co bądź

czasem tylko życie zwalnia bieg,

żeby pośród spraw

znaleźć jeszcze raz

prawd uniwersalnych jasny sens.

Gdzieś tam pośród traw

twój pozostał ślad

zakochane szepty porwał wiatr

szum spokojnych fal

przywraca myślom ład

już nie przeraża horyzontu dal.

Zbyt łatwo mnie zgubiłeś

pośród słońc, pośród gwiazd, pośród burz.

Jak to się mogło zdarzyć,

że już przestałeś marzyć,

beze mnie swoją wolność witasz znów?

Dlaczego zapomniałeś

do wczoraj mnie kochałeś

dzieliłeś ze mną cały świat na pół?

Zabawki  pozbierałeś

i nic nie powiedziałeś

uciekłeś znowu z ostrym piskiem kół.

Czs przed siebie gna,

przyszłość niosąc nam

tak osobną, że to boli nawet w snach.

Jednak mimo to

trzeba zrobić krok

i  przed siebie iść w najbliższą dal.

Kiedyś , jutro, dziś

będzie co ma być

jakaś kartka, zdjęcie, stary list,

urok naszych dni

rozwiał się i znikł

wracać nie ma sensu, szkoda sił.

Otworzę znów na przestrzał

okna, drzwi, nowych szans, nowych dni

Niech znów się zazieleni

czas marzeń i nadziei

i niech się jeszcze spełni kilka snów.

Przeżyję romans z chwilą

co przychodzi znikąd

i ginie, zginie nagle,  wie gdzie któż?

Za późno pomyślałeś

by znowu nas  odaleźć

spróbować zacząć wszystko jeszcze raz.

Zbyt bardzo na poważnie

wypadłeś z moich marzeń 

już inną listę zdarzeń

piszę ja.

[ 12-15.08.2022

inspracja: pieśni Eleni : ,,To Elenaki" 

i  ,,Periplanomenos"]

Niezależnie czy ...

Niezależnie czy ...

Niezależnie czy świeci słońce , czy pada deszcz

i która pora roku lub jej niepowtarzalna część,

niezależnie jak bardzo mi się nie chce chcieć

i kombinuję jak się bezpiecznie ustawić do

tego co wciąż tyle jeszcze muszę

wybierając większe dobro okupione przez mniejsze zło

nastrajam do tego świadomość, rozum oraz duszę,

codziennie pijąc kawkę zastanawiam się

co przniesie , jaki będzie ten jeszcze z mym udziałem dzień,

jakie skutki tego co wczoraj było przyczyną

objawią się dziś, niespodziewanie wypłyną?

I czy dam sobie radę,

czy wywieszę białą flagę

czy zagram w nowe zielone,

czy mi ktoś nagle odgwiżdże - spalone!?

Czy me życie się mojej osoby wstydzi

w krzywym zwierciadle drogi moje widzi

i zamiast trochę kochać bezlitośnie szydzi?

Aż się boję postawić tezę, że może nienawidzi....

[ 09. 08. 2022 ]

Idę dokąd chcę

Idę dokąd chcę

Idę pod wiatr, tak mnie coś gna,

idę przez deszcz by znaleźć ślad,

idę gdzie mgła rozwiesza włos

i gdzie mi los przybliża dom.

Bo takie właśnie życie jest,

wciąż ma wędrówki wiecznej smak,

jakby poemat, nieznana pieśń bez słów

jak pocałunek zórz

przekazywany z ust do ust.

Bo taki właśnie życia sens

nierozpoznany aż po kres 

jakby poemat, jak stara pieśń bez słów

jak echo dawnych burz

za horyzontem drżących snów.

Gdy cichnie już poranka gwar

nie myślę co los może dać

zamykam drzwi do spraw sprzed lat

i będę znów w zielone grać.

Idę gdzie chcę, choć dobrze wiem

że los gdy chce nie bywa tłem

Idę by brać dobro i zło

i żeby dać pomocną dłoń 

[ 08.08.2022  trochę w tym ballady greckiej Kaimos ] 

Słowa jak zioła zbieram

Słowa jak zioła zbieram 

Zbieram słowa jak zioła

bez potu czoła

po dzikich polach

a one podchodzą jak wonne trawy

na wysokość nagich kolan

i zapraszają jak psy do zabawy.

Wiedzieć nie muszę i nie chcę

co królowa ma w swojej torebce,

ani zgadnąć nie dam rady

ile było, jest drogich B

 w życiu Krystyny Jandy,

ale chętnie dowiem się,

ale czuję, że chcę i muszę 

poznać co wzrusza twoją duszę

kiedy słońce bierze kąpiel w deszczu

i wyciera się ręcznikiem pełnym tęczy,

albo kiedy zapach wieczoru

łasi się do koniczyn na ugorze

i wianki z nich plecie

zanim znów już będzie po lecie

i z szelestem płynie w liche zboże,

gdy złoty księżyc tuli obłok 

niebiesko-blado-szarego koloru

a drugi jak piórko mknie sobie obok

i staje w nieustanne zaloty

ze słońcem co już przeciwną stronę lasu broczy

i łuną żywą jeszcze, jaskrawą oślepia jego oczy

aż go zamroczy,

gdy zebrana chwila do chwili 

w sekwens czasu się nie łączy,

ten czas choć mija, przemija a się nie kończy

i niekiedy jest jak ktoś bliski, to znów obcy

zupełnie i całkiem,przy czym nikogo to nie dziwi.

I przez słomkę spokojnie sobie  sączy

nektar  wrzosowo liliowy póki nadchodząca noc

tej imprezy jasno nie przerwie nie zakończy

gdy swe balski do okoła po świecie roztoczy

któremu z podzowu i zachwytu odbierze głos.

[ 05-08.08.2022 ]

Dzień w którym nie stać mnie na chleb

Dzień w którym nie stać mnie na chleb

Dzień tak podobny do dnia

jak do kropli wody słońca skra

jak przechodzień

na mej drodze

w drzwiach pojawia się znów

i tak do nikogo podobną ma twarz.

Widzę ciebie nie pierwszy raz

ty tez myślisz, że skądś mnie znasz

choć nie przychodzę z twoich snów

i tylko przez moment jestem tu.

Dyskretnie spojrzenia mi ślesz

zamiast podejść, powiedzieć : cześć,

zanim ruszysz  jak codzień w swój rejs

w plątaninę manowców i prostych dróg.

Cudzym słowem nadzieję chcesz dać

a ja nie wiem czy warto brać

by się nie narazić na rachunek wysokich rat

bo świat czasem jest jak sklep

a mnie dziś nie stać w nim na chleb

[ 21.07-07.08.2022 ]

 

Może jeszcze raz

Może jeszcze raz

Może miłość jeszcze raz

wskrzesi to co zabił czas,

może jeszcze raz do ciebie

zwróci swoją twarz.

Wśród złorzeczeń na ten świat,

że jest jak kolekcja zdrad

miłość zechce z tobą zawrzeć

przyjacielski pakt.

Siedzisz sobie w małym bistro,

tak przytulnie tutaj, cicho, czysto,

zamyślasz się nad swoich błędów listą

wierząc , że naprawić można wszystko.

I uśmiechasz się do myśli tej.

Wciąż spoglądasz gdzieś za okno,

w kadrze tym przepływa obłok

nieznajomy ktoś stanął w drzwiach,

witasz go jak z nieba dany znak,

i znów jeszcze raz  masz na wszystko chęć.

[ 03-07.08.2022 - jeżeli komuś przypomina to pieśń Kokkino garifalo - to słusznie, a jeżeli skojarzenie lgnie do pieśni Segevolveras amor - to tym bardziej prawidłowo ]