ZA WSZYSTKO CO DAŁEŚ DZIĘKUJĘ

ZA WSZYSTKO CO DAŁEŚ DZIĘKUJĘ

(Witkowi K)

Pamiętam

serwowany na co dzień 

i od święta

twój uroczy rozbrajający uśmiech

i każdy jego odcień

tak zabawnie i subtelnie

marszczył ci się nos

nie mogłem oczu oderwać

miło i nieskazitelnie

brzmiał twój głos

wolałem nie oddychać by tego nie przerwać.

Pamiętam

wieczór pewnego dnia

oczy twoje miały tajemniczy blask

świat dokoła nas

pełen swego dobra i zła

pulsującą feerią dźwięków i barw

migotał i drżał

a jak słodko brzmiał

burzący w żyłach krew

twój ultraintymny szept

gdy wzrok swój w spojrzeniu moim utkwiłeś

i jednoznacznie oznajmiłeś

że już od soboty

zrzucimy okowy

będziemy siebie mieć

najbardziej, najmocniej jak tylko można chcieć.

I nie może tego zmienić ani choroba

czy inna  tej podobna głupota,

i rachowałem 

kiedy wypadnie ta najważniejsza nasza sobota

a żałuję, że cię nie pocałowałem

a tak tego wtedy właśnie chciałem

a może uważałem, że to do soboty jest zakazane?

że jeśli wytrzymam to wszystko najlepsze od ciebie dostanę

jak świadectwo w czerwonym paskiem?

Pamiętam

smak pragnienia

twoją delikatność

jakbyś otaczał smugą cienia

w której ginęła pierwszej nocy trema,

nie zamykałem oczu  

by jak najmocniej z tobą być

i dogłębnie poczuć

gdy się usta nasze łączyły w szczególny sposób

i delikatnie i żarliwie jakby świat miał się skończyć 

jak zawsze za szybko i  nie w porę całkiem

a na mapach ciał szukaliśmy najczulszych miejsc

tajemniczych punktów gie

by nie tylko w głąb ciał łatwo wejść

by i dusze poruszyć bo tak chcesz i ja też chcę.

Ale dawno potem nam się to wszystko posypało

czegoś było za dużo czegoś zbyt mało

nie umieliśmy się nauczyć ze sobą żyć

i jeszcze tak się niefortunnie bałeś

zapadających czasem nagle między nami cisz.

Choć prócz tego bym dał ci spokój nic więcej nie chciałeś

na tak zwany wszystkiego między nami koniec.

A wtedy jeszcze spały w ogrodach jabłonie.

Ale pamiętam i dziękuję, za wszystko co dałeś.

[ 23.03.2022 ]