Chłopakowi z Lublina

 Chłopakowi  z  Lublina

Gdy odszedłeś w sierpniowy piątek nad ranem tak nagle,

gdy tobie - chłopakowi z Lublina

gdzieś w Łodzi wybiła ta ostatnia godzina,

gdy się nieodwołalnie okazało, że już pozamiatane,

całe jestestwo towje w plastikowy, szary worek zabrane

gdzieś i muszę ciebie znaleźć

- od małego lubiłeś w chowanego zabawę,

mała karteczka, zdawkowe zdanie

ciało odebrać tam i tam, podano adres

ale tam nie dotarłeś,

ciekawe kto w tym maczał palec,

może ty sam u sił wyższych zabiegałeś

o tę ostatnią naszą wspólną atrakcję? ...

żeby jakoś z tym wszystkim dać sobie radę

zamieniłem swoje serce i duszę w twardą skałę,

lity kamień i brak łez wygląda na zdradę,

tak wybacz proszę, że nie zapłakałem...

Z rubinowym oczkem srebrny sygnecik,

jak amulet z Indii  pamiątka i talizman

co miał prostować drogi twoich wyzwań

chronić od złego nieprzewidzianego,

zapisana ostatnia ulubiona afirmacja

powtarzana jak mantra w różnych sytuacjach,

ku pamięci wizytowy kolorowy bilecik

by się w podbramkowej klęsce deską ratunku ucieszyć

i notatka i medyczno szpitalna dokumentacja,

na podłodze przy łóżku plama krwi,

ślad życia i pieczęć złamana do tamtych drzwi

na drugą stronę światła, czy się bałeś robiąc ten krok?

Bo nim to światło, to najpierw bezbrzeżny mrok?

A twój bezbłędnie zdezorientowany kot

jeszcze nie święta, skąd więc ten tłumny zlot

obcych ludzi bez sensu akurat właśnie dziś?

On czeka że wrócisz bo musiałeś wyjść 

i jak stróż patroluje zakamarki wszystkie,

bo wie, że znasz dobrze ten wiersz

o kocie, któremu się  t e g o  nie robi,

pojął to swoim piątym zmysłem

i nie dał się zabrać obcemu człowiekowi,

któremu się wydawało, że ma do niego prawo

skoro już, wezwany przyszedł w ten dziwny dzień.

Po kątach pozorny spokój, pozorny ład,

obłaskawionej pozornie codzienności znak,

w powietrzu nieruchomo stoi

zapach perfum dobrej marki, woń kadzidła i mój strach

że śmierć tu jeszcze jest wpatrzona w mój kark,

w dekoracjach tak obcego mi miasta Łodzi,

jak w tragifarsie przez okno wchodzi

rozkosznie beztroskie słońce

i na tę całą sytuację nie jest mu nie miło

i jeszcze ozdabia nie cikawy za oknem widok

jakby się w najlepsze z cieniami bawiło.

Nie stwierdzono udziału osób trzecich

jakby to miało pocieszyć, ciebie wskrzesić

a co się stało wiesz tylko ty

choć zaskoczony byłeś nie mniej niż my

i te wszystkie drobiazgi nagle zbędne

natychmiast i od zaraz

bo zdarzenia potoczne opuściłeś bezwzględnie 

tylko przez sen przekazałeś pozdrowienia z Wrocławia.

A my wiemy, odszedłeś żeby polatać

po krańcach wszechświata.

[ 19-27.05.2023 ]