ZE MNĄ DOBRY LICZYSZ CZAS

ZE MNĄ DOBRY LICZYSZ CZAS

Jakiś list mi w ręce wpadł,

twych zaledwie kilka zdań,

w roli głównej z tobą dawny kadr

z naszego szczęścia kilku lat.

Między wierszami chciałbym dziś

znaleźć tajemnicy nić

dlaczego tak nagle przestałeś moim być,

przestałeś moim być...

Może pośród zachwytu twoich słów

jak to dobrze, że mnie masz

i że od teraz ze mną dobry liczysz czas

skrywa się jakiś ważny znak,

który ja przegapiam znów.

A może zdobyta dla ciebie rajska gruszka

nie zachwyca swym soczystym smakiem,

w kromce wspólnego chleba zabrakło okruszka

smakującego miodem, mlekiem, makiem,

otulałem ciebie ciągle niewłaściwym skrawkiem nieba,

sprowadzałem deszcz, który nigdy nie zaśpiewał,

z wozu fortuny darowałem bez wartości koło,

w nagości nie było nam zbyt wesoło.

Feniks z popiołów nie chciał się odrodzić

a na twojej drogi jaśniejszą stronę

  ktoś lepszy zaczął przychodzić,

już go pragniesz w każdej chwili porze

zaszumiało ci nim w głowie 

 zakochanie jak wiosenne morze

bałeś się, że ktoś ci może go przepłoszyć

a tak inaczej błyszczały mu oczy

do Ciebie się śmiały, nie mogłeś się temu oprzeć,

więc mnie wyrzuciłeś porządkując swe życie i łoże,

a  ja się  tak łatwo rozproszę ...

rozproszę ... 

szybko jak  w wodzie na ból głowy proszek.

Tylko jeszcze między wierszami chciałbym dziś

znaleźć tajemnicy nić

dlaczego tak nagle przestałeś moim być,

przestałeś moim być...

chociaż nic się nie da z tym zrobić dziś

bo już i ja nie chciałbym twoim być.

[ 18 - 20. 12.2021 ]