Parasol

 Parasol☔

Padał deszcz a propos łez

Aleją tłumny orszak wolno szedł

Rozpostarłeś parasol nade mną 

Absolutnie nic o mnie nie wiedząc

Spojrzeć ci w oczy trochę się bałem

Ostatni raz pierwszy raz jedynie cię widziałem

Lubię to wspomnienie ciągle pełne ciebie.

[ 30.03.2024 ]

Bugatti

 Bugatti

Otworzyłem okno 

w przedświtu porze

z widokiem na przestrzeń samotną

usłyszałem koncert

śpiew słowika że ucichło morze

a za horyzontem zasłuchało się słońce.

Będzie dobry dzień

ucichnie świata wojenna pieśń

gołąb pokoju przesłanie poniesie

antyczni bogowie ab ovo 

tarczą egidy przed złem obronią 

trąci Apollo swej liry struny

i obudzi dawnej melodii nuty

Alleluja popłynie przez świat

by miłość mogła bezpiecznie wciąż trwać.

[29.03.2024]

Nowa wiosna

 Nowa wiosna

Znowu budują ptaki nowe gniazda

a ty mówisz, że droga do celu nie jest ważna,

wielkimi słowami obficie szastasz:

Per aspera ad astra, per aspera ad astra-

ze współczesnego słownika,starożytna narracja

a mnie od twych wzniosłych tyrad grozi frustracja

i bezbrzeżna samotność czyli hiper alienacja

i jak z cierniem w sercu na niebie gwiazda,

która skąpana w pozorów blaskach

jądro ciemności przez kosmos przetacza 

nie zgadniesz - leci czy może spada

już tylko pyłu gwiezdnego zaledwie garstka

będę jak złudzenie optyczne, żaru namiastka.

Zakwitły forsycje choć jeszcze nie wszystkie,

maleńkie listki zielone wypuściły zawilce ,

pyszni się księżyc wiosenną pełnią,

coraz krótsze noce a dni dłuższe będą,

ptak tnąc skrzydłem w locie powietrze

złapał w dziób piórko na wietrze 

i je do swojego nowego gniazdka zaniesie

na drzewo, które ma nagie jeszcze gałęzie,

a potem tęsknym trylem panny wabić będzie.

[ 05.03.2024

26/27. 03.2024 ]

Już nic a jeszcze tyle

 Już nic a jeszcze tyle 

Już niczego

dobrego 

los nam nie wywróży:

ty w podróży do podróży,

mnie się czas czekania dłuży,

troska siada mi na kark

gdy zdobywasz wielki świat 

z przygodami za pan brat:

czy na nodze dobrze leży but?

czy ci nie doskwiera głód ?

czy masz dobry szal na chłód

i nieprzemakalny płaszcz na deszcz?

mapę i kompas gdy się na bezdrożu zgubisz ?

prowizoryczny choćby dach 

na sen by nie zaglądał w oczy strach?

I czy spotkaleś dobrych, życzliwych ludzi?

Nie przychodzi odpowiedź ani na nie ani na tak.

Już niczego

wspólnego

nie wywróży nam los:

ani radości ani trosk,

już wiemy wszystko

chociaż niczego wprost:

żadnych rozterek w dzień, wątpliwości w noc.

W cztery ściany swoich osobnych spraw

powrócimy jak z przygody wspólnych lat,

uciszymy wiatr co nam w żagiel łaskawie wiał,

wymyślimy sobie innych nas na przyszły czas,

ogłosimy światu że znowu chcemy dawać i brać,

ubierzemy się w gotowość na nowe jeszcze raz

i wśród bezludnych wysp i poczekalni pustych szans

możliwości wszelkich odnajdziemy szlak

a po staremu cierpliwości będzie brak.

Nie rozlega się gwar akceptujących braw.

Znów wszystkiego

nowego dobrego ,

że los nam da

pośród słońca i gwiazd

oczekiwać będziemy 

sobą wzajemnie niespełnieni

gdzieś po drugiej świata stronie ty

od nowa narysujesz swoje sny

i spełnienie pośród chaosu i mgły

znajdziesz przepiękne jak słońca skry

wpadające w katedry barwne witraże

a co ja? Na razie to mało ważne

ale jeszcze kiedyś znajdę swoją odwagę 

na uroczysku odprawię białą magię

i spełnię raz jeszcze to o czym marzę,

spotkam swe osobiste szczęście w nieznośnym gwarze

przemijania albo w ogłuszającej ciszy

znanej lub obcej dnia blaskiem skąpanej ulicy

albo pośród nocy kiedy pełnią księżyc się pyszni

tak mają zawsze wszędzie wszyscy nieliczni.

Niebawem różowym kwiatem osypią  się gałęzie 

wiśni.

Wiosna nam oczyści myśli z jesiennych liści.

Będziemy jak nowi, nową nadzieją podszyci.

[ 23- 26/27.03.2024 ]

Suma win

 Suma win

Mówisz, że nie kocham cię jak uważasz że trzeba,

i zarzucasz, że nigdy mnie przy tobie nie ma 

gdy najcięższa chandra tobie doskwiera

a samotność zagarnia w sam środek cienia.

