Mimo niepogody

Mimo niepogody

Mimo niepogody dziś od samiutkiego brzasku

świat za oknem pełny jest ptasiego wrzasku,

drą w strzępy powietrze ptasie dzioby

kto by poznał, że to damy zapraszają panów na amory.

Ona zatem trelami arie śpiewa

w skąpych dekoracjach swego drzewa

on posłyszawszy śpiew ten w oddali, leci, pędzi

marząc o rozkoszy pracy swoich lędźwi.

A ona na nagiej jeszcze gałęzi 

niecierpliwie się wierci 

choć ledwo go zna - już gdera

na bogu ducha winnego kawalera

oczkiem łypie, łebkiem kręci

jakby ją nagle opuściły chęci,

ledwo się powstrzymuje od odmowy

starą jak świat wymówką o bólu głowy

i ją samą to trochę złości,

ale się wydrze : może tak w przódy

kochaś niech gniazdko wymości

jeśli on nie pragnie swojej zguby,

niech dla mnie ma trochę litości

tu przecieka a tu prześwit spory

tęgi wiatr w nocy wyrządził te szkody

bierz się więc wartko do roboty.

Co ma więc począć niedoszły amant nieco spłoszony?

Albo potulnie ulegnie dyktaturze może przyszłej żony

licząc na jej przychylność i względy

gdy naprawi co trzeba poskromiwszy swoje popędy

a ona łaskawie doceni, dopuści i spełni ...

i będą słodycz z dziobków sobie jedli.

Albo ucieknie zwarzony i obrażony,

wręcz emocjonalnie zraniony

gdyż tak podstępnie zwabiony 

ostatecznie miłośnie niezaspokojony.

W oddali nie pozostając na ptasiego losu łasce, 

odpracowawszy mentalnie tę ostrą frustrację

innej oblubienicy da się zaprosić na pod gwiazdami kolację,

będzie mógł odegrać mistrzowsko opracowaną orację

zaprezentować pełną  wigoru i wdzięku adorację

innej płomienną podaruje satysfakcję

i zyska akceptację przez aklamację.

Gdy już oboje zakończą miłosne karesy,

poranną popijając rosą

mocne nocne amoroso

spokojnie ustalą na czym im jeszcze zależy,

czy będą tej wiosny do siebie bezgranicznie należeć

ile wschodów słońca będą chcieli wspólnie obejrzeć

a zachodami upajać

czy też rozstać się, bo nie ma o czym gadać.

[ 03.04.2023 ]