Nudziarz

 Nudziarz

Jestem nudziarz

ale mnie zauważ

może mnie takiego szukasz

po niewłaściwej stronie lustra

gdzie szklanka od połowy jest pusta.

Kiedy kij w bilę stuknie

wtedy bila sunie

po zielonym suknie

jak ślepa komenda

jak spełnienie i podnieta.

Nie oceniaj pochopnie pobieżnie

sam mnie poznaj koniecznie 

nie czytaj komentarzy

to niewiele znaczy

jak kto na mnie patrzy.

Brak pewności

odpowiadasz z uprzejmości

znów się nie spotkamy bo masz gości

ale czekasz na więcej

żeby prędzej , goręcej...

Nie zapadaj w milczenie

wszystko trzeba sobie powiedzieć 

nawet to co zaboli

co zabije powoli jakby mimo woli

najlepsze o sobie nasze pierwsze wrażenie.

Jestem nudziarz

ale mnie zauważ

może znajdziesz we mnie łobuza 

którego dla siebie szukasz

w coraz to innych lustrach.

[ 13/14.05.2023/28.06.2024 ]

Michał

 Michał

Gdy tak zaglądamy sobie w profile 

marzę że zechcesz spotkać się ze mną

choćby na jedną krótką realną chwilę 

nim się nadzieje okażą anty przepowiednią,

zanim pożądania wywietrzeją , zbledną 

nim się fantazje z wyobraźnią w nicość zetrą

pragnę tobie oddać duszę całą,

oddać słowa, myśli , drżące ciało 

ciebie posiąść aby nie bolało

pieszczotą delikatną, doskonałą

choć stanowczą, może nazbyt śmiałą...

Z konieczności między nami

ciszę rozpościeram

bo praca presję wywiera,

na chwil kilka od teraz

nad makami i chabrami 

splecionymi z rumiankami

nad zbożami i łąkami

nad las za którym morze 

cicho szumi, że wszystko być może 

i chociaż los potrafi być wybitnym artystą

to ja nie chcę żeby aż tak wszystko 

bo w tym początek jest i koniec

na początek owszem zgoda

lecz na koniec jeszcze nie pora

póki w porcie nierozpakowane łodzie

pełne czasu wspólnych chwil

czekają aż ich zechcesz i ty.

Lecz zanim się stanie cokolwiek

wpada między nas twoja wielka sprawa

już się kręci kołowrotek 

,,jutro kierunek Warszawa".

więc cię pozdrawiam 

ja tym czasem poszukam na bukiet stokrotek.

A może odwołają ci tę Warszawę

i znajdziesz czas na spotkanie?

[28.06.2024]

Tak się dzień kończy...

 Tak się dzień kończy...

Nim z kołyski nocy nad odchodzącego dnia grobem 

wyskoczy spóźniony przechodzień

i ciało stanie się odgłosem , krokiem

wszystko się zdarzyć może 

bo każdy jest tego co jego prorokiem,

A spełnienia spowijane mrokiem

czekają na swój moment za rogiem.

Widziałem nad drżącą liną horyzontu

zawieszone złote słońce do odlotu

jeszcze nie całkiem gotowe 

choć przed nim drogi stare i nowe,

prowincjonalne i wszechświatowe.

A dziś to słońce zobaczyło ciebie

i natychmiast wie nad wszystko w niebie,

że pragnie spojrzeć w twoje oczy,

gorący promyk wpleść w twoje włosy

by cię nie zgubić gdy zechce zachodzić.

Więc tak się ten dzień kończy,

za rozpachnione lipy w złotej łodzi

odpływa, odchodzi gdzie młode brzozy

tam w cieniu swoją głowę do snu poloży.

[ 24.06.2024 ]

Chcesz mieć

 Chcesz mieć

Moją nagośc chcesz mieć w kadrze,

chcesz okiem obiektywu tam zajrzeć

gdzie skrywa się tajemnica majtek

choć to nie paproci przecież kwiatek

ale nie chcę się tym dzielić z tobą 

jakby ze światem choć nazwiesz to cnotą

cokolwiek fałszywą i udawaną

nie umiem polemizować z argumentacja taką,

Wiem, że ja się chętnie obnażę

pełnej intymności obrazem

gdy zbuduję z kimś obustronna relację

gdy się na ze śniadaniem kolację

z tym kimś zdecyduję

a póki co innej opcji nie przewiduję.

Czasu ani losu nie umiem oszukać,

może już nigdy nie uda mi się ta sztuka

nie znajdę drzwi w które warto zastukać

za którymi znajdę mojego ciebie

a ty we mnie poznasz swoje przeznaczenie

czy postanowienie swe zmienię? Nie wiem.

[ 22.06.2024 ]

Trefl, pik, karo, kier

Trefl, pik, karo, kier

Król trefl

mój pech

nierozłączny jak cień.

Kolejny ranek z cyklu pospałbym jeszcze...

ale już nic z tego nie będzie, 

dzień się na dobre żwawo przędzie,

kawą pachnie powietrze i przestrzeń,

w której przeglądam myśli o seksie, 

w katalogu przygód i szczęść

zapowiedzi, tysiące zdjęć 

i każde się chwali 

jak wiele potrafi

ale nie chce mnie chcieć.

Król pik

gdzieś znikł

czort z nim.

Nim nastanie wysokie południe

moją samotność tłumem zaludnię

samymi przypadkami 

całkiem nie z mojej bajki

i nikt nie rozpali 

choćby z oddali

moich zmysłów latarni,

może w dalekiej Jastarni

król pik dobrze się bawi,

albo na plaży w Juracie

bezwstydnie zdejmuje gacie.

Król karo

szepcze ti amo 

wyglądasz za staro.

To wszystko być może 

gdy zachodu zorze 

że ze mnie nie gołąb nie orzeł

przy drodze faluje mizerne złote zboże

za lasem szmaragdowe tonie kołysze morze

nim mnie sen zaprosi w moje własne łoże 

obraz przemówi zwyczajnie ludzkim głosem

że gdy go oglądam to jemu tak zmysłowo dobrze

i jeszcze swą nagość odsłoni w tęczowym kolorze.

Król kier

ma wdzięk

i jakiś cel.

Ale niezmiennie sam nie wie czego chce 

lamp czerwonych czy blasku świec 

gdzie się jawa zaczyna gdzie kończy sen

czy tu cierpliwie poczekać czy gdzieś tam biec

stawać raz po raz na barykadzie i z honorem lec

czy zaszyć się w bezpieczny kąt gdzie ciepły piec

czy z nadzieją sobie wmawiać, że tak ma być

czy rozpaczać że tak się jednak nie da żyć

dwie ścieżki czasu dwie ścieżki losu

i ustalić czy mieć czy być nie sposób.

Dwa walety

wśród dam znajdują podniety

dwie damy

towarzystwo własne bawi

joker wyszedłszy z talii

wszystko na jedną kartę stawia z waletami.

A tym czasem

as za asem

wygraża koślawym palcem

i się czuję obco i w nie swojej bajce.

[ 21.06.2024 ]

Żarna czasu

Żarna czasu 

Żarna czasu mielą czas

klepsydra przesypuje piach

kosmiczny kurz wiruje wokół gwiazd

tylko wiąż brakuje siebie nam.

Nie wychodzisz mi we wróżbach,

w których chyba źle cię szukam

a w moich zmysłowych snach

nie zostaje po tobie choćby ślad.

EKG wykazuje nadmiar samotności,

gdzieś mi giniesz na wykresach bezsenności

i nie mogę ci przekazać takiej prostej wiadomości,

naruszając nieco politykę prywatności,

że tu wciąż na ciebie czekam

na wymarzonego mojego człowieka

a bezwględny czas przecieka, ucieka

żeby być od wszystkiego z daleka.

Żarna czasu mielą czas

klepsydra przesypuje piach

kosmiczny kurz wiruje wokół gwiazd

tylko wiąż brakuje siebie nam.

Nie pojawiasz się na bezdrożach,

milczą o tobie przesłanki w horoskopach,

nie wiem w czyje sny los cię wplątał 

i jak długo będzesz się w nich błąkał.

