Słowa jak zioła zbieram

Słowa jak zioła zbieram 

Zbieram słowa jak zioła

bez potu czoła

po dzikich polach

a one podchodzą jak wonne trawy

na wysokość nagich kolan

i zapraszają jak psy do zabawy.

Wiedzieć nie muszę i nie chcę

co królowa ma w swojej torebce,

ani zgadnąć nie dam rady

ile było, jest drogich B

 w życiu Krystyny Jandy,

ale chętnie dowiem się,

ale czuję, że chcę i muszę 

poznać co wzrusza twoją duszę

kiedy słońce bierze kąpiel w deszczu

i wyciera się ręcznikiem pełnym tęczy,

albo kiedy zapach wieczoru

łasi się do koniczyn na ugorze

i wianki z nich plecie

zanim znów już będzie po lecie

i z szelestem płynie w liche zboże,

gdy złoty księżyc tuli obłok 

niebiesko-blado-szarego koloru

a drugi jak piórko mknie sobie obok

i staje w nieustanne zaloty

ze słońcem co już przeciwną stronę lasu broczy

i łuną żywą jeszcze, jaskrawą oślepia jego oczy

aż go zamroczy,

gdy zebrana chwila do chwili 

w sekwens czasu się nie łączy,

ten czas choć mija, przemija a się nie kończy

i niekiedy jest jak ktoś bliski, to znów obcy

zupełnie i całkiem,przy czym nikogo to nie dziwi.

I przez słomkę spokojnie sobie  sączy

nektar  wrzosowo liliowy póki nadchodząca noc

tej imprezy jasno nie przerwie nie zakończy

gdy swe balski do okoła po świecie roztoczy

któremu z podzowu i zachwytu odbierze głos.

[ 05-08.08.2022 ]