- Moja wina nie do przecenienia.

Najczystszą nie pałam radości postacią gdy jesteś

no a przecież to moje całe jedyne i największe szczęście,

nie porzucam swych trosk do czasu gdy wyjedziesz 

by się bez ciebie przyglądać im wzdłuż i wszerz 

i że cię nie wspieram tak trzy po trzy pleciesz.

- Moja wina, bo czyja przecież.

 Nie jestem wytchnienia chwilą od gonitwy na przełaj przez czas

co we mnie bliskie ci było, za nic dziś masz,

Przestałem być balsamem na zbolałą twą duszę ,

 już cię uśmiechem i czułością nie wzruszę

ani sławną wewnętrznego spokoju siłą

i w ogóle byś wolał aby mnie tu teraz nie było,

zamiast plastra na ból życia, szorstką skorupę stanowię

kiedy dlaczego i jak zaszły te zmiany oczywiście mi nie powiesz...

- Moja wina, nie wyleję za kołnierz.

O gdybym to wiedział 

albo by się przyśniło

już bym tutaj nie siedział

z taką głupią miną.

A tu popatrz :

na pstrym koniu łaska w dal

pomyka tylko jej płaszcz

rozwiewa wiatr

gdy zagląda co pod nim ma

a łasaka jak łaska

kapryśna niewiasta

pozorami szasta

w czerwono czarne z nami gra

w miłość z której nagle ubyło

coś nieuchwytnego 

nie symbolicznie prawdziwego.

- Moja wina, ale twoja też

i dobrze o tym wiesz.

[ 21-22.03.2024 ]

Wenus i Mars

 Wenus i Mars

Przydrożny las w bezruchu już stał

w pustych gałęziach nie szumiał wiatr

nikt tu nie spacerował prócz nas.

Księżyc nie świecił i nie było gwiazd

w kałużach odblask nielicznych lamp

półmrok nasze cienie nam skradł.

Przez dziurę w chmurze zobaczyć znów chcę

jak Wenus do Marsa spojrzenia śle

a on ją bierze w ramiona swe.

Przez mleczną drogę przebiega ktoś gdzieś

a ty mi coś powiedzieć wciąż chcesz

zawirowały płatki śniegu wokół rzęs

więc chodźmy, wiem dobrze w czym rzecz:

Tobie

nie w głowie

Wenus i Mars

tam gwiazda spadła, patrz

a związek nasz

nagle widzisz bez szans

w za dużym rozkroku trwasz

trochę tu, bardziej tam,

pośród wszystkich

innych spraw

zawsze pilnych,

przesłanek mentalnych ci brak

by przy mym boku

po literkach raz do roku

być,

gdy trzeba żyć,

a jeszcze wciąż pogania cię czas,

a ty wolisz nawet bez sensu gdzieś gnać

zamiast sensownie

spokojnie koło mnie

jak pod zepsutym semaforem stać,

więc cóż że Wenus i Mars

nie zapomnisz ze mną przeżytych zdarzeń.

No to wracajmy, pomogę spakować ci bagaże.

[ 18-19.03.2024 ]

Kram zwykłych spraw

 Kram zwykłych spraw

Potulnie stopniały śniegi,

opadły wiatry na spokojnych fal grzbiety,

które cichym pluskiem głaszczą brzegi,

schowała swe pazury i zbiera gadżety

ostatni występ popisowy dająca zima,

nic jej już w tych stronach nie trzyma

więc wdzięcznie stąd w deszczach odpływa,

nie zostawiając adresu gdzie będzie przebywać.

Przy kawie otwieram kram

potocznych zwykłych spraw,

w okno kałuży obłok wpadł,

jak w lusterku ogląda swój profil

i szybko czmycha bo go wiatr goni,

na gałęzi gołej usiadł mały ptak

swego śpiewu w życia gwar

wplata dar.

[ 18.03.2024 ]

Fruwające litery

 Fruwające litery

Fruwają litery 

w powietrzu na wietrze

pozbawione kariery

nie ujęte wierszem.

Ta nieduża

złości się i wkurza

że wpuszczają ja od podwórza

a tak przecież wiecznie porusza.

Tamta szczyci się, że wielka

wszystko lubi nazywać po literkach

brzydzi ją dwuznaczności podszewka 

oślepia swą prawdą jak slońce i jutrzenka.

Ktoś na strzępy listy drze,

inny swoich skrytych myśli pozbyć się chce

a może koszmarnych jak w natrętnym śnie

a inny ich szuka jak w najgęstszej mgle.

Fruwają litery

na wietrze w powietrzu 

mogły by tworzyć gazety, foldery

nie nadają się do otarcia łez deszczu.

Ta koślawa i niezgrabna 

w kompleksy rozmaite ubrana

rozpacza bo chce być powabna

na komplementy zachłanna.

Ta strzelistą powagą zamurowana

bo ozdobnym gotykiem pisana

dumny początek bezwstydnie odsłania

niejednego do dziś głośnego przesłania.

Ktoś z tych strzępów poskłada myśli,

inny zebrawszy powysyła jak listy,

inny jak skarb ukryje w skrzyni

uczyniwszy tajemnicy zarys mglisty.

Fruwają litery

wirują jak płatki śniegu

jak konfetti, albo stare bilety

bez instrukcji ,,zrób to sam człowieku".

[ 16.03.2024 ]

Ostatnia podróż od ciebie

 Ostatnia podróż od ciebie

Nie chcesz mnie, 

nie wiem, skąd to wiem

jakieś inne twoje spojrzenie, 

gest i zniecierpliwienie...

W uliczny zgiełk

jak w pustynnej oazy cień

ukryć się chcę

nim dopadnie mnie 

echo nieodwracalnych twych słów

jak w plecy nóż

że mnie nie chcesz już

teraz tu.

I stawiasz między nami mur.

Nie chcesz mnie kochać , cóż

i prawdę tę sączysz jak z ust do ust,

szeptem dobitnym gorzkich zimnych słów

urok mój w oczach twych dziwnie zbladł

chociaż przecież ciągle jestem taki sam

ten sam ciepły oczu blask nadal mam

i uśmiech co ci kiedyś serce skradł.

Jakiż zatem czarny ptak

na ramieniu twoim siadł

swym czarnym śpiewem

barwy twoich do mnie uczuć skradł

gdy jestem jeszcze w twoim niebie

jednak coraz mniej pewny siebie.

Sprawdzam rozkład jazdy na wrzesień

na powrót bilet kupiony chowam w kieszeń

na twym drugim ramieniu barwny ptak

wyskubał już pióra i patrzeć żal.

Nocny pociąg na czas przychodzi 

i wkrótce wyruszy dalej na szlak,

a ty nie prosisz ,, jak dojedziesz, daj znak"

już cię to wcale i nic nie obchodzi

więc mówię , ,, już idź, dłużej nie czekaj"

nie mówimy ani do widzenia, ani żegnaj,

zginie w mroku twoja sylwetka

już się nie odwrócisz

nim pociąg ruszy 

i będę tak sam w od ciebie ostatniej podróży.

I już nie będziemy ze sobą w relacji

jak pociągi od stacji do stacji.

[05-10.03.2024 ]

Zapytaj, zapragnij

 Zapytaj, zapragnij

Coś stało się pewnego dnia,

bo nie byleś już jak dotąd taki sam,

śmiech gasł ci w kącikach ust,

blask oczu zamienił się w cień,

myśli twe porwał zwątpienia nurt,

w sercu ucichła radości pieśń.

Wspólnych nocy i dni przestałeś chcieć 

i szczęścia nie wróżyłeś nam już

z płatków róż, ani z po deszczowych tęcz,

zabrakło ci kolorów do słów.

Dzień nie podobny do dnia

a każdy jakby taki sam.

Zapytaj mnie jeszcze raz,

choć odpowiedź już znasz,

ja nową prawdę ci dam,

oceniasz ją sam,

nim w klepsydrze piach

zapragnij mnie jeszcze raz.

03.03.2024

Dwie ścieżki losu

 Dwie ścieżki losu 

Dwie ścieżki losu

krzyżują się i rozbiegają

bez rozgłosu

tych co wybierają.

Dwie losu ścieżki

po słonecznej stronie

i gdzie cień niebieski

nie pustoszeją po sezonie.

Losu ścieżki dwie

czerń nocy , świtu biel

ta na muszę, tamta na chcę

a nie razdwoję się.

[ 02.03.2024 ]

Ty i ja

 Ty i ja

Chcesz już iść, 

jakieś fatum cię gna

taki zew 

by w swe ręce los brać 

wszystko wziąć nim cokolwiek ktoś da

póki twojego życia trwa gra.

No a ja pragnę już coraz mniej

wszędzie być tylko cieniem twym

męczy mnie coraz bardziej twój bieg

gdzie się szczęście rozwiewa jak dym.

Ty i ja to są obce dwa światy

co się kiedyś cudem spotkały 

na krótki wspólny czas

by sobie szansę na miłości dać.

Nie ma co bez sił na zamiary 

bez sensu wciąż gdzieś brnąć

jak buty nie do pary

od siebie jak najdalej bądź co bądź.

Próżny trud jak rozstrojone gitary

zbyt smutne solówki uparcie grać 

licząc, że zepsute zegary

odliczą nam jeszcze dobry czas.

Śmialo idź niech przez labirynt spraw

prowadzi ciebie Ariadny mocna nić

przecież kiedyś się skończy kręty szlak

wolnym szczęśliwym masz prawo być .

Że nie ja będę kawy ci słodzić

patrząc ci w oczy to całkiem inna rzecz 

być wciąż jak twój cień - już nie chcę tej roli,

w życiu tak jest i sam to wiesz.

Nie mów mi , że cię jeszcze zobaczę,

i że okryjesz mnie płaszczem

jak kiedyś w deszcz

tak, pamiętam ten gest

w tamten dzień 

przecież wiesz że za tobą nie płaczę

chętnie ci wszystko wybaczę

ale nic nie wytłumaczę

po prostu nie.

[ 28.02.2024 ]