ZASŁUCHANY W UST TWYCH SZEPT

 ZASŁUCHANY W UST TWYCH SZEPT

Zasłuchany w ust twych szept

zapominam cały świat,

duszy twojej zrywam czarny i biały kwiat,

zmysły fotografię chwili rwą na strzęp,

gdy jeszcze śpisz,chociaż to sprawa niełatwa

widzę cię przez wszystkie kolory światła,

zachowując zapach twojego smaku

tak  zwyczajnie witam cię o poranku

kiedy słonko powoli wychodzi z lasu,

nie śpieszy mu się choć na cały swój spacer

codziennie ma mniej i mniej czasu,

a w jego blasku uśmiechają się dobre szanse.

To słońce odbija się w oknach domów,

wpada w nonsensy przykawowych rozmów,

wplata się w stateczną nagość drzew

i w przelatujących ptaków śpiew,

a rozbestwiona i rozpanoszona jemioła

przez tych kilka chwil udaje, że jest cała  złota,

ciekawe czy się na to nabierze chociażby jedna sroka

która przecież świecidełka wszelkie kocha?

[ 17.12.2021 ]