ZNANE BRZEGI SKRYJE MGŁA

ZNANE BRZEGI SKRYJE MGŁA

Lawenda, rozmaryn i szałwia,

znane brzegi skryje mgła

i już cię otoczy nieznany świat

jeszcze nie obcy , a  jakże nie twój,

i nie ma z kim porozmawiać

jakby nagle  zabrakło  słów,

i popłynie z oka łza

jakbyś w tym obcym świecie był sam.

Rumianek, lipa , mięta,

spadnie gwiazda z nieba

nawet jeśli nie ma 

marzeń do spełnienia

albo już ich nikt nie zna, nie pamięta.

Róża z goździkiem w bukiecie zwiędła.

Płacząca wierzba, jarzębina z koralami

księżyc na niebie stanie do góry nogami,

bo znudziło mu się wciąż chodzić drogami

 pomiędzy obłokami z podniesioną głową 

 bo go nigdy wprost do celu nie wiodą.

Tak się tłumaczy gdy zbłądzi za komety urodą.

Poziomka, malina z leśna jagodą,

tu zaklęcia , gusła i uroki nie pomogą,

a znaczenia ważność stracić mogą

i nie wypłaczą się deszcze w preludiach,

ani ucichną wiatry o srebrnych kudłach

nawet gdy spadną w gorący sypki piach

lub je przytuli przydrożny w łachmanach strach.

Żołędzie, szyszki, czarny bez

nie zwiędną słoneczniki  Van Gogha,

nie myśl co było lub będzie, patrz co jest,

otworzył się piekła pandemii kolejny krąg,

topnieją zdradziecko lody w  podbiegunowych ogrodach

podnosząc niebezpiecznie poziom w wodach,

nie szukamy już  dotyku swoich rąk...

czy to kamień na drodze czy pod nogami kłoda

nie łączą nas już i nie dzielą ani sny ani słowa.

Śle pozdrowienia osamotniona trwoga.

Wanilia, anyż , szafran, imbir

ktoś się zawsze czuje winny

że śniegi w górach , że piaski na pustyni.

Pomarańcza chińska, biały jaśmin

nikt nikomu nie wyjaśni.

Bratek, wrzos,  amarylis

wyliczankom nie wierz to się nie omylisz

niby znasz to a się ciągle dziwisz.

[ 18-20.01.2022 ]