Ygrek po iks

 Ygrek po iks

Mam dla ciebie słowo piękniejsze

niż wszystkie najczulsze wiersze

a w sumie dwa i razem

to najgorętsze wyznanie,

mam dla ciebie dwunaste przykazanie,

że się łatwo twoim na zawsze stanie

co było dotąd niedoczekaniem

ale ty go teraz wcale nie chcesz

albo nie wiesz, że chcesz

albo chcesz wyłącznie na swoich zasadach

i jeszcze w pas powinienem się kłaniać 

albo nie chcesz właśnie ode mnie

zatem wszystko daremnie.

Pomyśl zanim postanowisz 

czy zechcesz coś z tym zrobić

nawet jeśli stawia się na swoim

często stoi za tym jakiś kompromis.

[ 27- 31.10.2022 ]

Ximeroni

Ximeroni

 

Zajrzałeś  tu któryś raz parysko-błękitny Janie,

zaproponowałem więc twoje ze mną spotkanie,

i co ma być to niech się może wreszcie stanie

bo jeżeli nawet, jeśli między nami nie zaiskrzy

to pozostaniemy dosadnie bez żalu i bezpiecznie 

jak dotąd  wzajemnie sobie doskonale niebliscy 

żyjąc dalej każdy w sowim tempie koniecznie 

Ale się ucieszyłeś,  że napisałem,

lecz nie masz lokum na randki

ja w zasadzie też ale przecież na kawę

nie potrzebna od razu sypialnia ,w oknach firanki

i już wpadłeś w łez pełną wylewną rozpacz

bo oczekiwałeś  czegoś innego i więcej

czemu raczej tu  i  teraz nie sprostam, popatrz,

bo się trochę boję i nie wiem czy też chcę,

ale proszę, zostaw swoje łzy na potem,

bo na spotkanie odbierasz mi ochotę

jeszcze piszę, że przecież na pociechę

mogę  pocałować cię pod drzewem,

gdy się zatrzymamy urzeczeni ptaka śpiewem,

więc powoli ocierasz  z oczu rozczarowania łzy

podszywasz podtekstem ten akapit

i na moje podwórko piłeczkę odbijasz

że tej mojej propozycji w zasadzie sprzyjasz

bo pogoda wciąż łaskawa, czas nie taki na to zły

by w plenerze zajmować się ptaszkami,

ale dalej sprawę stawiasz nie tak słodko

chcesz zobaczyć mego ptaka przez swe okno

a wrażenie sprawiasz, że byś chciał  zaraz dotknąć

nie tylko wilgotnym wzrokiem nagą żołądź

a ja się boję o tego ptaka, że mógłby spłonąć,

albo wyfrunąć jak to ptak choć z jedwabnej klatki

przez to okno ku obłokom, żeby spotkać inne ptaki

tam gdzie się krzyżują ich przelotów jesienne szlaki.

Z tobą w roli głównej miałem na myśli zarys 

trochę nieco innej bajki, ot taki niewinny kaprys,

wschód słońca w zamglony świt

niczego nie widać, a wszystko musi być

na swoim miejscu , wystarczy z domu tylko wyjść

by przekonać się, że pozornie przez tę chwilę nie stało się nic.

Wrony dziwnie ciche,  zerkają i milczą

zobligowane sobie znaną tajemnica.

[ 28-29.10.2022 ]

Wyznanie

 Wyznanie

Witam Cię

jak nowy dzień

to miły widok, przychodzisz jakbyś spełniał sen.

Usiądź tu

w oczy spójrz,

nie bój się, że zapragniesz poznać smak mych ust.

Przecież wiesz

co ja wiem też

że się nie zdarzy teraz więcej niż to czego chcesz.

Jest jak jest

gdzie słońce jest tam cień

zakłopotanie zginie w chwilę a uśmiech i podanie ręki

to jest zawsze piękny gest

nie trzeba w to mieszać serca udręki-rozterki.

Bo trochę jest nam żal,

że każdy z nas jest sam.

[ 27-29.10.2022 ]

Uśmiech nad zło

 Uśmiech nad zło

Uśmiechnij się przecież to jest takie proste,

śmiało spełniaj czego pragniesz ogromnie,

miej szeroki dystans do śmiesznostek,

idź rozsądkowi czasem w poprzek,

egocentrycznie zmień swego świata porządek,

chwyć odważnie w dłonie tęczy koniec lub początek,

hakuna ma ta ta  wołaj spacerując mostem chwiejnym,

nadaj blasku kolorem nadziei dniom jesiennym,

anuluj miłościom straconym pamięć przeklętą,

daj sobie czas aby znowu być poetą,

znajdź bliską i bezpieczną przestrzeń,

łagodności krainę i życzliwe echo leśne,

odpowiadające głosem niosącym słowo szczęście.

[ 26.10.2022 ]

To nie takie proste

 To nie takie proste

Sprawa wcale nie jest prosta

by powrócić do życia swego głównego tematu

zwłaszcza kiedy natura dała światu

po stu latach nowe zaćmienie słońca.

Nie mogę znowu zasnąć

przepojony nasenną herbatą

i nie chce mnie w swych ramionach

ukołysać Charlie Luxton

jak tęsknota niespełniona

ani George Clarke

no bo nie mogę spać.

Wyobraźnia pobudzona

rozpalona, do wszystkiego gotowa

do mnie woła

chodźmy wreszcie się całować

ale to nie takie proste

chociaż ktoś też chętny jest bardzo blisko

może tam gdzie ulubiony dąb sobie rośnie

bo ta topograficzna bliskość to nie wszystko.

Z układu wszystkich znaków i wróżb

i z kart przez los rzuconych na stół

niezbicie wynika

dola solowa rozbitka

bo choćbym nie wiem jak tego unikał

i cokolwiek teraz zrobię

życia sobie nie osłodzę,

ciastem przy kawie na imieninach cioci

bo mnie niemiła wizyta czeka

jednej z porażek udających Greka

a jedyne co muszę zrobić

to wybrać, którą z nich będę gościć 

czyli mimo wszystko dzielnie znosić.

A to nie takie proste 

bez szwanku znieść igraszki z losem.

[ 26.10.2022 ]

 

Śpieszmy się kochać

 Śpieszmy się kochać

Wyrzuciłeś z naszych marzeń

wszystkie swoje fotografie

skasowałeś wyznania i komentarze

zmienił się diament z zwykły kamień

zmętniał promień słońca w przeźroczystą

wpadający szklaną, kanciastą karafkę,

umilkł skowronek  świt budzący o poranku trylem,

uciekł nad łąkę bezczelnie kwiecistą

mijając zielonego dzięcioła co miał czerwoną czapkę

i sam nie wiem czy jeszcze jestem, słabo pamiętam, że byłem...

co to znaczy zgadnąć nie potrafię

nie przysporzę

sensu ćwicząc kaligrafię

nie wymyślę nawet jako zwykły widz

bo to znaczyć może wszystko albo zupełnie nic,

może znowu masz życie w przebudowie

jakoś trzeba mi z tym dalej być

mimo, że nie widzisz mnie przy sobie

nie lękam się nowej pustki po tobie

co dalej mam robić nie mam recepty gotowej

ale nie mam też czasu w poduszki szlochać

szybko muszę znaleźć i spotkać kogoś

kto właśnie wyruszył i idzie do mnie swoją drogą

i będzie chciał i da się pokochać.

[ 25.10.2022 ]

Spojrzenia

Spojrzenia

Coraz bliżej słychać pomruki światowej burzy,

coraz częściej milkną przerażone muzy

a ja spędzam każdy wolny choćby moment

nad sprzed lat zawiłym horoskopem

i obracam każdym jego skrycie wyjawionym słowem

jak dziecinnym, z pozaczasu przemyconym kalejdoskopem

próbuję odczytać, zobaczyć co byłoby potem

gdybym postąpił zaś dokładnie całkiem odwrotnie

lecz  wiem dobrze, że tej wizji nie dogonię, nie odsłonię,

bo  co raz odrzucone, nie wybrane to stracone

udaje się jakby w sobie tylko znaną stronę,

potem nagle tonie jak bukiet w winie, gdzieś i znika

bo być może całkiem serio biorąc taka jest losów i szans logika.

