Jego alter ego

 Jego alter ego 

Nie chodzi z podniesionym czołem nigdy,

niebo chętnie zawsze przychyla wszystkim,

skrzętnie zbiera swoich radości nitki krótkie

by je splatać z każdym napotkanym smutkiem.

Nie chodzi nigdy z podniesionym czołem,

prościutkiego życia poletko uprawia z mozołem

sam w nim doskonale gmatwa co tylko się da,

gdy się śmieje beztrosko też tonie we łzach.

Nie chodzi nigdy z podniesionym czołem

jego dusza jest starym kościołem

zapamiętanych i nie, jego przewin i  grzechów,

których skutki utkwiły w drugim człowieku.

Nie chodzi nigdy z podniesionym czołem,

jest swoim diamentem i popiołem,

ma uśmiech, który ból jakiś kryje

i spojrzenie, którym przeprasza, że żyje.

[ 28.lut./01. mar.2026 ]