Epitafium dla G.P.

 Epitafium dla G.P.

Sprawa u Charona

załatwiona.

Zatem słowa

formułka do wyboru gotowa,

zwięzłe, lapidarne

na białym tle litery czarne

i wiadomo, że dokonało się:

twój czas ostatnią odśpiewał pieśń

i zapadła cisza, którą trudno znieść,

ostatecznie, nieodwracalne

dopełniło się właśnie 

nieodwołalnie boleśnie 

więc ci co zostali 

będą przez łzy wołali

że za wcześnie, za wcześnie,

że przecież jeszcze nie czas

ale kto tam się kompletnie na tym zna?

Zatem chociaż w karnawale

gdy szalone wkoło bale

to z głębokim żalem 

w świat pofrunęło przesłanie,

że ostatnie tchnienie

jak duszy cienie 

cichuteńko a chytrze

jak piasek w klepsydrze

i już z tobą o tobie bez ciebie...

zatańczą świec ledowe płomienie,

zostanie żart, jakieś niejedno wspomnienie,

łzy pozbierają zawsze wierne gołębie

nim je zetnie jak mróz

rozpaczy nóż,

ot tak i cóż

po wszystkim już?

A zanim sąd dusz 

jak mnie otuchy bluszcz

inny wymiar świata ogarnie ciebie

i inne oglądać będziesz przestrzenie,

kto wie czy na herbatę nie zaprosi ciotka Zocha,

może Siuńka tam właśnie spotkasz

i jego niezwykle pięknego kota?

Zamieszkasz gdzieś na Drodze Mlecznej 

o wszystkich sprawach zapomnisz koniecznie

taki jest warunek przechodząc w życie wieczne

może do ciebie napisze kiedyś jak nigdy jeszcze, 

gdy prześlesz kartkę z aktualnym adresem.

I się nie martw pozostawionymi nagle losami Ziemi

tu się i przez tysiąc lat niewiele zmieni.

Wymyślimy nowe wojny starymi zmęczeni,

szlifować będziemy swoje niedoskonałości

na chwałę lub pogardę potomności,

spalać nas będzie żądz słomiany ogień,

szczęście przecieknie przez dziurawe dłonie, 

rozpuścimy psy odwiecznych pretensji i żali 

nie złoto milczenia kładąc na przeciwnej szali,

dla dodania animuszu pawie pióro w kapeluszu

odkryjemy prawdę i fałsz w jednym kluczu,

ktoś przekroczy znowu Rubikon rzuci kości,

więc ty zażywaj swego niebytu upojnej lekkości.

A karawana pojedzie dalej ku nieznanej dali.

[ 20-23.01.2026 ]