Śledzę bacznie nadchodzące chwile

w nich marzenia mają barwne swoje profile

słowa kluczowe i bezpośrednie

proste lub wyrafinowane

przebić próbują milczenia tamę 

niektóre są przyjazne jak podanie ręki

koją zawsze i przeganiają lęki

inne zaś jak bez ostrzeżenia w plecy wbity sztylet

inne mkną do przodu zostawiając wszystko w tyle

na odpowiedź nie czekają

bo na wszystko swoje zdanie mają

tu propozycja spotkania bez naruszania porządku

byśmy pobyli przez chwilę ze sobą w granicach rozsądku,

tu na kolację ze śniadaniem zaproszenie 

na śladów po rosie radosne tropienie

tu ktoś pręży tors a tam ktoś nęci na skarpetki

ktoś dosadnie pragnie kogoś wyssać do ostatniej kropelki

ktoś żartuje ktoś jest serio

otula wdzięki tęczową bezpruderią,

ten zaś uprzedza że się przenigdy z nikim nie zwiąże

bo mu z niezależnością swoją jest całkiem dobrze.

tam się prąciem chwali , tam pośladki wypina

i gladiator  adorator i spod Koszalina chudzina,

ten ma ukochaną rodzinę i żonę

ale oczy do facetów rozmarzone

usta pocałunków męskich spragnione

i bierze je sobie jak nagrodę

będąc zakazanym tu owocem,

albo żesz jasna cholera

już ma od dawna boskiego partnera

ale coś go wewnętrznie poniewiera

jakieś ciche do głosu doszłe niespełnienia

bo jednak coś jest nie tak

jak było niedawno w snach,

jakaś zakochana w sobie para

innej szuka na niezobowiązujące spotkania

tak przebogaty jest apetytów i pragnień świat

chociaż coraz głośniej nad nim słychać burzę

i kto w ten czas chce być małym księciem

by  hodować najpiękniejszą różę,

tę doskonałość która jest szczęściem.

[ 24.10.2022 ]

Raczej ...

 Raczej ...

... nie wezmę ciebie od razu do łóżka

chociaż  jesteś jak chodząca pokusa

lecz wiem, że to kwestia słuszna

więc na próżno grymasem krzywisz usta.

Od kliknięcia 

w twój profil

i otrzymania klucza do zdjęcia

do bram przedsionków rozkoszy

droga bywa niekiedy, daleka

to cię zniechęca zaczynasz się droczyć

i coraz trudniej cię pojąć, zrozumieć

i giniesz w tym wirtualnym tłumie

zamiast spróbować 

nie kombinować

i byśmy docenili siebie jak człowiek człowieka.

A może trzeba od razu wszystkich do łóżka brać 

komu tylko przyjdzie na to ochota

wszak nie ucierpi przechodzona nieco cnota 

gdy ktoś pragnie rozkosze po prostu dać,

czas jeśli nie ucieka to i tak nie zaczeka

aż człowiek odkryje w drugim człowieka...

ale ta hurtowa metoda

nie nosi bezpieczeństwa znamiona.

... raczej

ale idąc tej myśli tropem szalonym

brać wszystkich co chcą, zabiegają, lgną

zapraszają, obiecują a odmowy szewsko klną

życie stałoby się spełnieniem pozornym

może warto zastosować tu jakiś algorytm,

wyznaczyć najważniejsze pierwiastki

zaznaczyć margines, porządku namiastki

a znowu wszystko będzie inaczej

tylko błędy będą  te same co zawsze.

[ 23/24.10.2022 ]

Przyzwyczajenie pomiędzy potrzebami

Przyzwyczajenie pomiędzy potrzebami

Wracasz znów w domowe strony

ze służbowej delegacji

bardzo zmęczony

i oznajmiasz czas separacji

-nie nie jestem rozżalony 

wyruszam więc do Bydgoszczy

na koncert do Pomorskiej Filharmonii

i to pewnie cię zaskoczy

ale nie bierz tego za przejaw ironii

jak jesienny motyl babie lato bierze na gałęzi paproci,

może ci kiedyś o tym opowiem

gdy okres rozłąki ze mną zakończysz 

gdy się ogarniesz ze znajomych rojem,

a tym czasem jak dymne sygnały wysyłasz

informacje jak  pospolitym gołębiem szarym

nie mam czasu dla ciebie, nie przyłaź

jestem zajęty projektem ważnym, starym

tak między wierszami mnie informujesz

zanim de facto coś zaproponuję.

