Biedonka

 Biedronka🐞

Jak Chmielewska w lochu zamku nad Loarą

szydełkiem małym z nadzieją i wiarą

drążyła korytarz w wapiennej skale

i drogę ku swojej wolności tak ja wytrwale

w pokładach swej niepamięci szukam, wiercę

żeby wrócić w to jedno zapomniane miejsce,

gdzie się rozszczepiło moje szczęście

na słonecznej życia mego ścieżce

bo tu gdzie teraz ciągle sobie jestem

miewa moje szczęście gorzkawy smak

bywają radości kruche a wielki jest strach

który patrzy na mnie wielkimi oczami co dnia

zgubiłem wiarę w siebie i nie wiem skąd brać

na życie dobrą siłę i bezwarunkowo dobrą moc

by spokojnie i radośnie chwytać los

na skraju krawędzi gdzie dzień całuje noc

prosząc ją do szalonego tańca - w życia krąg.

Widziałem wczoraj wieczorem biedronkę 

spacerującą sobie nieśpiesznie po domofonie,

grzecznie uprzejmie zapytałem : pani do mnie?

Pokazała mi skrzydła policzyłem ile ma kropek

wcisnąłem z tą cyfrą niewielki klawisz

i otworzyły się drzwi za którymi był afisz

powitalny a na nim słowa: "ty zawsze trafisz

w swym życiu gdzie chcesz, gdzie trzeba,

tylko częściej życiem swoim się ciesz, 

taki jego w końcu prosty sens".

I odfrunęła biedronka do nieba po kawałek chleba.

[ 09.02./ 04-05.04.2024 ]