Wiatry o tobie szepczą w topolach

moje myśli o tobie drża na skrzydłach ptaków w przelotach

wrony kraczą o bezpodstawnych tęsknotach

a bank śle mail o wysokich procentowych stopach.

Innego pożądasz kogoś

kto cię ignorancją obejmuje srogo

i żadne zaklęcia nie pomogą

on cię nie zaprosi by wspólną drogą

w dnie i noce iść i ufać warg czułych słowom 

by szczęście powierzać ciał nagich splotom

i zuchwałym marzeniom co się trzy po trzy plotą

nijak się wasze drogi spotkać ze sobą nie mogą.

Coś tam w diagramie życia zmieniasz

kolorujesz codzienności pejzaż 

ale nie masz co liczyć na okoliczności rewanż

póki ostatniej nadziei nie wystawiasz na sprzedaż.

Nie wyśpiewam cię miłosnymi piosenkami

nie ma ciebie w nich pomiędzy wersami 

nie ma ciebie w nich pomiędzy dźwiękami

błądzisz gdzieś między snami i marzeniami.

Żarna czasu mielą czas

klepsydra przesypuje piach

kosmiczny kurz wiruje wokół gwiazd

tylko wiąż brakuje siebie nam.

[ 17.06.2024 ]

Jak nawiedzony dom

 Jak nawiedzony dom 

Niech cię rozbawia aria ze śmiechem 

gdy twój własny śmiech jest twego śmiechu echem,

gdy czujesz się swego cienia cieniem,

nie stawaj się w ponurej masce człowiekiem.

Bo uśmiech twój będzie przyjaznym brzegiem

i mostem pomiędzy chcę a czego nie wiem.

[ 05.06.2024]

Śmiej się częściej

 Śmiej się częściej 

Śmiej się częściej

w dzień słoneczny

powszedni i świąteczny,

śmiej serdecznie

na szczęście 

koniecznie.

I kiedy niebem 

suną chmury na deszcze,

kiedy burza zawisa nad drzewem,

gdy jej gromy

rozbijają lustro wody

piorunem złotym.

Śmiej się częściej.

świat obdaruj tym szczęściem

nostalgicznie,

spontanicznie,

bo po co cynicznie

patologicznie.

[05.06.2024]

Wieczorna impresja

 Wieczorna impresja

Od zgiełku całego świata z dala

przychodzisz tutaj gdy wieczór na łąkach osiada

i słuchasz jak na świerszczy granie cisza opada

jak trawy źdźbło z kwiatem na dobranoc gada,

jak wiatr delikatnie drzewa do snu kołysze,

nim się noc na niebie gwiazdami rozpisze

nim księżyc znad zatoki wyjdzie, papierosa zapalasz,

otulasz się blaskiem zachodu słońca i do siebie wracasz.

[13.06.2024]

A kiedy ufnie...

 A kiedy ufnie...

A kiedy ufnie myślimy że to już 

ostatniej wojny opada ostatni kurz

że już nigdy nie będzie trzeba się bać

i można spokojnie po sam świt spać

wybucha nagle nowa 

do okrucieństw wszelkich zdolna i gotowa

nawet jeśli ona nie dotyczy nas

lecz przez nią smutne masz oczy i twarz.

Nie wiem jak ciebie przekonam

żebyś chciał mnie wziąć w ramiona

byś zagarnął bez reszty całego

byś mówił do mnie kochanie a nie kolego

Czy wierzyć, że będzie coś z tego

kiedy widzę jak moje zdjęcia oglądasz 

czy do twojej wyobraźni pasuje ten kolaż

czy z pamięci wyrzucisz ramę i obraz.

Chcesz się ze mną całować 

prosisz zasłoń okna, zgaś światło 

będzie romantycznie, a może tylko łatwo

wstępną nieśmiałość pokonać.

Strzeliła burza z pochmurnego nieba

szepnę ci czule, nie bój się, nie trzeba

w pocałunku siła i nadzieja niezłomna 

że byle drobiazg nas nie pokona.

Nie zamykaj swych przepięknych oczu

to nie jest konieczne byś mocniej poczuł

chyba że tak musisz albo lubisz

tylko mi nie mów kogo pod powiekami tulisz

jeżeli przypadkiem akurat nie mnie

jeżeli akurat przypadkiem nie mnie.

[ 07-10.06.2024 ]

Dzień dobry kochanie

 Dzień dobry kochanie

Dzień dobry kochanie 

słodkie buziaki mam dla ciebie na śniadanie, 

dziś nad ranem, bardzo wcześnie, 

że słyszałem to we śnie, 

padał deszcz, bardzo dobrze bo potrzeba 

takiej właśnie łaski z nieba

bo sucha ziemia trawom na ucho

spierzchniętymi ustami skarży się, że sucho.

No ale mało , rzec można symbolicznie

pokropiło, powtórka powinna nastąpić koniecznie.

A jak pokazują w telewizji gwałtowne powodzie        to nie mieści się to w mojej siwej głowie 

a strach ogarnia i wyobraźnię w jasyr bierze,

że się przed tym człowiek nie ustrzeże.

Bać się strach

żywioły nie dają szans.

Teraz o poranku powoli 

słońce zza chmur się gramoli 

niebo się staje znowu błękitne

i bez czarny jak szalony już kwitnie.

A ja kawę robię,

trochę żal, że tylko sobie

bo przecież ty

rozwiałeś się jak sny,

aromat pobudza zmysły, 

a te zmysły chcą pieszczot, pocałunków, 

czułych dotyków, żeby z wprawy nie wyszły

szeptów z ust twoich podarunków 

wśród uśmiechów i przytuleń w ramionach,

a z tego marzenia wyrywają mnie zza okna słyszane wrony skrzeczenia,

co brzmią jak groźby i ostrzeżenia,

ot rzeczywistość tak skrzeczy i realia, 

że do pracy już czas się ogarniać.

[ 06.06.2024 ]

Ostatni rozdział

 Ostatni rozdział 

Ostatni rozdział powieści, kilka książki kart

Synteza zdarzeń, spinający całość żart

Kochanków portret, sprzed bardzo wielu lat

Amora nie tak całkiem ślepy traf

Riposty cięte ponad kodeksem praw

Wielka namiętność pośród kłamstw i prawd

Intymności sacrum lecz w tle czerwień lamp

Liść figowy jak ironia z piętnem skarg

Dotyk czułości w podnieceniu pocałunków warg 

Emigracja, cicha śmierć, cały Oskar Wilde.

[ 02-03.06.2024 ]

A tym czasem na razie

 A tym czasem na razie

A tym czasem na razie 

na bazie

wniosków

z dotychczasowych 

błędów, upadków,

i rozczarowań życiowych

myśl ci zaświtała taka,

że fajnie byłoby mieć wielbiciela jak brata 

żeby w oczy śmiać się z nim i płakać,

żeby on ciebie jak latarni światło rybaka

prowadził bezpiecznie przez pułapki świata

będzie dla siebie jasnościami w szarych tłach

słoneczną stroną życia gdy słońca brak

wody zdrojem gdy pustyni piach odbiera smak

wszystkim czym nie był dla nikogo nikt

gdy się spotkacie by dzielić sny po kres dni.

A tym czasem zbyt prędko gaśnie rozbłysk

którego iskrą był najwspanialszy pomysł

i między marzenia przyjdzie to odłożyć 

nim odnajdziesz formułę by dzieląc mnożyć.

[ 31.05.2024 ]

Zobacz więcej

 Zobacz więcej 

Zobacz więcej 

czy za drogi kolejnym zakrętem

twoje szczęście 

nie czeka z uśmiechem

Zobacz więcej

tylko jedno kliknięcie 

wystarczy 

i zobaczysz

kolejny milion atrakcji

i w jasnej barw tonacji 

zaprezentuje ci się świat

wirtualny, nieważnych spraw.,

kolejny abstrakcyjny miraż

łatwo na własność otrzymasz

uwagę swą na nim skupisz

bo to będzie prawie to co lubisz.

[ 31.05.2024 ]