ZATRZYMANE KADRY SZCZĘŚCIA

ZATRZYMANE KADRY SZCZĘŚCIA

Stare zdjęcia dzisiaj w ręce wpadły mi,

kadry zatrzymanych szczęścia chwil,

dziś preteksty miłych wspomnień,

że je mam, cieszę się ogromnie .

Tu egzotyczna palma na deszczu i wietrze,

pogańskim tańcem chce z nieba chmury zetrzeć

nie mniej tu sobą niż nią ja zdumiona

nie jest jednakże w Irlandii kontekście

wyobcowana czy osamotniona.

Tu się wije na wysoki klif ścieżka wąska,

ostrożnie, bo po deszczu ślisko, się wspinamy,

uważnie pilnując gdzie i jak kroki stawiamy,

by nie spaść na karku złamanie podskórna

strzeże nas wspólna

wzajemna  troska.

Na szczycie samym tańczy nam wiatr we włosach,

podziwiamy maleńką wśród wysepki skał i spienionego szału fal

morską latarenkę, która dzielnie noc po nocy oddala dal,

z nadzieją miotając w bezkres swego światła jaskrawy snop.

Przybliża bliskość, zapowiada wszystkim śmiałkom

pogromcom oceanów i mórz,

że za ostatnich kilka zmagań z żywiołem

przytuli ich bezpieczny port,

który czeka blisko tuż,

a która dość obojętnie pożegna ich,

gdy wyruszą w swe rejsy znów

lądowego życia mając dość

i skusi egzotyki blichtr.

A tu, proszę , złoty wrzesień

w górę nas łagodnie podrywa i niesie 

na Małą Czantorię,

ale my pójdziemy jeszcze dalej,

na słowacką stronę,

złote piwo z plastikowych kubków pić,

podsumować sens dotychczasowo osobnych żyć.

Wdrapiemy się na widokowej wieży taras,

będziemy śmiać się nieskromnie w głos,

że oto zdobyliśmy wszystkie na raz 

zachwycająco malowniczo rozrzucone na około 

beskidzkie zielone szczyty,

tylko ty pozostałeś jeszcze nie do końca zdobyty.

A tutaj z Makowa Podhalańskiego fotka

ten wypad w te rodzinne moje strony

to nie był pomysł całkiem nowy,

ani specjalnie spontanicznie przypadkowy,

ale dopiero teraz z tobą, w mym życiu człowiekiem wyjątkowym

odważyłem się  przekroczyć  progi i spotkać

miejsca dość ważne dla mojego życia.

Ciągle okrywa je swoista tajemnica

po urodzeniu się nigdy nie byłem tutaj

lecz teraz gdy minęła okrągła rocznica

przypędziliśmy do tego miasta niekoniecznie z buta.

Mama do konsultacji telefonem wywołana

podpowiedziała, że Sumerówka

jest dość istotna i kluczowa jeżeli śladów rodzinnych szukam.

A to w przeciwnym kierunku

opuszczamy w remoncie kościółek i przy nim cmentarz,

jeszcze zdjęcie pamiątkowe przy mapy rysunku,

aby tę chwilę najpełniej zapamiętać.

Pasja poszukiwawcza odwaga , determinacja została

gdzieś tam pośród lasów i traw na polanach,

mnie zaabsorbowała całkiem inna zajawka na mały dramat,

bo droga nie dość , że pod górkę to piekielnie nieludzko wąska

i jak tu zawrócić? jak tu na powrót stąd się wydostać?

Stare zdjęcia 

dzisiaj w ręce wpadły mi,

z biciem serca

znów przeżywam tamte dni.

[ 25.07.2021 ]