Warszawskie wspomnienie

Warszawskie wspomnienie

Wspominam dzisiaj Warszawę

w niej z nią trzy dni niecałe,

taką cichą w każdy poranek

z bagietek świeżym zapachem na śniadanie

i aromatem kawy co jak słońca promień po ścianie

wspinał się i wpadał jak do siebie i przyglądał się ciekawie

jakby nas sprawdzał, o której to się wstanie,

by się szybko włączyć w to co było w planie,

potem sprawdzał w lustrze swe modne ubranie

i znikał nim kto zaskoczyć mógłby go w bramie.

Warszawę dzisiaj wspominam

nabierającą około południa blasku w swych zarysach i liniach

wyostrzającą wzrok i słuch w rosnącym tempie życia,

w pląsach zalotną gdzie spokojnie płynie Wisła

i głośną wieczorem niemal do wytrzymałości granic

łamiącą jak kołem spokojny rytm serc

przesyconą aromatem przypraw do mięs wieprzowo-wołowych, drobiowych i baranich,

gdy oliwa, oregano, bazylia, kolendra ,czosnek, lubczyk oraz kmin

przepijają toasty do bukietów południowych win

czasem rzucającą siarczystym przekleństwem jak nieocenzurowany film,

z weekendowym zgiełkiem co podstępnie włazi w sny

i jak ból zęba albo ucha uporczywie ćmi i ćmi,

było mi z tym dobrze przez kilka dni

i szczęśliwy jestem, że jednak nie muszę tam na stałe żyć.

 [ 19-20.09.2023 ]