ZNOWU WIATR ZACZYNA WIAĆ
Północ, tak tu pusto i głucho
księżyc gubi rysopis
świat otula się mgłą,
w świetle lampy
nie mogę dostrzec śladów swych stóp
I znów wiatr zaczyna wiać.
Kiedy tracę ciebie na zawsze
uśmiecham się do wspomnień
to był najlepszy czas
no bo wtedy wiedziałam czym me szczęście jest
może znowu dowiem się.
W mroku nie mam sił by brać
życia pełną piersią,
w snach uciekam i do siebie wracam
na chwilę przed świtaniem.
Miałaś być jak most nad przepaścią
i jak słońce w noc czarną
i jak księżyc w zły dzień
jasną gwiazdą która znowu wyznacza nam cel,
siłą która zbawia świat.
Już nie ujmiesz mnie za dłoń
w samonty smak poranka
zgasną lampy
kolejna noc się skończy
kolejny dzień się zbudzi.
Gdybyś mogła mnie znów przytulić
pierzchłaby każda zła myśl
z nieba najlepszych snów
tak by poznać
w czym może szczęście największe być,
spójrz jak piękny wstaje świt.
[27/28.11.2020 inspirowane utworem Memory ]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz