Kolysanka

 Kołysanka 

Jeszcze za oknami dość jasno 

a już głowa do poduszki aby zasnąć ,

jeszcze nie wzeszła na niebo wieczorna gwiazda

i nie wrócił jeszcze ptak do gniazda

a już Morfeusz w ramiona bierze

siwy nów srebrzy powietrze

 a już sen powieki nuży

a już sen kolorowo wróży,

niech ci więc noc spokojem służy

 i bezsennością czasu nie dłuży.

[ 30.06.2025 ]

Nie wiem

 Nie wiem

Nie wiem czy marzenia podszyte nadzieją

mają większe szanse, że się w życiu spełnia,

ale z pewnością duszę i serce lepiej ogrzeją

gdy się barwne ciepłe sny bezdrożami rozejdą 

sensu swego szukając między niebem a ziemią.

Nie wiem czy linie losu przeważnie są kręte

bo są szaleństwem planet i gwiazd ogarnięte,

bo to co romantycznie pięknie rozpoczęte

niespełnienia piętnem tknięte , pęknięte,

czy że czas porywa nas w swoją pętlę.

Nie wiem dlaczego przewrotnie się spełnia

coś co ma zaledwie przedsmak marzenia

i dlaczego przestroga uważaj o czym marzysz        ma wymowę ostrzeżenia przez którego pryzmat blady cień przeznaczenia można zobaczyć 

[ 27-28.06.2025 ]

Czy to jest moje?

 Czy to jest moje?

Zwątpilem, że to co piszę jest moje.

Bo może gdzieś przez kogoś porzucone,

może zwyczajnie po ludzku przegapione

lub przypadkiem zgubione

i przeze mnie tylko znalezione i słowo po słowie 

przygarnięte, przytulone, przysposobione?

Tu coś posklejam tamto powiążę

spiesząc się czy aby wszystko zdążę 

zebrać co podpowie wiatr, czym zaszumi morze

nim się w mniej powabnym pokaże kolorze,

nim się to wszystko bezładnie w nicości zatrze

i przestanie być tak absorbująco ważne.

[ 24-25.06.2025 ]

Puste miejsce

 Puste miejsce

Puste miejsca z osamotnienia

niby wciąż masz coś do zrobienia

bo przecież życie pustki nie znosi

ciągle coś z sobą przynosi 

cień szuka cienia i odwzajemnienia

w końcu znajduje cień niespełnienia

i zwątpienia bez znieczulenia 

i wciąż żarliwe do nadziei prośby zanosi.

Puste miejsce nikt takich nie chce

wśród żalu słów zapalą się świece

i nie wie nikt właśnie od dziś

jak dalej i po co trzeba żyć 

I nie chce się wierzyć że sens w tym jakiś jest

bo runął świat i nigdy już nie będzie taki sam

a trzeba się znów nauczyć śmiać

aby dalszego ciągu biegu spraw mniej się bać.

Bo życie wciąż trwa z nami i w nas

tylko w tę grę nie chce grać czas

Przez ciernie do gwiazd biegnie przez świat

bo życie wciaż trwa zawsze zielone światła ma.

[ 22-23.06.2025 ]

Nowy profil

Nowy profil

W towarzyskich profilach

przebieram jak w uciekających chwilach

ty w swoim napisałeś w kilku słowach

że szukasz kogoś kto lubi się całować,

 i aby był super przytulaczem

by o życiu pomyślał poważnie i z czasem

zaprosił do wspólnego lóżka, stołu 

i żeby miał poczucie humoru

lecz gdyby nie miał, jakoś zaradzisz temu,

postanowiłem spostrzeżeń swoich nie chować

ta zgodność niesie coś z ważniejszych znaczeń

więc napisalem bez większego w sobie oporu,

z wiarą, że to będzie nowe otwarcie dla nas obu

Skwitowaleś me wyznanie słowami ,,to miłe"

dwa krótkie słowa nic więcej tylko tyle 

wystarczająco by nadzieje odleciały jak motyle

w naszej wspólnej przestrzeni miejskiej

nie daleś mi miejsca na więcej

nie będzie spotkań wyznań jesteś mi potrzebny

jak do życia tlen i ciągle za tobą tęsknię

zamykam te drzwi z napisem to znowu nie ty.

A może są to słowa zachęty skromne

i teraz to czekasz aż podejmę, rozwinę wątek?

Zatem jeszcze dopytam by pewność zyskać

niż się gubić w rozlicznych domysłach.

[ 21.06.2025 ]

Szary tom

 Szary tom

Coś mi się nagle przypomniało,

od kawy porannej gwałtownie poderwało,

do biblioteczki gorączkowo pognało,

ale nie znalazłem tego szarego tomu

pełnego gołych faktów i barwnych anegdot zbioru, 

śladów, mgieł wspomnień, korowodu 

jemu współczesnych postaci, obrazów

życia na tle epoki, efektownych porażek,           skromnych sukcesów, banalnych romansów 

i wierszy co były i są przebogatym kolażem.

Brak tego tomu obudził niepokój,

wiem że go znajdę, ba, sam w ręce mi wpadnie

kiedy w podobnym półszale czegoś znaleźć zapragnę.

[ 21.06.2025 ]

Pretekst

 Pretekst

Szybko mi odpisałeś co się rzadko zdarza,            bardzo chętnie jakiś spacer albo kawa

ale wyjeżdżasz do Warszawy prawie zaraz  

i to jest nieodwołalna w tym momencie sprawa.    więc na godzinę przed odjazdem na dworcu               lub innym razem bo często tu bywasz w końcu ponieważ nie chcę z tobą znajomości zaczynać

od rozstania przed odjazdem to cała przyczyna.   więc szczęśliwej podróży ci życzę i proszę o kontakt gdybyś tu przyjechał ponownie.

A potem już byłeś w Pruszkowie ,

z którym mam kilka odległych wspomnień.

Ale rozmowy ze mną jednak nie zaczynasz

gdy po krótkim czasie powitała cię Kościerzyna,

która zaś kogoś innego mi przypomina...

więc tak się nadarzyła okazja wspaniała

do naszego drugiego nie spotkania ..?

[ 19-21.06.2025 ]

Kwiat akacji

 Kwiat akacji 

Witaj każdy dzień dany ci

pokładaj w nim wszelkie nadzieje

chwytaj co ci los niesie dziś

gdy świt znów po nocy jaśnieje.

Cisza rozmów ma z tobą smak

a czułość w spojrzeniach się rodzi 

w myślach jawi się marzeń kształt

i miłość na kawę przychodzi.

Kwiat akacji znów roztacza swój słodki smak

bramą nieba leci szczęścia ptak

białe kwiaty strąca z drzewa nadmorski wiatr

nam ze sobą dobrze aż chce się śmiać .

Każdy ranek zakochany w Jutrzence jest

jak my w sobie po kresów kres

drogi wiodą nas do siebie by razem iść

razem być, razem żyć, razem śnić.

[ 18-19.06.2025 ]

Szamanowi

Szamanowi

Ciepły blask miodowych oczu w jednej chwili,

wzgarda, pogarda i odraza zaraz w drugiej,

potem stajesz się znowu miły i troskliwy

jakbyś miał połowę duszy natury ponurej.

Lubisz to że jestem a za chwilę nienawidzisz

jakimś niedookreślonym gestem dajesz znać

że sam się temu wszystkiemu co jest dziwisz,

bo to się w ogóle nie powinno było stać.

Jakbyś nagle zrozumiał, że nie jestem słońcem ,

ale mgłą snującą się nad murami cmentarza

i zaciągasz się głęboko kolejnym papierosem

a to co myślisz ciebie samego to przeraża.

Ale z uśmiechem dobrym powracasz

nie zawstydzony wcale, że dałeś się przyłapać

na zwątpieniu na które czasem sobie pozwalasz,

i spokojnie miłością kawę dosładzasz.

Kreślisz nam plany na najbliższe wspólne godziny,

dokładnie wiedząc dokąd pójdziemy, co zrobimy,

taki cudownie bezpieczny, na świecie jedyny,

i znowu ze mną szczenięco szczęśliwy.

Tylko już zawsze będę w tobie widział

bo się niestety odzobaczyć nie da

tak skrajne dwa twoje oblicza

i moja do ciebie miłość raz pęknięta 

nie wytrzyma tej próby na ostrych zakrętach

bo się strach zwyczajny przyczepił i po duszy się pęta

a czasem w oczy zagląda i klepie po plecach

i kiedy zapytasz czy jeszcze , ja odpowiem nie , dłużej tego ciągnąć się nie da.

I ciebie to wcale nie zdziwił jakbyś na to tylko czekał,

i między twoimi słowami dotykalna wręcz ulga 

że to ja historii tej rozdział zamykam,

i bez zbędnej histerii z życia twego znikam,

ty sam byś jeszcze z tym zwlekał,

a przecież sam wiesz, że serce nie sługa.

[ 16/17.06.2025 ]

Witkowi

 Witkowi

Jeszcze ciszą ogarnięty cały dom,

nawet nie zbudzone wiersze śpią

wskazówka zegara

niestrudzenie się stara

kroku dotrzymać czasowi

i wraz z nim nadążyć 

uciekającą chwilę dogonić,

przemijaniu przeszkodzić...

na freskach wspomnień pamięcią wodzić 

nieśmiało zaczynam 

tu nadziei światełko tam żalu pajęczyna 

tam się żagiel podmuchem wzdęty rozpina

tam zaś niepożegnana rozstania chwila

i niepewność : była czy nie była przyczyna

prawdziwa czy tylko zmyślona 

gdy pisałeś daj mi spokój nie pisz do Koszalina

i tak się skończyła miłość i romans

lecz czy słusznie? sprawa nie jest wyjaśniona.

Czy pozory złe nas zmyliły jak drogowskazy

pomylone, 

przestawione w odwrotną stronę?

Przecież ty we mnie ja w tobie widzieliśmy swoją połowę.

Gdzie zgubiliśmy i kiedy naszego szczęścia podkowę?

Dlaczego nie przyszło nam do głów

aby zacząć jeszcze raz

nowe szanse sobie dać

aby nie zaprzepaścić wspólnych snów?

Jeszcze w ciszy tonie cały dom,

za oknami mewy dzioby drą,

zagłuszając przekomarzanie wron

zegarowa wskazówka zatoczyła kolejny krąg.

[ 15.06.2025 ]

Sławkowi

 Sławkowi

Jeżeli kiedyś: jutro, za tydzień lub za rok,

chociaż nie ma tego planu w moich snach

staniesz jednak mimo to w moich drzwiach

wiedz, że przechowuję dla ciebie tamto ,,tak"

sprzed wielu, bardzo wielu bez ciebie lat,

którego nie chciałeś za dobrą monetę wziąć.

                              *   *.  *

Już między nami sprawa była obgadana,

spadająca gwiazda marzeń naszych złapana 

i w ogólnych zarysach uzgodniliśmy wszystko

i na horyzoncie nie czaiła się przeszkoda żadna

i nawet na to zgodziły się moja siostra i mama,

ale tak w dłonie uchwycone szczęście prysło

jak mydlana kolorowa bańka,

nie spełniła się nam nasza bajka,

został we mnie ślad miłości co ma serce zranionego ptaka,

nie miałem chęci, nie szukałem szans aby nagły brak wzajemności opłakać 

skrycie, należycie,

a nas w odrębne samotności pognało życie...

Ale listopadowe w Warszawie popołudnie

i wieczór wspominam z czułością bo było cudnie

nim pośrodku nocy powiedziałeś ,,nie" bo to dla ciebie za trudne

chociaż to w sumie raczej smutne

nie potrafię z całą stanowczością stwierdzić,

że okrótne...

rozstaliśmy się na dworcu przed południem,

pasaże nie były bezludne ,

megafony zapowiadały, pociągi odjeźdzaly, przyjeżdżały,

niewypowiedziane słowa drżały 

na strunach duszy,

żeby niezręczność chwili zagłuszyć

coś nieważnego mówiliśmy,

a czas tak wyliczyliśmy,

że na peron krótki zjazd,

potem no to cześć no to pa,

drzwi wagonu mimowolny trzask

i już, nie było nas.

Nie wiem czy dziś choć czasem o mnie pomyślisz?

czy jak ja za tobą, za mną zatęsknisz?

a może się ożeniłeś i masz śliczne jak ty dzieci?

Ciekawe, czy zachowałeś nasze listy

z których wynikało, że byliśmy sobie bliscy?

[ 10-14.06.2025 ]

Kazikowi

 Kazikowi 

spragniony mnie byłeś 

jak źródła na pustyni derwisz

nim posiadłeś nieomal czciłeś

a teraz zadumany świątek siedzisz

bo spędziliśmy noc średnio udaną

i chyba już gdy zbudziło nas wczesne rano

i otworzyłeś okno na świat który był Warszawą

której rozgwar wypełnił twe maleńkie mieszkanko

sam to wiedziałeś nim woda w czajniku

że nie chcesz choćby dotyku

ani przepadać w ramionach

przytulać do łona 

ust całować 

z rozkoszy nie móc wydobyć krzyku

tego nie chcesz ze mną 

ale bym kapcie podał, czy na stoliku

postawił szklankę z herbatą 

kiedyś na stare twoje lata

chęci wyrażasz z aprobatą

ale nie dałeś i tej roli 

pretendenta na brata

o co mnie jakoś serce nie boli

ani o to że nie jestem skarbem twoim

jeszcze zjemy u przyjaciół twoich

z Gdańska śniadanie świąteczne,

co z decyzjami co do nas nie będzie sprzeczne ,

na Grabówku spijemy herbatę nieśpiesznie,

spędzimy pół nocy w gejowskiej dyskotece,

powiesz mi tam właśnie dlaczego mnie nie chcesz,

spotkamy się ostatni raz na bulwarze

w Gdyni, przejdziesz na rowerze

a razu pewnego Sylwia wiadomość 

smutną przyniesie 

że już ciebie nie ma i nie będzie 

a ja nawet nie byłem na twoim pogrzebie.

[ 03-08/18.06.2025 ]

Życie to podróż

 Życie to podróż 

Mówisz życie to podróż

dla każdego bez wyjątku 

codziennie od początku 

od środy do wtorku

i da capo al fine 

nim ostatnia godzina wybije

czy się jedzie czy stoi w korku

czy w autobusowym tłoku 

czy tkwi się w rozkroku

jak słońce nim wyjdzie z mroku

pozornie,

przezornie

bierze się tę szansę

jak kota w worku

wyrusza w trasę

od świtu do zmroku

a w nocy zaś sen

zabiera gdzieś hen

do gwiazd, do planet, do słońc,

lub w odmęty koszmarów, jak bądź 

gdzie gubi się bliskich i znika dom.

Mówisz, że życie to podróż 

i każdy jest jak Odys albo Kolumb

a sensem jest drugi człowiek

więc bez mrugnięcia powiek

umawiasz się ze mną na dworcu 

bo znalazłeś mnie jak w korcu maku w końcu.

 [ 03-06.06.2025 ]

Taki poranek

 Taki poranek 

Nie przystroił się  poranek

ani złotą ani srebrna rosą,

obok jesteś ty, mój kochanek,

coś śnisz i chowasz stopę bosą

pod kołdrę, a wiatr gdzie oczy poniosą

krąży, kołuje i leci, a jaskółki roznoszą

pilnie zapowiedź deszczu nad wioską,

z poranną kawą wychodzę na ganek

mając na chwilę ten świata kawałek

na własność i nie spojrzę na zegarek,

nie przywołam myśli co będzie dalej 

póki twój sen spokojny, nadziei kaganek

jest jak wianek i komunii naszej opłatek,

gdy słońce ciepły promyk na parapet kładzie 

łatwo dają się schować w najniższej szufladzie

troski i zwątpienia niepotrzebne na razie 

wiem że zaraz przejdziesz w niedopiętej piżamie, 

pocałujesz czule,  dłoń na ramię położysz 

i tak razem przy kawie 

będziemy wspólną teraźniejszość tworzyć ,

patrząc jak się konik polny buja na wysokiej trawie.

I nazwę ciebie całym moim światem

z wiarą, że usłyszę od ciebie : nawzajem.

[ 04.06. 2025 ]

Apollinaire

 Apollinaire 

W objęciach akacji biała brzoza tkwi

nocą śni swoje bezpieczne sny 

w blasku słońca sielankowe wiedzie dni

i nie boi się deszczu burzy ani mgły 

a ja patrząc na ten ujmujący kadr

żałuję że nie potrafię jak Apollinaire 

tak dobierać kolorów, mieszać barw

ani przestrzeni tak rozkołysać 

a potem zgrabne to opisać,

tak się w słowach bezkarnie zatracić

potem się nimi jak wstążeczkami bawić,

to pożar duszy i serca wzniecać i gasić 

i tak się sobą w epoce swojej zaznaczyć.

[ 29.05-02.06.2025 ]

Dynamika czasu

 Dynamika czasu 

Zegar niektóre sekundy stawia miarowo

spokojnie, zwyczajnie, nie nerwowo,

powoli, stopniowo przechodząc w crescendo,

inne zaś twardo, jak donośnie fortissimo forte

z inspiracji dziarskim, marszowym krokiem

prawie brutalnie odbijając się od ścian i okien,

a inne jakby bieg i oddech wstrzymywał

tracąc napięcia puls i tętno

miedzy sprężyną i baterią,

piano pianissimo z partytury czasu odgrywał

jakby je przed kim? a dlaczego? ukrywał.

[ 02.06.2025 ]

Głos na los

 Głos na los

I za chwilę znowu

znacząco wpłynie 

na mój mały świat

nowe w tym roku 

polityczne rozdanie

znaczonych kart,

jak na ironię losu 

trzeba wybrać drogę 

a nie ma wyjścia z chaosu

a dzwon nie bije na trwogę 

tylko łąka odurza kwiatem

i bez który jest lilakiem 

tylko deszcz wzbierający nad światem

i nadzieje które muszą obejść się smakiem.

 [ 31.05.-01.06.2025 ]