Wyspiański

 Wyspiański 

Wziąłem Wyspiańskiego strofy

w niemrawe rozumu mojego obroty,

żeby zobaczyć zatrzymany strzęp czasu

pośród rymanowskiego lasu

co ciemnozieloną ścianą na horyzoncie stoi

i staw zobaczyć co się kwitnąca rzęsą przystroił

i tę kaczkę, co pływając po nim

swoje odbicie na wodzie goni

albo zniecierpliwiona dziobem rozmąci

i prawdziwe koła rozbiegające się tworzy

i niejedno z nich tę czy inną rzęsę potrąci

aż mucha zbudzona oczy wytrzeszczy

i nim leniwie odleci jeszcze złośliwe zabrzęczy,

by wiatru posłuchać  co w drzewach zawodzi

myśli kołysać z nim gdy przez zboże przechodzi

i przez łąki pełne aromatycznych traw i ziół

polnych koników, trzmieli, ważek, motyli i pszczół,

by otworzyć okno na pełen śpiewu ptaków świt

i wpleść tej poezji choć ciut w prozę moich dni.

[ 26/27.05.2025 ]