Wczoraj

 Wczoraj

Zanim dzień 

już wczorajszy z kalendarza spadł

coś mi nagle zabrał los, coś dał

a byłem jak swego cienia wątły cień

Czujem się 

tak jak w porcelany składzie słoń

gdy do moich ust tuliłem jej małą dłoń

a me spojrzenie w rzęsach jej splątało się.

Kiedy nowy dzień wszedł w moją sień

zostałem sam,

znowuż coś zrobiłem źle 

za swoje mam.

W tamten dzień 

miłość była prostym drżeniem serc

nasza mogła przecież góry nieść,

tak znów bym chciał do wczoraj wejść.

Czemu odeszła

tylko ona wie 

nie pozostał kroków ślad

nawet śladu cień.

Nagle tak

bez ostrzeżeń żadnych tylko ptak

swą o poranku najpiękniejszą pieśń

nucił kiedy opuszczała mnie.

[ 28-30.mar.2026 ]

Tradycja

 Tradycja

Tradycja - dygresja

jak malownicza procesja

spisana bądź nie 

aby wszystko było jak trzeba,

aby miło zapamiętać,

żeby trwało jak pamięć

nietknięte przemijaniem.

Ale w tym rzeczy sedno i pewien podstęp,

że wyłom w tradycji na ogół oznacza postęp.

Dygresja , małe a propos,

żeby zrozumiał ktoś coś

w drodze przez codzienny los

przez każdy dzień każdą noc,

że wbrew pozorom nie jest sam

nawet kiedy cień jego własny zwiał

w poczuciu, że straciło sens, kolor i smak

wszystko co było proste prosto i wspak.

Procesja - ludyczne misterium

i poniekąd abstrakcji apogeum

często gwarna, kolorowa, czasem skupiona

czasoprzestrzeń nie do końca oswojona 

ale dystansu i samotności mięknie zbroja 

i jaśnieje w duszy wszystkich pokojach

nie ważne jak długo ten blask da się zachować

ważne że jest teraz, jak tarcza ratunkowa.

[ 27-29.mar.2026 ]

Torpedownia

 Torpedownia

W spokojnej tafli wody

malowniczo odbija się ruina 

poniemieckiej torpedowni 

już niczego nie strzeże, nie obroni

i nikomu nie grozi

jeszcze jako pomnik 

pośród fal stoi

coraz mniej dumnie 

ale ciągle intryguje

do fotografii pozuje

i temu co przed świtem oko zbroi

aby złapać w jej objęcia rzucony 

pierwszy słońca promyk

i temu co nocą rozgwieżdżoną 

niekoniecznie przed wybiciem północy

złotą w pełni tarczę księżycową 

wśród jej komnat wędrującą

przyłapać pragnie na uczynku gorącym,

czasem paraduje w perłach  deszczu

albo się przystraja w mgły

jakby śniła swoje najpiękniejsze sny

chociaż poza nią nikt w tym nie widzi sensu,

a kiedy roztańczą  się w jej kamiennym łonie 

zórz polarnych  płomienne orgie

rozbłyska szczęście w jej każdym oknie

i wyrzuca pieśń przemijania prosto w morze

by zginęła na chwil kilka w plażowym piachu.

Chociaż nadgryziona zębami czasu

wysmagana , splądrowana nalotami wiatrów,

na skarpie stanąwszy świtem rozpromienionym

poprzez nagie konary drzew morenowego lasu

podziwiam na nowo urzeczony...

Widok zawsze ten sam a za każdym razem nowy.

[ 17 -23.mar. 2026 ]

Kolosy

 Kolosy

Każdy kto kiedyś zew przygody posłyszał

Odnaleźć chciał ślad swojego przeznaczenia 

Ledwo za rogiem świat inny niż zna odkrywać 

Oswoić co nowe, złamać przyzwyczajenia

Stare, kształt zwycięstwa urealnić 

czYnem ponad miarę przeciętności.

[ 21-22.mar.2026 ]

Wodnik - zwodnik

 Wodnik - zwodnik

Mówią o tobie wodnik -zwodnik,

chociaż brak ci w charakterze

pierwiastka uwodzenia,

bo żaden z ciebie zalotnik

nawet gdybyś nago przez miasto na rowerze,

bo ty jesteś jakby mimo woli, od niechcenia,

istniejesz sobie a muzom

po drodze między żarem i burzą,

a inni po prostu źle odczytują znaki

których zresztą wcale nie dajesz,

a gdy ty także wpadniesz na pomysł taki

i myślisz, że wręcz już na głowie stajesz,

nikt nie zwraca na to najmniejszej uwagi, 

ty sam zaś zakochujesz się w tych przeważnie 

którzy nie obdzielaja ciebie swoim kochankiem,

a gdy czasami dostajesz dowody miłości 

od kogoś kto wiesz, że w sercu twym nie zagości

szukasz możliwie taktowanego wyjścia z sytuacji

wierząc na wyrost, że miłość ci to wybaczy.

Średnio obchodzą cię losy świata 

ale ciągle chodzisz jakby na palcach

sam nie wiesz dlaczego

a tak bardzo zmęczony jesteś od tego.

Tak uroczo się nie śpieszysz,

choć na wszystko nie masz czasu

tak się ładnie umiesz cieszyć

wschodem słońca i zapachem lasu

ptaków śpiewem i krakaniem wrony

czasem tylko zbyt głęboko zamyślony 

mijasz życia swego przygarbiony cień

które wciąż roztacza tyle blasków, tyle lśnień.

[ 14.mar.2026 ]

Dwa walce

 Dwa walce

Dwa Chopina walce w jedną serca pieśń splecione,

jak bezwiednie płochej myśli początek i 

jej niedookreślony koniec,

jak ledwo widoczny księżyc po słońca wschodzie,

i przeznaczenia twarz odbita w przemijania wodzie,

jak niewypowiedziane słowo zawarte w półsłowie,

jak dwa kielichy przedniego wina dla  smaku i na zdrowie.

[ 07-11.mar.2026 ]

Jego alter ego

 Jego alter ego 

Nie chodzi z podniesionym czołem nigdy,

niebo chętnie zawsze przychyla wszystkim,

skrzętnie zbiera swoich radości nitki krótkie

by je splatać z każdym napotkanym smutkiem.

Nie chodzi nigdy z podniesionym czołem,

prościutkiego życia poletko uprawia z mozołem

sam w nim doskonale gmatwa co tylko się da,

gdy się śmieje beztrosko też tonie we łzach.

Nie chodzi nigdy z podniesionym czołem

jego dusza jest starym kościołem

zapamiętanych i nie, jego przewin i  grzechów,

których skutki utkwiły w drugim człowieku.

Nie chodzi nigdy z podniesionym czołem,

jest swoim diamentem i popiołem,

ma uśmiech, który ból jakiś kryje

i spojrzenie, którym przeprasza, że żyje.

[ 28.lut./01. mar.2026 ]