A mnie tak brakuje w przeczuwaniu rutyny

A ty skrzętnie pomijasz głębsze przyczyny

i nie wskazujesz w czym tkwią moje winy

jakbyś już nie chciał mnie widzieć nigdy

a  woli strzępem, skrawkiem przyzwyczajenia

jeszcze się trzymasz cienia mojego istnienia 

wyrzucasz  mnie ze  swej pamięci

z żalem czy bez  za czwarty wymiar

wypychasz  ze swojej podświadomości

wygaszasz jak lampę co się zbędnie świeci

już ci zawadza jak przeprowadzkowa skrzynia

wspomnienie o słowach naszej miłości,

nie nadzieją lecz przekleństwem

twoim jestem, że jestem

nie kuszącym przeciwieństwem

lecz nudzącym do siebie podobieństwem.

[ 22-23.10.2022 ]

Odyseusz

Odyseusz

Budzić się przy kimś

nieobojętnym, nieprzypadkowym

może od jutra jeżeli  nie od dziś

patrzeć w jego oczy

utrwalając portret pamięciowy

miejsce swoje przy nim mieć

przy sobie jemu miejsce dać

zamieszkać z nim w dobrych snach

ot tak zwyczajnie z miłości

i już do nikąd nie błądzić

z powodu towarzystwa samotności

która zabiera mnie w krąg swój 

oferując tarczę trzech cnót.

Być po prostu i niezaprzeczalnie z kimś

może za tydzień jeżeli nie od dziś

nie wstydzić się wpadek i głupich min

i niezliczonych niezręczności będąc z nim

w jednym rytmie brać z nim oddech

iść na spacer trzymając się za dłonie

i pokazać że ja tu z nim złego nic nie robię

a wszystko co świat myśli, że mu się nie podoba

zostaje przecież intymnie w zacisznej alkowie

i chociaż świat to zna, od nas się nie dowie

i w zasadzie nic do tego nikomu, więc wynocha spod dwora.

Zasypiać z nim w końcu

jeżeli nie od dziś to może od nowego roku

spokojnie, bezpiecznie

kiedy w noc księżyc na jawie marzy o słońcu

nim się poranny łyk życia weźmie

nim się na krośnie nitkę szczęścia z osnową losu splecie.

[ 21-23.10.2022 ]

 

Nie musisz odchodzić, zostać nie chcesz

 Nie musisz odchodzić, zostać nie chcesz 

Seks na plaży ci się marzy

a mnie to krępuje 

propozycję przesypuję

jak ten piasek co słońcem praży

a ty tak namiętnie patrzysz

jeszcze się opieram, protestuję

że bo trawka w pupkę kłuje

a ty już delikatnie całujesz,

i już tchu w piersi brakuje,

czuprynę mieżwisz, krocze masujesz,

masz cudownie uparte kocie oczy

a twój dotyk taki miły

kiedy mi do majtek wsuwasz palec 

trudno nie oszaleć

pozwalam by twe dłonie błądziły

jak przypływy i odpływy 

kołyszących niebo fal

a  wdzięki okowy porzuciły, 

to zwalniasz to przyspieszasz

zaplatam ramiona

wstydowi już się nie oddam

i uda byś był najbliżej jak się da

i skrzętnie ukrywam cię w mych szeptach

ty tak lubisz mój szept sączony do ucha

przez wąski przesmyk wchodzisz do nieba bram

zabierasz mnie ze sobą tam gdzie prowadzę ciebie ja 

przytulasz brzuch do brzucha

i oczy z rozkoszy przymykasz

rzęs cienie kładąc na twarz

językiem szukasz języka

gdy się fala z bryzgami pian

o pomostu pale rozbija

milionem kropel spada na piach

szczęściem wypełniasz świątynię po dach

przytulasz mocniej wargami dotykasz warg

łapczywie biorę ich smak

nic nie jest ważne ponad tę oczywistość,

świat wstrzymuje na chwilę swój bieg

widząc tę doskonale najbliższą bliskość

wiatr unosi krzyk białych mew...

[ 20.10.2022 ]

 

Milton Keynes

 Milton Keynes

Miłość moja od trzeciego spojrzenia

ani żona ani dziecko tego nie zmienia

ranków wszak ni nocy z nim spędzać nie zamierzam

kochanie Platonowi powierzam

serce niech  nie trwoni sił w pacierzy pancerzach 

elementarne pojęcie przyzwoitości znam i mam

liberalnie w sentymencie sobie trwam

boska komedia, nie-boski dramat

ygrek jest zmienną w niezmienności zasad.

[ 17.10.2022 ]

Łuza

 Łuza

Rozbicie często bywa kluczowe,

Odstawna to zagranie jak koło ratunkowe,

Nad nim też trzeba pomyśleć przy stole,

Nim się przeciwnikowi odda rozgrywki pole

I taktycznie poczeka na swoje szanse nowe,

Emocje skrywając pod spojrzenie pokerowe,

Oczywiście cel- ograć efektownie rywala,

Są jednak sytuacje że gra nie idzie, coś nie pozwala

Uruchomić swej najlepszej strategii

Liczni nie raz nie dwa na tym polegli

Lecz często całą stawkę w pole wywiedli

I splendor i hołd, puchar, medal, wywiady, kasa

Viktoria też jak Fortuna się kołem obraca

Aplauz, vivat, gratulacje, potem światła gasną 

Na noc w hotelu proszek by łatwiej zasnąć.

[ 16-17.10.2022 ]

Luna

 Luna

Dziś już nie rozlewał pełni blasku

pośród czarnej nocy czarnego nieba atłasu,

blado złoty profil

wielkim wozem po asfaltowych przestworzach woził

toń wody zatoki sennej blaskiem jak nektarem poił,

sycił, by się światło rozgościło wśród Neptuna 

przestronnych komnat

bo się bóstwa dziecięca ferajna ciemności boi.

że nie ma potwora niech się dziatwa przekona.

Taką fantazję ma dzisiaj luna.

[ 14/15.10.2022 ] 

Kadr

 Kadr

Piotra S pokój z widokiem na kolejowy most

przypominał mi pokój bez specjalnego widoku Andrzeja,

którego już szmat czasu między nami nie ma,

i nie umiałem Piotrowi powiedzieć o tym wprost,

zwłaszcza, że skojarzenia mocno poszły dalej

jakby wyobraźnia zażyła blekot i szalej

aż po, tam u Jędrka, na podłodze krwawą po nim plamę

którą tam jak przedostatni jego ślad zastałem.

I kto wie czy nie dlatego

wszystko doczesne co by mogło zajść między nami

otulone wszakże innymi szeptami, innymi ścianami

dla mnie nagle stało się nieosiągalnie daleko.

Dopadł mie mimowolnie taki kadr,

który mi przyszłość z Piotrem skradł.

[ 14-15.10.2022 ]

Jaśniejąca

 Jaśniejąca

To była intrygująca dziewczyna

ta Leopoldyna.

Jednym tchnieniem

świata uwagę na sobie skupiła,

ledwo dostrzegalnym skinieniem

na kolana rzuciła,

coś tam przy tym nuciła

bo w muzykę ubrana była zawsze po uszy,

często znajduje się ktoś kogo to wzruszy,

poruszy,

a ten świat 

do stóp jej padł

choć myślał, że to on jej względy skradł,

gdy rankiem księżyc jeszcze był wysoko

i flirtował z budzącym się słońcem oko w oko.

Nie była oszałamiająco piękna,

choć zaiste to kwestia zawsze względna,

myślano o niej

raz wiotka idiotka, raz słodka trzpiotka

gdy śmiało brała jak swój ten świat w obie

małe dłonie.

Brylowała bawiąc się tym

w towarzystwie niedyskretnie wiodła prym

i każdy chętnie za nią szedł jak w dym

bo myślał , że tylko ona wie jak nie zginąć w nim,

łatwo zatem cele swoje osiągała

a nad porażkami nie rozpaczała,

jako przejściowy stan je uważała,

na każdym jak chciała zaginała parol

nie koniecznie trzymając na muszce pod ścianą.

Miała trudny do określenia ale niewątpliwy wdzięk

chociaż uśmiech skrywał tajemniczego piętna cień,

ale z życiowych wszystkich zdarzeń

tworzyła barwne witraże, kolaże 

a czasami przepiękną ikebanę

dzieła warte porównań z Picassem i Chagallem.

Pijała sake ze smakiem

lub czarną kawę z koniakiem

ale sushi za skarby nie ruszy

ani di mare frutti co powtarzała uparcie,

że nie goszczą w jej ulubionych dań karcie,

to już prędzej chińskie trawy, tajskie bambusy.

Ani nocą, ani rankiem

nie afiszowała się z kochankiem,

owszem miała kochanka, czasem kochankę

takie w życiu lubiła roszady

w myśl frywolnej może zasady,

żeby życie miało smaczek-

raz dziewczynka, raz chłopaczek,

taka doczesna, współczesna

jednocześnie w pełnym rozkwicie renesans.

Tyle danych o niej mam

tylko nie wiem, skąd ją znam.

[ 13-15.10.2022 ]

Idiom

Idiom

W swoim życiu starasz się

by rzeczywistość nie skrzeczała

i nawet w chmurny dzień

nie była taka szara.

A gdy nad światem deszcz,

największa zawierucha

jak najpiękniejsza z tęcz

kocham cię szepczesz do ucha.

Jesteś!

czy tego chcesz czy nie chcesz.

Jesteś!

Dziękuję ci, że jesteś! 

słowem , uczynkiem, gestem

powszednim dniem i świętem

jesteś i znów znalazłeś mnie

jak losu dobra wola

gdy wracam lecz bez tarczy 

tęsknię za cieniem twoich rzęs.

Kiedy w natłoku spraw

łapiesz zbyt duży dystans

nie pijam z tobą kaw

wciąż się nie mogę wyspać.

Gdy wracasz światła krąg

rozpraszasz niepokoje,

z tobą łatwiejszy każdy krok

złych snów się już nie boję.

Jesteś!

jak prosta za zakrętem,

Jesteś 

łzą szczęścia i uśmiechem

jesteś podaniem dłoni

strachem obłaskawionym

z tobą wszystko ma jakiś sens,

jak dar szczodrego losu 

na życie prosty sposób

gdy zawsze chce się chcieć.

Jesteś!

jak prosta za zakrętem,

Jesteś 

łzą szczęścia i uśmiechem

jesteś podaniem dłoni

strachem obłaskawionym

z tobą wszystko ma jakiś sens

Na miłowanie wielkie

złapany śpiew w muszelkę 

z tobą chcę iść po drogi kres.

[ 12.10.2022 ]

Harmonia

Harmonia

Sny oglądałeś przez przeźrocza 

dawnych wspomnień ułożonych w barwny kolaż,

encyklopedię wiedzy swojego życia

spisywałeś na wszystkich traktach świata

a w tawernach jego kolorowych portów

przebierałeś w okazjach jak w kolekcji pozorów

rozwijając prawd swych kruchych okazały sztandar,

tarzałeś się w niejednym ubóstwie

niejeden dobrobyt klepałeś po plecach

sprawdzałeś swój wizerunek w weneckim lustrze

tych którzy ciągle liczą na romanse przy świecach

i którym się zawsze mylą miłości z flirtami

jak egoistów odprawiłeś w ślad za altruistami,

miewałeś schadzki w klatkach rajskich ptaków 

patrząc im w oczy słuchałeś pieśni boskich kochanków,

byłeś wszędzie gdzie zwodziły cię manowce

ignorując istniejące drogi wprost wiodące,

elipsy ziemskiej śledzisz obroty

i jakie w przestworzach przemierza tory

kiedy nie masz nic innego do roboty

rysujesz wykresy działania kosmicznych sił

jakby w tym jakiś koncept na życie był.

[ 11.10.2022 ]

Genius loci

 Genius loci

Zachodziło rubinowo słońce za cmentarne wzgórze

kładąc gorące lico na purpurowo złotej chmurze,

słuchając wiatru w przed wieczornej ciszy

i z dalekiej dali

kołysania morskiej fali

co na świat wydaje księżyc w spłowiały lazur

piękny , dorodny ,okazały tak natychmiast, tak od razu,

stoi w stworzenia progach milczy i błyszczy

ogromny jak dynia

nad miastem Gdynia.

A gdy otuli się szalem perłowej mgły

z wysokich sfer zagląda w okna mi

plotąc coś po swojemu trzy po trzy

zabawia ćmy

zamawia sny

i odchodzi tam gdzie wczoraj już był

by zapukać do przez słońce zamkniętych drzwi

i podarować jesiennych impresji lirycznych cykl.

A nie lęka się , że spłonie

gdy zbliży się nieroztropnie

rozmarzony półprzytomnie,

ale nie wiadomo kto w tym związku na odległość nosi spodnie.

Świat się w gęste mroki lasu schował

w dali pohukuje rozbudzona sowa

aż się echo plackiem położyło w dzikie pola.

[ 09-10.10.2022 ]

Formidable

 Formidable

Jesienne  mijają  dni

znów pasjans nie wyszedł ci

i gra pozorów 

sypie się domek z kart

nic nie wiesz.

Rachunek  ostatnich  lat

zamykasz bezmiarem strat

przepadła gdzieś ciebie część,

twa catre blanche,

zdumienie.

Coś gna cię gdzieś 

nie bez powodu,

przygody zew, 

awizo  losu,

ulotne coś jak 

dym z papierosów

zapałki trzask,

tembr klangoru.

Ostatni autobus zwiał

nie zdążysz tam 

gdzie chcesz być

jak w błędnym transie

kręcisz się, szukasz wyjść,

poważnie.

W pogoni za 

nienazwanym

wyruszasz sam 

w świat nieznany

zamykasz już drzwi 

za sobą

nieważne sny 

zostawiasz obok. 

Już nie masz powodów

powrotnych nie szukasz dróg.

[ 07.10.2022  inspiracja: pieśń Eleni "Gdy serce śpi jestem inna "]

Eden przekwitający

 Eden przekwitający

Dobro - zszargane imię zła

o co zło pretensję ciągle ma

i patronuje kolekcji 

dobrych intencji

kreowanych na bruku

w przedsionku piekła

w nienagannym rysztunku

aż się nadzieja płocha lęka

choć piekło podobno nie istnieje

nieme licho się szyderczo z tego śmieje.

Życie - uboczny skutek śmierci?

Zęby na tym zjadła większa część inteligencji...

Epitafium na nagrobku warto mieć, tylko po co?

Zachętą ma być czy przestrogą srogą?

Bo po co żyć ze świadomością,

że się już jest na tamtym świecie jedną nogą

i nie zmnieni się tego idąc całkiem inną drogą.

Bezsens życia raz po raz

kłania mi się z dala niziuteńko w pas,

niesie migotliwy blask

dawno zgasłych gwiazd.

Gdzieś napisano zgrabne sentencje

że życie staje się prostsze, jaśniejsze

gdy się wierzy , że wszystko w życiu jest dobre

jakkolwiek by sie życie nie toczyło przewrotnie,

i że zawsze przecież, może być gorzej.

Zatem - gdy jest źle to jest dobrze?

[ 05.10.2022 ]

Do losu

 Do  losu

Czasem proszę ciebie 

o kwestii powtórzenie

bo coś mówiłeś 

a mnie dopadło zamyślenie

i nie wiem co

i już gotowe pół żartem, pół serio

nieporozumienie,

ale do losu wołam 

jak kot na pustyni daremnie

o rzucenie ratunkowego koła

by zatrzymał, powtórzył 

nawet jeślim nie zasłużył

tę uciekającą chwilę 

bo piękna, jedyna 

zdaje się, że bezpowrotnie mija

a ja się na brzydką zagapiłem

przez jesiennik- październik

czerniący spłowiałe ścierniska

snujący nad polami dymy z ogniska.

Los uprzejmie mi przynosi

chwile nowe,

kolorowe,

nawet by być moimi gotowe,

że tylko brać nim stracą na wartości

zanim czas je unieważni jak bilety jednorazowe.

