ZATRZYMANY PRZEZ CZEKANIE

ZATRZYMANY PRZEZ CZEKANIE

Ja ciągle na ciebie czekam

jak na gościa z daleka

i najbliższego człowieka

cierpliwie, więc wyrusz , nie zwlekaj

bo czas tak nieludzko ucieka.

Im dalej w las tym gęściej rosną drzewa,

słabszy więc promień słońca dociera 

skąpym swym światłem słabo drogi oświetla

i nie widać czy szanse są czy ich nie ma,

że czekający, czekanego się doczeka.

Gdy tym czasem w spokojnej wody toń

korale wpadły łez,

to na próżno drżąca dłoń

wyłowić by chciała je.

Tylko, po co?

I jakby przez przypadek

z wysokiego urwistego brzegu

zauważony na morzu mały statek

zostawia za rufą drobne fale

i płynie dalej wciąż i dalej

od kogoś kto pozostał z pożegnaniem

do kogoś kto czeka z powitaniem.

[ 27-31.12.2021 ] 

ZDARZY SIĘ JESZCZE

 ZDARZY SIĘ JESZCZE

Miałeś tu przyjść powiedzieć mi,

że  od dawna chcesz ze mną być,

i już od dziś, tak już od dziś

wzajemnej miłości gorącą nić

na resztę naszych niełatwych żyć

wraz ze mną splatać i snuć,

wszystko co dobre celebrować, czcić

i cierpliwie by niczego nie psuć

przeczekiwać chwile gorsze,

które los też nam przynieść może.

Aleś nie przyszedł zatem nie wiem

czy nie wymyśliłem sobie Ciebie?

A właściwie, nie Ciebie

bo przecież Ty istniejesz, istniejesz.

I całkiem realnie widuję Cię od czasu do czasu,

i chciałbym dyskretnie pośród codziennego hałasu

przekazać Twojemu sercu drżenie mego serca,

moją tremę przez Ciebie, co jednocześnie 

onieśmiela i podnieca , onieśmiela i podnieca.

Gdy Ciebie słyszę, widzę

zachwyt się z zakłopotaniem splata

niepewność się w duszy rozlewa szeroko jak La Plata

i nawet być może, że trochę się wstydzę

bo rodzi się takie podstępne pragnienie

aby Twe usta całowaniem uspokoiły skronie

a dłonie dotykiem pieszczoty  otuliły ciało moje.

Nie przyszedłeś chociaż miałeś przyjść

więc marzenia i tęsknoty mogą jeszcze żyć

nim spełnienie przerzuci most 

po którym my będziemy szli

drogą pośród radości i trosk

lub rozczarowanie zetnie nadziei kwiatu kiść.

Po tym też będziemy doskonale osobni sekrety śnić.

[ 25-26.12.2021 ]

ZANIM ZACZNĄ SIĘ ŚWIĘTA

ZANIM ZACZNĄ SIĘ ŚWIĘTA

Wigilia, szósta rano

wyruszam w świat nieśmiało,

gwiazdy nade mną zasypiają

a księżyc jeszcze nie

i z gwiazd  śmieje się,

a morskie fale to wstają to się kładą

i szumią dookoła grudniową balladą,

drzewa pod śniegową czapą,

śpią i śnią  bajkowo biało.

Jakby nie miał żadnych wad

zatrzymał się w tej bieli świat

na chwilkę małą.

Jakby nic się nie stało...

by się ufność łatwiej czerpało,

że nadziei, miłości i wiary

jak ten świat stary 

w ten czas, nie jest za mało,

w opłatku, kolędzie, pasterce,

w pustym miejscu przy stole

jak postanowienie i orędzie

" miej serce i patrzaj w serce ".

[ 24.12.2021 ]

ZIMOWA ROZTERKA

ZIMOWA ROZTERKA

Dałaś  mi  rzecz,

o  której  wiesz,

że  nie chciałem  jej  mieć.

Rozmawiałaś o niej ze mną

i wyglądało na to

że ustaliliśmy to na pewno.

A najciekawsze

okryłaś to dobrej chęci płaszczem

bo zrobiłaś to dla mnie

abym odczuł radość i satysfakcję.

Tyle starań, taki gest

a mnie dziwnie i niezręcznie z tym jest.

Wolałbym od ciebie mieć

pośród skomplikowanych życia dróg

jasnej pewności  grunt,

że tak to tak a nie to nie.

Dałaś mi rzecz,

której nie chciałem mieć,

ciągle rozkminiam tę ideę

a z drugiej stroniy

że robię sam sobie z tego aferę

też jestem zaskoczony....

[ 21.12.2021 ]

ZE MNĄ DOBRY LICZYSZ CZAS

ZE MNĄ DOBRY LICZYSZ CZAS

Jakiś list mi w ręce wpadł,

twych zaledwie kilka zdań,

w roli głównej z tobą dawny kadr

z naszego szczęścia kilku lat.

Między wierszami chciałbym dziś

znaleźć tajemnicy nić

dlaczego tak nagle przestałeś moim być,

przestałeś moim być...

Może pośród zachwytu twoich słów

jak to dobrze, że mnie masz

i że od teraz ze mną dobry liczysz czas

skrywa się jakiś ważny znak,

który ja przegapiam znów.

A może zdobyta dla ciebie rajska gruszka

nie zachwyca swym soczystym smakiem,

w kromce wspólnego chleba zabrakło okruszka

smakującego miodem, mlekiem, makiem,

otulałem ciebie ciągle niewłaściwym skrawkiem nieba,

sprowadzałem deszcz, który nigdy nie zaśpiewał,

z wozu fortuny darowałem bez wartości koło,

w nagości nie było nam zbyt wesoło.

Feniks z popiołów nie chciał się odrodzić

a na twojej drogi jaśniejszą stronę

  ktoś lepszy zaczął przychodzić,

już go pragniesz w każdej chwili porze

zaszumiało ci nim w głowie 

 zakochanie jak wiosenne morze

bałeś się, że ktoś ci może go przepłoszyć

a tak inaczej błyszczały mu oczy

do Ciebie się śmiały, nie mogłeś się temu oprzeć,

więc mnie wyrzuciłeś porządkując swe życie i łoże,

a  ja się  tak łatwo rozproszę ...

rozproszę ... 

szybko jak  w wodzie na ból głowy proszek.

Tylko jeszcze między wierszami chciałbym dziś

znaleźć tajemnicy nić

dlaczego tak nagle przestałeś moim być,

przestałeś moim być...

chociaż nic się nie da z tym zrobić dziś

bo już i ja nie chciałbym twoim być.

[ 18 - 20. 12.2021 ]

ZASŁUCHANY W UST TWYCH SZEPT

 ZASŁUCHANY W UST TWYCH SZEPT

Zasłuchany w ust twych szept

zapominam cały świat,

duszy twojej zrywam czarny i biały kwiat,

zmysły fotografię chwili rwą na strzęp,

gdy jeszcze śpisz,chociaż to sprawa niełatwa

widzę cię przez wszystkie kolory światła,

zachowując zapach twojego smaku

tak  zwyczajnie witam cię o poranku

kiedy słonko powoli wychodzi z lasu,

nie śpieszy mu się choć na cały swój spacer

codziennie ma mniej i mniej czasu,

a w jego blasku uśmiechają się dobre szanse.

To słońce odbija się w oknach domów,

wpada w nonsensy przykawowych rozmów,

wplata się w stateczną nagość drzew

i w przelatujących ptaków śpiew,

a rozbestwiona i rozpanoszona jemioła

przez tych kilka chwil udaje, że jest cała  złota,

ciekawe czy się na to nabierze chociażby jedna sroka

która przecież świecidełka wszelkie kocha?

[ 17.12.2021 ]

ZABIERZ MNIE STĄD

 ZABIERZ MNIE STĄD

Zabierz mnie stąd

tam gdzie twój ląd

z ciepłem oczu i rąk

podaj swą dłoń i zabierz stąd.

Miłości ma !

Miłości ma złota jak słońca blask,

gdzie odeszłaś w za daleki świat 

wszystko co mam chciałbym tobie dać

Miłości ma

tylko gdzie ty jesteś gdzie?

daj mi znak 

daj mi znak bym wiedzieć mógł

wszystko co mam chciałbym tobie dać.

Miłości ma

zobacz mnie znów jak pierwszy raz

zobaczyłaś mnie kiedyś gdzieś 

kiedy to miało największy sens

Miłości ma

zobacz mnie znów zobacz znów

przecież to wicąż jestem ja

taki sam kochania twego wart

przecież to wciąż jestem ja.

Zabierz mnie stąd

tam gdzie twój ląd

z ciepłem oczu i rąk

podaj swą dłoń i zabierz stąd.

Miłości ma !

Miłości ma złota jak słońca blask,

gdzie odeszłaś w za daleki świat 

wszystko co mam chciałbym tobie dać.

[ 03-17.12.2021 inspiracja S'agapo gia tis orea ]

Z KATEDRY WYFRUNĄĆ NIE MOGĄ

Z KATEDRY WYFRUNĄĆ NIE MOGĄ

Szepty w pustej katedrze

tną półsłówek jedwabnym szelestem

niesłychanie nośną przestrzeń,

bezkreśnie niosą się najcichsze słowa

nawet ożywią witrażerię kolorową

jednak z katedry wyfrunąć nie mogą

i podążyć swoją własną drogą,

uczynić swój byt nieznaną przygodą...

Często śnią mi się pociągi

ciągle gotowe do drogi

i chociaż wszystkie mają tablice kierunkowe,

to zawsze wyruszają w niewiadome,

posiadanie biletu niczego nie zmienia,

zamierzony, określony cel jest bez znaczenia

już nie można wysiąść i się przesiąść

albo wrócić i wyruszyć w drogę od nowa,

nim się skończy sen podróż trzeba kontynuować,

przejść przez mostów i luster tysiąc.

W tych pociągach giną moje bagaże

wszystko co mam i o czym marzę,

ale najbardziej zabija mnie to,

że gubią mi się ci, co w tej podróży ze mną są.

A bez nich mnie nie ma

nawet pod postacią cienia.

Szepty w pustej katedrze

tną półsłówek jedwabnym szelestem

niesłychanie nośną przestrzeń,

bezkreśnie  niosą się najcichsze słowa

nawet ożywią witrażerię kolorową

jednak z katedry wyfrunąć nie mogą,

uczynić swego bytu spontaniczną przygodą

i podążyć swoją własną drogą.

[ 02. i 04.12.2021 ]