Pora na pielęgnowanie złudzeń

Pora na pielęgnowanie złudzeń 

Ostatnie liście z drzew cicho zrzuca

jesień złoto-ruda mgłami osnuta,

odchodząca za szemrzący czasu ruczaj

rozwichrzona w tych drzew czubach,

zawiedziona po andrzejkowych wróżbach,

nie poznaje swego odbicia w mijanych kałużach.

Za chwil kilka znów będzie już grudzień

zima zakończy u nas swe zagraniczne podróże,

rozłoży swoje białe bagaże, wachlarze, pióropusze

znajdzie swój cichy kąt, gdzieś tam, na wysokiej chmurze

da nam szronem kandyzowane czerwone róże,

głogi, czarne bzy, koralowe jarzębiny

by osłodzić cierpką zapowiedź, że zostanie tu dłużej, 

i myśli, że ją za to choć trochę polubimy.

Na wyjście bez szalika i czapki już się nie skuszę,

niespełnionymi starymi nadziejami trochę nakruszę 

do nowych szans most spotkań przerzucę,

złe przeczucia pozamykam na wszystkie klucze

ale biegu wody w rzece niczym nie zawrócę,

chociaż może mróz ją lodem zetnie

jak marzenia kadr zmatowiony skrzętnie 

bo nadchodzi pora na pielęgnowanie złudzeń.

Zbliży  się rychło czas ckliwych radości i wzruszeń,

może nie zaprosi już jemioła by się pod nią całować,

ale nie zabraknie mocnych wrażeń i pokuszeń 

podawanych przez codzienność, więc trzeba smakować

je z codzienności kielicha z wszystkimi pospołu

by ze spokojem w sercu zasiąść do stołu

do opłatka i kolędy pod pierwszą gwiazdką

gdy się ustali remis między sukcesem i porażką.

[ 28-29.11.2022 ]

Fetysze

 Fetysze

Brak zdjęcia nie zachęca 

nie imponuje, nie podnieca,

erotycznych gadżetów kolekcja,

ani gwałtu oczekująca erekcja

nawet jeśli w gratisie dyskrecja 

i transport i lokum i kawałek miejsca,

i higiena i zdrowie

zapewnione, potwierdzone,

zmysłowy zarost doceniam

ale on też na nic jeśli cię nie znam,

albo dajmy na to depilacje,

fingowane deprawacje,

udawane orgazmy, adoracje,

ani bujne informacje

że lubisz masaż i wzajemne masturbacje,

obfitości w kusej bieliźnie

ujęcia boczne, przednie, tylne

ani świecenie pełnią pośladków dwóch,

nagi tors czy też od pasa w dół,

jako wstępne kuszenie

chociaż lubię pępka do pępka tulenie.

Ale kupi mnie uśmiech twój,

ciekawych kilka słów,

uwierzę chętnie na nowo

w pogodę ducha kolorową,

ciepło spojrzenia

nie do przecenienia

i gdy spotkamy się kiedyś

spis pominiemy przeszłych przeżyć,

a brak pomysłu to też będzie słuszna droga

by codziennie mówić sobie cię kocham

nigdy żegnaj a zawsze do zobaczenia ,

ty właśnie cały będziesz  jak doskonały fetysz,

i bez znaczenia będzie różnica lat

nie będziemy się w sobie doszukiwać wad

od stóp po czubek głowy, będzie tak kiedyś

jak doskonale wyśnił nam

nasz niedoskonały świat.

[ 27.11.2022 ]

Adagio

Adagio 

Świat się uśmiecha do mnie,

drży w duszy nadziei płomień,

sen spełnia się przekornie

bo nie ma mnie przy tobie.

We włosy wplótł się słońca promień,

wiatr ci owiewa skronie,

w kieszenie chowasz zmarznięte dłonie

bo nie ma mnie przy tobie.

Brzmi pieśń w powietrzu czystym

o kimś kto był ci bardzo bliskim,

zaglądasz do lustra wspomnień

i nie możesz przypomnieć sobie

co ja w tym wszystkim robię

dlaczego tu cięgle jestem,

zawłaszczam twoją przestrzeń

z zastygłym powitania gestem.

