Na koniec roku 2025

 Na koniec roku 2025

Przekaz poniżej poziomu przyzwoitości

sen przynosi z festiwalu niedorzeczności 

a podprogowy powróz wspomnień złych zdarzeń

jak jakiś pas poniżej ciosu

że ustrzec się nie sposób 

przejaskrawionych , przerysowanych z nadwrażeń

do tańca przytulańca niestety nie prosi,

zaciska na mojej szyi pętlę czasu i unosi

z nadprogramowym niepotrzebnym bagażem

nierozpoznanym wcześniej szlakiem

w alternatywnej rzeczywistości

która się tuż obok wygodnie mości 

zaprasza sobie znanych gości

którzy przez w czasoprzestrzeni wytartą dziurę

podglądają mój bieg przez przeszkody,

żeby to chociaż był bieg... te średnio trzy kroki na minutę

jak ostatnie podrygi ostrygi

jeden do przodu dwa w tył 

bo nie wiem czy najważniejszy moment życia dopiero będzie 

a może już był

 i warto wrócić by odszukać

nim się oznak niezwykłości pozbędzie 

znów koniec roku podsumowania i refleksje

prowokuje, wymusza

wspomnienia wyświetla jak w multipleksie

i ogromnie sam się tym wzrusza

nad przemijaniem zamyślony

nad rozrachunkami pochylony

z kart przeszłości niewiele wynika

bo się zmieniła oceny zdarzeń optyka

cisza samotności tych buchalterskich zmagań

w krzesaniu nadziei na przyszłość nie pomaga.

Umilknie petard huk i świst,

pogasną zimne ognie i fajerwerki 

ulecą z szampana bąbelki

pozostanie wciąż niedokończony list

świat rozłoży swych pozorów kram

niby nowy a jednak jak zawsze taki sam.

życie jak kasyno gry zaprosi w swoje progi

by obstawić czerwone lub czarne 

parzyste albo nie nim się szanse podwoi

na szczęścia ślepy fart, złudzenie że się zgarnie 

łatwo i szybko wiele niewiele 

a w sam raz choć apetyt rośnie 

i uwiera nieznośnie

dosłowność i przenośnię 

czy się idzie na spontan czy działa sposobem

gdy każde szaleńswto ma swoją metodę.

Zapatrzony w rzeki zdarzeń nieprzejrzyste wody 

rzucam w jej toń swój kamyk zielony

z myślą, żeby u nas nie było wojny.

[15~31.12.2025 ]