Wciąż kocham cię

 Wciąż kocham cię

Czas mija nas

bezwzględnie 

przez ciernie do gwiazd

niewierny jak wiatr 

co pędzi przez świat.

Czas szepcze nam

by się zatrzymać choć raz

na jakiś czas

zachwytu blask

brać

gdy pcha się nam w garść 

natrętnie tak

jak wrózba i znak

by przypomnieć nam

dobrej miłości smak.

W jednej chwili masz w życiu piekło i raj

nim zrozumiesz sam, o co toczy się gra

jedną pewność ci dam

że wciąż kocham cię 

nieważne jak jest .

[ 28.10.2024 ]

Luka i Łukasz

 Luka i Łukasz 

Na imię ma Luka,

na drugim mieszka piętrze,

nikogo nie szuka

by nie mieć pretekstu do zwierzeń.

Czasami po pokoju chodzi

od okna do drzwi,

jakby czekała a nikt nie przychodzi,

rozumie że tak ma być.

Niekiedy w oknie jak kwiat

stoi i patrzy na jak gra

światłocień co ma

postać widywaną we snach.

Ty jesteś Łukasz 

mieszkasz piętro niżej 

i wiesz, że jej szukasz

i że nigdy nie będzie bliżej.

Masz wrażenie, że skądś ją znasz,

chcesz by zapukała do twoich drzwi,

by w twej sieni powiesiła swój płaszcz,

aby w głowach wam zaszumiało martini.

Jakbyście wierni swym błędom nie byli,

niech wam nie będzie do siebie za daleko,

los się być może raz drugi tak nie pomyli

wdzięcznie, serdecznie, poniekąd.

[ 30.10.2024 ]

Kolejna jesień swe dary niesie

 Kolejna jesień swe dary niesie 

Skąpane deszczem,

osuszone wiatrem

sycą powietrze 

jesiennym aromatem

i otulają ziemię

szelestem

jak czułości szeptem.

Jednym gestem

jakby jestem

pod pretekstem

i z podtekstem

ale może ktoś

potraktuje mnie wprost.

Jakiś obraz

niezgrabny kolaż

na pokaz

marnotrawstwo

choć na lekarstwo

ale ciągle jeszcze warto.

Abstrakcje bez nazw

na wszystko nie czas

gdy zawodzi plan A.

Znów nikt nie wie co grać

ani kochanek ani brat

a całkiem spokojnie kolejny liść spadł.

[ 28.10.2024 ]

Czego chcesz ?

 Czego chcesz?

Ludzi obcych tłum

kogoś szukasz w nim

neurotyczny szum

a niepewność ćmi.

Ty na taki stan

losom zgody nie chcesz dać 

musisz zawsze sam

na swym krośnie życie tkać.

Tak tylko umiesz żyć

wczoraj jutro dziś

bierzesz wszystko albo nic

bo złoty środek to dla ciebie mit.

Czego chcesz czy wiesz ?

bierz to albo zostaw,

to jest sprawa prosta 

tylko zrozum czego chcesz.

Czego chcesz czy wiesz?

Na zawsze i na teraz,

nie zdradzisz bo nie obiecasz

nie kupisz ale sprzedasz.

czego chcesz czy wiesz?

[ 26.10.2024 ]

A może było tak

 A może było tak

szybko pojmie mądra głowa 

gdy podpowiesz jej dwa słowa

ale może to było tak,

że komuś z klatki przez okno 

wyfrunął egzotyczny bardzo ptak

jak wyjątkowe unikatowe piękne słowo.

Właściciel zguby cały w przejęciu i łzach 

stwierdziwszy ten niezaprzeczalny dramatyczny fakt

krótki liścik napisał bo słów mu było brak

może ktoś widział, słyszał to proszę o znak

gdy ptak się już zmęczy tej nagłej wolności powiewem

już nie chcąc gnać gdy sam dokąd nie wie 

a tak go niosą te nowe prądy i strumienie

i może w czyjeś okno wpadnie przypadkiem 

i jest ktoś porażki jego anonimowym świadkiem 

- dla znalazcy  nagroda gwarantowana.

Ptak jeśli nie padł łupem drapieżnika

być może wróci po skończonej wycieczce

do swojej klatki i bezpiecznika

a słowo to już raczej niekoniecznie 

[ 20.09-26.10.2024 ]

Czwarta czterdzieści cztery

 Czwarta czterdzieści cztery 

Najbliższy świata skrawek

od nocy po poranek

ubiera się w jesień,

morze jest nagle

pełne gwiazd i księżyca

 I słońca gdy się noc pragnień

 za lasy przeniesie

i jakaś stara jak nowa 

tajemnica tkwi w wiatru źrenicach

nie ubrana w żadne słowa .

A ja snuję się po pustych wilgotnych ulicach,

po moich krokach żaden choćby nikły ślad

zadzieram wysoko głowę jakbym czegoś chciał

otrzymać choćby raz jeden jakiś jasny znak 

od księzyca w porze przechodzenia swoich faz 

albo czegoś pośród tego wiatru albo tamtych gwiazd szukał

bo chociaż wszystko dobrze a ciągle coś idzie nie tak.

Trzeba wracać ,do swojej kwatery 

bo już czwarta czterdzieści cztery

ale zdążę jeszcze trochę się przespać

i w snach pięknych pomieszkać

zanim świat szalony

obwieści nowy dzień okrzykiem wrony.

[ 19-26.10.2024 ]

Na końcu świata

 Na końcu świata 

miejsce takie jest na końcu świata

gdzie się złe sny rozpraszają w słońca blaskach,

i tam mógłbyś chcieć ze mną być

ale muszę wyruszyć tam z tobą już dziś

by kształtować bieg naszych nowych dni

bez rachunku byłych zasług przyszłych win

ultimatum twoje po prostu brzmi : 

jeśli kochasz podejmij wyzwanie,

wybierz niepewność porzuć wyrachowanie

bo jutro ta szansa straci swoją moc

odpowiadam : jeśli kochasz poczekaj 

przecież zawsze można razem zrobić ten krok

a jeszcze nie umiem z tobą zaczynać od zera.

Lecz ja nie zaryzykuję, ty nie chcesz czekać 

a jeszcze się będziemy do siebie uśmiechać

nie bardzo wiedząc czy pakować się już czas 

by znów się do swoich samotni rozjechać

czy i ile ocalimy  siebie z nas.

gdy się stroi w jesień najbliższy świat,

pomarańczowo złoty księżyc wędruje wśród gwiazd

[ 10-20.10.2024 ]

Czarny kot

 Czarny kot

Wcale  nie wierzę  jeśli idzie o kwestię czarnego kota,

w ten niecny przesąd, że pech to jego cała robota

Przecina mi drogę nieskazitelnie czarne kocisko

że nie zdziwiło by mnie gdyby i ślepia miał jak węgiel czarne

ale dystans trzyma , nie podchodzi zbyt blisko pochłonięty swym kocim jestestwem i poczuciem, że ma ważną sprawę

tam gdzieś za którymś zakrętem czy rogiem

i zmierza w tamtą stronę stanowczym a miękkim krokiem

z gracją jakby stąpał po linie 

więc wodzę za nim nieco zaspanym wzrokiem

zanim mi z widoku nie zginie 

tam gdzie Wenus mu się z wysokości kłania,

nie pójdę dalej za nim bo śledzić go nie wypada

a jeszcze ta myśl , że może nie on w moją

nieopatrznie wszedł w drogę

tylko ja jemu przecinam szlak bez pretekstu 

i może on uważa że przynoszę mu szansę na niefart 

nieco mnie peszy i z pantałyku zbija choć to bez sensu

więc gdy ginie z mych oczu i nie zostaje po nim na wilgotnej ulicy ślad

jeszcze tylko spoglądam w niebo rozgwieżdżone 

jeszcze słyszę jak liściami szeleści wiatr,

i strąca żołędzi za gradem grad 

i wracam spokojnie w swoją stronę

gdzie w domu poduszka czeka by przytulić myśli zmęczeniem zmierzwione .

I taki to był okoliczności tajemniczy splot

mój nocny spacer, wiatr , gwiazdy i czarny kot.

[ 12.10.2024 ]

Cezary bez pary

 Cezary bez pary 

I znów Cezary jest bez pary

jest to chroniczny raczej stan,

jego miłość poszła na wagary

zmieniwszy swój i jego życia plan,

a on by tak wiele jeszcze chciał,

nie mówiąc ile by jeszcze mógł

a tym czasem niefart aż brak słów.

Ma potencjał, żar w nim tli, woła zew

hormony szaleją, buzuje gorąca krew

na zmysłowo intymne tette a tette

lub orgietki niczym nie ograniczony szał,

przecież tyle jeszcze mógł i chciał.

Brak zaspokojenia rodzi w nim gniew,

czasem może niewielką frustrację

gdy podsumowanie dnia odbiera apetyt na kolację 

jak nadziei łabędzi śpiew.

A gdy czasem złapie szansę na okazję,

wypatrzy gdzieś w niebie najjaśniejsza gwiazdę

zanim zrozumie że nie dla niego jej blask się skrzy

weźmie kilka radością wypełnionych dni,

i uwierzy że ktoś zakochany w nim

jest tuż tuż , że to kwestia kilku dni,

i wiara w nową miłość w nim się zacznie tlić

Szybko się jednak okaże,

że wielka miłość nie jest szczytem jego marzeń 

mając na uwadze nadprzyjemność własną 

szlak przygody wybierze gdy tylko da mu hasło 

ale dlaczego to mnie aż tak zajmuje

sam tego go końca nie pojmuję.

[ 08-09.10.2024 ]

Ten jeden list do siebie

 Ten jeden list do siebie 

Dla draki jakich w każdej szkole wiele

Rąbnąłeś z drukarki mój list napisany do siebie 

Obiecany matce jako element terapii 

Głos rozsądku z przepisu lekarza

I posłusznie pozytywnej automotywacji 

Efekt był taki że emocjonalnie zbyt mocno

Wziąłeś do siebie związany z twoją siostrą

Akapit tego terapeutycznego listu

Natrzaskałeś mi jeszcze na koniec po pysku

I nie było szansy wyjaśnić, tak się w życiu zdarza.

Ech ty w mordę, gdybyś się nie zabił potem

Humorem dałoby się obszyć tę całą historię

Ale znaleziony ten mój list przy tobie

Naszej niespodziewanej dla nikogo przyjaźni

Stał się fałszywym ale bądź co bądź na piśmie dowodem

Ewenement na niespotykaną skalę

Nie byłeś więc w brew pozorom tak bardzo sam 

I tylko łańcuszek w dobrej wierze kłamstw

Epicko wymknął się spod kontroli i przekroczył przyzwoitości miarę.

I nikt nie przyjmował moich wyjaśnień

Na tle ewidentnej pomyłki w interpretacji 

Ekscytacja że miałeś w sekrecie trzymaną więź

Stanęła oto ponad pragnieniem prostej prawdy

Niepotrzebnej tak nagle nikomu

A i mnie samego porwał podmuch dziwnego splendoru,

Historię zatem tej znajomości trzeba było stworzyć 

Etapami czynniki fikcji w zgrabną całość złożyć 

I mit ten wysoce uprawdopodobnić 

Niestety jedno kłamstwo potrzebowało nowego

A ukazany tajemnicy rąbek całemu prawie światu

Wymagał szerszej perspektywy i pełnego wymiaru 

Emanowałem dzięki temu nowym blaskiem

I zrzuciłem kokon społecznej izolacji

Głos rozsądku o kłamstwa krótkich nogach

Odrzucałem odurzony jak jabłoni zapachem

Rysunku nie skończyłem w zbyt jasnych kolorach

Dopadła mnie prawda pomijana w tej inscenizacji.

[ 07.10.2024 ]

[•••]

 

[•••]

wokół papierosa zaciśnięte usta,

żeby krzty sztachnięcia  nie uronić,

z papierosa gorzki dym

kontrowersyjny atrybut niezależności 

w dekadenckim stylu teatralny gest,

z nim ci jest do twarzy tak myślisz

a biel filiżanki z małą czarną 

podkreśla twój szyk

i chwili rysunek dopełnia,

minimum maksymalizmu

czy maksimum minimalizmu?

wiesz i nie wiesz, zgadujesz, przeczuwasz,

[•••]

na niepewnych nogach 

w obojętność przeszła dawna świetność

przez lustro karykatury samej siebie 

i zwierciadło krzywe wysokiego o sobie

mniemania

przemijania swojego prześcignięty świadek,

gdy słońce nad ziemią 

zgasiło swój żar

księżyca i gwiazd spadł blask

o ile szarą szmatą nie okryło się niebo

i nie rozpłakało w pod latarnią światła nikły krąg

nad losu ścieżką zaplataną w wir kosmosu

[ 12-15.02/02-05.10.2024 ]