ZIELONEGO NIE MAM POJĘCIA

ZIELONEGO NIE MAM POJĘCIA

Zielonego nie mam ani bladego pojęcia skąd się biorą

by ciebie opisać, pomysły wzięte z żywiołu wody, metaforą .

Ty jesteś jak jezioro

pozornie spokojny jego nieruchomą tonią

tam się w szuwar zaszyjesz

tam poszumisz sobie w trzcinie

i masz świadomość że wszystko płynie

i jak ryba w wodzie wiesz, że żyjesz.

A nie mówisz nigdy wprost,

jak ono wodą słów płyniesz na około,

przy tym myślisz sobie

że się twe słowa ze sobą tak dobiorą,

że powstanie z nich kładka,

a ty już z niej stawiasz most,

i jak w daremnej modlitwie załamujesz dłonie

bo na gładkiej jeziora toni struga wartka

z wszystkim coś powiedzieć chciał

zdradzieckim, porywczym nurtem

pomknęła w dal 

jak na wesoły  bal

i pogubiły się słowa nagle wszystkie hurtem,

 jak kamienie w wodzie,

i - już, mamy  po rozmowie,

choć się długo szykowałeś do niej,

i tym sposobem nie porozmawiamy sobie,

i niczego od ciebie się znowu nie dowiem.

Ale niezmiennie rano i wieczorem

będziemy się dzielić kawą i chlebem,

częstować wiarą, miłością, nadzieją i uśmiechem

do którego przyklei się cień tego czego nie wiem.

[ 04.02.2021 ]