[ 26.11.2022 ]

Serenada

Serenada

Wpadł księżyc w rzeki fioletowy nurt

by przywędrować do mnie mógł,

na chwilę tu na drugi brzeg 

w gitary mej zasłuchać się brzęk,

w jej śpiew.

Popłyńmy razem aż po brzask

z gwiazdami w perskie oko grać 

i w głos do utraty tchu się śmiać

nim świt rozdzieli nas 

jak czas.

[ 26.11.2022 ]

Okna wychodzą na las

Okna wychodzą na las

Mówisz, że  nie trzeba się wstydzić ani bać,

gdy się będziemy przytulać w skąpym świetle dnia,

gdy masz ochotę i fantazję by śmiało brać

mnie w ramiona gdy stoję już w drzwiach

i jakbyś na drogę, na zapas czułość chciał dać,

to kto podglądać by miał

intymną rozmowę-przygodę zmysłów i ciał?

Nikt nie zobaczy nas

może wiewiórka, może ptak

bo okna wychodzą na las.

[ 25.11.2022 ]

Pomiędzy

Pomiędzy

Pomiędzy tym, który był a już wyszedł,

i tym, który ma być lecz jeszcze nie przyszedł

jest miejsce na małą chwilkę ciszy,

gdy się lepiej własne myśli słyszy

i nic prócz tego wymiernie się nie liczy,

chociaż za plecami czas zadyszką dyszy,

bezgłosem okropnie jak kapral krzyczy 

i odstawia nieme kino 

i pogania tę moją bezbronną chwilę,

nim swe skrzydła kolorowe rozwinie

za jej przemijanie obarcza mnie winą.

[ 25.11.2022 ]

 

Radość

Radość

Krótki dzień

dziś snuje swoje drogi pośród mgieł,

w oku łza

wiruje jak znak srogi, chandrę ma.

Liść znów spadł

poranna szadź ścięła świat

ucichł wiatr

bo nie ma sensu aby sam tak wiał.

Joy of life 

to radość życia - hasło dnia

ją w sobie znajdź

i iskrę szczęścia i niechaj trwa

jak twój największy skarb bez wad.

Uśmiech wskrześ 

i zawsze wszędzie z sobą bierz

niech moc talizmanu blask oczu ma.

[ 24.11.2022 ]

Dylemat

Dylemat

Gnębi cię rozterka słuszna:

od połowy szklanka pusta

wypić, czy zamoczyć usta?

Jeśli wypić to samemu czy do lustra?

Ale ty nie wierzysz w takie gusła.

Dręczy niepewność celna:

do połowy szklanka pełna

smaku zwartości nie pamiętasz.

Miałeś zapisane więc notatki czytasz.

Odnajdziesz czy nie - przemijasz.

[ 23.11.2022 ]

Nie do pary

Nie do pary

Z trygonu powietrza znaki dwa

Waga to ty, a Wodnik ja,

na skraju snów i jawy

raz spotkać się miały 

bo się sobie spodobały

i do siebie pasowały 

jak dwie krople kawy

której ty nie pijesz wcale.

Powitalne nie zagrzmiały salwy

bo to miał być nasz czas kameralny.

Zmrok już sobą nakarmił dzień

chodź i usiądź, przytul mnie

będzie pięknie przez chwilę lub dwie

nie, nie trzeba blasku świec.

Ta chwila

nasza jedyna

lecz niczyja

przemija

nas ze sobą nie spina

i coś nam to przypomina

kiepską scenę z kina

ale to niczyja wina.

Stosunek do mnie twój

ogromnym jest sekretem,

jak mgławic gwiezdnych rój

na listopadowym niebie.

Raz jeszcze

w mą przestrzeń

coś z marzeń

się wedrze.

Mówisz, że jesteś konkretem,

przez cały alfabet wszystkich możliwości

i malujesz siebie autoportretem

swojej mega super arcy męskości,

bez względu na okoliczności.

Coś cicho mówisz

nie wiem czy do mnie

na pokuszenie nie wodzisz, nie kusisz

jest skromnie, przytomnie

jak na balu, gdy jeszcze nie grają

i wszyscy pod ścianą czekają

niby na nic, a jakby na wszystko,

nowe rozczarowania zagłuszyć muzyką,

stare nadzieje przez parkiet potoczyć do nikąd,

potem jak Kopciuszek zniknąć nie gubiąc

buta nim zegary wybiją północ,

jak Trędowata uciec przez las przełajem 

nie wiedząc jak to jest a co się ledwo zdaje.

Zapytania mi zostawiłeś zbyt dużo znaków

jak głosy egzotycznych ptaków,

które przelatują pośród snów

bezszelestnym ruchem piór.

A tak mnie sobą rozmarzyłeś,

zanim ze mną chwil kilka spędziłeś

ty  też w te marzenia wierzyłeś.

Zamknąłeś się nagle w sobie

milczysz jak w grobie

jakby będąc już teraz u siebie tam

zapominasz, że mnie znasz?

lub ewentualnie odpowiadasz

trzysłowym zdaniem

na  co czwarte pytanie

jakbyś miał żal o śniadanie,

że nie zostałem na nie

a ty miałeś to w planie?

Myślałem, że opcjonalnie.

Może sprawy twoje nie pomyśli się potoczyły,

albo wyniki badań nagle zaskoczyły, zasmuciły,

czy też przemyślałeś na nowo sobie mnie

i przestałeś o mnie marzeń po prostu już chcieć?

W twoich oczach na sile wyrazu 

straciłem przy bliższym poznaniu

bo ja jestem zwyczajny nudziarz

choć kto wie czemu zainteresowania wzbudzam

ale między nami wszystko okazało się bardzo zbyt

daremne jak szukanie przyciągania sił,

nieosiągalne jak intymności pierwszej wstyd,

odległe jak pierwszy witany wspólnie świt.

Przepraszam zatem, że nie ja

lecz ktoś inny ci opowie żart

czymś do łez rozbawi

i z nim zobaczysz znowu świat

przez różowe okulary

Przepraszam więc , że jednak nie ja

po przebudzeniu słodkiego całusa ci dam

czym innym ktoś cały dzień ustawi ci na tak

i będziesz z nim żyć na jawie jak we snach

czy to będzie twarda droga czy zdradliwy piach.

Bo my jesteśmy nie do pary

jak z fan klubu Bogumiła i Barbary.

[ 14-17.11.2022 ]

Żenua

 Żenua 

Świat niezmiennie 

codziennie 

i od święta

w swoją stronę gna

ale dokąd nie pamięta.

Każdy nowy świt

prawo-lewy spin

to nowa choć ta sama gra,

słychać w tle

szmerek 

tasowanych kart

a reguł ciągle brak.

Z żadnej logiki

nie wynika

że są możliwe takie wybryki

a sens sprawy aż zatyka

jak smutny, podły żart 

co nie jest tynfa wart

i niecna kpina

co się brzydko wypina

z premedytacją

jest czystej postaci żenadą 

i kompromitacją

a nie wszyscy tak potrafią

więc się nie wstydzi

bierze

chytrze

co nieswoje

w lepkie dłonie

i nienawidzi

wszystkich do okoła 

spod ochronnego parasola.

Od instytucji konkretnej państwowej

dla ministra od przewałki finansowej 

medal w uznaniu

wymiernych zasług

na polu owocnej defraudacji bez cienia

choćby maleńkiego wyrzutu sumienia

i nikt nie czuje, że tak nie wypada

nawet gabinet cieni o tym nie gada.

I zanim wstanie 

kolejny świt

świat będzie dalej 

w swoją stronę iść

ktoś inny nową aferę zacznie szyć.

[ 11-12.11.2022 ]

Grafika

Grafika

Za namową serdeczną Agnieszki

aby w kilku zdaniach zgrabny skreślić

niekoniecznie jasny portret

jednej ze znanych mi kobiet

zarywam noc żeby bzdur nie śnić

i próbuję słowem

stworzyć dzieło epokowe.

Wśród wytycznych wielu

wymyślonych w pośpiechu

był warunek , że mam tak zrobić

by to nie był obraz Jandy lub Rodowicz,

a mówiła jak natchniona

o chwilo błogosławiona

jaka ma być ta moja Ona,

po czym pobiegła, zginęła jak mgła,

konsultacja skończona

i z tematem zostałem sam.

Przyszła znów za czas jakiś

w bardzo złym humorze

i nie ma zamiaru długo tu zabawić,

owszem, na me dzieło rzucić okiem może,

sprawdzić, coś ewentualnie doradzić

wykaz błędów i wypaczeń zostawić

zanim zniknie pośród Drogi Mlecznej mgławic.

Jej opinia, że za słabe , ogólnie nie o to chodzi,

Ona przecież lubi koty, a z treści to nie wynika,

coś trzeba z nietkniętej głębi materii wydobyć

tu rym jest zły, tam zmienić miejsce przecinka,

ale podoba się jej koloryt, klimat, 

bo jest w tym coś, liryka,  ciekawa linijka,

Lecz z pochwał, z aprobaty to wszystko

ogólnie jakoś w sumie kiepsko wyszło

pokornie się godzę z panią Agnieszką

widocznie nie jestem żadnym artystą.

Obiecuję zrobić poprawki

uwzględnić uwagi

tam ująć blagi tam dodać powagi

zabarwić ironii szczyptą

żeby całość nie prezentowała się tak sztywno,

tylko ją to już nie obchodzi

już lekko za półcienia kreskę w smugę odchodzi.

Eviva l'arte 

i marzenia uparte.

choć mrok się ledwo przeciera świtem,

i Ziemia krąży mozolnie po orbicie ze zgrzytem..

cień mojej postaci pochylonej nad zeszytem 

stanowi nieuchwytne dzieło znakomite 

i wcale przecież nie widać że to nie kobieta,

nie można mieć pretensji, że to nie na temat.

[ 09.11., 09.12.2022 ]

Fengari ( Księżyc )

Fengari ( Księżyc )

Dziś nowa

pełnia księżycowa

jakieś tajemnice 

w zakamarkach swoich chowa,

kocie źrenice

w ciągłym zachwycie,

więc nie odmawia astralnego różańca

a przygrywa gwiazdom do tańca

i w tym mroku

mimo kosmicznego tłoku

nikt nie gubi kroku,

czarnym atłasom nieba

trwanie uprzyjemnia,

nocy płochość ośmiela

do kochania się w wybrańcach,

na jej własnych szańcach

by mogła swobodnie

skrzydła rozpościerać

i dostojnie bezkresy przemierzać.

Dziś nowa

pełnia księżycowa

zawstydza słońce mocą blasku

i łapie słońce doła , 

nie pokaże się światu o brzasku.

[ 07-09.11.2022 ]

Telos ( Koniec)

 Telos ( Koniec )

Już wiem, że z moją miłością do ciebie nic się nie da zrobić,

niezależnie jak często cię widuję, kiedy czasem przychodzisz,

a raczej, że między niespełnione marzenia trzeba ją odłożyć,

bez żalu się do tej myśli uśmiecham, bo tak miło było się zauroczyć

słuchając twojego głosu i patrząc bez zuchwałości w twoje oczy.

Oczekiwać więcej 

to brawura, której jednak nie chcę

dawać pola do popisu

ani czasu do namysłu.

[ 06.11.2022 ]

Kokkino garifalo

Kokkino garifalo

W skrzynce pusta koperta a czekasz na list

a już dla kogoś kimś ważnym przestałeś być

zamilkły muszle do wczoraj pełne pieśni

i szklana kula przeczuć żadnych już nie śni.

Ubierasz swe myśli w nowy krój bzdur

co przypomina profil porannych chmur

przeklinasz zbyt wierną samotność swoją

zawiedziony przez los napisaną niedorzeczną rolą

pośród martwych liści spadających z drzew

kiedy świat otula pasmo chłodnych mgieł

jak jesienny zdetronizowany król kier

złamane skrzydła nadziei wleczesz za sobą 

strzępią się pióra na wilgotnym od łez bruku

z nie domkniętej walizki gubisz myśl złotą

bezużyteczną jak strzałę amora źle  wystrzeloną z łuku,

nieprzydatną jak  delikatny  czerwony goździk

kiedy niedzielna tablica przylotów tak cię już nic nie obchodzi,

tak odległą jak księżyc, który za  gwiazdami wzrokiem wodzi,

jak planeta, która gdzieś w czarną kosmiczną dziurę odchodzi,

w czwarty wymiar i tam innych sny rozwozi.

[ 05.11.2022 ]

Kali mera

Kali mera

Nie lubię ciągle

przeglądać w krzywych

lustrach złych wspomnień

które nie chcą odejść

i nie dają się rozbić  jak szyby.

Nie lubię w snach

przeżywać wojen

zaszczuty w las

pierścieniami nagonek,

truchleć ze strachu by nie być

dygotem jak  liść,

przygasłym swoim własnym cieniem

rozwiewanym wiatru powiewem

ani choćby myśli swoim szeptem

zagłuszanym kropel deszczem.

Moje sny nie bywają na ogół szczęśliwe

nie wiem jak ty do mnie w nich przyjdziesz,

jak przywołać dobre moce sprawcze wszystkie

by ci wręczyć nadzwyczajny do mnie bilet

na drogę ze snów do stacji życie,

na pociąg z odjazdem o godzinie zawsze pod semaforem

z przyjazdem do celu o godzinie nigdy nie w porę

A ja i tak na przywitanie ciebie się wybiorę.          

W miarę szczęśliwe natomiast są przebudzenia

i zaraz po nich z ulgą chwytane spostrzeżenia,

że to tylko sen, który zaraz się zatrze

niech no tylko za okno na świat popatrzę.

Może tam ciebie kiedyś zobaczę.

Dzień dobry ci powiem, zaproszę na kawę.

Ty przyjdziesz powiesz dzień dobry kochanie,

obejmiesz , przytulisz, zostaniesz.

[ 04.11.2022 ]

Thema petalouda ( Motyw motyla )

Thema petalouda ( Motywy motyla )

Motyl  listopadowy

król kier poziomkowy

uroczy uśmiech filmowy

najczulszy ma dotyk dłoni

i usta o smaku czekoladowym

stąpając twardo po ziemi

nie traci lekkości , finezji 

w sposobie bycia

w podejściu do życia

w którym z nim właśnie proza

to stosowany rodzaj poezji

by prosta  droga wiodła

gdzie stajemy się dla siebie lepsi

jak powiew wiosny i jesieni

jak ochłoda w lato, otucha w zimę

syci siebie, sobą napojeni 

i wiecznie siebie głodni, spragnieni.

Motyl listopadowy

wprost jak z żurnala mody

piękny en face i profil

rysunek ust i oczy

od spojrzeń ich głowę tracę,

mówi do mnie gęstym basem

że jestem z jego marzeń

i już na zawsze tylko my razem

będziemy cieszyć się światem

pośród codziennych zdarzeń

nie obarczeni przeszłości bagażem,

będzie nam cudnie banalnie

szczęśliwie literalnie

jak ze snów idealnie.

[ 03.11.2022 ]

Zaduma nad przemijaniem

Zaduma nad przemijaniem

W ten dzień na zadumę przeznaczony,

zarezerwowany, zaskoczeni odkrywamy

wplątani w scenariusz wymyślony

że tak sobie nieustannie przemijamy.

Ledwo się rodzimy

w cokolwiek uwierzymy

a tu już przybiega kostucha

kosą śmiga, łańcuchami brzęczy

i się perwersyjnie cieszy

z uśmiechem od ucha do ucha

bo nas już ma

wpisanych do kart

na wizytę kiedyś tam

jak służby zdrowia pracowniczka

w ramach nfz ostatniego kontaktu orędowniczka.

Czujemy to pewnie za każdym razem

nawet jeśli życie nam się pełnią blasku skrzy

kiedy przechadzamy się cmentarzem

klucząc ścieżek labiryntami 

między kwaterami z ostatnimi meldunkami

gdzie się  wiekuiste sny spokojnie śni.

Przemijam,

wygrywam albo przegrywam

z kalendarza daty zrywam

jak najprędzej zapominam

nowy dzień odkrywam, zdobywam.

Na przemijanie

nic nie poradzę

może się z nim zaprzyjaźnię

i tak sobie poprzemijamy ramię w ramię...

[ 01.11.2022 ]