ZROZUMIEĆ ŻE ŻYCIE TO CUD
Gdzieś na rozstajnych drogach ty
znowu nie wiesz dokąd chciałbyś iść,
myśli snują się jak mgły
tylko wiesz, że nie wiesz nic.
Cóż, zatem wracasz w domu sień,
bo to nie najlepszy w życiu dzień
aby w świecie szukać sensu swych snów
i się rozpadało znów.
Kiedy w oknie stoisz
życia się nie boisz,
ani jego krętych dróg.
Kiedy ciągle czekasz
jak człowiek na człowieka,
rozumiesz, że życie to cud.
Kiedy w rytmie serca płomień drży,
w swojej klatce pustki zbitych szyb,
w życia labiryncie zwykłych dni
nagle chcesz odważniej żyć.
Deszcz o szyby dzwoni
kropla kroplę goni
niby smutku srebrna łza.
Ktoś cię spotkał raz, czy dwa
wiesz, pamiętasz skąd go znasz
I pamiętasz, że cię w deszcz
pod parasol schronić chciał.
Kiedy w oknie stoisz
losu się nie boisz
ani tego co ci da.
Kiedy ciągle czekasz
jak człowiek na człowieka
ta udręka sens ma.
Gdzieś na rozstajnych drogach ty
ciągle nie wiesz dokąd iść,
Tylko znowu czekasz
jak człowiek na człowieka,
Ta udręka sens ma.
[ 29-30.10.2021 ]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz