ZROZUMIEĆ ŻE ŻYCIE TO CUD

ZROZUMIEĆ ŻE ŻYCIE TO CUD

Gdzieś na rozstajnych drogach ty

znowu nie wiesz dokąd chciałbyś iść,

myśli snują się jak mgły

tylko wiesz, że nie wiesz nic.

Cóż, zatem wracasz w domu sień,

bo to nie najlepszy w życiu dzień

aby w świecie szukać sensu swych snów

i się rozpadało znów.

Kiedy w oknie stoisz

życia  się nie boisz,

ani jego krętych dróg.

Kiedy ciągle czekasz

jak człowiek na człowieka,

rozumiesz, że życie to cud.

Kiedy w rytmie serca płomień drży,

w swojej klatce pustki zbitych szyb,

w życia labiryncie zwykłych dni

nagle chcesz odważniej żyć.

Deszcz o szyby dzwoni

kropla kroplę goni

niby smutku srebrna łza.

Ktoś cię spotkał raz, czy dwa

wiesz, pamiętasz skąd go znasz

I pamiętasz, że cię w deszcz

pod parasol schronić chciał.

Kiedy w oknie stoisz

losu się nie  boisz

ani tego co ci da.

Kiedy ciągle czekasz

jak człowiek na człowieka

ta udręka sens ma.

Gdzieś na rozstajnych drogach ty

ciągle nie wiesz dokąd iść,

Tylko znowu czekasz

jak człowiek na człowieka,

Ta udręka sens ma.

[ 29-30.10.2021 ]

ZNAK Z OLIMPU

ZNAK Z OLIMPU

Ktoś z Olimpu daje mi znak

pośród sarkastycznych gwizdów i braw,

Kasandra swe mroczne wizje ma

jednak tam zabawa bez końca trwa.

Czy to prawda, czy się jednak tylko droczysz

Ale jeszcze spojrzę w twoje oczy

pochwycę tę pewność nim ją coś spłoszy.

Prometeusz przebiegł  tuż obok nas,

nie będzie dziś w nocy u siebie spać.

Światła  postanowił nam jasność dać,

ty mógłbyś przykład z niego brać

ciepło i blask, który w sobie masz

nie wiesz czy chciałbyś coś z tego mi dać

dziś jeśli od jutra nie mamy się   znać

być może nie pamiętając zbyt długo siebie wzajemnie.

Ale teraz i tu pokochajmy się czule, namiętnie

wejdźmy w siebie delikatnie powoli

niech spadnie niebo ale niech nie boli

splećmy ciała swe i języki

jakbyśmy nie mieli  nigdy nikogo przed nikim.

Bądźmy wzajemnie dla siebie pierwszymi i ostatnimi.

Nie pośpieszajmy nadejścia rozstania chwili,

zagrajmy sobą da capo al fine,

podaruj ty mnie i ja tobie jeszcze godzinę,

gdy będziemy bezkresnie bezsilni

i nie będziemy niczego się wstydzili.

Zapomnimy na chwilę szczęśliwi

o powrotnych biletach

skrzętnie schowanych w wyjściowych kieszeniach.

Potem ciągle jeszcze pełni czułości będziemy szeptać swe do widzenia.

Bez pretensji choć w cieniu żalu,

że bez deklaracji spełnienia...

[ 24.10.2021 ]

ZAKOCHANI W CHOPINIE

ZAKOCHANI W CHOPINIE

Umilkły owacyjne brawa

chociaż niechętnie,

pogasły światła

nie beznamiętnie,

nawet szelestu kartek

jurorskich  notatek...

Zdumionym zachwytem,

przepełniona tak tu nagle sama została

sławetna zacna koncertowa sala,

przecięta przez serce wirtuozowskim sznytem.

Nieprzebrzmiałe echo jej akustykę jeszcze rozpala.

Już się wszystko dokonało, odbyło

ale wezbrana przepiękną muzyką 

cisza nią jeszcze długo brzmiała

jakby cieni orkiestra bez partytur ją grała

aby ta nagła pustka nią się ogrzała

i ta szemrząca natchnionym urzeczeniem fala 

w przestronnym foyer i lustrzanych korytarzach.

Na drugim piętrze 

w kakofinii emocji o najwyższym rejestrze

arbitralne prawdy

kruszą światło uderzając w żyrandoli girlandy

jego barwne okruchy spadają jak powietrze

na miękkie fotele i  zdobione poręcze

Rozkwitają artystyczne racje - dywagacje

snują się przekleństwa, piętrzą afirmacje

zaczarowanej krainy czerni i bieli

uważać trzeba żeby nie wylać dziecka podczas kąpieli

I znaczenia 

żadnego to nie ma 

czy jest  po mieczu czy po kądzieli,

coraz większe ze zdumienia źrenice

a zacierają się jasno określone granice

kto tu w rzeczy samej najważniejszym artystą

kto choć już z w panteonie nazwiskiem lecz tylko statystą.

( nie mylić z sadystą ).

Zatem każdy w swej duszy, w swym rozumie i  sercu ustala

jakaż to nieprawdopodobna skala

geniuszu się o niego otarła,

jak to mocne wzruszenie

drapieżnie dopadło do tęsknoty gardła

i wodzenie na pokuszenie samego siebie

dwa w jednym i cios i podniesiona garda

i żywe piękno i natura martwa

strzelista prawdy  jasność i zwątpienia mgła ją gmatwa

i to obezwładniające napięcie

bo trzeba wypracować sensowne rozstrzygnięcie.

Znowu będzie szach i mat, będzie perskiego oka mrugnięcie.

Uzasadnienie gdzieś się rozwinie,  gdzieś uściśli

w laurowych wieńcach kwiat japońskiej wiśni.

A fortuna z mamoną zrobią sobie wspólne zdjęcie.

Nie koniecznie w sekrecie.

Szybko zamieszczą je w internecie.

Będą sprawdzać czy lajkujecie.

[ 21.10.2021 ]

ZAPROSZONA ŚRODA

 ZAPROSZONA ŚRODA

Wpadła środa od wczoraj umówiona,

pcha się w ramiona czułości spragniona,

pieszczoty rozdaje namiętnie roztargniona,

wiatr ją w swe wiotkie raz po raz brał ramiona

przelatując  w blaskach księżyca

a ona była tak poruszona i tak natchniona,

on wił jej koło ucha szepty o innych galaktykach

a tak wykochał, wypieścił, nadotykał

i byłabyż ona w zmysłowych skowronkach

gdyby gdzieś nad ranem

pośród mgły firanek

nie zgubił jej  ten miły kochanek.

Zatem zapraszam ją na kawę

i czekoladowego kawałek ciasta,

obgadamy przy tym niejedną sprawę

i wszystkie plotki zebrane z miasta,

rozpatrzymy ich temperaturę i zapach,

z pogodowego kalendarza

ustalimy co może się zapowiadać

patrząc sobie prosto w oczy

chociaż to nasze intencje skryte będzie zdradzać,

z kącika ust zdejmując okruszek

gestem dłoni który wzruszy i zauroczy,

jak zmysłowych skojarzeń i podszeptów łańcuszek.

Może nawet jej wyznam tajemnic moich banalne sekrety,

może odważę się być niemodnie naiwny i śmieszny,

niezgrabnie w gestach niezdarny

zanim się zbierze i odejdzie, niestety,

za tę chwilę niepowtarzalną z nią jestem jej bardzo wdzięczny.

Zostanę do jutra z siebie niestarannie odarty.

[ 20.10.2021 ] 

ZAPOWIEDZIAWSZY SIĘ WCZORAJ WIECZOREM

ZAPOWIEDZIAWSZY SIĘ WCZORAJ WIECZOREM 

A dzisiaj odzwiedził mnie wtorek

zapowiedziawszy się wczoraj wieczorem,

ale po drodze zgubił swój lepszy humorek,

choć znalazł jakiś koralik lub paciorek

jakby zadatek na zaręczynowy pierścionek

i na dzień dobry po nocy pełnej głupich snów

całuje wzajemnie

chętnie i namiętnie

a trochę dyskretnie

i grzecznie bo co ludzie powiedzą

ale cóż inni o takim całowaniu wiedzą?

Taki pochmurny jednak jesteś

i zdradziecko za pazuchą deszcz niesiesz

i cytujesz z książki kilka słów

z przeczytanej strony zaledwie pół.

I kawę wraz ze mną będziesz pić

żeby pełną piersią dziś ze mną żyć.

[ 19.10.2021 ]

ZMIENNA ZROZUMIENIA

ZMIENNA ZROZUMIENIA

Odjąć znaczy dodać

taką niekiedy wykładnię

syntetycznie podaje

nauk wszelkich królowa

często mam wrażenie

że zabrakło bardzo niewiele

aby coś  potoczyło się znacznie lepiej.

Nadzieja, 

że zrozumienie wszystko zmienia

nie syci pragnienia

opuszczenia sfery cienia.

Lecz co jeżeli tego cienia nie ma?

[07.09, 19.10.2021]

Z LATA SZARYM KOŃCEM

Z LATA SZARYM KOŃCEM

Znowu jesienny wiatr

z drzew coraz więcej zrywa

liści barwnych jak kadr

co mi wciąż przypomina

ciebie gdyś obok mnie szedł 

w jakimś nieznanym mieście

serce ogrzewał twój szept

i nie trzeba było nic więcej.

Obiecałeś znowu mi

narysować w niebie słonce

przyrzekałeś znów tu przyjść

z tego lata szarym końcem

ale przeoczyłeś gdzieś

tę najkrótszą do mnie drogę

lub innego czegoś chcesz

w czym ci raczej nie pomogę.

Na ratunek przybądź mi

ja uratuję ciebie

bądź słońcem szarych dni

ja będę twoim niebem.

[ 14-15.10.2021 inspiracja : Pozowi mienia z soboj ]

ZABŁĄDZISZ POD MÓJ DACH

ZABŁĄDZISZ POD MÓJ DACH

W końcu zbudujesz kiedyś most na drugi brzeg,

odnajdziesz drogę, żeby do mnie znowu biec,

przestaniesz wreszcie oglądać się wstecz

zatem już naucz się po prostu mnie chcieć.

Zabłądzisz kiedyś pod mój dach

wtedy zrozumiesz, że to ja

całym światem twoim mogę być jak nie był nikt,

swym ramieniem cię obejmę  jak twój  anioł stróż

przy mnie złej godziny nie pokaże żaden zegar twój

proza życia ze mną będzie bajką jak ze snu.

Zachwyci cię nasz wspólny świat

jak nocy świętojańskiej kwiat,

całym światem twoim będę tak  jak nie był nikt,

swym  ramieniem  cię  obejmę jak twój anioł stróż

przy mnie złej godziny nie pokaże żaden zegar twój

proza życia ze mną będzie bajką jak ze snu.

Zrozumiesz znowu  świata sens

uwierzysz, że on dobrem jest

całym światem twoim będę tak  jak nie był nikt,

swym  ramieniem  cię  obejmę jak twój anioł stróż

przy mnie złej godziny nie pokaże żaden zegar twój

proza życia ze mną będzie bajką jak  ze snu.

[ 15.10.2021 prawie jak Radość ze szkła ]

ZDRADLIWE CIEBIE SKRYWAJĄ MGŁY

 ZDRADLIWE CIEBIE SKRYWAJĄ MGŁY

Mgły skrywają cię zdradliwie,

a ty jesteś tam i czekasz,

jak los i przeznaczenia chwile,

gdzieś w bezkresach czuwasz i trwasz,

nie wie nikt jak się ratować

kiedy na przeciwko staniesz,

jak lodowiec pośród fal.

Czasem jesteś tak jak słońce,

lub jak biały, martwy śnieg,

bywasz jak lodowa góra

to zamarzasz to znów tajesz,

często myślę, że to bzdura

a to wszystko w tobie jest,

czarność nieba , jasność gwiazd.

Lecz kiedy z tobą jestem,

zabieram cię w mą przestrzeń,

jak głową wprost w ocean

w miłości otchłań wpadam

ty pozostajesz zimny

jak góra lodu w oceanie

z osadem co na dnie zostaje

smutków  pod  mrocznym wody lustrem

nie potrafię tego zmienić

nawet gdy usta twe swoimi musnę.

Jesteś winy mojej górą

i mnie cień jej wciąż pochłania

i poczucia klęski szczytem

a ty ironicznie mylisz to z zachwytem.

Z mojej drogi odejdź proszę,

albo bądź mym dobrym  losem,

podaj szybko twoje dłonie

jakiś gest, w który uwierzyć mogę,

że potrafi moja miłość

stworzyć dla nas cichą przystań

i roztopić lodu górę

bez miłości serce twe.

[ 08-09.10.2021 inspiracja: Iceberg ]

Z SAMYM SOBĄ SPOTKANIE

 Z SAMYM SOBĄ SPOTKANIE

Pozwolę sobie i od tego zacznę,

pamiętam, że kiedyś było pisemko

przeznaczone i dedykowane kochającym

a nazywało się zwyczajnie po prostu "Inaczej".

I pamiętam, że kupować je nie było mi lekko,

bo się tak z tym czułem bezbronnie niewinny 

a ciągle zawstydzony i przepraszający,

jak z czapką na głowie złodziej gorejący

bo chcąc nie chcąc w twarz twarzą

a już na to nic nie dało się poradzić,

swoją orientację trzeba było zdradzić

i tak nie intymnie wyznać - przyznać

sprzedawcy i temu kto za mną stanął,

chociaż ku temu ostatniemu ustawiony byłem plecami,

że mnie w życiu erotycznym pociąga wyłącznie mężczyzna.

Podawałem pieniążki dla ułatwienia odliczone

brałem pismo przejęty jak zwierzę spłoszone.

I na ogół przeglądałem w domu, późnym wieczorem.

Tłumacząc się przed sobą największym wówczas w domu spokojem.

W którymś numerze zamieszczono ankietę

jakby dla mojej potrzeby otwartości zachętę i podnietę.

Tutaj śmiało, szczerze i odważnie mógł napisać każdy

kim jest, co osiągnął, dokąd zmierza, o czym marzy,

czy już wyszedł z ram swojego cienia

czy dopiero do tego siły zbiera,

na czym się był w życiu swoim  dotkliwie sparzył

ile szczęścia los nieproporcjonalnie zdarzył

i nie trzeba było specjalnie uzasadniać , tłumaczyć

dlaczego jeden facet woli drugiemu w oczy patrzyć 

i całej tej reszty cokolwiek miałaby znaczyć.

Nie umiałem wyczuć, czy te  zwierzenia

pisali do rubryki czasopisma autentyczni  czytelnicy 

czy tak powstała gazetowych portretów galeria

jedynie fikcją była stworzoną przez redakcję w tajemnicy.

A ponieważ przygoda niejedno ma imię i niejedną twarz

to niewiele o to czy ma to jakiś sens dbając

wolno co prawda do czynu tego dojrzewając

napisałem i wysłałem też i ja.

Wszak anonimowo, się pocieszałem, gdyby ktoś to wydrukować miał

i gdyby nadmiar wątpliwości po niewczasie znać o sobie dał.

I tak też się stało, oni to faktycznie  zrobili

Dziwne to było bardzo dla mnie

szczególnego rodzaju z sobą samym spotkanie,

czarno na białym jaki jestem, jakim siebie widzę rozgłosili.

Jak kiedyś gdy   przez radio mój wiersz przeczytano

niejedną noc nie mogłem zasnąć po samo rano.

[ 06.10.2021 ]

ZAWSZE W KAŻDYM WZBUDZA ŚMIECH

ZAWSZE W KAŻDYM WZBUDZA ŚMIECH

Przez rozpalonych ogni ostry żar

codziennie biegnie do utraty tchu

bo wraz z nim zamknie się ogromny świat

w areny krąg i maskę - żywy trup.

Jak żart to żart a ty się z niego śmiej

anonimowo bez złych konsekwencji

korzystaj śmiało z prawa chwili tej

Arlekin to jest wszak na licencji.

Bo Arlekin, ten Arlekin

musi w każdym wzbudzić śmiech

Ach Arlekin, nasz Arlekin

i dla niego to nagrodą jest.

Atleci wyjdą w świateł jasny blask

z żelaza sztaby będą giąć jak wosk

zapomnisz łatwo o istnieniu trosk

i że się gdzieś za rogiem czai strach.

Brawa dla nich polecą pod areny dach

i kwiaty się posypią w uznania znak

zapłonie wzrok, orkiestra zagra tusz.

Arlekin wypełni czas antraktu znów.

Bo Arlekin, ten Arlekin

w każdym musi wzbudzić śmiech,

Ach Arlekin, nasz Arlekin,

i dla niego to nagrodą jest.

Nie zorientujesz się , że bawić cię

Arlekinowi coraz trudniej jest

nie wiesz, że kiedy zgasną światła ramp

to on sam dla siebie Hamleta gra

choć przecież za to nikt mu nie da braw

nawet gdyby maskę zdjął, pokazał twarz

i to że płyną po niej łzy prawdziwe

bo on jest arlekinady mistrzem.

Ach Arlekin nasz Arlekin

zawsze w każdym wzbudza śmiech

Nasz Arlekin, ten Arlekin

i dla niego to nagrodą jest.

[01.10.2021  inspiracja Arlekino]