A kiedy ufnie...

 A kiedy ufnie...

A kiedy ufnie myślimy że to już 

ostatniej wojny opada ostatni kurz

że już nigdy nie będzie trzeba się bać

i można spokojnie po sam świt spać

wybucha nagle nowa 

do okrucieństw wszelkich zdolna i gotowa

nawet jeśli ona nie dotyczy nas

lecz przez nią smutne masz oczy i twarz.

Nie wiem jak ciebie przekonam

żebyś chciał mnie wziąć w ramiona

byś zagarnął bez reszty całego

byś mówił do mnie kochanie a nie kolego

Czy wierzyć, że będzie coś z tego

kiedy widzę jak moje zdjęcia oglądasz 

czy do twojej wyobraźni pasuje ten kolaż

czy z pamięci wyrzucisz ramę i obraz.

Chcesz się ze mną całować 

prosisz zasłoń okna, zgaś światło 

będzie romantycznie, a może tylko łatwo

wstępną nieśmiałość pokonać.

Strzeliła burza z pochmurnego nieba

szepnę ci czule, nie bój się, nie trzeba

w pocałunku siła i nadzieja niezłomna 

że byle drobiazg nas nie pokona.

Nie zamykaj swych przepięknych oczu

to nie jest konieczne byś mocniej poczuł

chyba że tak musisz albo lubisz

tylko mi nie mów kogo pod powiekami tulisz

jeżeli przypadkiem akurat nie mnie

jeżeli akurat przypadkiem nie mnie.

[ 07-10.06.2024 ]