Wszech czasów romans
Odbity w lustrach własnych przekonań
wszech czasów romans
dla współczesności dysonans,
w teatrze życia nowa odsłona,
moja pustka tobą wypełniona,
pełno ciebie w moich dłoniach,
zamykam oczy by obraz twój schować
pod powieki,
na pamiątkę po wieki,
by czułość po wielokroć smakować,
usta nie przestają całować,
bo nam biegnie doba hotelowa,
nic że do okoła
klatka betonowa
i świat który nas nie kocha,
łatwo mu będzie powiedzieć nam kiedyś : wynocha!
Refleks słońca w szybie otwieranego okna,
rozgwar małej uliczki wpada nam do środka,
wielkie miasto jak prospekt przygody wygląda,
do kramów wszelkich możliwości woła,
opodal rzeka przystrojona w wiosny zielony woal,
pytasz co z nami, co po nas?
Na te pytania przecież nie czas,
i może jeszcze się przekonasz
nim wszelka szansa będzie stracona
nim tylko chłodny wiatr w pustych ramionach
drugi raz nie będzie nam dane się spotkać
w żywotów swoich kołowrotkach
jeśli to przecież wszech czasów romans ...
[ 22.04.2024 ]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz