Znaleźliśmy się

 Znaleźliśmy się

Pod osłoną pochmurnej nocy jak pod parasolem

zajrzałem na randkową pomarańczową stronę

z założenia wziąwszy pod uwagę ogólnie późną już porę

na króciuteńką zaledwie chwilki chwilę

aby raz jeszcze przejrzeć profile

bo może kogoś fajnego przegapiłem

a byłaby to niepowetowana szkoda

żeby kogoś znowu nie spotkać.

Coś mglistego przez myśl mą zmęczoną przeleciało

gdy przeglądałem profil użytkownika 68Adagio

na czarno białej fotografii wyraz twarzy

jakby ktoś tęsknił, marzył...

a może to zupełnie coś innego znaczy

zależy kto jak popatrzy...

A następnego dnia rano

pomiędzy śniadaniem i kawą

jakby mi coś rozkazywało

więc chociaż nie planowałem

ale żeby pozbyć się nachalnego imperatywu

sprawdziłem czy ktoś złożył rewizytę na moim profilu.

Zadrżały mi ze wzruszenia dłonie

kiedy zapytałeś czy ja jestem mayflower...

myliły się palce na klawiaturze gdy pisałem odpowiedź

przeczuwając, że to ty jesteś ten mój człowiek...

Jednak po wstępnej zgodzie

zrezygnowałem z propozycji by przy sobocie 

jechać wraz z tobą do Elbląga

gdzie twemu koledze być może śmierć w oczy zagląda

bo chociaż kusi nowa z tobą wspólna przygoda

jak tu się komuś po biografii beznamiętnie plątać

tak bezczelnie całkiem obcym będąc

i ty może wówczas nie czułbyś się dobrze ze mną.

Ale obiecałem, że gdy będziesz już wracać

ja będę na ciebie cierpliwie czekać 

a świadkiem naszego spotkania będzie gwarna stacja.

Bez baloników, czerwonego jak maki dywanu

bez orkiestry, szampana i transparentów 

bez kwiatów na powitanie, przywitanie ciebie

nim pociąg przyjechał czekałem by ci powiedzieć

witaj, jak dobrze, że jesteś.

Wierząc w dobry losu splot

pomyślnego przeznaczenia słysząc głos

pobiegliśmy drogą naszych wszystkich słońc

aby rzucić kości i przekroczyć zmysłowości krąg.

[ 24-25.06.2022 ]

Stare drzewa

 Stare drzewa

Stoją w lesie stare drzewa,

życia w nich już dawno nie ma,

a się jedno o drugie ociera

i skrzypią przy tym jak jasna cholera,

bo wiatr je powiewem muska

gdy znad małego morza zalotnie zawiewa

składając do pocałunku wilgotne usta.

Stare w lesie stoją drzewa

jakiś ptak coś rzewnie śpiewa

o opadłych z drzew marzeniach

aby raz choć dotknąć nieba,

żeby przebudziły je raz jeszcze odgłosy wiosny

i zazielenił deszczu napój miłosny

żeby ktoś o nie był jeszcze zazdrosny.

Stare stoją w lesie drzewa

spróchniała w nich zaschnięta nadzieja

nie przygarnęła jej na przechowanie czarna ziemia

a beztroski wiatr znad wody słonej się zerwał

i tę nadzieję po wszechświecie goniąc sponiewierał.

[ 18-19.06.2022 ]

Sól w słoiku po kawie

 Sól w słoiku po kawie

Kreślisz nam perspektywy awangardowe

i Atlantydy chesz ze mną odkrywać  nowe,

z rozmachem po prostu kosmicznym

powierzasz mi siebie na prawie wieczystym

bo ze mną pragniesz skraść wszystkie konie

i zdobyć na własność jeden tęczy koniec,

wzrok roziskrzony radośnie ci błyszczy

wreszcie możesz rozpakować swych marzeń walizki

bo stałem się tobie niewymownie bliski.

Kardynalne chcesz poznać me tajemnice,

co namiętnością , pasją, fetyszem,

w jakim kanonie brzmią moje prawdy,

między słowami szukasz ich dominującej barwy,

badasz czy życie biorę ostrym wirażem,

czy zwinnym przebiegam pasażem,

zagadujesz o co się w życiu najbardziej staram,

czy nago sypiam czy w bieliźnie

czy już o tobie myślę skrycie

jak o swoim mężczyźnie na całe życie

i  za erotycznych potrzeb tymczasowy parawan

pragniesz zajrzeć

i ślad snów zostawiony na jawie odnaleźć.

Zapewniasz solennie już teraz

pchać ze mną ten życia kierat

i że przed wszelkim złem mnie niezawodnie ocalisz

bo otulisz  jak płatkami serce kwiatu swoimi ramionami.

A jednak nagle nie chcesz czułości i pieszczoty nagiej

bo cię dręczy fakt, że trzymam sól w słoiku po kawie.

A mnie zależy tak bardzo na tobie jak na nikim,

zaraz natychmiast z mego życia wyrzucę wszystkie słoiki

ale ty się czujesz sparzony, nieodwracalnie urażony

zaraz natychmiast znajdujesz do rozstania pretekst nowy,

wychodząc w progu głosem nieco ściszonym 

mówisz : muszę wracać do żony

zrobiła na obiad żurek i kotlet schabowy.

A ja za twoją niemiłość mam rachunek słony.

I już. W każdym świata narzeczu i gwarze

rozumiem, że nic dla ciebie nie znaczę.

Czy tak wygląda przedsionek raju utracony?

Z tej czy z tamtej strony?

Schemat inny a powielony...

[ 16.06.2022 ]

 

Zwyczajny facet

Zwyczajny facet

Jestem nienormalnie zwyczajnym facetem

spotkasz mnie najczęściej z uśmiechem

niezmiernie rzadko strzelam firmowego focha

jeszcze rzadziej siedzę w kącie gdzie płaczę i szlocham,

uwielbiam taki stan : kocham kochać

i kochanym być tak bym chciał

szukam niecierpliwie kogoś kto mnie z nikąd zna

kto myśli i czuje tak samo prawie jak ja.

To taka maksyma stara jak świat

wyświechtana niespełnieniami  zbieranymi od lat.

Ale ciągle potencjał swój ma

i magiczny  zank i smak.

Ktoś miły zaprasza - spotkajmy się

a jednocześnie ostrzega, żonaty jestem, nie szukam na sex

tak wiem, że czasami w życiu tak jest

lecz uparcie zaprasza na ustronną nudystów dziką plażę

bo nadzieja w nim drzemie, 

albo  kuszące podsyca  pragnienie,

że się w całej niedoskonałości nago pokażę,

ktoś propozycję wrzuca jakby niechcący:

"kuj loda póki gorący!"

ktoś inny planując szczegóły erotycznej burzy

ustala kto będzie na dole , kto zaś na górze

a ja wiem, że przy bocznym ciał ułożeniu

dylemat : góra? czy dół? traci na znaczeniu.

Dlaczego nikt nie wyznaje, że by mógł

bez przerwy i namiętnie do utraty tchu

całować szepty rozkoszy moich ust?

Inni koneserzy by chceli bez ceregieli 

nieomal w biegu w zdejmować mi spodnie

i tak im się spieszy, że nawet przez głowę

choć to niewygodne, nierozsądne i niezdrowe.

Amatorów picia ze mną kawy na golasa

chociaż przecież wcale się nie znamy,

zbywam obojętnością ulokowaną poniżej mego pasa,

a kiedy któryś wydaje się zbyt uparty,

niekoniecznie będąc szczerym sekert wyjawiam,

że przyrodzonko małe mam, dyskretnie zdradzam

i jeszcze nie zdarzył się nikt kto by powiedział

że jemu to w niczym nie przeszkadza.

I tak się "rozmowa" w nic przeradza.

I każdy zgaszony opuszcza na zawsze mój przedział

ja w nim jeszcze chwilę będę siedział

oglądając szanse mijające jak w fotoplastikonie zdjęcia

drżąc z przejęcia by mi z ręki nie wypadła złapana niegdyś tęcza.

[ 29.05.2022 i 05- 12.06.2022 ]

Bez poczucia winy.

Bez poczucia winy.

Nie lubiłeś mówić ze mną o poważnych sprawach

każda konkretna  kwestia to zupełnie nie dla ciebie temat

przypierany do muru , bo kiedy jak nie teraz mamy porozmawiać

odegrałeś swój dramat oparty o stary schemat 

nonsensami wodząc mnie po labiryntach twoich prawd

w które podejrzewam, sam dawno przestałeś wierzyć

ale sięgasz po nie by bez ceregieli wypracować cios i wymierzyć

i wygląda na to, że masz to przećwiczone, tak dobrze w to grasz

a ja zobaczyłem twoją tak odmienną od tej którą pokochałem twarz.

Chcesz być w tej sytuacji górą ale się ciągle nerwowo miotasz

zamiast usiąść, spokojnie spojrzeć prosto w oczy

jak patrzysz zawsze  kiedy jesteś miły i uroczy

ale coś między nami się zmieniło zaczęła sypać się fasada

dobrych gestów a intencji jeszcze lepszych jak kaskada

twoich banałów , oglądając ten pokaz czuję się jak idiota.

Klasyczna metoda ogonem odwracania kota

bez wdzięku wykonana  twoja koronkowa robota,

ale nie będę się przez to w poczucie winy motać

by w jego duchu w nowych sytuacjach dawne błędy naprawiać

gdy będę  otwarty ,gotowy aby się o nową miłość starać.

[ 11.06.2022 ]

Filozofia naszej niemiłości

Filozofia naszej niemiłości

Nie chce mi się zgodzić

filozofia naszej niemiłości

już nie kochasz lecz nie odchodzisz,

knujesz sposoby

abym ja to zrobił.

Tak chcesz - tak się stanie

i w tym możesz liczyć na mnie,

że już cię nie kocham skłamię

choć to nie takie łatwe

ale zatrzymać cię nie mogę

kiedy iść dalej beze mnie chcesz 

zdobywać nowy niewspólny cel,

kiedy już falstartem wyruszyłeś w tę drogę.

Może taki jest sens

świętej oświadczenia,

że najwięcej łez

się wylewa

przez spełnione marzenia.

[ 01-03. 06. 2022 ]

W tej chwili nie wiem

W tej chwili nie wiem

W tej chwili nie wiem

intencje zawiera jakie

twa mowa związana

jak źdźbłem wiązka siana,

jak słońce i cień

błękitną wstążką jak dniem

jak boję się i chcę

pomędzy tak i nie

pomiędzy przeczuwam a śnię

pomiędzy nie wiem a nie pamiętam

czy to posłowie czy przedmowa,

nieśmiała zachęta

czy konkretna odmowa,

tu zastosować się nie da

da capo al fnie - zagraj od nowa

bo nie istnieje alternatywna coda.

[ 03.06.2022 ]

Może jeszcze kiedyś wróci miłość

Może jeszcze kiedyś wróci miłość

Świt daleko , tak tu cicho

miało szczeście przyjść i przyszło

ale jego moc zbyt krótko trwa

trzeba będzie jeszcze raz

w niebie dobrych wypatrywać gwiazd.

Kto z nas by zrozumiał to,

pośród zachodzących słońc

że przed nami 

swój aksamit

ściele już ostatnia noc?

Kto z nas by zrozumiał, że

gdy jutrzenka budzi się

wstaje nasz 

 jak zamsz

ostatni wspólny dzień?

Nie dośniłem swoich snów

chociaż spałeś obok tuż

na dzień dobry nie podałeś swoich ust

i nie miałeś dla mnie pogodnych czułych słów,

nie tuliłeś zmysłów dreszczem ostatniego teraz tu.

Kto z nas by przewidział to,

przecież nam nie o to szło,

nić miłości nam wypadła z rąk,

szczęścia się rozbiło szkło.

[ 01-02.06.2022  jest tu cień "Kokkino garifalo" ]