Wada

 Wada

Nie moim znakiem jest Waga

ale na mego losu (o)błędnych szalach

zbyt lekkomyślnie przysiada

i niemądre pragnienie i cierpka rozwaga

i równowaga się nie ustala,

jakby nie wymyślona jeszcze była skala

a prawda i zdrada patrzą sobie w okularach

w oczy w świadomości lustrzanych salach

to  całkiem z bliska to zaś z dala,

potem pod rękę prowadzają się po barach

gdzie im sedno spostrzeżeń znika w oparach.

Ale gdy staję się w swoim pokoju całkiem nieduży

jakby ktoś z góry patrząc oczy zmrużył

niekiedy potrafię usłyszeć głos muzy,

zadrży wówczas poruszona cząstka duszy

jak muśnięty skrzydłem motyla płatek róży,

tchnieniem wiatru świtu promień rudy.

Tak mnie coś gna do tego światła,

biegnę ku niemu a ono mnie zagarnia

ale nie będę nim nawet gdybym pokonał mrok

bo się w popiół obracam gdy stawiam krok.

Nie moim znakiem jest Waga

co się wdzięcznie rymuje z "wada".

[ 19-24.09.2022 ]