ZAPRZESTRZEŃ
wstała niewyspana i zła
zapomniała sama
po co, do kogo tu szła
ale wciąż uparcie się pcha
do zimnego okna szkła
by nie widać było świata ram.
Ja prawie tak samo jak mgła
snuję się to tu to tam
a każda bliskość to dal
jak w wędrówce poza
zaprzestrzeń przez czas
jak w podstępie obietnicy na
szczęście gwarantowanych szans
[16.11.2019]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz