Ten jeden list do siebie

 Ten jeden list do siebie 

Dla draki jakich w każdej szkole wiele

Rąbnąłeś z drukarki mój list napisany do siebie 

Obiecany matce jako element terapii 

Głos rozsądku z przepisu lekarza

I posłusznie pozytywnej automotywacji 

Efekt był taki że emocjonalnie zbyt mocno

Wziąłeś do siebie związany z twoją siostrą

Akapit tego terapeutycznego listu

Natrzaskałeś mi jeszcze na koniec po pysku

I nie było szansy wyjaśnić, tak się w życiu zdarza.

Ech ty w mordę, gdybyś się nie zabił potem

Humorem dałoby się obszyć tę całą historię

Ale znaleziony ten mój list przy tobie

Naszej niespodziewanej dla nikogo przyjaźni

Stał się fałszywym ale bądź co bądź na piśmie dowodem

Ewenement na niespotykaną skalę

Nie byłeś więc w brew pozorom tak bardzo sam 

I tylko łańcuszek w dobrej wierze kłamstw

Epicko wymknął się spod kontroli i przekroczył przyzwoitości miarę.

I nikt nie przyjmował moich wyjaśnień

Na tle ewidentnej pomyłki w interpretacji 

Ekscytacja że miałeś w sekrecie trzymaną więź

Stanęła oto ponad pragnieniem prostej prawdy

Niepotrzebnej tak nagle nikomu

A i mnie samego porwał podmuch dziwnego splendoru,

Historię zatem tej znajomości trzeba było stworzyć 

Etapami czynniki fikcji w zgrabną całość złożyć 

I mit ten wysoce uprawdopodobnić 

Niestety jedno kłamstwo potrzebowało nowego

A ukazany tajemnicy rąbek całemu prawie światu

Wymagał szerszej perspektywy i pełnego wymiaru 

Emanowałem dzięki temu nowym blaskiem

I zrzuciłem kokon społecznej izolacji

Głos rozsądku o kłamstwa krótkich nogach

Odrzucałem odurzony jak jabłoni zapachem

Rysunku nie skończyłem w zbyt jasnych kolorach

Dopadła mnie prawda pomijana w tej inscenizacji.

[ 07.10.2024 ]