ZAWSZE WSZYSTKO ZACZYNA SIĘ INACZEJ

ZAWSZE WSZYSTKO ZACZYNA SIĘ INACZEJ

Przyrody fenomen, natury cud

na nieba tle dzikich gęsi sznur

przelatujący krzykliwy klucz

rozprasza niebieskich szlaków

gwiezdny kurz

roztrąca  pochmurną  biel

zanim osiągnie swój cel 

pośród północnych śniegów

i polarnych zórz ...

A mnie zdumiewa mój sen,

którego treść rozmyła się

w przedświtu bładej mgle.

W tym śnie 

odwiedziła mnie

postać bez twarzy,

przesłanki wskazują -

choć i one w tym śnie się rozmazują,

że się dobrze znamy

co tym bardziej mnie męczy

i dodatkowo dręczy.

Ta postać to przecież może być każdy,

nawet moje alter ego

abym się przyjrzał przyczynom i skutkom

postępowania swego

i dróg prostych zawiłym rysunkom.

Tak Morfeusz to spowodował znów

że ten brak konkretów i szczegółów

jest szczególnym przykładem konkretu

w sytuacji, kiedy konkret nie może nic  szczególnego znaczyć,

a każde znaczenie da się łatwo podważyć.

Tak więc w gąszczu wieloznaczności

kwitną i mnożą się wątpliwości,

a ja tak bym chciał jakiś punk odniesienia zobaczyć

w tym ogrodzie jak labirynt Tezeusza

bez pomocnej Ariadny nici

jeszcze wierzę w moc tego co mnie wzrusza

jeszcze wierzę w sens tego co najbardziej się liczy,

ale ta ze snu postać bez twarzy

tak na mnie krzyczy i krzyczy

i żadnych słów nie odmierza, nie waży

i tym potokiem presję wywiera

a nawet nie wiem czy mi patrzy prosto w oczy 

i ten krzyk jak trucizna się w duszę moją sączy

i ją rozdziera i poniewiera

aż się mej cierpliwości miara przebiera

budzę się bo inaczej przerwać się tego nie da

jest spokojnie, i za ten spokój do okoła jestem wdzięczny

i za przelot rozkrzyczanych dzikich gęsi.

Jeszcze wierzę w sens tego co mnie wzrusza

Jeszcze wierzę w moc tego co najbardziej się liczy.

Ale nie pójdę drogą próby Orfeusza

Ale nie usłyszę wołania Eurydyki.

[ 16-17.12.2020 ]