Lecz pragnienie tamtej jeszcze nie przedawnione

staje się zarzewiem chandry i rozterki nowej

bo zrobiłem dla niej miejsce przy sobie i czekam

chociaż nie widać jej nawet z daleka 

więc co nowe choć kusi też tu jest przez moment i ucieka 

ode mnie wszystkiego pragnącego a na nic nie zdecydowanego człowieka.

[ 04-07.10.2022 ]

Co za księżyc ...

Co za księżyc ...

Jeszcze ciągle dręczą mnie obawy

o natury rzeczy podstawy 

rozpoznać kiedy dobro podaje dłoń,

a kiedy pod dobra złudą i pozorem 

przymila się zło najpiękniejszym porankiem

udając, że jest najczulej budzącym kochankiem

albo niespodziewanie nagle przytulnym wieczorem

podaje herbatę z konfiturą albo miodem

i porywa za sobą w otchłani toń

niekiedy nawet po samo dno

podawszy ofiarnie pomocną dłoń,

pocałunek przymierza kładąc na skroń.

Ale kiedy nocą ginie widnokrąg,

a księżyc pochyla ku obłokom

przybyłym tu z poranną nawałnicą

swoje pyzate złote półlico

jakby dzielił się zdobytą przypadkiem tajemnicą

albo próbując prześwietlić przyszłość tę najbliższą,

strzępy nadziei  w mej duszy wiszą

ku serca pokrzepieniu strofy piszą.

[ 03.10.2022 ]

Biała bila kolorowe zbija

Biała bila kolorowe zbija

Jak najprościej rzecz ujmując kolokwialnie z lekka

uprzątnąć w tej grze trzeba stół  z kolorowych kul

doprowadzając do możliwie maksymalnego brejka,

do gry staje zawsze zawodników dwóch

tylko czasem jest to popis jednego aktora

raczej nie ma znaczenia czy trafia zawodowiec na amatora

ustalono,  że biała bila zbija przy użyciu kija kolorową

mającą określoną wartość punktową,

po czym zdobywa się dużo kasy i sławę międzynarodową.

[ 02. 10. 2022 ]

Amerykanin w Europie

Amerykanin w Europie

Pan Truman Capote

był raz zwiedzał Europę

do niedawna tłamszoną wojennym pogromem

w której chleb jeszcze smakował pożogi popiołem

chociaż czasem zdarzył się raut z szampanem i kawiorem.

Londyńskie przedwiośnie niezmiennie zamglone,

lato paryskie już beztrosko złote

starą gubiąc, nową znajdując tęsknotę

ale nie zagrzewał nigdzie dłużej miejsca

póki nie zauroczyła go zuchwale Wenecja

i dyskretne Sirmione nad jeziorem Garda położone

jak jeszcze nieodkryte marzenie spełnione.

Pisał do przyjaciół listy barwne , kolorowe

kładąc w nie prawdziwą albo zmyśloną przygodę.

Niezbyt interesowały go wiekopomne zabytki,

nie w głowie mu były skarby  w Tower

nie kusił blichtr Luwru , nie pragnął zachwycić się Wersalem

ani innymi świetnościami bo był trochę ignorantem,

poszukiwał miejsc intrygujących obficie serwujących zbytki

kulinarno towarzyskie, pociągały koterie, elitki,

kto co z kim, dlaczego i gdzie

w tym widział i czuł prawdziwy sens i cel,

a że wyprzedziło go sławy jego intensywne światło,

stary świat mimo wszystko w ramiona brał go

jak powiew świeżości, który tam niespodzianie wtargną,

dzień i noc hołubił i brał go do łóżka jak nową gwiazdę zaranną,

z wigorem , dziarsko,  jak w  płomienne tango,

obwieszczony kuluarów i salonów złotym aniołem

on w to szedł, jak kometa  roziskrzonym lotem, jak po swoje.

Brylował, celebrował, degustował, flirtował

naturalnym wdziękiem towarzystwa czarował,

wysłuchiwał śpiewów muz, zbierał koloryty

zapełniał notatkami roboczymi puste zeszyty,

pamiątki kupował dla przyjaciół na targach pchlich,

nim w powrotny ruszył rejs na pokładzie Mary Queen.

[ 29.09-01.10.2022 ]