Spinki w dalmatyńczyki

 Spinki w dalmatyńczyki

Witam Ciebie serdeczny kolego

z miasta zbyt dalekiego i obcego 

czym dziś żyjesz, co u ciebie nowego?

Mówisz, jest okey, nic nadzwyczajnego.

Mnie znów śnił się kolejowy dworzec,

i motyw, że na swój pociąg nie zdążę,

gubię bilety, osoby, bagaże

ciągle nie wiem po co mi takie wojaże?

Po co i kto mnie w nie pcha?

Zaczynam sen jeszcze raz , 

żeby szansę na powodzenie sobie dać

ale znowu jest coś nie tak

nie ta stacja

nowy galimatias 

i frustracja

drzwi nie otwiera

fotokomórka zepsuta .

Wyjście awaryjne jest, a wejścia nie ma.

Wiatr przeznaczenia muska

gorzkie słowa wyrzucane przez usta

we snach jakoś łatwiej mi się bluzga

Czy to znak, żeby podróży zaniechać?

czy po prostu ten niefart przeczekać?

Nie wiem czy to jest moje miasto

sny logikę i topografię tworzą własną

coś pcha mnie w te bardzo obce ulice

w zasadzie każde miasto nocą ma podobne oblicze

zatem choć nie wiem dokąd, ale idę

kroków swoich nie słyszę

a jeśli to wskazówka na życie?

Więc jeszcze raz oglądam tę kliszę

ale już inne kadry widzę

no tak, w życiu też nie wracają raz zdarzone chwile 

te roztrwonione także żadną mocą

w nasze władanie wrócić nie mogą

rośnie zbiór popełnionych pomyłek,

minimalny sukces maksymalny wysiłek

a to miejsce w którym jestem, jest ciągle zastępcze,

i dlatego tak się w nim nieustannie męczę

bo jestem z tym miejscem prowizorycznie tylko dopasowany

więc się pilnuję by popełniać jak najmniejsze gafy,

i przez to jestem wiecznie taki spięty

by się nie błaźnić, nie kompromitować w tym miejscu wynajętym

by sobą innych nie krzywdzić , 

nie sprawiać im bólu, tą myślą owładnięty

w proste odcinku zamieniam drogi zakręty

i choć się smucę swój pysk uśmiechnięty

światu , miastu i ludziom pokazuję 

myśląc przy tym, że tak obłaskawię

fakt że znaleźć nie potrafię

miejsca które będzie moje

i tak długo jestem tutaj gościem.

[ 23.12.2023 - 20.01.2024]