ZAGADKĄ JESTEŚ

ZAGADKĄ JESTEŚ

Jesteś zagadką tak jak pieśń bez słów,

jak niewiadoma losu na rozstajach dróg,

jak spadająca gwiazda w nocy krąg

jak obietnica szczęścia gdzieś daleko stąd

jak powitanie bez podania rąk,

jak pocałunek bez dotyku ust.

Zagadką jesteś to cię bawi znów

i intryguje tak jak dawniej już

powieka nie drgnie ni rysunek ust

gdy obserwujesz jak się rozwiązania nić

zaczyna gmatwać, snuć i wić

dla takich chwil ty lubisz żyć.

Podrzucasz czasem szczegół albo dwa,

skrawki sekretu żeby twoja gra,

w której twe ciało namiętnie  szepce, 

że tak pragnie, że do upojenia chce

 tak, tak, tak

a rozum w niej wtóruje że jednak  nie 

dała się jak najdłużej grać

dopóki  sam nie znudzisz się.

Zagadką jesteś taki jest twój styl

podniecasz i odrzucasz w mgnieniu chwil

bo tak całujesz gdy przepuścisz przez swe drzwi

zalotnie potem pytasz czy

porobimy coś miłego dziś

i natychmiast rezygnujesz bo to banalne zbyt.

I to cię odrzuca na samą myśl.

Szkoda ale jasne, że to jeszcze nie dziś.

Przez zaufania przeprowadzasz próg

ust szept  stanowić mógłby prosty klucz

Nie chcesz dotyku dłoni na ramieniu

bo to za bardzo sprzyjałoby zbliżeniu.

i aby w tym nic jasnego nie było

z przekornie zagadkową miną

podajesz czekoladowe ciasto, czarną kawę i czerwone wino.

[ 06.07.2021 ]