Jagienko!
Nad grobowa deską stoję
ani życia ani śmierci się nie boję,
że śmierć zgasi, życie dokopie
już to ogarnięte we mnie, pogodzone,
tylko tego, że kiedyś
nie siądziemy razem przy stole
o niczym ci nie odpowiem
spojrzenia nie rozpogodzę
gdy smutek weźmie pod rękę troskę
i na kwintę spuścisz nosek
do łez się nie zaśmieję
ni w powszedni dzień czy niedzielę
zostaną jakieś książki, płyty,
do mankietów węgierskie spinki
listy, notatki, fotografie
z którymi tu i teraz rozstać się nie potrafię
i czasem strach mnie dławi
że cię tu samą z tym zostawię,
i tylko ze wspomnieniami
których mam nadzieję
moje odejście nie splami
i za to już teraz cię przepraszam
a pomyśl, że ja tam chyba będę bardziej sam...
[ 09.07.2023 ]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz