ZAPRZECZAM

ZAPRZECZAM 

Wszystko co było

i się skończyło

uwierzyć trudno dziś.

Sens utraciło

co nas łączyło

od nocy aż po świt.

Choć świat jest mały

wciąż się mijamy

jak w życiu  dobro i zło.

Czarno na białym

sny się rozwiały

a nam nie o to szło.

Ta nasza miłość

nie jest już siłą

dopełnił się nasz czas.

Powrotnej drogi 

w miłości progi

nie znajdzie żaden z nas?

A z drugiej strony

choć bez korony

z tarczą wracamy raz po raz

wygrywamy małe sprawy,

lecz o poranku nie zasiadamy 

do wspólnego picia kawy.

Co było a nie jest

nie pisze się w rejestr

więc zaprzeczam naszą miłość

jakby jej nigdy nie było

chociaż przecież przeżyliśmy razem

niejedną wspaniałą chwilę

niejeden uśmiech losu jak spełnienie marzeń,

codziennie odkrywaliśmy swoje  wyspy szczęśliwe.

[ 26-31.07.2021 ]

Z DALEKA ON JEST

Z DALEKA ON JEST

 Piszesz mi znowu,

że zwiał ci autobus

i już nie zdążysz na to spotkanie...

Uwierz kochana

nie jest to dramat

lecz samo życie, prawie banalnie.

On jest z daleka

pewnie poczeka

i raczej złego nic się nie stanie...

Trochę się wściekasz,

na świat narzekasz,

na los co jakoś nie chce ci sprzyjać.

Proszę złap oddech

wyluzuj trochę

nic się nie stało, nie twoja wina...

Zmieniasz na drobne

niezbyt roztropnie

poprawiasz życia smak papierosem.

Co niewygodne wyrzucasz oknem

i nie  udajesz, że to nie ty

nie zastanawiasz się nad tym potem

i całkiem spokojnie śnisz swoje sny.

Złap luz

i nie myśl wciąż już

O życiu jak katastrofie

Wyrusz w swoją nową drogę

niech nadziei nowy płomień 

zatli się w tobie

znowu będziesz losu swego bogiem

tam na peronie

czeka twój człowiek.

[ 16.07.2021]

ZA KOLEJNE DRZWI WTAJEMNICZENIA

ZA KOLEJNE DRZWI WTAJEMNICZENIA

Za kolejne drzwi wtajemniczenia

zakradam się jak do ciebie

dyskretnie jak na palcach cienia 

zaciekawienia i podniecenia.

Pragnę być w tobie dogłębnie

w twoim ciepełku aż po sam koniec

wejść zdecydowanie ale łagodnie

dwa w jednym naczynia szczęścia połączone

żeby było tak mnie dobrze 

jak tobie rozkosznie ...

pulsowac w tobie splatając z twoimi moje dłonie

całując usta brać twój oddech

całować i pieścić oczy i skronie

Być z tobą w uniesieniu wreszcie

jednym skurczem jednym dreszczem

spowity tobą jak słodkim powietrzem

dziękczynnej modlitwy zaszeptanym szeptem

i ja oddam ci siebie 

bezbrzeżnie bezpiecznie.

[ 26.07.2021 ]

ZATRZYMANE KADRY SZCZĘŚCIA

ZATRZYMANE KADRY SZCZĘŚCIA

Stare zdjęcia dzisiaj w ręce wpadły mi,

kadry zatrzymanych szczęścia chwil,

dziś preteksty miłych wspomnień,

że je mam, cieszę się ogromnie .

Tu egzotyczna palma na deszczu i wietrze,

pogańskim tańcem chce z nieba chmury zetrzeć

nie mniej tu sobą niż nią ja zdumiona

nie jest jednakże w Irlandii kontekście

wyobcowana czy osamotniona.

Tu się wije na wysoki klif ścieżka wąska,

ostrożnie, bo po deszczu ślisko, się wspinamy,

uważnie pilnując gdzie i jak kroki stawiamy,

by nie spaść na karku złamanie podskórna

strzeże nas wspólna

wzajemna  troska.

Na szczycie samym tańczy nam wiatr we włosach,

podziwiamy maleńką wśród wysepki skał i spienionego szału fal

morską latarenkę, która dzielnie noc po nocy oddala dal,

z nadzieją miotając w bezkres swego światła jaskrawy snop.

Przybliża bliskość, zapowiada wszystkim śmiałkom

pogromcom oceanów i mórz,

że za ostatnich kilka zmagań z żywiołem

przytuli ich bezpieczny port,

który czeka blisko tuż,

a która dość obojętnie pożegna ich,

gdy wyruszą w swe rejsy znów

lądowego życia mając dość

i skusi egzotyki blichtr.

A tu, proszę , złoty wrzesień

w górę nas łagodnie podrywa i niesie 

na Małą Czantorię,

ale my pójdziemy jeszcze dalej,

na słowacką stronę,

złote piwo z plastikowych kubków pić,

podsumować sens dotychczasowo osobnych żyć.

Wdrapiemy się na widokowej wieży taras,

będziemy śmiać się nieskromnie w głos,

że oto zdobyliśmy wszystkie na raz 

zachwycająco malowniczo rozrzucone na około 

beskidzkie zielone szczyty,

tylko ty pozostałeś jeszcze nie do końca zdobyty.

A tutaj z Makowa Podhalańskiego fotka

ten wypad w te rodzinne moje strony

to nie był pomysł całkiem nowy,

ani specjalnie spontanicznie przypadkowy,

ale dopiero teraz z tobą, w mym życiu człowiekiem wyjątkowym

odważyłem się  przekroczyć  progi i spotkać

miejsca dość ważne dla mojego życia.

Ciągle okrywa je swoista tajemnica

po urodzeniu się nigdy nie byłem tutaj

lecz teraz gdy minęła okrągła rocznica

przypędziliśmy do tego miasta niekoniecznie z buta.

Mama do konsultacji telefonem wywołana

podpowiedziała, że Sumerówka

jest dość istotna i kluczowa jeżeli śladów rodzinnych szukam.

A to w przeciwnym kierunku

opuszczamy w remoncie kościółek i przy nim cmentarz,

jeszcze zdjęcie pamiątkowe przy mapy rysunku,

aby tę chwilę najpełniej zapamiętać.

Pasja poszukiwawcza odwaga , determinacja została

gdzieś tam pośród lasów i traw na polanach,

mnie zaabsorbowała całkiem inna zajawka na mały dramat,

bo droga nie dość , że pod górkę to piekielnie nieludzko wąska

i jak tu zawrócić? jak tu na powrót stąd się wydostać?

Stare zdjęcia 

dzisiaj w ręce wpadły mi,

z biciem serca

znów przeżywam tamte dni.

[ 25.07.2021 ]

Z WIDOKIEM NA CMENTARZ

 Z WIDOKIEM NA CMENTARZ

Kiedy wstaje nowy dzień,

dziwny sen zadręcza mnie,

że być może dziś w sam raz,

powiesz mi z uśmiechem w twarz,

że już całkiem dość mnie masz,

że nie potrzebujesz z nieba gwiazd,

których i tak ci nie mogłem dać

i do stóp rzucony tobie cały świat

nie jest tym czego ci do szczęścia brak,

że to tylko mit i  że wyjątkowo to nie żart.

Ale wiesz, że życie to gra

z mnóstwem niepisanych prawd i praw.

Papierosa długo ćmisz,

snując przy tym myśli nić,

patrzysz w przestrzeń poza mną 

puszczasz nonszalancko dym

gęsty jak o świcie bywają mgły,

nie wiem gdzie twe myśli teraz są,

przeczuwam , że nie przy mnie a więc z kim?

Nagle wstajesz, pstrykasz gazem,

gotujesz wodę w z gwizdkiem czajniku,

znaczy wróciłeś z daleka

na chwilę tu do mnie,

rozpogodzony łagodnie,

jakbyś wiedział, że czekam

i się wreszcie do mnie uśmiechasz .

Stawiasz dwa kubki na kuchennym stoliku,

będziemy pić kawę,

przecież jesteśmy jeszcze razem

a kawa o poranku jest naszym rytuałem,

stempelkiem przywiązania

i codziennego nowego szans rozdania.

Bo życie to gra,

potocznych bieg spraw,

i życzeń ze świątecznych kart

i czas co mija z nami nas,

nieuchwytny jak filmowy kadr.

Co ugrasz to masz

bo życie to gra,

gdy jeszcze los spotyka z nami nas

mamy największy cień szans.

Jeszcze słodzisz cukrem i czułością,

potwierdzasz stanowczo,

że jestem twoją miłością

w tej chwili tu i teraz,

mimowolnie spoglądam za okno

przez firankę z zazdrostką

i z widokiem na cmentarz ...

i wymyślam skrócony życia elementarz

na jedną z tobą chwilę tu i teraz

zanim będę się kiedyś zastanawiać

czy mnie jeszcze pamiętasz....

Bo życie to gra

światła i cienia

gdy jasny punkt widzenia

zbyt łatwo się zmienia

w zwątpienia i złudzenia.

Bo życie to gra

w niedopowiedzenia

i skojarzenia.

Bo życie to gra

kanasta, brydż lub poker,

przeważnie się blotka trafia.

niekiedy przychodzi joker,

reguły znasz 

w hulaj duszę grasz

 myślisz, że wszystko ci wolno

a ja patrzę w tę dość bliską dal

przez z widokiem na cmentarz okno

i co wiem, to wiem

Ty mniej się jakoś boisz

wszak ty bierzesz Carpe diem

 dla mnie zostało memento mori.

[ 20.07.2021 ]

Z PLAKATU PRZEDAWNIONYCH SNÓW

 Z PLAKATU PRZEDAWNIONYCH SNÓW

Gdziekolwiek życie ciebie gna,

do jakich bardzo ważnych spraw,

zostawiasz kroków swoich ślad

żebym mógł trafić tam.

Lecz ty nie pragniesz tego już,

w zupełnie innej bajce grasz,

nie szukasz do mnie swoich dróg

i sny też inne masz.

  

  

  Zuchwałym bądź jak wtedy gdy,

  do gwiazd sięgałeś spełniać sny,

  na noce nam zmieniałeś dni

  i było tak najlepiej nam.

  W niepamięć rzuć co za złe masz,

  i przemyśl wszystko jeszcze raz,

  wspólnemu szczęściu szansę daj,

  dopóki smak nadziei znasz.

  

Powiedzmy tak za jakiś czas

zapragniesz może jeszcze raz

powstrzymać bieg traconych szans,

wrócić do dawnych nas.

Gdy kiedyś sam zrozumiesz to.

że popełniłeś wielki błąd,

czy zdołasz odbudować most,

skleić w mak zbite szkło?

  

  Od świtu aż po złotą noc

  splatałem z tobą wspólny los

  od nocy aż po blady świt

  uczyłem się z tobą być.

  

  Z plakatu przedawnionych snów

  wypłowiał napis do mnie wróć

  do bram naszego szczęścia już

  nie chce pasować żaden klucz.

[ 17.07.2021 inspiracja "Muzyka twoje imię ma"]

ZWYKŁA PORA DNIA

ZWYKŁA PORA DNIA

Z domu wychodzisz

o zwykłej porze

a gdzieś w oddali wciąż szumi morze,

leniwie, sennie

jakby niechętnie

kołysze tonie w nieba kolorze.

Jutrzenka wschodzi

chwila nadchodzi

fortuna i fatum wciąż w jednej  łodzi

w słońca powodzi

skronie wiatr chłodzi

rozkosznie pieści ciało powiewem.

Nie miałeś jednak komu powiedzieć

słów na dzień dobry, na do wiedzenia

na twe powroty z bliska , z daleka

też nikt zapewne nigdzie nie czeka.

Znów dzień

powiedzie cię w świat

przez losu zwykłe koleje

gdzie wierzba płacze , echo się śmieje.

ktoś gdzieś

jak zawsze z kimś coś

lecz przecież nic się nie dzieje,

znów na płatkach róży wróżysz

zielone zbierasz szczęścia kamienie.

Wracasz wieczorem

król bez korony

wzrok masz zmęczony

jak wiersz co nie jest jeszcze skończony.

uśmiech cokolwiek jest rozproszony

coś jeszcze czytasz, tak ze dwie strony,

słońce zachodzi gdzieś tam za borem

maluje niebo wrzosu kolorem.

Komuś bliskiemu

nieznajomemu

na dobranockę ślesz miłe słowa

przytulasz, całujesz bez zbędnych skrępowań

a twa wiadomość jest wpół obrazkowa.

W oddali basem odzywa się sowa, 

zapada wreszcie noc księżycowa.

Zasypiasz słuchając morza.

[ 16.07.2021]

Z RÓŻNIC SIĘ SKŁADAMY

 Z RÓŻNIC SIĘ SKŁADAMY

Pytasz często na spacerze,

gdy z wciąż opuszczoną głową idę

"czego ty tam tak uparcie szukasz?"

uśmiecham się pobłażliwie, 

bo przecież- to nie kwestia wymówki-

pilnuję by nie zdeptać mrówki,

 ślimaka, tudzież żuka.

Mówię ci to szczerze

a już mnie to krępuje, już się tego wstydzę,

bo w głosie twoim wybarwiła się łata-

dezaprobata

od czego moja dusza ze strzelistej stała się 

na chwilę bardzo garbata.

Ty zuchwale patrzysz światu prosto w twarz,

bez kompleksów bierzesz nawet to

czego los ci nie chce dać

awantura z życiem jest dla ciebie atrakcją, 

zawsze musi się coś dziać,

każdy obrót sprawy jest tym właśnie, o który ci szło,

nawet jeśli po stronie strat musiałeś zapisać to, co przyniósł los,

cię nie stresuje rozlane mleko, zbite szkło

podkreślasz zasadę w której myśl

każdego szkoda, nie każdego żal,

porażka jakaś dziś, 

jutro to już będzie krzty myśli nie warta najdalsza dal.

I radzisz mi, zdradzaj, upijaj się, nawet pal.

Niezmiennie mnie zachwyca i wzrusza

że jest w tobie tyle dynamiki i ekspresji, 

nawet kiedy  się nie ruszasz,

przez nadmiar spokoju dostajesz wręcz apopleksji,

a z drugiej strony

moim spokojem zawsze byłeś zachwycony,

że on się tak tobie przyjemnie udziela,

że to dla ciebie codzienna nadprogramowa niedziela.

Nieustannie mnie z kimś porównujesz,

nie wyczuwam czy się cieszysz czy żałujesz,

nieustannie kogoś tobie przypominam,

mówię na to, że pewnie mnie samego,

jednak nie potwierdza tego

twoja zagadkowo zdumiona mina.

Masz do załatwienia całe mnóstwo spraw

skrupulatnie spisanych w szczegółowych punktach dnia,

i na szczęście

w tym rejestrze

ja też uwzględniony jakoś jeszcze jestem.

Tylko nie wiem płakać czy się cieszyć, że nie celem lecz pretekstem.

Fascynuje mnie twój zestaw różnic,

pomimo , że nie jesteśmy tacy sami

przecież całkiem dobrze się razem trzymamy,

tylko myśl kiełkuje na tym gruncie, że mnie porzucisz,

bo ty się w końcu kiedyś tym wszystkim znudzisz.

I nie powiem wróć, i ty nie wrócisz

i wyczerpie się zapas, potencjał łączących nas różnic.

[ 11-13.07.2021 ]

ZŁAMANA PERSPEKTYWA

 ZŁAMANA PERSPEKTYWA

Legendarnego już za życia

tenisowego arcymistrza

Rogera Federera

fenomenalnie ograł Hubert Hurkacz,

sensacyjnie spektakularny sukces

duma rozpiera

a mnie jak raz na złość  z ukrycia

obsiadła nieuniknioego losu wizja

a wraz z nią poranna histeria

jak przepowiednia, której nie pragnąłem słuchać

ale się stało, wybrzmiała i teraz rób z tym co chcesz.

Snuję plany, 

rozrysowuje zmiany,

tak w marzeniach nabieram wprawy

by się choć wydawał ładniejszym byt koślawy.

Przecież ja za chwilę umrę, sczeznę

niczego z sobą w tę podróż nie wezmę,

a ktoś mi najbliższy teraz, nagle sam zostanie.

Taki życiorys nabazgrany kurzym pazurem i na kolanie,

i radosne odkrycie i zawołanie

co ma być i tak się stanie

i to pocieszyć, uspokoić ma mnie?

Myśleć próbuję zupełnie o czymś innym

radośniejszym, banalnym, niewinnym

ale ta rozterka uparta powraca, jestem bezsilny.

Snuję plany

i rozpatruję sprawy

to powinienem, tamto muszę

tamtego nie chcę, a tamtego nie ruszę.

Głowy popiołem jednak nie pruszę,

gdzie upadam niestety nie ma poduszek,

ale przecie niekiedy jak kot na cztery łapy

spadam i wdzięcznie kocham świat cały

jak wtedy - jak znajomi mówią - kiedy jestem pijany.

Nie zamierzam rozbijać głową ściany

pomysł szkodliwy i wyświechtany

coś zrobić próbuję, odgadnąć losu plany

a podobno wystarczy i to jest najsłuszniejsze

by robić swoje a los nas w tym wesprze.

Dziś na tym zakończę ze smutnej wizji wysnutą refleksję

zanim się ugruntuje w niepotrzebną pretensję.

A dzień pełen słońca 

i chmur niosących dokądś deszcze

nim zmoknę wyjdę i myśli przewietrzę,

nim cokolwiek - światem się ucieszę

gnającym przez kosmos swój czas bez końca.

[ 08-09.07.2021]

ZAGADKĄ JESTEŚ

ZAGADKĄ JESTEŚ

Jesteś zagadką tak jak pieśń bez słów,

jak niewiadoma losu na rozstajach dróg,

jak spadająca gwiazda w nocy krąg

jak obietnica szczęścia gdzieś daleko stąd

jak powitanie bez podania rąk,

jak pocałunek bez dotyku ust.

Zagadką jesteś to cię bawi znów

i intryguje tak jak dawniej już

powieka nie drgnie ni rysunek ust

gdy obserwujesz jak się rozwiązania nić

zaczyna gmatwać, snuć i wić

dla takich chwil ty lubisz żyć.

Podrzucasz czasem szczegół albo dwa,

skrawki sekretu żeby twoja gra,

w której twe ciało namiętnie  szepce, 

że tak pragnie, że do upojenia chce

 tak, tak, tak

a rozum w niej wtóruje że jednak  nie 

dała się jak najdłużej grać

dopóki  sam nie znudzisz się.

Zagadką jesteś taki jest twój styl

podniecasz i odrzucasz w mgnieniu chwil

bo tak całujesz gdy przepuścisz przez swe drzwi

zalotnie potem pytasz czy

porobimy coś miłego dziś

i natychmiast rezygnujesz bo to banalne zbyt.

I to cię odrzuca na samą myśl.

Szkoda ale jasne, że to jeszcze nie dziś.

Przez zaufania przeprowadzasz próg

ust szept  stanowić mógłby prosty klucz

Nie chcesz dotyku dłoni na ramieniu

bo to za bardzo sprzyjałoby zbliżeniu.

i aby w tym nic jasnego nie było

z przekornie zagadkową miną

podajesz czekoladowe ciasto, czarną kawę i czerwone wino.

[ 06.07.2021 ]

ZA OKNEM ŚWIAT NIKNIE W MROKU

ZA OKNEM ŚWIAT NIKNIE W MROKU

Nie chciałeś mi się dzisiaj przyśnić

z myślą tą jak pretensja wskakuję pod prysznic

żeby ją zmyć i zapomnieć już na progu ranka,

by nie osiadła przy kawie na filiżankach .

Nie było miejsca w mych snach dla ciebie

bo odwiedziła mnie - dlaczego? - nie wiem

pieśniarka wspaniała Anna German

Tak sobie wpadała by ponarzekać jak koleżanka

ze skargą, że nie pasuje do niej ta nowa piosenka

co ją tam w niebie, z przydziału każą jej śpiewać,

więc słucham cierpliwie tego dźwięcznego słów potoku,

że taki problem dotyka artystkę od ponad roku.

Co odpowiedzieć pojęcia nie mam

ja się tak mało znam na piosenkach.

Otwieram oczy, za oknem jeszcze świat niknie w mroku,

zasypiam na nowo, ciekawy co mi się przyśni na drugim boku.

[ 04-07-2021 ]

ZNALAZŁEM CIĘ W MYCH SNACH

 ZNALAZŁEM CIĘ W MYCH SNACH

Kiedyś powiedziałeś mi,

że mnie kochasz i że chcesz

witać ze mną każdy świt

i w noce bez gwiazd być ze mną chcesz też.

Zwykły gest 

potoczne słowa znów nabrały jasnych

lekkich barw

Z ust do ust

rozcałowanie, szepty zaklęć, żeby los

zakwitł nam

jak tajemniczy darowany świętojański kwiat,

żeby był

niepowtarzalny tak jak ja i ty

Spacer w noc

obce ulice, wielkie miasto

deszcz leciutko mży

nie wiem gdzie

gdzie jest to miejsce

wynajęte

na spokojny sen.

Dobrze tak

móc z tobą drogi szukać 

chociaż przecież w deszcz pod wiatr,

z tobą mieć 

nasz pierwszy niebanalnie wspólny cel

Znalazłem cię w mych snach

gdzie się zatrzymał czas

i oddech wstrzymał świat

na krótkich kilka chwil.

W oczy spojrzałeś mi

jak dotąd nigdy nikt

znalazłem cię w mych snach

tam byłeś ty.

Tam chcę iść

gdzie na bezdrożach swoje kroki śmiało stawiasz ty

Z tobą być

tam gdzie przed nami nie był chyba jeszcze nikt.

Tam chcę iść

gdzie by mnie spotkać na rozstajach co dzień czekasz ty

tam być chcę

gdzie sam dla siebie wymyśliłeś sobie mnie.

Znalazłeś mnie w swych snach

na krótkich kilka chwil

gdzie się zatrzymał czas

i oddech wstrzymał świat.

Jak dotąd nigdy nikt

spojrzałem w oczy ci

Znalazłem cię w swych snach

tam byłeś ty.

[ 01-02.07.2021 inspiracja "Dla ciebie jestem ja" ]