Z POWODU ZNAKÓW NA ZIEMI I NIEBIE

 Z POWODU ZNAKÓW NA ZIEMI I NIEBIE

Wszystko co się mi z tobą w roli głównej przydarzyło

jak jeden wielki słoneczny uśmiech losu było,

przeżyte przy tobie, wraz z tobą szczęście na jawie

wracało snem, po którym zostawał w rękach zielony kamień

i spojrzenie  miodowych oczu ciepła pełnych  przy porannej kawie

i ochota na życie , jak zawołanie : broń na ramię!

i nadzieja wypisująca twe imię w każdej mijanej bramie

i wiara wspierająca miłość, której dusza wątpi czy się nie załamie.

Chociaż każdy mój sukces dedykowałem tobie,

wcale nie myśląc, że zawdzięczam go sobie,

pomimo, że przy tobie każda porażka 

była jak rychłego zwyciestwa zapowiedź

piękna,zmysłowa, wyjątkowa, jak z obrazka

w laur przystrojone mająca klasyczne skronie,

trzymająca za mnie kciuki zamknięte w alabastrowe dłonie,

czułem, że tej miłości na odległość nie obronię.

Z powodu znaków na ziemi i niebie

(a jeżeli zroumianych opatrznie, błędnie?)

bezwzględnie zrezygnowaliśmy z siebie 

bez złożenia

wypowiedzenia

można też powiedzieć, że zaocznie

zostawiając ślady odchodzenia niewidoczne.

[ 09.01.2021 ]