Ostatnia
Sto róż czerwonych chciałem ci dać
Ty masz żal, że nie milion albo dwa,
Oczarowanie opada płatkami zwiędłych róż
Przemija jak blask przysypywany przez kurz
Ewakuację serca i duszy rozpocząć już czas,
Ratować trzeba siebie, gdy nie ma już nas,
Instynkt nie podpowiada żadnego rozwiązania
Gubię się na prostej drodze za rogiem zaraz,
Idę tą drogą, którą znam od lat na pamięć
Akapit nowy w sztuce życia rozpisać jak pieśń,
Linie wzlotów i upadków pod kontrolą mieć
Ignorując, że to historii być może ostatnia część.
[ 04-05.09.2022 ]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz