ZJAWISKOWA

 ZJAWISKOWA

Po deszczach przez noc

pośrod stokrotek, w rumiankach

pojawiła się nagle pieczarka,

jak gdyby nigdy nic

i słodko sobie śpi i śni,

aż się sosna roześmiała w głos,

podrzuciła jej życzliwie

do kapelusza trochę zielonych szpilek,

kilka szyszek w podszycie

by się czuła znakomicie,

uśmiechnął się poczciwie stary dąb

wykonawszy gałęziami efektowny skłon,

dostojnie ją pozdrowiła

długowłosa wierzba i jarzębina

cała w zmysłowych karminach.

Nawet pachnące jeszcze latem ostre trawy

szepczą kochana witamy, zapraszamy, nie ma sprawy.

Gdy swoją drogę słońce

rano roztropnie rozpocznie

otuli ją babiego lata kokonem

jak miękkim czułości welonem

by się poczuła bezpiecznie,

jeszcze ozdobi kropelkami rosy

by się w ich refleksach odbijały tęsknoty,

z których czasem powstają preteksty

do zwierzeń, intymnej rozmowy

i przy kawach snute nonsensy.

Tak niepozorna a jakże zjawiskowa

każdy jej ciekawy, każdy ją kocha,

każdy pragnie by go obdarzyła swoim spojrzeniem

od którego robi się jaśniej, ciepłej, piękniej.

[ 19-21.09.21 ]