ZAWSZE WAŻNY JEST CZŁOWIEK
Kiedy dowiedziałeś się , że literackim Noblem
uhonorowano Wisławę Szymborską
miałeś minę nietęgą jakbyś stał nad tradycji jakiejś grobem
a skomentowałeś tę kwestię i ostro i szorstko
pomimo, że oczywiście, dumny byłeś swoją drogą
że tak wspaniale świat docenił poetkę Polską,
i powiedziałeś : "tego Nobla powinni dać Osieckiej !"
I trudno było się wówczas nie zgodzić z tobą.
A dziś ? Jednakowo opowiada się rozum i serce,
dobrze, że dali nagrodę Wisławie i żal, że nie dali Agnieszce.
Jednak nie kwitłty pod wysokim oknem twoim jabłonie
a wpadł któregoś świtu jak ból co rozasadza skronie
kamień , ktoś nim cisnął w twój dom, rozbił szybę i spokój,
spłoszył naszych łask codziennych konie pstre i wokół
rozpostarł nieuchwytny cień, nieruchomy przez chwilkę
pomiędzy nami i krótkie intensywne napięcie
jak niepewność czy coś nas tego ranka zaskoczy jeszcze
teraz zaraz? za chwilę? za moment? Wstałeś, postawiłeś na parapet roślnkę,
jakby się nic złego nie stało pozbierałeś rozbite szkło,
zrobiłeś kawę, zapaliłeś papierosa i wcale nie drżała ci dłoń.
Coś powiedziałeś nie a propos
porannemu zdarzeniu śmiejąc się w nos.
I za tym uśmiechem schowałeś nie dla mej wiedzy przeznaczony twój problem
Ale trochę łamał ci się wyrobiony teatralny, radiowy głos
i choć za to nie dam głowy, posiwiał ci nagle jeszcze jeden włos.
I do dziś nie wiem dlaczego już nie chciałeś mnie widzieć nigdy potem.
A może to ja poczułem się zbyt zbędnym dla ciebie kłopotem?
Zrozumiałem, że tak symbolicznie stał się między nami koniec.
Sam poszedłem przez park przy rzece, znałem drogę na dworzec.
Więcej nie było między nami szczęścia łez spod powiek.
I przyczyną tej nagłej między nami zmiany był obcy, kamień rzucający człowiek.
ps. i wcale mnie nie stanowi mój wciąż we wspomnieniach drogi
jak zareagowałeś na Nobla dla Tokarczuk Olgi.
[ 14/15.01.2021 ]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz