Sam na progu drogi

 Sam na progu drogi

Znów jestem sam na drogi mojej progu,

w oddali mgły wśród wieczornego mroku,

księżyca blask i echo moich kroków,

w tle gwiazda z gwiazdą szeptem gada

a na szczyty drzew wiatr szorstki siada.

Wokół świat przeraża i zachwyca

gdy tak idę patrząc w twarz księżyca,

który na przeciwko Wenus przysiadł

zapatrzony w jasne jej źrenice 

w tym półmroku jakaś tajemnica.

Jak pytanie czego chcę od życia,

jaki cel przed sobą do zdobycia 

na za rok, na jutro i na dzisiaj?

Wyzwanie: żyć! jak rzucona rękawica

niby oczywiste a smutek nie znika.

Ja już nie chcę przygód wielkich ani szczęść,

nie żałuję niespełnionych życia szans

ale szukam miłości żebym nie szedł sam

i wolności i pokoju pragnę w ten trudny czas

aby wreszcie noc przyniosła spokojny sen.

Nie, nie ten co ostatecznie i na zawsze

pod opiekę dębów brzóz lub sosen

w ciasny grób do mogiły kładzie

ale ten co się kojarzy z matki głosem

gdy mnie pieśnią tkliwą z dobrym losem                wiązała jak nadziei nicią 

by mnie troski nie złamały kiedy przyjdą

aby dom bezpieczną był i cichą

przystanią, pośród życia burz

poprzez noce do porannych zórz.

[ 27-28.01.2024 ]

Gwiazda gorejąca

 Gwiazda gorejąca

Płoń gwiazdo ma niech światła krąg

przez nieba mrok wpada do rąk

i niech twój żar rozpali miłość

której nie będzie nigdy dość

która mój los pod swoje skrzydła 

wzięła by ustrzec mnie od zła.

Płoń gwiazdo ma i niech twój blask

rozproszy mrok co w duszy mej

ciężko jak głaz, bujnie jak las, 

zalega jak ponury cień,

zapal w mym sercu nadziei płomień

nim się ostatniej prawdy dowiem.

Płoń gwiazdo płoń, niech promień twój

z mojego serca stopi lód,

niech  kwiat,  niech ptak nad moim grobem

nim umrę wskaż właściwą drogę 

gdy umrę coż bądź wierna mi

nad grobem mym też blask swój ślij.

,

[ 25/26.01.2024 ]

Archanioł

 Archanioł

Zdawkowe pozdrowienia,

w których nic szczególnego nie ma,

formalne odwzajemnienia

w rodzaju ,, ja też, ja też"

o pogodzie wtręt, że pada deszcz

lecz więcej nic do powiedzenia

tobie zwyczajnie od serca, nie mam.

Bezpieczne konwencjonalne słowa

sobie czy tobie składam

w których zalążek myśli się chowa

a może z ich szyku się wyłania

jak nagła potrzeba całowania

zwyczaj taki a może tylko zabawa 

a może to motyw, że tak wypada.

Parada grzeczności, ideał równości

związki i rozwiązki i wtór sprzeczności,

dobrze wyglądające refleksy próżności

zawsrydzona potrzeba pokazania nagości,

jak poza kartą ekskluzywne wykwintności

rysunek otwartości, swobody i wolności

zamknięty symbolem nieskończoności.

Rozbłysk wyobraźni, 

podskórnego przeczucia flesz,

nic już nie będzie między nami,

tylko ci się zdaje, że tego chcesz

naszych pięknych wspomnień plakaty wyblakły 

niezbyt miłą ostrość barw zachował kadr

ostatniej rozmowy sprzed bardzo wielu lat.

W nocnej ciszy zegar odmierza i tyka

w skali od pianissimo do forte

a ten bieg nieustanny trudno nazwać sportem,

fizyka, muzyka i matematyka

potoki chwil oceany czasu 

bardzo nieodnawialny zasób

także w pełnym słońca blasku.

[ 23.01.2024 ]

Spinki w dalmatyńczyki

 Spinki w dalmatyńczyki

Witam Ciebie serdeczny kolego

z miasta zbyt dalekiego i obcego 

czym dziś żyjesz, co u ciebie nowego?

Mówisz, jest okey, nic nadzwyczajnego.

Mnie znów śnił się kolejowy dworzec,

i motyw, że na swój pociąg nie zdążę,

gubię bilety, osoby, bagaże

ciągle nie wiem po co mi takie wojaże?

Po co i kto mnie w nie pcha?

Zaczynam sen jeszcze raz , 

żeby szansę na powodzenie sobie dać

ale znowu jest coś nie tak

nie ta stacja

nowy galimatias 

i frustracja

drzwi nie otwiera

fotokomórka zepsuta .

Wyjście awaryjne jest, a wejścia nie ma.

Wiatr przeznaczenia muska

gorzkie słowa wyrzucane przez usta

we snach jakoś łatwiej mi się bluzga

Czy to znak, żeby podróży zaniechać?

czy po prostu ten niefart przeczekać?

Nie wiem czy to jest moje miasto

sny logikę i topografię tworzą własną

coś pcha mnie w te bardzo obce ulice

w zasadzie każde miasto nocą ma podobne oblicze

zatem choć nie wiem dokąd, ale idę

kroków swoich nie słyszę

a jeśli to wskazówka na życie?

Więc jeszcze raz oglądam tę kliszę

ale już inne kadry widzę

no tak, w życiu też nie wracają raz zdarzone chwile 

te roztrwonione także żadną mocą

w nasze władanie wrócić nie mogą

rośnie zbiór popełnionych pomyłek,

minimalny sukces maksymalny wysiłek

a to miejsce w którym jestem, jest ciągle zastępcze,

i dlatego tak się w nim nieustannie męczę

bo jestem z tym miejscem prowizorycznie tylko dopasowany

więc się pilnuję by popełniać jak najmniejsze gafy,

i przez to jestem wiecznie taki spięty

by się nie błaźnić, nie kompromitować w tym miejscu wynajętym

by sobą innych nie krzywdzić , 

nie sprawiać im bólu, tą myślą owładnięty

w proste odcinku zamieniam drogi zakręty

i choć się smucę swój pysk uśmiechnięty

światu , miastu i ludziom pokazuję 

myśląc przy tym, że tak obłaskawię

fakt że znaleźć nie potrafię

miejsca które będzie moje

i tak długo jestem tutaj gościem.

[ 23.12.2023 - 20.01.2024]

Racja

Racja 

( z Grodzieńskiej )

Nie przeceniamy znaczenia racji,

każdy bywa przecież w sytuacji,

gdy jej posiadanie zbyt mało znaczy

by się dało w jej zwierciadle zobaczyć 

prawdy sens, o którą jej orężem warto walczyć.

Nie przeceniamy znaczenia racji

bo nie zawsze zwyciężamy, gdy ją mamy,

choć nam laur i koronę wkłada na głowę

bo warto pamiętać gdy jej sztandar w dłonie

bierzemy, że ważniejszy od niej jest człowiek.

[06- 18.01.2024]

Nie śpiesz się

 Nie spiesz się

Ty się śpiesz, ty  do mnie się śpiesz

zanim dzień wpadnie w nocne cienie wież,

zanim wiatr znów rozbuja szczyty drzew,

nim się na mym oknie rozpłacze deszcz.

Ty się śpiesz, zawsze gdy jest mi źle,

śpiesz się nim mi zginiesz w moim śnie,

śpiesz się gdy bezkresna dzieli dal,

gdy mi tak najbardziej ciebie brak.

Pośpiesz się, do mnie pośpiesz się,

gdy zbyt mocno moją rękę trzyma strach,

śpiesz się gdy lęk ściska mnie za krtań...

Proszę przybądź, stań w mych drzwiach.

Nie śpiesz się , nie śpiesz się gdy ty

szukasz drogi do moich ust,

gdy całujesz aż do utraty tchu,

nie licz chwil patrząc w oczy mi.

Nie śpiesz się gdy w ramionach swych

trzymasz mnie i już nie ma snów złych 

nie śpiesz się kiedy znowu tkasz

obraz dobrych chwil , w którym czas 

przestał liczyć się a nasz świat to ty i ja,

nie śpiesz się gdy czułości żar

blask ma spadających gwiazd,

gdy najbliższą z tobą bliskość mam.

Wtedy nie śpiesz się.

[ 12.i 13.01.2024 ]

Nadzieja

 Nadzieja

W niebie nieznajomej gwiazdy blask,

znowu nas zły los z domu wygonił

nim się odnajdziemy w zgiełku obcych miast

błyszczeć będą światła coraz innych lotnisk.

Znowu ktoś nas wita deszczem oraz mgłą

bezsilnością zimnych ranków stoi dom

na nieznanej drodze dobrych znaków brak

jakby życie stało się bez reguł grą.

Nadzieja mój kompas wśród burz

i otucha gdy odwagi mi brak

opoka gdy spod nóg usuwa się grunt

modlitwa jak pieśń gdy tęczy zbrakło barw.

Ale wiesz, że w życiu jest też tak

że wychodzi słońce spoza mgły

zamiast deszczu w drzewach śpiewa ptak

i los z fortuną mogą także tobie sprzyjać.

Trzeba tylko cierpliwości szansę dać

trzeba być spokojnym i upartym

zanim minie wierzyć w dobry czas

i życie gratulacje przyśle telegramem.

Nadzieja mój kompas wśród burz

i otucha gdy odwagi mi brak

opoka gdy spod nóg usuwa się grunt

modlitwa jak pieśń gdy tęczy zbrakło barw.

Spróbuj czasem śmiać się troskom w twarz

zanuć naszą starą pieśń sprzed lat 

zobacz jak w obłokach ginie burzy ślad

w czyichś drogich oczach widać ciepły blask.

Choćby znowu nas rozdzielił kiedyś świat 

setką gdzieś pomiędzy nami miast

szukaj w niebie gwiazdę którą znasz

jak nadziei pomnik powszedniego dnia.

Nadzieja mój kompas wśród burz

i otucha gdy odwagi mi brak

opoka gdy spod nóg usuwa się grunt

modlitwa jak pieśń gdy tęczy zbrakło barw.

[09-11.01.2024]

Echo miłości

 Echo miłości

Gdy nocą się niebo zapali od gwiazd

a drzewo swój cień kładzie na próg

głos twojej miłości usłyszę przez świat

jak echo ... echo, jak echo najczulszych twych słów .

Ty też przecież czekasz tam gdzie mnie nie ma

gdzie inne marzenia są bez znaczenia

twoją tęsknotę usłyszę przez sen

Ty tęsknisz, ja tęsknię, i ta tęsknota jest dla nas jak tlen.

By serc naszych pragnień nie zabrał nam czas

z wiarą w nadzieję że miłość wciąż trwa

idziemy przez życie czy słońce czy mgła

na pamięć, pamięć , której jesteśmy wierni i ty i ja .

Dwóch tęsknot piętno 

wierności piękno

pamięci sedno

jak echo ... echo...

jesteśmy ja twoim ty moim.

[06.01.2024]

Ostatnie spotkanie

 Ostatnie spotkanie

Mówisz mi, że to skończone,

ostatni raz spotykasz się ze mną

woła cię los w przeciwną stronę

miłości mej opuszczasz krąg.

Usiadleś tu tak protekcjonalnie

i wcale już nie patrzysz na mnie

rozstajesz się na wskroś banalnie

nic nam z siebie już nie zostanie.

Tylko wspomnień garść,

może rację masz

bo na siłę nic sensu nie ma .

Już ostatni raz

moją dłoń w swojej trzymasz

i zostawiasz w niej pustki ślad.

Oto więc ostatnie chwile

w oddali tam gdzieś zegar bije

pośpiesznie zbyt swą kawę pijesz

i mówisz coś o niczyjej winie.

Zaraz więc już tu nie będziesz,

przekroczysz próg , taksówką odjedziesz

a ja cóż w przyzwyczajenie

popadnę i w siódme zwątpienie.

Skończył się nasz czas

może rację masz

zatem wspomnień garść

obejrzę jeszcze raz.

Może pośród nich 

jakaś prawda tkwi

dziś tak niepotrzebna mi

i nauczę się bez ciebie żyć.

[ 06.01.2024 ]

Przypadek

 Przypadek

Spotkałem ciebie przez przypadek

okoliczności sprzyjających grę.

Nie zapowiadał tego ranek

że właśnie dzisiaj spotkam cię.

Ach jakby strasznie było żal

gdybyś nie przyszedł tu gdzie ja

inną ulicą byś gdzieś  szedł

i nigdy mnie nie spotkał, nie.

W ten zwykły dzień potocznych zdarzeń,

w me życie nagle wtrącił cię,

szczęśliwy los?  Może przypadek?

już wdzięczny jestem mu na wiek.

Bo przecież mogło by tak być

że nie do moich byś zapukał drzwi

a w nich nie ja bym twoją ściskał dłoń,

nie twoją bym całował skroń.

Spojrzenie twe zza rzęs firanek

i ciepło powiedzianych słów 

zaczarowało mnie i zwykły spacer

stał się spełnieniem moich snów.

Ach jakby strasznie było żal

gdybyś nie przyszedł tu gdzie ja

inną ulicą byś gdzieś szedł 

i nigdy mnie nie spotkał, nie.

Bo przecież mogło by tak być

że nie do moich byś zapukał  drzwi

a w nich nie ja bym ściskał twoją dłoń,

nie twoją bym całował skroń 

Tak chciałbym w twej miłości blasku

swą miłość też ci dać

by nigdy w życiu moc przypadku

rozłączyć już nie mogła nas.

Ach jakby strasznie było żal

gdybyś nie przyszedł tu gdzie ja

inną ulicą byś gdzieś szedł 

i nigdy mnie nie spotkał, nie.

Bo przecież mogło by tak być

że nie do moich byś zapukał drzwi

a w nich nie ja bym ściskał twoją dłoń,

nie twoją bym całował skroń 

[ 05.01.2024 ]

Mglisto dziś i dżdżysto

 Mglisto dziś i dżdżysto

Mglisto dziś i dżdżysto,

ledwo się przeciera nocy czerń w poranka szarość 

kończy się noworoczne lenistwo,

pora zwyczajnymi sprawami się zająć

od porannej kawy zaczynając

obłaskawiać czas co ucieka jak zając

i odnaleźć pogodę ducha własną.

 

02.01.2023