Siedem lat później

 Siedem lat później 

( Bratu Andrzejowi )

Lublin, tam brachu

na porodówce w wojskowym szpitalu

pierwszy raz dałeś czadu

dołączając do rodzinnego klanu.

Cała rodzina dostała radosnego szału 

choć styczniowy mróz w Ludowym Parku

łamał pnie sędziwych drzew srogim trzaskiem o poranku,

choć niejeden łeb jeszcze pękał w szwach 

po sylwestrowo noworocznym balu

ale nikt nie śmiał mieć do losu żalu

gdyś taki rodowy w każdym swoim calu

stanął w tego świata dla ciebie otwartych drzwiach.

Najdumniejszy chyba w tych dniach

zdaje się był Kazio - dziadziuś

że na chrzcie ci dano imiona Andrzej Janusz

tylko kochana babcia Regina

czemuś się temu dziwiła

Chrzestnym był brat mamy Arkadiusz,

chrzestną zaś chyba jego żona Hania

i tu się brak konkretnej wiedzy wyłania

gdzie Ci ten chrzest wyprawili.

Trudno, nie zgadnę

może kiedyś w ręce wpadnie zaświadczenie, papier.

Rodzina z Chełmna też raczej radości nie kryła

choć na codzień dziadek Wincenty i babcia Celina

do wszystkiego mieli inny stosunek i punkt odniesienia

było w tym coś z niepokojącego świadomość cienia.

Grunt, że całe prawie życie wiodleś w Gdyni

bo tak się drogi losów rodziców potoczyły,

choć może tylko wojskowe rozkazy dla taty 

przed bardzo wielu laty

zasadniczo kluczowe w tej kwestii miały znaczenie.

A na koniec wywędrowałeś z dobytkiem i kotem

do Łodzi 

za głosem, powiewem, zapachem, smakiem, dotykiem, kolorem miłości.

Miłość została zbyt szybko tylko wspomnieniem

tyś wracać nie chciał, dlaczego do dziś nie wiem.

Czy miałoby to jakieś znaczenie?

Został w pamięci i sercu wyjątkowy ślad

wspólnie i osobno przeżywanych chwil

Tobie w księdze życia już nie przybywa lat

i za Twą obecność pośród moich czasem prostych czasem pogmatwanych dni

dziękuję jakkolwiek może to dziś brzmi.

[ 11.08.2024 ]